fa بررسى آناتوميک و مورفولوژيک ناحية انشعاب ريشه‌ها در دندانهاى مولر اول دو فک بالا و پايين A morphologic and anatomic evaluation of furcation area in the upper and lower first molars عمومى General پژوهشي Research بررسى آناتوميک و مورفولوژيک ناحية انشعاب ريشه‌ها در دندانهاى مولر اول دو فک بالا و پايين دکتر وحيد اصفهانيان* - دکتر محمد کتابي* - دکتر مريم حافظى بختياري** – دکتر شادى اشتري** *- استاديار گروه آموزشى پريودنتولوژى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى اصفهان (خوراسگان). **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: پلاک ميکروبى به عنوان عامل اصلى ايجاد بيماريهاى پريودنتال شناخته شده است. آناتومى و مورفولوژى خاص ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهاى چندريشه‌اى از جمله عواملى است که تجمع بيشتر پلاک را باعث مى‌شود. هدف از اين مطالعه تعيين خصوصيات آناتوميک و مورفولوژيک دندانهاى مولر اول فک بالا و فک پايين مى‌باشد. روش بررسی: جهت این مطالعه که از نوع توصیفی است 151 دندان مولر اول فک بالا و 222دندان مولر اول فک پايين پس از جمع‌آورى به روش تصادفى از نظر طول تنه ريشه در سطوح مختلف، قطر مدخل ناحيه انشعاب ريشه‌ها و ميزان تقعر سطوح داخلى ريشه‌ها بررسى شدند. جهت اندازه‌گيرى مورد اخير، ريشه دندانها در چهار ميلى‌مترى آپيکال ناحيه انشعاب برش داده شد. يافته‌ها: در مولرهاى پايين ميانگين قطر مدخل و ميانگين طول تنه ريشه‌اى در سطح باکال بيشتر از سطح لينگوال (به ترتيب 53/0 در برابر 49/0 و 28/4 در برابر 94/2 ميلى‌متر) اندازه‌گيرى شد. همچنين ميانگين تقعر ريشه مزيال بيشتر از ريشه ديستال (98/0 در برابر 54/0 ميلى‌متر) بود. در مولرهاى بالا ميانگين قطر مدخل ديستال از ساير مدخلها بيشتر (72/0 ميلى‌متر) و مدخل باکال از بقيه کمتر (54/0 ميلى‌متر) بود. همچنين ميانگين طول تنه ريشه‌ای سطح مزيال بيشتر از سطوح باکال و ديستال برآورد شد (22/3 در برابر 74/2 و 93/2 ميلى‌متر). ريشه مزيال ميانگين تقعر بالاتری داشت (25/0 ميلى‌متر) و ريشه‌های پالاتال و ديستال به ترتيب در 7/37% و 8% موارد دارای تحدب بودند. نتيجه‌گيري: ناحية انشعاب ريشة مولرهاى اول در اکثر موارد با کورت‌هاى استاندارد (با قطر تيغة يک ميلى‌متر) قابل دسترسى و تميز شدن نيست. کليد واژه‌ها: مولر اول فک بالا - مولر فک اول پايين - ناحية انشعاب ريشه‌ها - مدخل ناحية انشعاب - تنة ريشه‌اى - تقعر ريشه A morphologic and anatomic evaluation of furcation area in the upper and lower first molars Dr. V. Esfahanian* - Dr. M. Ketabi* - Dr. M. Hafezibakhtiari** - Dr. SH. Ashtari** *- Assistant Professor of Periodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Isfahan Islamic Azad University (Khorasgan). **- Dentist. Background and Aim: Microbial plaque has been recognized as the main cause of periodontal diseases. The anatomy and morphology of the furcation area may favour plaque accumulation. The aim of this study was to evaluate the upper and lower first molars morphologically and anatomically. Materials and Methods: In this this descriptive study, 151 upper first molars and 222 lower first molars were randomly collected and measured regarding root trunk length, diameter of furcation entrance and degree of root concavity. Results: In lower molars, the averages of furcation entrance and root trunk diameter were more in buccal than lingual aspect (0.53 mm vs. 0.49 mm and 4.28 mm vs. 2.94 mm). The average concavity of mesial was more than distal root (0.98 mm vs. 0.54 mm) in lower molars. In upper molars, the average of distal furcal entrance was the most (0.72 mm) whereas the buccal furcal entrance diameter was the least (0.54 mm). In addition, the average root trunk was more in mesial (3.22 mm) than buccal (2.74 mm) and distal (2.93 mm) surfaces. The average concavity of mesial root was the most (0.25 mm) whereas palatal and distal roots had some degrees of concavity as 37.7% and 8%, respectively. Conclusion: The furcation areas of the first molars, in most cases, can not be thoroughly cleaned with the blade of conventional curettes. Key words: First upper molar – First lower molar – Furcation – Furcal entrance – Root trunk – Root concavity. مولر اول فک بالا - مولر فک اول پايين - ناحية انشعاب ريشه‌ها - مدخل ناحية انشعاب - تنة ريشه‌اى - تقعر ريشه First upper molar , First lower molar , Furcation , Furcal entrance , Root trunk , Root concavity 13 20 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-19-1&slc_lang=fa&sid=fa Vahid Esfahanian دكتر وحيد اصفهانيان esfahanian@khuisf.ac.ir 23003194753284600382 Yes گروه آموزشي پريودنتولوژي دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه آزاد اسلامي اصفهان (خوراسگان) Mohammad Ketabi دكتر محمد كتابي 23003194753284600383 No Maryam Hafezibakhtiari دكتر مريم حافظي بختياري 23003194753284600384 No Shadi Ashtari دكتر شادي اشتري 23003194753284600385 No

fa بررسى درصد دوکاناله بودن ريشه ديستال مولر اول پايين با استفاده از رنگ‌آميزى مقطع‌گيرى (مطالعة آزمايشگاهى) An investigation on the percentage of two root canals in the distal lower first molars using staining – section method (In- vitro) عمومى General پژوهشي Research بررسى درصد دوکاناله بودن ريشه ديستال مولر اول پايين با استفاده از رنگ‌آميزى مقطع‌گيرى (مطالعة آزمايشگاهى) دکتر حسن رزمي* - دکتر محسن هوشيار** *- دانشيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تعداد ريشه، کانال و نوع کانال‌های ريشه ديستال دندانهای مولر اول پايين متنوع می‌باشد و آگاهی از آناتومی داخلی ريشه‌ها يک نقش مهم در موفقيت درمان اندودنتيک بازی می‌کند. هدف از اين مطالعه بررسی درصد دو کاناله بودن ريشه ديستال دندان مولر اول پايين و آناتومی داخلی آن در جمعيت ايرانی با استفاده از روش رنگ آميزی – مقطع گيری می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی – آزمايشگاهی، آناتومی داخلی ريشه ديستال تعداد سيصد و ده دندان دائمی مولر اول پايين که از مردم چند شهر ايران خارج شده برای بررسی درصد دو کاناله بودن، تعداد ريشه‌ها، تعداد کانال و انواع آن مورد مطالعه قرار گرفتند. مطالعه سيستم کانال‌های ريشه براساس تقسيم‌بندی Vertucci و با استفاده از روش رنگ‌آميزی – مقطع گيری انجام شد. برای رنگ آميزی با استفاده از يک سرنگ گيج 27 رنگ فوشين 1% به داخل کانال‌های ريشه ديستال تزريق شد و به وسيله ساکشن که به طور آپيکالی به ريشه‌ها متصل می‌شد به نفوذ رنگ فوشين کمک گرديد و سپس ريشه‌های ديستال به طور افقی برش داده شدند. يافته‌ها: نتايج نشان می‌دهد که 5/4% دندانهای مورد مطالعه دارای دو ريشه ديستالی می‌باشند که 100% نوع کانال آنها برای ريشه‌های ديستوباکال و ديستو لينگوال نوع يک می‌باشد. 7/37%دندانهای مورد مطالعه دارای دو کانال در ريشه ديستال خود، 6/22% دارای دو فورامن آپيکال، 9/32% دارای دو مدخل کانال می‌باشند و نوع کانال براساس تقسيم‌بندی Vertucci شامل: 5/57%، نوع يک، 2/15%، نوع دو، 8/4%، نوع سه، 6/12%، نوع چهار، 5/4%، نوع پنج، 6/0%، نوع شش، 3/0%، نوع هفت، 0%، نوع هشت. نتيجه‌گيری: 7/37% دندانهای مورد مطالعه دارای ريشه ديستال دوکاناله می‌باشند. دندانپزشک بايد هميشه دومين کانال را در ريشه ديستال دندان مولر اول پايين جستجو نمايد اگر يکی گم شود آن علت شکست درمان اندودنتيک خواهد بود. حفره دسترسی با طرح مستطيلی اجازه مشاهده و شناسائی بهتر دومين کانال احتمالی را در ريشه ديستال خواهد داد. کليد واژه‌ها: آناتومی کانال ريشه - ريشه ديستال - مولر اول پايين‌. An investigation on the percentage of two root canals in the distal lower first molars using staining – section method (In- vitro) Dr. H. Razmi *- Dr. H. Hooshyar ** *- Associate Professor of Endodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ** - Dentist. Background and Aim: The number of roots, the number and configuration of root canals in distal root of lower first molar teeth display a wide range of variations and having knowledge of the internal anatomy of the roots plays an important role in the success of each endodontic therapy. Materials and Methods: In this in vitro descriptive study, the internal anatomy of distal root of 310 lower first permanent molar teeth extracted from people living in different cities in Iran were studied to investigate the percentage of two root canals, the number of roots, the type and number of root canals based on Vertucci's classification using staining – section method. A syringe with gauge 27 needle was used to inject Fushin 1% into the distal root canals. Fushin color penetration was assisted by a vaccum suction applied apically. The distal roots were then sectioned horizontally. Results: The findings showed that 4.5% of the studied teeth had two distal roots and 100% of their root canal configurations were type I for each distolingual and distolingual roots. 