fa بررسی آناتوميک و مورفولوژيک ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهای مولر اول دو فک بالا و پايين A morphologic and anatomic evaluation of furcation area in the upper and lower first molars عمومى General پژوهشي Research بررسی آناتوميک و مورفولوژيک ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهای مولر اول دو فک بالا و پايين دکتر وحيد اصفهانيان* - دکتر محمد کتابی* - دکتر مريم حافظی بختياری** – دکتر شادی اشتری** *- استاديار گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان). **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: پلاک ميکروبی به عنوان عامل اصلی ايجاد بيماريهای پريودنتال شناخته شده است. آناتومی و مورفولوژی خاص ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهای چندريشه‌ای از جمله عواملی است که تجمع بيشتر پلاک را باعث می‌شود. هدف از اين مطالعه تعيين خصوصيات آناتوميک و مورفولوژيک دندانهای مولر اول فک بالا و فک پايين می‌باشد. روش بررسی: جهت اين مطالعه که از نوع توصيفی است 151 دندان مولر اول فک بالا و 222دندان مولر اول فک پايين پس از جمع‌آوری به روش تصادفی از نظر طول تنه ريشه در سطوح مختلف، قطر مدخل ناحيه انشعاب ريشه‌ها و ميزان تقعر سطوح داخلی ريشه‌ها بررسی شدند. جهت اندازه‌گيری مورد اخير، ريشه دندانها در چهار ميلی‌متری آپيکال ناحيه انشعاب برش داده شد. يافته‌ها: در مولرهای پايين ميانگين قطر مدخل و ميانگين طول تنه ريشه‌ای در سطح باکال بيشتر از سطح لينگوال (به ترتيب 53/0 در برابر 49/0 و 28/4 در برابر 94/2 ميلی‌متر) اندازه‌گيری شد. همچنين ميانگين تقعر ريشه مزيال بيشتر از ريشه ديستال (98/0 در برابر 54/0 ميلی‌متر) بود. در مولرهای بالا ميانگين قطر مدخل ديستال از ساير مدخلها بيشتر (72/0 ميلی‌متر) و مدخل باکال از بقيه کمتر (54/0 ميلی‌متر) بود. همچنين ميانگين طول تنه ريشه‌ای سطح مزيال بيشتر از سطوح باکال و ديستال برآورد شد (22/3 در برابر 74/2 و 93/2 ميلی‌متر). ريشه مزيال ميانگين تقعر بالاتری داشت (25/0 ميلی‌متر) و ريشه‌های پالاتال و ديستال به ترتيب در 7/37% و 8% موارد دارای تحدب بودند. نتيجه‌گيری: ناحيه انشعاب ريشه مولرهای اول در اکثر موارد با کورت‌های استاندارد (با قطر تيغه يک ميلی‌متر) قابل دسترسی و تميز شدن نيست. کليد واژه‌ها: مولر اول فک بالا - مولر فک اول پايين - ناحيه انشعاب ريشه‌ها - مدخل ناحيه انشعاب - تنه ريشه‌ای - تقعر ريشه A morphologic and anatomic evaluation of furcation area in the upper and lower first molars Dr. V. Esfahanian* - Dr. M. Ketabi* - Dr. M. Hafezibakhtiari** - Dr. SH. Ashtari** *- Assistant Professor of Periodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Isfahan Islamic Azad University (Khorasgan). **- Dentist. Background and Aim: Microbial plaque has been recognized as the main cause of periodontal diseases. The anatomy and morphology of the furcation area may favour plaque accumulation. The aim of this study was to evaluate the upper and lower first molars morphologically and anatomically. Materials and Methods: In this this descriptive study, 151 upper first molars and 222 lower first molars were randomly collected and measured regarding root trunk length, diameter of furcation entrance and degree of root concavity. Results: In lower molars, the averages of furcation entrance and root trunk diameter were more in buccal than lingual aspect (0.53 mm vs. 0.49 mm and 4.28 mm vs. 2.94 mm). The average concavity of mesial was more than distal root (0.98 mm vs