37.7% of the studied teeth had two canals in their distal roots, 22.6% had two apical foramina and 32.9% had two canal orifices. The root canal configurations included: (Vertucci's classification): 57.5% type I, 15.2% type II, 4.8% type III, 12.6% type IV, 4.5% type V, 0.6% type VI, 0.3% type VII and 0% type VIII. Conclusion: 37.7% of the studied teeth had two distal root canals. The dentist must always looks for the second canal in the distal root of a lower first molar. If one is missed, it could lead to endodontic treatment failure. Access cavity with rectangular outline would permit better visualization and exploration of a possible second canal in the distal root. Key words: Root canal anatomy – Distal root – lower first molar آناتومی کانال ريشه ‌، ريشه ديستال ، مولر اول پايين‌ Root canal anatomy , Distal root , lower first molar 21 29 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Razmi دكتر حسن رزمي hrazmi@sina.tums.ac.ir 23003194753284600386 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Mohsen Hooshyar دكتر محسن هوشيار 23003194753284600387 No

fa شيوع زبان جغرافيايى، زبان شياردار و چسبندگى پارسيل زبان در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت در سال 1382 Prevalence of geographic tongue, fissure tongue and partial ankyloglossia among students of three stages of school in Rasht in 2003 عمومى General پژوهشي Research شيوع زبان جغرافيايى، زبان شياردار و چسبندگى پارسيل زبان در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت در سال 1382 دکتر مريم ربيعي* - دکتر زهرا محتشم اميري** - دکتر سعيد آميغ*** - دکتر سيد فاروق قطبى راد *** – دکتر ثوره‌دخت احسنى تهراني*** *- استاديار گروه آموزشى تشخيص و بيماريهاى دهان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى گيلان. **- استاديار گروه آموزشى پزشکى اجتماعى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى گيلان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: انواع اختلالات رشدى تکاملى به صورت زبان جغرافيايى، شياردار و چسبندگى پارسيل زبان در دهان مشاهده مى‌شود و فراوانى آنها در جوامع مختلف متفاوت مى‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين فراوانى زبان جغرافيايى، زبان شياردار و چسبندگى پارسيل زبان، در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت و تعيين ارتباط اين اختلالات با روند افزايش سن و جنس مى‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه به صورت توصيفى مقطعى در سال 1382 با روش خوشه‌اى تصادفى چندمرحله‌اى در مدارس سه‌گانه شهر رشت انجام شد. تعداد 1561 دانش‌آموز معادل 782 دختر و 779 پسر تحت معاينه قرار گرفتند. انتخاب مدارس به صورت تصادفى بود و تعداد صد و سى نفر در هر پايه (خوشه) معاينه شدند. معاينه دانش‌آموزان در فضاى باز پس از کنار زدن لبها و گونه‌ توسط آبسلانگ صورت گرفت. اطلاعات دموگرافيک همراه با اطلاعات بدست آمده طى معاينه در پرسشنامه تهيه شده بدين منظور ثبت گرديد. آناليز آمارى توسط آزمون X2 و با استفاده از نرم‌افزار SPSS روايت ده انجام شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان مى‌دهد که ميزان زبان جغرافيايى 6/7%، زبان شياردار 3/4% و چسبندگى پارسيل زبان 8/7% مى‌باشد. روند سنى بر بروز زبان شياردار در دانش‌آموزان مورد مطالعه نقش داشته است (006/0=P). در همة موارد آنومالى‌ها در پسرها بيشتر بوده ولى رابطة معنى‌دارى حاصل نشد. نتيجه‌گيري: توجه به يافته‌هاى حاضر بيانگر شيوع بالاى آنومالى‌‌‌هاى فوق در رشت بوده و بررسى علت اين امر از نظر ژنتيکى يا محيطى نياز به مطالعات بعدى دارد. کليد واژه‌ها: شيوع - زبان جغرافيايى - زبان شياردار - چسبندگى پارسيل زبان Prevalence of geographic tongue, fissure tongue and partial ankyloglossia among students of three stages of school in Rasht in 2003 Dr. M. Rabiei*- Dr. Z. Mohtashamamiri**- Dr. Z. Amigh***- Dr. S.F. Ghotbirad***-Dr. S. Ahsani Tehrani*** *- Assistant Professor of Oral Medicine Dept.-Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Social Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. *** - Dentist. Background and Aim: Different developmental anomalies in the forms of geographical tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia are found in the oral cavity showing various prevalence rates in different societies. The aim of this study was to determine the prevalence rates of geographic tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia in students studying in three stages in Rasht and also to find out the relationship between these anomalies with sex and the increase of age. Materials and Methods: In this cross – sectional descriptive study with a multi – stage cluster random sampling, a total number of 1561 students from all three stages of Rasht school, including 782 females and 779 males, were examined. The schools were selected randomly and about 730 students were examined in each cluster. The students were tested in an open space after removing lips and cheeks with a tongue blade. Demographic findings along with these gained through examination were recorded in a questionnaire. Data were subjected to X2 test and SPSS 10 software. Results: The findings showed the prevalence rates of geographic tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia as 7.6%, 4.3% and 7.8%, respectively. The increase of age played a significant role on the prevalence rate of fissured tongue (P=0.006). All anomalies were found to be more among males than females, however; no significant relationship was observed between anomalies and sex. Conclusion: According to these findings, the prevalence rate of such anomalies is high in Rasht. Therefore, more investigations are suggested to find out the underlying reasons genetically and environmentally. Key words: Geographic tongue – Fissured tongue – Partial ankyloglossia. شيوع ، زبان جغرافيايي ، زبان شياردار ، چسبندگي پارسيل زبان Geographic tongue , Fissured tongue , Partial ankyloglossia. 30 36 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-20-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Rabiei دكتر مريم ربيعي dr_maryamrabiei@yahoo.com 23003194753284600484 Yes گروه آموزشي تشخيص و بيماريهاي دهان دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان Zahra Mohtashamamiri دکتر زهرا محتشم اميري 23003194753284600485 No Saeed Amigh دکتر سعيد آميغ 23003194753284600486 No S.Farogh Ghotbirad دکتر سيد فاروق قطبى راد 23003194753284600487 No Sooreh Ahsani Tehrani دکتر ثوره‌دخت احسنى تهراني 23003194753284600488 No

fa بررسى رابطه حرفة دندانپزشکى و آلودگى دهان با قارچ کانديداآلبيکانس Relationship between dental practice and oral candidal carriage عمومى General پژوهشي Research بررسى رابطه حرفة دندانپزشکى و آلودگى دهان با قارچ کانديداآلبيکانس دکتر مينا مطلب‌نژاد* - دکتر سيدعلى‌اصغر سفيدگر** - دکتر شهين جعفري*** – دکتر معصومه ميرزايي**** - دکتر فاطمه حميدي***** *- استاديار گروه آموزشى تشخيص و بيماريهاى دهان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى بابل. **- استاديار گروه آموزشى قارچ‌شناسى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى بابل. ***- دانشيار گروه آموزشى تشخيص و بيماريهاى دهان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. ****- متخصص قارچ‌شناسى پزشکي. ***** - دندانپزشک. چکيده زمینه و هدف: با توجه به تماس نزديک و آلوده کننده‌اى که دندانپزشکان با حفره دهان دارند، به نظر مى‌رسد که احتمالاً در معرض آلودگى با انواع ارگانيسم‌ها، از جمله قارچ کانديدا آلبيکانس‌ هستند. از آنجايى که اين قارچ فرصت‌طلب در موقعيتهای سرکوب ايمنى موجب بيماری مى‌شود. لذا هدف از اين مطالعه، تعيين رابطه حرفه دندانپزشکى و آلودگى دهان با قارچ کانديداآلبيکانس مى‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه، يک مطالعه هم‌گروه (Cohort) تحليلى، آينده‌نگر مى‌باشد. گروه مورد شامل 96 دانشجوى دندانپزشکى با کشت قارچ دهان منفى و گروه شاهد شامل 96 دانشجوى غير گروه پزشکى با کشت قارچ دهان منفى مى‌باشند. از اين افراد طى دو مرحله نمونه‌بردارى از سطح پشتى زبان به عمل آمد. مرحله اول برای انتخاب موارد کشت دهانی منفی و مرحله دوم به فاصله دو سال از مرحله اول صورت گرفت. نتايج توسط تست X2 و تست Fisher exact و به کمک نرم‌افزار آمارى SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: گروه مورد (دانشجويان رشته دندانپزشکى) با ميانگين سنى 9/19 سال، شامل 64 معادل 6/66% دختر و 32 پسر معادل 33/33% بود. گروه شاهد (دانشجويان غير گروه پزشکى) با ميانگين سنى 8/19 سال، شامل 65 دختر برابر 70/67% و 31 پسر برابر 29/32% بود. ميزان بروز آلودگى دهان با قارچ کانديدا در دانشجويان دندانپزشکى، در نمونه‌بردارى مرحله دوم به طور معنى‌دارى بيشتر از دانشجويان غير گروه پزشکى بود(04/0=P). شانس(Odds) آلوده شدن به کانديدا در دانشجويان دندانپزشکى 85/2 برابر آلوده شدن در دانشجويان غير گروه پزشکى بود، همچنين ميزان بروز آلودگى دهان دانشجويان (در هر يک از دو گروه) با کانديدا، ارتباطى با جنس نداشت. نتيجه‌گيري: پرداختن به حرفه دندانپزشکى را مى‌توان به عنوان يک عامل خطر جهت آلودگى دهان دندانپزشکان با کانديدا تلقى کرد. کليد واژه‌ها: کانديدا آلبيکانس - حرفه دندانپزشکى - ناقل بودن. Relationship between dental practice and oral candidal carriage Dr. M. Motalebnejad* - Dr. S.A.A Sefidgar** - Dr. SH. Jafari*** - Dr. M. Mirzaie**** - Dr. F. Hamidi***** *- Assistant Professor of Diagnosis & Oral Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Babol University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Mycology Dept. - Faculty of Dentistry – Babol University of Medical Sciences. ***- Associate Professor of Diagnosis & Oral Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ****- Mycologist. ***** - Dentist. Background and Aim: According to the close contact of dentists with oral cavity, it seems that they are exposed to different organisms such as fungi, especially Candida albicants. Therefore, the aim of this study was to determine the relationship between dental practice and oral candidial carriage. Materials and Methods: In this analytic cohort prospective study, two groups were participated: the case group (96 dental students with negative oral candidal culture) and the control group (96 non-medical students with negative oral candidal culture). Sampling was done from dorsal surface of tongue in two distinct episodesat a two – year interval. Results were analyzed through chi – square test, fisher exact test and SPSS software. Results: The case group with the mean age of 19.9 years included 64 (66.6%) females and 32 (3.3%) males. The control group with the mean age of 19.8 years included 65 (67.70%) females and 31 (32.29%) males. The incidence rate of oral candidal carriage, in the second sampling, was significantly higher among dental students comparing to the non-dental ones (P=0.04). Odds ratio for candidal contamination in dental students was 2.85 times more than non-medical students. Moreover, no relation was found between sex and oral candidal carriage in both groups. Conclusion: Dental practice may be a risk factor for oral candidal carriage. Key words: Candida albicans – Dental practice – Oral carriage. كانديدا آلبيكانس ، حرفه دندانپزشكي ، ناقل بودن Candida albicans , Dental practice , Oral carriage 37 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-21-1&slc_lang=fa&sid=fa Mina Motalebnejad دكتر مينا مطلب‌نژاد mmotallebnejad@yahoo.com 23003194753284600489 Yes گروه آموزشي تشخيص و بيماريهاي دهان دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي بابل Ali asghar Sefidgar دکتر سيدعلى‌اصغر سفيدگر 23003194753284600490 No Shahin Jafari دکتر شهين جعفري 23003194753284600491 No Masoomeh Mirzaie دکتر معصومه ميرزايي 23003194753284600492 No Fatemeh Hamidi دکتر فاطمه حميدي 23003194753284600493 No

fa مقايسه آزمايشگاهى ريزنشت آمالگام CoreMax II و کامپوزيت نورى در دندانهاى درمان ريشه شده Comparison of microleakage of amalgam, Core Max II and light cured composite in root canal treated teeth (In - vitro) عمومى General پژوهشي Research مقايسه آزمايشگاهى ريزنشت آمالگام CoreMax II و کامپوزيت نورى در دندانهاى درمان ريشه شده دکتر زهرا خاموردي* - دکتر شاهين کسرايي* *- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. چکيده زمینه و هدف: انطباق لبه‌اى مواد ترميمى عامل مهمى در بقاى طولانى‌مدت ترميم مى‌باشد. اين مطالعه با هدف بررسى مقايسه‌اى ميزان ريزنشت سه ماده آمالگام، CoreMaxII و کامپوزيت نورى در دندانهاى معالجه ريشه شده به روش نفوذ رنگ انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربى آزمايشگاهى (Labortorial Trial)، 45 دندان پرمولر اول فک بالاى سالم به سه گروه مساوى 15تايى تقسيم شدند. پس از تهيه حفره دسترسى محافظه‌کارانه و آماده‌سازى کانال، تاج دندانها از چهار ميلى‌مترى کف پالپ قطع شد. دندانها در هر گروه به ترتيب با آمالگام Core Max II و کامپوزيت نوری ترميم گردیدند. بررسى ريزنشت نمونه‌ها بعد از انجام سيکل حرارتى به روش نفوذ رنگ انجام شد. درجه ريزنشت نمونه‌ها، پس از سکشن دادن با بزرگنمايى هفت برابر در زير استريوميکروسکوپ اندازه‌گيرى گردید. داده‌های حاصله با آزمون نان‌پارامتريک Kruskal Wallis و Mann - Whitney U تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج تفاوت معنى‌دارى بين ريزنشت گروه Core Max II و کامپوزيت و بين گروه Core Max II و آمالگام نشان داد ولى بين گروه کامپوزيت و آمالگام اختلاف معنى‌دارى مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: به نظر مى‌رسد Core Max IIبه عنوان يک ماده کُور (Core) از نظر ريزنشت مناسب نيست. کليد واژه‌ها: ريزنشت – آمالگام - کامپوزيت نوری - کُور - Core Max II Comparison of microleakage of amalgam, Core Max II and light cured composite in root canal treated teeth (In - vitro) Dr. Z. Khamverdi* - Dr. SH. Kasraee* *- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Hamedan University of Medical Sciences. Background and Aim: Marginal sealing of restorative materials is an important factor in long – term durability of restoration. The aim of this study was to compare the microleakage among three materials including amalgam, Core Max II and light cured composite applied on root canal treated teeth using dye penetration technique. Materials and Methods: In this in vitro study, 45 intact upper first premolars were divided into three groups (n = 15). Following the preparation of a conservative access cavity and root canal treatment, the crowns of teeth were cut at 4 mm upper to pulp chamber floor. The teeth at each group were restored with amalgam, Core Max II and light cured composite. Then, the samples were subjected to thermocycling to evaluate microleakage using dye penetration technique. The teeth were sectioned and the rates of microleakage were measured under X7 stereomicroscope. Data were analyzed by Kruskal Wallis and Mann – Whitney U tests. Results: No statistically significant difference was found between the microleakage of Core Max II and composite groups and also between Core Max II and amalgam groups, however; significant difference was found between composite and amalgam groups. Conclusion: It seems that Core Max II is not an appropriate core material. Key words: Microleakage – Amalgam – Light cured composite – Core – Core Max II. ريزنشت ، آمالگام ، كامپوزيت نوری ، کُور ، Core Max II Microleakage , Amalgam , Light cured composite , Core , Core Max II 43 48 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-22-2&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Khamverdi دکتر زهرا خاموردي zkhamverdi@yahoo.com 23003194753284600496 Yes گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان Shahin Kasraee دکتر شاهين کسرايي 23003194753284600497 No

fa بررسى اثر ضدعفونى کنند‌گى Micro 10+ و Deconex 53 Plus بر وسايل دندانپزشکي A comparison on two disinfectants: Micro10+ and Deconex 53 plus on dental instruments عمومى General پژوهشي Research بررسى اثر ضدعفونى کنند‌گى Micro 10+ و Deconex 53 Plus بر وسايل دندانپزشکی دکتر ابوالفضل صبوري* - دکتر فاطمه فلاح** - دکتر مليحه دستگيري*** *- استاديار گروه آموزشى پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. **- دانشيار گروه آموزشى ايمونولوژى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتى ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: ترکيبات چهارتايى آمونيوم (QAC) يک گروه از ترکيبات شيميايى دزانفکتانت را تشکيل مى‌دهند. اين ترکيبات از سال 1978 از ليست ترکيبات ضدعفونى کننده حذف شدند ولى از سال 1990 نسل جديد اين ترکيبات توليد و ارائه شدند. Micro10+ و Deconex53plus دو نمونه رايج از اين نسل مى‌باشند. هدف از انجام اين مطالعه، بررسى اثر ضدعفونى کنندگى Micro10+ و Deconex53plus بر وسايل دندانپزشکى مى‌باشد. روش بررسي: روش مطالعه توصيفى و بر روى سى نفر از مراجعان به بخشهاى ترميمى و اندو و جراحى دانشکده دندانپزشکى شهيد بهشتى انجام گرفت. براى اين کار از سه فايل استريل براى هر بيمار و در نهايت نود فايل استفاده شد. پس از نمونه‌گيرى از فلور دهان، نمونه‌ها به آزمايشگاه ميکروبيولوژى منتقل گرديد. سه نمونه بدست آمده از هر فرد در نهايت در سه محلول آب مقطر (کنترل)، دکونکس و ميکروتن قرار مى‌گرفت. از سوش اسپوردار باسيلوس سوبتيليس به عنوان شاهد مطالعه استفاده شد. فايل‌هاى آلوده را، کشت داده و با انجام رنگ‌آميزى، ميکروارگانيسم‌هاى موجود در نمونه‌ها مشخص شد. فايل‌هاى آلوده در تماس با Micro10+، (2%) و Deconex53plus، (1%) قرار گرفتند. زمان تماس براساس پيشنهاد کارخانه‌هاى سازنده يک ساعت منظور شد. پس از اين مدت مجدداً کشت تهيه و نتيجه کار بررسى گرديد. يافته‌ها: ميکروارگانيسم‌هاى مشاهده شده در کشت از فايل‌هاى آلوده عبارت بودند از: Staphylococous aureuos, Nonpathogenic staphylococous, Streptococci viridans, Pneumococci, Neisseriae suprophyticous, Corynebacterium, Candida albikans, Bacillus subtilis. در بررسى کشتها پس از تماس با محلولهاى مورد نظر در هيچ يک رشد کلونى ميکروبى مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيري: محلولهاى ضدعفونى Micro10+ با غلظت 2% و Deconex53plus با غلظت 1% به مدت يک ساعت خواص ضدعفونى کنندگى قابل قبول بر روى وسايل دندانپزشکى دارند. کليد واژه‌ها: کنترل عفونت - ضدعفونى کننده - ترکيبات چهارتايى آمونيوم - Micro10+ - Deconex53plus A comparison on two disinfectants: Micro10+ and Deconex 53 plus on dental instruments Dr. A. Saboori*- Dr. F. Fallah** - Dr. Dastgerdi*** *- Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Associate Professor of Immunology Dept. - Faculty of Medicine – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Quaternary Ammonium (QAD) form a group of chemical disinfectants. These compounds were deleted from the list of disinfectants in 1978, but a new generation of them have been produced and presented since 1990. Micro 10+ and Deconex 53 plus are two current samples of this generation. The aim of this study was to investigate the disinfecting effects of Micro 10+ and Deconex 53 plus.Materials and Methods: This descriptive study was performed on 30 subjects referred to Shaheed Beheshti Dental Faculty. A total number of 90 sterilized RCT files were used, 3 for each patient. After oral flora sampling, all samples were transferred to the microbiology laboratory. Lab Bacillus subtilis spore was used as the witness of the study. The contaminated files were cultivated and the existing microorganisms were cleared by coloring technique. The contaminated files were contacted for one hour with Micro 10+ (2%) and Deconex 53 plus (1%) based one the manufacture's instructions. After this duration, the cultivation was prepared again. And the result was analyzed. Results: The observed microorganisms were as follows: Staphylococus aureous, Neisseriae suprophyticous, Pneumococcis, Streptococci viridans, Nonpathogenic staphylococcus, Bacillus subtilis, Candida albikans and no colony growth was observed following the cultivations contact with the mentioned solutions. Conclusion: Micro10+ (2%) and Deconex 53 plus (1%) exert acceptable disinfecting effects on dental instruments following one – hour application. Key words: Infection control – Disinfectant – Quaternary Ammonium compounds, Micro 10+, Deconex 53 plus كنترل عفونت ، ضدعفوني كننده ، تركيبات چهارتايي آمونيوم ، Micro10+ ، Deconex53plus Infection control , Disinfectant , Quaternary Ammonium compounds, Micro 10+, Deconex 53 plus 49 55 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-23-1&slc_lang=fa&sid=fa Abolfazl Saboori دكتر ابوالفضل صبوري A_Saboury@yahoo.com 23003194753284600505 Yes گروه آموزشي پروتز ثابت دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي Fatemeh Fallah دكتر فاطمه فلاح 23003194753284600506 No Malihe Dastgerdi دكتر مليحه دستگيري 23003194753284600507 No

fa بررسى مقايسه‌اى بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشى حفره دهان با متاستاز به غدد لنفاوى ناحيه‌اى و بدون آن A comparative evaluation on E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis عمومى General پژوهشي Research بررسى مقايسه‌اى بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشى حفره دهان با متاستاز به غدد لنفاوى ناحيه‌اى و بدون آن دکتر نوشين محتشم* - دکتر عباسعلى اميدي** - دکتر کامبيز کامياب حصاري*** - دکتر محمدتقى شاکري**** *- استاديار گروه آموزشى آسيب‌شناسى دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاد بخش آسيب‌شناسى بيمارستان قائم (عج). ***- فلوشيپ درماتولوژي. ****- استاديار پزشکى اجتماعى بيمارستان قائم (عج). چکيده زمینه و هدف: E-cadherin یک مولکول اتصال سلول به سلول می‌باشد. کاهش بروز آن مرحله مهمی در پیشرفت بسیاری از سرطانهای اپی‌تلیالی است. متاستاز به لنف‌نود یک شاخص بسیار مهم در پیش‌آگهی سرطانهاست. هدف از این مطالعه بررسى بروز E-cadherin در کارسینوم سلول سنگفرشی حفره دهان با متاستاز و بدون متاستاز به غدد لنفاوی و ارتباط بین بروز این مارکر با متاستاز به غدد لنفاوی مى‌باشد. روش بررسی: مطالعه از نوع گذشته‌نگر و توصیفی - تحلیلی می‌باشد. بروز E-cadherin در 34 نمونه از بلوک‌های پارافینی مربوط به کارسينوم سلول سنگفرشى دهانى و متاستاز لنفاوی که نيمى از آن بدون متاستاز و نيمى ديگر با متاستاز لنفاوی بود که توسط روش ایمونوهیستوشیمی بررسی گردید. آنتی‌بادی اولیه E-cadherin بود و با استفاده از Biotinylated link و استرپتواویدین عمل آشکارسازی آنتی‌بادی صورت گرفت و توسط دو پاتولوژیست پس از رنگ‌آمیزی بررسی گردید. آزمون آماری Wilcoxon برای مقایسه بروز E-cadherinدر تومور اولیه و متاستاز آن به کار رفت و آزمون ناپارامتری Mann-Whithny برای مقایسه بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشى دهانى بدون متاستاز و تومور متاستاتیک استفاده گردید. یافته‌ها: در اپی‌تلیوم سنگفرشی طبیعیE-cadherin به صورت یکنواخت در غشاى سلول بروز می‌یابد. بروز غیرطبیعی E-cadherin با فقدان تمرکز نشانگر در غشاى سلولی در 82% نمونه‌ها نمایان شد و به طور واضحی کاهش بروز آن در گروه متاستاتیک در مقایسه با تومورهای اولیه بدون متاستاز مشاهده گردید. (003/0=P و 007/0=P) از لحاظ بروز E-cadherin، تفاوت معنی‌داری بین تومورهای اولیه در دو گروه بدون متاستاز و دارای متاستاز وجود نداشت.(60/0=P) بروز غیرطبیعی E-cadherin با میزان تمایز کارسينوم سلول سنگفرشى دهانی ارتباط داشت.(01/0>P) نتیجه‌گیری: بروز غیرطبیعی E-cadherin با درجه تمایز کارسينوم سلول سنگفرشى دهانی، پیشرفت و متاستاز تومور ارتباط دارد. کلید واژه‌ها: کارسينوماى سلول سنگفرشی دهان – متاستاز - E-cadherin - ایمونوهیستوشیمی A comparative evaluation on E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis Dr. N. Mohtasham* - Dr. A. Omidi**- Dr. K. Kamyabhesari*** - Dr. M. Shakeri**** *- Assistant Professor of Oral Pathology Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. **- Professor of Pathology Dept. – Ghaem Hospital. ***- Fellowship of Dermatology. ****- Assistant Professor of Social Medicine Dept. – Ghaem Hospital. Background and Aim: E-cadherin is a cell to cell adhesion molecule and a reduction in its expression is an important step in the progression of lots of epithelial cancers. Regional lymph node metastasis ia an important prognostic indicator in cancers. The aim of this study was to evaluate and compare E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis. Materials and Methods: In this retrospective analytic – descriptive study, the expression of E – cadherin was evaluated in 34 formalin – fixed, paraffin – embedded specimens of oral S.C.C. and regional lymph node metastasis, half of them with and the other half without metastasis, using immunohistochemistry. The regional anti – body was E-cadherin which was detected by Biotinylated link and Streptoavidin methods. Wilcoxon test was used to compare the E – cadherin incidence in the primary tumor and Mann – Whitney non-parametric test was used to compare its incidence in S.C.C without and with metastatic tumor. Results: In normal squamous epithelium, E – cadherin was expressed uniformity at the cell membrane, abnormal E – cadherin expression with loss of membranous localization was found in 82% of specimens and a significantly greater reduction in expression levels of E-cadherin was found in metastatic group as compared with non – metastatic group (P=0.003, 0.007). There was not any significant difference between primary tumors in two groups (P=0.60). A relationship was found between abnormal expression of E-cadherin and the differentiation of oral S.C.C (P<0.01). Conclusion: Abnormal expression of E-cadherin is associated with differentiation, progression and metastatic of oral S.C.C. Key words: Oral squamous cell carcinoma – E – cadherin – Metastasis – Immunohistochemistry. كارسينوماي سلول سنگفرشی دهان ، متاستاز ، E، cadherin ، ایمونوهیستوشیمی Oral squamous cell carcinoma , E , cadherin , Metastasis , Immunohistochemistry 56 61 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-26-1&slc_lang=fa&sid=fa Noshin Mohtasham دكتر نوشين محتشم N_Mohtasham@mums.ac.ir 23003194753284600508 Yes گروه آموزشي آسيب‌شناسي دهان و فك و صورت دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي مشهد Abas ali Omidi دکتر عباسعلى اميدي 23003194753284600509 No Kambiz Kamyabhesari دکتر کامبيز کامياب حصاري 23003194753284600510 No Mohammad taghi Shakeri دکتر محمدتقى شاکري 23003194753284600511 No

fa مقايسه اثر کلينيکى دهان‌شويه‌هاى پرسيکا و کلرهگزيدين با استفاده از روش متاآناليز Clinical comparison of Persica and Chlorhexidine mouthrinses using meta – analysis technique عمومى General پژوهشي Research مقايسه اثر کلينيکى دهان‌شويه‌هاى پرسيکا و کلرهگزيدين با استفاده از روش متاآناليز دکتر حسين فلاح‌زاده* - دکتر امير معين تقوي** - دکتر مريم فروزان‌مهر*** *- استاديار گروه آموزشى آمار و اپيدميولوژى دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکى شهيد صدوقى يزد. **- استاديار گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: مطالعات مختلفى جهت ارزيابى و مقايسه اثر دهان‌شويه‌هاى پرسيکا و کلرهگزيدين روى پلاک دندانى و ژنژيويت انجام شده‌اند که به دليل محدوديتهاى اجرايى، حجم نمونه‌ کوچک داشته‌اند و نتايج حاصل از آنها قدرت آمارى کافى ندارد. هدف از مطالعه حاضر بررسى سيستماتيک مطالعات انجام گرفته با روش متاآناليز جهت دستيابى به نتايج کاملتر و با قدرت آمارى بيشتر مى‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه به صورت متاآناليز صورت گرفت و جستجوهاى کامپيوترى در PubMed و در مجلات و پايان‌نامه‌ها جهت يافتن مطالعات انجام گرفت که نتيجه آن يافتن نُه مطالعه بود. تنها مطالعاتى وارد متاآناليز شدند که به صورت کارآزمايى بالينى در بيماران مبتلا به ژنژيويت کم تا متوسط با شرايط کلينيکى مورد نظر بودند، بيماران به صورت تصادفى به دو گروه شاهد و تجربى تقسيم شده و از دهان‌شويه‌هاى پرسيکا و کلرهگزيدين استفاده کردند. شاخصهاى PI، GI و PBI قبل و بعداز مصرف دهان‌شويه در آنها اندازه‌گيرى و ثبت شد. تنها چهار مطالعه با تعداد 198 بيمار وارد مطالعه مورد نظر شدند. پس از استخراج نتايج مورد نياز از مطالعات، همه آنها به صورت ميانگين و انحراف معيار تغييرات هريک از شاخصهاى کلينيکى جدول‌بندى شدند و محاسبات آمارى جهت ادغام نتايج حاصل انجام گرفت. با استفاده از مدل‌هاى آمارى اثرات تصادفى و نتايج حاصل از مطالعات ادغام شدند و اثر کلى دهان‌شويه‌هاى کلرهگزيدين و پرسيکا در تغييرات شاخصهاى کلينيکى مورد ارزيابى به دست آمد. يافته‌ها: اثر کلى دهان‌شويه‌ها براى شاخص پلاک 34/0- و براى شاخص لثه‌اى 11/0- برآورد شد که نشان داد اثر کلرهگزيدين بهتر از پرسيکا بوده است ولى تفاوت معنى‌دارى نداشته اند. شاخص خونريزى از پاپى لثه با روش متاآناليز 24/0- برآورد شد که تأثير بيشتر کلرهگزيدين در کاهش اين شاخص را نسبت به پرسيکا نشان داد و اختلاف آنها معنى‌دار بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه به نظر مى‌رسد بتوان از دهان‌شويه پرسيکا در درمانهاى کوتاه‌مدت بيماريهاى لثه استفاده کرد. کليد واژه‌ها: کلرهگزيدين – پرسيکا – متاآناليز - بررسى سيستماتيک. Clinical comparison of Persica and Chlorhexidine mouthrinses using meta – analysis technique Dr. H. Fallahzadeh* - Dr. A. Moeintaghavi** - Dr. M. Foruzanmehr*** *-Assistant Professor of Epidemiology and Statistics Dept.-Faculty of Hygiene-Shaheed Sadoughi Yazd University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Periodontology Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. *** - Dentist. Background and Aim: Various studies have already been conducted on the comparative effects of Persica ad Chlorhexidine on plaque and gingivitis that, due to the small size of the studied populations, their results have not been statistically significant. The aim of this study was to review such studies systematically through meta – analysis technique to achieve more accurate and significant results.Materials and Methods: In this meta – analysis study, an electronic (Medline, PubMed) and a manual research were made to detect studies evaluating the effects of two mouthrinses in the reduction of plaque and gingivitis. Finally, 9 studies were selected. It should be noted that only clinical trials in adults with mild to moderate gingivitis and acceptable clinical conditions were included. Subjects were randomly divided into two groups (Persica and Chlorhexidine). Plaque index (PI), gingival index (GI) and papillary bleeding index (PBI) were measured and recorded at the baseline and at the end of the study. Only 4 studies with 198 patients were included in the meta – analysis research. The results of these 4 studies were extracted and tabulated as means and standard deviations of clinical indices and analyzed statistically. Using random – effects and fixed – effects models, the results of studies were pooled and the overall effects of two mouthrinses on each clinical index were evaluated. Results: The overall effect estimated for PI was -0.34 and for GI was -0.11 showing that although the effects of Chlorhexidine was better than Persica but the difference was not statistically significant. The estimated PBI was -0.24 revealing significant difference between two mouthrinses with a more considerable effect attributed to Chlorhexidine. Conclusion: It is suggested that the mouthrinse of Persica should be used for short – term treatment of gingival diseases. Key words: Chlorhexidine – Persica – Meta analysis – Systemic Review. كلرهگزيدين ، پرسيكا ، متاآناليز ، بررسي سيستماتيك Chlorhexidine , Persica , Meta analysis , Systemic Review 62 72 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-27-1&slc_lang=fa&sid=fa Hossein Fallahzadeh دكتر حسين فلاح‌زاده h_fallahzadeh@hotmail.com 23003194753284600512 Yes گروه آموزشي آمار و اپيدميولوژي دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد Amir Moeintaghavi دکتر امير معين تقوي 23003194753284600513 No Maryam Foruzanmehr دکتر مريم فروزان‌مهر 23003194753284600514 No

fa بررسى کلينيکى انساج نرم اطراف پروتزهاى متکى بر ايمپلنت در مجروحان جنگى فک و صورت Clinical evaluation of soft tissue surrounding prosthesis supported by implants عمومى General پژوهشي Research بررسى کلينيکى انساج نرم اطراف پروتزهاى متکى بر ايمپلنت در مجروحان جنگى فک و صورت دکتر اکبر فاضل* - دکتر منصور ريسمانچيان** *- دانشيار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. چکيده زمینه و هدف: امروزه بازسازى و جايگزينى دندانهاى از دست رفته توسط پروتزهاى متکى بر ايمپلنت‌هاى دندانى داخل استخوانى روشى علمى و رايج در سطح ايران و جهان است. هدف از مطالعه حاضر ارزيابى گذشته‌نگر کاربرد ايمپلنت‌هاى دندانى در درمان مجروحان فک و صورت با بى‌دندانى کامل و پارسيل با استفاده از متغيرهاى کلينيکى مى‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مشاهده‌اى تحليلى و توصيفى 45 بيمار با ضايعات جنگى فک و صورت که در نواحى دريافت کننده ايمپلنت تحت عمل جراحى پيوند استخوان و بافت نرم قرار گرفته بودند با 211 ايمپلنت دندانى به مدت چهار سال پس از پايان درمان پروتز تحت معاينه کلينيکى قرار گرفتند. براى تحليل آمارى اطلاعات از آزمون‌هاى آناليز واريانس يک‌طرفه به روش تکرار و Friedman استفاده شد. يافته‌ها: شاخص خونريزى در 63% ايمپلنت‌ها و شاخص لثه در 30% ايمپلنت‌ها در سال چهارم نسبت به شروع مطالعه کاهش يافته بود (01/0P< و 001/0P<). در شروع مطالعه ميانگين عمق شيار لثه‌اى 99/0±67/2 ميلى‌متر و ميانگين حد چسبندگى لثه 65/1±54/5 ميلى‌متر بود و در سال چهارم به 73/1±01/3 ميلى‌متر و 21/2±08/6 ميلى‌متر افزايش يافته بود(04/0P<). نتیجه‌گیری: ميزان موفقيت ايمپلنت‌ها پس از چهار سال بارگذارى 95% بود و نشان مى‌دهد که ايمپلنت‌هاى دندانى کارائى لازم در بازسازى دندانهاى از دست رفته را در مجروحان فک و صورت دارا مى‌باشد. کليد واژه‌ها: ايمپلنت‌هاى دندانى – انساج نرم – ارزيابى کلينيکى Clinical evaluation of soft tissue surrounding prosthesis supported by implants Dr. A. Fazel* - Dr. M. Rismanchian** *- Associate Professor of Prosthodontics Dept. - Faculty of Dentistry - Tehran University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry - Isfahan University of Medical Sciences. Background and Aim: Nowadays, reconstruction and replacement of the missed teeth with prosthesis supported by intra – bony dental implants has become a scientific and routine method in Iran and other parts of the world. The aim of this retrospective study was to evaluate the clinical parameters of prosthesis supported by dental implants among partial and complete edentulous patients with maxillofacial traumatic disorder. Materials and Methods: In this observational analytic – descriptive study, 45 patients with martial maxillofacial injuries, treated with soft and hard tissue grafts at the site of dental implants, were evaluated at the end of four years of prosthetic treatment on total number of 214 implants. Data were analyzed statistically using one – way repeated ANOVA and Friedman tests. Results: Bleeding index in 63% of implants and gingival index in 30% of implants were decreased in the forth year comparing to the beginning of the study (P<0.01), P<0.001). Initially, the means of sulcular depth and periodontal attachment level were 2.67±99 mm and 5.54±1.65 mm, respectively where as after four years the latter was increased to 6.08±2.21 mm and the former to 3.01±1.73 mm (P<0.04). Conclusion: The rate of implants success after four years of loading was 95% showing that dental implants have enough efficacy for dental reconstruction of patients with maxillofacial traumatic disorders. Key words: Dental implants – Soft tissue – Clinical evaluation ايمپلنت‌هاي دنداني ، انساج نرم ، ارزيابي كلينيكي Dental implants , Soft tissue , Clinical evaluation 73 77 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-28-1&slc_lang=fa&sid=fa Akbar Fazel دكتر اكبر فاضل Fazelnaj@tums.ac.ir 23003194753284600515 Yes گروه آموزشي پروتزهاي دنداني دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي تهران Mansoor Rismanchian دکتر منصور ريسمانچيان 23003194753284600516 No

fa مقايسه اثر تسکينى ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم با ترامادول پنجاه ميلى‌گرم در کاهش درد ناشى از درمان ارتودنسي A comparison on the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in the reduction of pain caused by orthodontic treatment عمومى General پژوهشي Research مقايسه اثر تسکينى ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم با ترامادول پنجاه ميلى‌گرم در کاهش درد ناشى از درمان ارتودنسى دکتر سيدمصطفى ابطحي* - دکتر فاطمه زراعتي** - دکتر مهدى شيرين زاد*** – دکتر فلور ادبي**** *- استاديار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. **- استاديار گروه آموزشى فارماکولوژى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. ***- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: کنترل درد، طى درمان ارتودنسى، هم براى کلينيسين و هم براى بيماران، بسيار مهم مي‎باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثر تسکينى ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم و ترامادول پنجاه ميلى‌گرم در کاهش درد ناشى از درمان ارتودنسى مي‎باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت کارآزمايى بالينى تصادفى شده کنترل‎دار و به طريق یک‌سوکور انجام گرفت. شصت بيمار ارتودنسى، با دامنه سنى 7/11-1/19 سال شرکت داشتند. بيماران به صورت تصادفى به سه گروه تقسيم شدند: گروه اول يک دوز ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم، يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول، گروه دوم يک دوز پلاسبو يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول و گروه سوم يک دوز ترامادول پنجاه ميلى‌گرم، يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول (همگی به صورت دهانی) دريافت کردند. ميزان درد با استفاده از روشVisual Analog Scale ، در دو، شش و 24 ساعت و دو، سه و هفت روز بعد از قرار دادن سپريتور، در دو حالت جويدن و گاز گرفتن اندازه‎گيرى شد. داده‎ها جمع‎آورى شده و با استفاده از آزمونهايANOVA،Paired t، Tukey وChi Square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‎ها: حداکثر ميزان درد 24 ساعت بعد از قرار دادن سپريتور بود (73/2±86/7) که به ‎تدريج تا روز هفتم کاهش پيدا کرد. گروههاى دريافت کننده ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم و ترامادول پنجاه ميلى‌گرم، به طور معني‎دارى در زمانهاى دو ساعت (000/0=P ) ، شش ساعت (000/0=P) و 24 ساعت (002/0=P) بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت جويدن و شش ساعت (004/0=P) و 24 ساعت (000/0=P) بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت گاز گرفتن، نسبت به گروه دريافت کننده پلاسبو، درد کمترى را تجربه کردند. همچنين گروه دريافت کننده ترامادول، به طور معني‎دارى، دو روز بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت جويدن و گاز گرفتن (002/0=P) و (001/0=P) درد کمترى، نسبت به گروه دريافت کننده پلاسبو داشتند. هيچ تفاوت آمارى معني‎دارى بين ميزان درد در گروه دريافت کننده ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم با ترامادول پنجاه ميلى‌گرم وجود نداشت. نتيجه‎گيري: تجويز ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم يا ترامادول پنجاه ميلى‌گرم يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و پنج ساعت بعد از آن، ميزان دردى را که دو، شش و 24 ساعت و دو روز بعد از قرار دادن سپريتور تجربه مي‎شود، کاهش مي‎دهد اما هيچ تفاوت آمارى معني‎دارى بين ميزان درد دو گروه ايبوپروفن چهارصد ميلى‌گرم و ترامادول پنجاه ميلى‌گرم وجود ندارد. کلید واژه‌ها: درد – ارتودنسی - ایبوپروفن - ترامادول A comparison on the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in the reduction of pain caused by orthodontic treatment Dr. S.M. Abtahi* - Dr. F. Zeraati** - Dr. M. Shirinzad*** - Dr. F. Adabi**** *- Assistant Professor of Orthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Hamedan University of Medical Sciences. **- Assistan Professor of Pharmacologic Dept. – Faculty of Medicine, Hamedan University of Medical Sciences. ***- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. Faculty of Dentistry – Hamedan University of Medical Sciences. ****-Dentist. Background and Aim: Pain control during orthodontic treatment is very important to both clinicians and patients, The aim of this study was to compare the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in reducing the pain caused by orthodontic treatment. Materials and Methods: In this randomized controlled clinical trial and single blind study 60 orthodontic patients with age ranging from 11.7 to 19.1 years old were participated. Patients were randomly divided into three groups: (1) 400 mg Ibuprofen taken orally one hour before separator placement and the same dose six hours after the initial dose, (2) one dose placebo taken orally one hour before separator placement and the same does six hours after the initial dose and (3) 50 mg tramadol taken orally one hour before separator placement and the same dose six hours after the initial dose. The patients level of pain was assessed through Visual Analoge Scale at 2, 6 and 24 hours as well as at 2, 3 and 7 days after separator placement in chewing and biting conditions. Data were subjected to Paired t. test, ANOVA, Tukey and Chi – Square tests. Results: The highest peak pain levels were reported at 24 hours after separator placement (7.86±2.73) that decreased gradually until the 7th day. The patients who had taken Ibuprofen 400 mg and Tramadol 50 mg had significantly less pain with chewing at 2 (P=0.000), 6 (P=0.000) and 24 (P=0.002) hours and with biting at 6 (P=0.004) and 24 (P=0.000) hours after separator placement than those who received placebo. The patients who had Tramadol had significantly less pain with chewing and biting at 2 days after separator placement (P=0.001), (P=0.002) than patients who received placebo. There was no significant difference in pain level between Ibuprofen and Tramadol groups. Conclusion: Administration of Ibuprofen 400 mg or Tramadol 50 mg, one hour before and five hours after separator placement reduces the level of pain that is experienced at 2, 6 and 24 hours and 2 days after separator placement but there was no significant difference between Ibuprofen and Tramadol groups. Key words: Pain – Orthodontics – Ibuprofen – Tramadol درد ، ارتودنسی ، ایبوپروفن ، ترامادول Pain , Orthodontics , Ibuprofen , Tramadol 78 84 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-29-1&slc_lang=fa&sid=fa S. Mostafa Abtahi دكتر سيدمصطفي ابطحي dr_m_abtahi@yahoo.com 23003194753284600517 Yes گروه آموزشي ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي همدان Fatemeh Zeraati دکتر فاطمه زراعتي 23003194753284600518 No Mehdi Shirinzad دکتر مهدى شيرين زاد 23003194753284600519 No Feloor Adabi دکتر فلور ادبي 23003194753284600520 No

fa مقايسه آزمايشگاهى ميزان ريزنشت فيشور سيلانت Helioseal Fبا استفاده از اسيد فسفريک 37 % و پرايمر سلف اچ Comparison of Helioseal F microleakage with 37% phosphoric acid and self – etch primer (In - vitro) عمومى General پژوهشي Research مقايسه آزمايشگاهى ميزان ريزنشت فيشور سيلانت Helioseal Fبا استفاده از اسيد فسفريک 37 % و پرايمر سلف اچ دکتر زهرا بحرالعلومي* - دکتر مريم نيازمند** *- استاديار گروه آموزشى دندانپزشکى کودکان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد صدوقى يزد. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اخيراً استفاده از پرايمرهاى سلف اچ به علت سادگى مراحل کار جهت فيشورسيلانت پيشنهاد مى‌شود. هدف از اين مطالعه مقايسه بين ميزان ريزنشت فيشورسيلانت Helioseal F با استفاده از دو روش مى‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهى 36 دندان پرمولر خارج شده سالم انسان به روش تصادفى به دو گروه 18تايى تقسيم شدند. در گروه اول اچينگ با اسيد فسفريک 37% انجام شد. در گروه دوم از پرايمر اسيدى Prompt - Lpop استفاده شد. سپس دندانها تحت هزار چرخه حرارتى (5-55 درجه سانتى‌گراد) قرار گرفتند و به مدت 24 ساعت در محلول فوشين بازى 2% غوطه‌ور شدند. سپس دندانها از وسط از جهت باکولينگوالى برش داده شده و زير استريوميکروسکوپ، ميزان ريزنشت بررسى شد. داده‌ها تحت آزمون‌هاى آمارى Mann-Whitney U قرار گرفتند يافته‌ها: با آزمون Mann-Whitney U در ريزنشت سيلانت‌ها با استفاده از دو روش اختلاف معنى‌دارى وجود نداشت(869/0P=). نتيجه‌گيري: در صورت عدم همکارى بيمار و ايزولاسيون مناسب استفاده از پرايمر سلف اچ براى فيشور سيلنت توصيه مى‌گردد. کليد واژه‌ها: فيشورسيلانت – ريزنشت – پرايمر سلف اچ Comparison of Helioseal F microleakage with 37% phosphoric acid and self – etch primer (In - vitro) Dr. Z. Bahrololoomi* - Dr. M. Nyazmand** *- Assistant Professor of Pedodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Sadoughi Yazd University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Recently, the use of self – etch primers, due to their ease of manipulation, for fissure sealant therapy is recommended. The aim of this study was to compare the microleakage of Helioseal F using two methods. Materials and Methods: In this in vitro study, 36 extracted intact human premolar teeth were randomly divided into two groups (n = 18) and were sealed with two methods: 1 – Conventional etching method. 2 – Using Prompt – Lpop acidic primer. All specimens were thermocycled for 1000 cycles at 5C – 55 C, then the teeth were immersed in 2% fuschin solution for 24 hours, sectioned and analyzed by stereomicroscopy. Data were subjected to Mann – Whitney test. Results:There was no statistically significant difference in microleakage of sealants between two methods(P= 0.869). Conclusion: In case of poor patient cooperation along with proper isolation, the use of self – etch primers is recommended for fissure sealant therapy. Key words: Fissure sealant – Microleakage – Self – etch primer. فيشورسيلانت ، ريزنشت ، پرايمر سلف اچ Fissure sealant , Microleakage , Self , etch primer 85 90 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-30-2&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Bahrololoomi دكتر زهرا بحرالعلومي Zbahrololoom@yahoo.com 23003194753284600521 Yes گروه آموزشي دندانپزشكي كودكان دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي يزد Maryam Nyazmand دكتر مريم نيازمند 23003194753284600522 No

fa مقايسه ميزان ريزنشت چهار ماده کلتوزول، سيمان پرتلند، آمالگام و ام تى آ در ترميم پرفوريشن فورکا Comparison of sealing ability of Coltozol, Portland cement, Amalgam and MTA in furcation perforations repair عمومى General پژوهشي Research مقايسه ميزان ريزنشت چهار ماده کلتوزول، سيمان پرتلند، آمالگام و ام تى آ در ترميم پرفوريشن فورکا دکتر زهره آهنگري* - دکتر مهديه کرمي** *- دانشيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: پيش‌آگهى موفقيت درمان در دندانهايى که تحت درمان ريشه قرار گرفته‌اند، در مواردى که پرفوريشن رخ مى‌دهد، بسيار پايين مى‌آيد چرا که اين عارضه باعث تخريب پريودنتال مى‌شود. بنابراين سيل کردن پرفوريشن اهميّت بسيار بالايى در ترميم ناحيه دارد. رطوبت، خونريزى، عدم دسترسى مناسب و حفره بدون کف باعث مى‌شود که ترميم پرفوريشن به مشکل بزرگى تبديل شود که حفظ يا عدم حفظ دندان را تحت‌الشعاع قرار مى‌دهد.هدف ازاين مطالعه بررسى وانتخاب مادة مناسبترجهت بستن پرفوريشن‌هاى کف فورکا مى‌باشد. روش بررسي:در اين مطالعه تجربى هفتاد دندان مولر منديبل انسان سالم يا با حداقل پوسيدگى با ريشه‌هاى متباعد و ناحيه فورکاى دست‌نخورده جمع‌آورى شد. پس از تهيه حفره دسترسى استاندارد و گرفتن قالب از دندانها، پرفوراسيون در کف فورکاى دندانها، به طورى‌که دندانها در دست نگه داشته شدند، توسط فرز استاندارد موازى محور طولى دندان ايجاد شد. دندانها به چهار گروه آزمايش 15تايى (A4- A3- A2- A1) و دو گروه کنترل مثبت و منفى پنج‌تايى (B2-B1) تقسيم شدند. نواحى پرفوره چهار گروه آزمايش توسط ام- تى – آ، آمالگام، سيمان پرتلند و کلتوزول ترميم گرديد. حفره دسترسى تمام دندانها توسط کلتوزول ترميم شد. سپس دندانها به مدت 24 ساعت (پنج سيکل) در دستگاه ترموسايکلينگ قرار گرفتند و بعد همه نواحى خارجى دندانها به جز يک ميلى‌مترى اطراف پرفوريشن توسط دو لايه لاک ناخن پوشيده و به مدت 24 ساعت در محلول فوشين 2% قرار گرفتند. لازم به ذکر است که در گروه کنترل منفى هيچ‌گونه حفره‌اى ايجاد نشد. سپس از دندانها توسط دستگاه برش،Section تهيه شد و زيراستريوميکروسکوپ با بزرگنمايى(X25) بررسى گرديد. اعداد بدست آمده توسط مقياس استاندارد به ميلى متر تبديل شدند.داده‌ها توسط آمار توصيفيANOVA و LSD آناليز شدند. يافته‌ها: در گروه کنترل مثبت رنگ در تمام نواحى پرفوريشن به صورت کامل نفوذ کرده بود. در حالى که در گروه کنترل منفى هيچ گونه ريزنشتى مشاهده نشد. ام – تى – آ کمترين ميزان ريزنشت را داشت که اين اختلاف با سه ماده ديگر از لحاظ آمارى معنى‌دار بود. در اين مطالعه بيشترين ميزان ريزنشت در گروه ترميم پرفوريشن با کلتوزول ديده شد که با آمالگام و ام – تى – آ اختلافش از لحاظ آمارى معنى‌دار بود(01/0P<). بعد از ام – تى – آ کمترين ميزان ريزنشت در نمونه‌هاى ترميم شده با آمالگام ديده شد که اختلافش از نظر آمارى با سيمان پرتلند معنى‌دار نبود. سيمان پرتلند هم در درجه سوم قرار داشت که اختلاف آن با گروه ترميم با ام – تى – آ از لحاظ آمارى معنى‌دار بود (01/0P<). ولى با آمالگام و کلتوزول از لحاظ آمارى اختلاف معنى‌دارى نداشت. نتيجه‌گيري: گروه ترميم شده با ام – تى – آ کمترين ميزان نفوذ رنگ را نشان داد. در اين مطالعه بيشترين ميزان ريزنشت در گروه ترميم با کلتوزول ديده شد. آمالگام در اين مطالعه از نظر ريزنشت بعد از ام – تى – آ قرار داشت و بعد از آن سيمان پرتلند در رتبه سوم ميزان ريزنشت قرار گرفت. کليد واژه‌ها: پرفوريشن‌هاى فورکا – ريزنشت - ترميم Comparison of sealing ability of Coltozol, Portland cement, Amalgam and MTA in furcation perforations repair Dr. Z. Ahangari* - Dr. M. Karami** *- Associate Professor of Endodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: The rate of treatment success in endodontic treatment if perforation of the pulpal floor occurs, due to secondary periodontal involvement, is not satisfactory. Therefore, perforation seal plays an important role in regional repair. The aim of this study was to investigate and select a more suitable material to seal furcal perforations. Materials and Methods: In this experimental study, 70 human permanent mandibular molars with non-fused roots and intact furcal region were collected. Access openings and furcation perforations were prepared in the pulpal chamber floor. The teeth were divided into two control groups (B1 – B2, negative and positive, n = 5) and four experimental groups of 15 teeth in each group (A1 – A2 – A3 – A4). Group A2 was repaired with MTA, group A2 with amalgam, group A3 with Coltozol (ZOE) and group A4 was repaired with Portland cement. The access cavities of all teeth were repaired with Coltozol. Then, all samples were thermocycled for 24 hours and submerged in solution of 2% fuchsin dye for 24 hours. No cavity was prepared in negative control group. Finally, the samples were sectioned and evaluated for linear dye leakage at ×25 magnification. Data were analyzed using LSD and ANOVA tests. Results: In positive control group, dye penetrated thoroughly in all perforation regions while no leakage was observed in negative control group. MTA had significantly less leakage than amalgam, Portland cement and Coltozol. The highest leakage was found in Coltozol group and the difference with amalgam and MTA was significant (P<0.01). Amalgam showed less leakage than Portland cement but the difference was not statistically significant, however; the difference between Portland cement and MTA in the amount of leakage was significant (P<0.01). Conclusion: MTA group showed the least microleakage while Coltozol group displayed the most. In this study, the four materials were ranked as follows: MTA, Amalgam, Portland cement, Coltozol. Key words: Furcal perforations – Microleakage - Repair پرفوريشن‌هاي فوركا ، ريزنشت ، ترميم Furcal perforations , Microleakage , Repair 97 104 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-31-1&slc_lang=fa&sid=fa Zohreh Ahangari دكتر زهره آهنگري zohreh_ahangari@yahoo.com 23003194753284600525 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي ‌دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي Mahdiyeh Karami دكتر مهديه كرمي 23003194753284600526 No

fa مقايسه جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازى بافت آکروسافت و ويسکوژل Comparison of water absorption and solubility of Acropars and Viscogel tissue conditioners عمومى General پژوهشي Research مقايسه جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازى بافت آکروسافت و ويسکوژل دکتر فريبا گلبيدي* - دکتر بهار بهدادمهر** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: نزديک به يک قرن است که لايه‌هاى نرم در دندانپزشکى استفاده مى‌شوند.هدف از اين مطالعه اندازه‌گيرى و مقايسه ميزان جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازى بافت ايرانى آکروسافت با ماده بهسازى بافت ويسکوژل مى‌باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر يک بررسى آزمايشگاهى مى‌باشد. ابتدا قالبى به شکل ديسک از جنس فولاد زنگ نزن به قطر 1±50 و ضخامت 05/0±5/0 ميلى‌متر ساخته شد. 15 نمونه با استفاده از هرکدام از مواد آکروسافت و ويسکوژل تهيه شد. نمونه‌ها با ترازو توزين شده و سپس داخل ظرف حاوى آب مقطر گذاشته شد و به مدت 24 ساعت در داخل Oven در دماى 37 درجة سانتى‌گراد نگهدارى شد. نمونه‌ها مجدداً وزن شدند. اين مراحل در روزهاى چهارم و هفتم نيز تکرار شد. پس از پايان روز هفتم نمونه‌ها به مدت 24 ساعت در دسيکاتورى که در Oven با دماى 37 درجة سانتى‌گراد قرار داده شده بود گذاشته شد. سپس نمونه‌ها خارج شده و مجدداً وزن شدند. پس از جمع‌آورى اطلاعات يافته‌هاى اين مطالعه با استفاده از آزمون t مورد تجزيه و تحليل آمارى قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين جذب آب براى نمونه‌هاى تهيه شده از ويسکوژل در روزهاى اول، چهارم و هفتم به ترتيب 0146/0%±4394/1%، 0078/0%±3854/1% و 0027/0%±3598/1% و براى نمونه‌هاى تهيه شده از آکروسافت به ترتيب 0260/0%±2423/1%، 0236/0%±5520/1% و 0273/0%±0537/2% بود. آزمون آمارى نشان داد که ميانگين جذب آب در دو نوع مادة بهسازى بافت به تفکيک زمانهاى مختلف با يکديگر تفاوت معنى‌دارى دارد (001/0P<)، همچنين ميانگين قابليت انحلال براى نمونه‌هاى تهيه شده از آکروسافت و ويسکوژل به ترتيب 0234/0±7452/1 و 0227/0±6850/1 بدست آمد که اين تفاوت نيز از نظر آمارى معنى‌دار بود (001/0P<). نتيجه‌گيري: جذب آب و قابليت انحلال نمونه‌هاى تهيه شده از ويسکوژل به طور معنى‌دارى از جذب آب و قابليت انحلال نمونه‌هاى تهيه شده از آکروسافت کمتر مى‌باشد. کليد واژه‌ها: جذب آب - قابليت انحلال - مواد بهسازى بافت - لايه نرم. Comparison of water absorption and solubility of Acropars and Viscogel tissue conditioners Dr. F. Golbidi*- Dr. B. Behdadmehr** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Isfahan University of Medical Sciences. ** - Dentist. Background and Aim: Soft denture lining materials have been used in dentistry for almost a century. The aim of this study was to measure water absorption and solubility of Acrosoft tissue conditioner samples and compare them with those of Viscogel samples. Materials and Methods: In this in vitro study, stainless steel molds were prepared in disk shape of 0.5±0.05 mm thickness and 50±7 mm diameter. Fifteen specimens were prepared from each material. At first, all of them were weighed and place into distilled water at 37 °C for 24 hours. Then they were removed and reweighed. These procedures were also repeated at 4 and 7 days. After 7 days, specimens were dried in a desicator at 37 C, removed and finally reweighed. Data were subjected to student T – test. Results: The mean values of water absorption at 24 h, 4 and 7 days were 1.4394±0.0146, 1.384±0.0078 and 1.3595±0.0027 percent for Viscogel gel and 1.2423±0.0260, 1.5520±0.0236 and 2.0537±0.0273 percent for Acropars. Statistical analysis showed significant differences in the mean water absorption at different time periods (P<0.001). Moreover, Acrosoft showed higher solubility (1.7452±0.0234 percent) than Viscogel (1.6850±0.0227 percent). This difference was also statistically significant (P<.0.001). Conclusion: Water absorption and solubility of Acrosoft samples were significantly higher than those of Viscogel samples. Key words: Water absorption – Solubility – Tissue conditioner – Soft liner. جذب آب ، قابليت انحلال ، مواد بهسازي بافت ، لايه نرم Water absorption , Solubility , Tissue conditioner , Soft liner 105 111 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-32-1&slc_lang=fa&sid=fa Fariba Golbidi دكتر فريبا گلبيدي fgolbidi@yahoo.com 23003194753284600527 Yes گروه آموزشي پروتزهاي دنداني دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان Bahar Behdadmehr دكتر بهار بهدادمهر 23003194753284600528 No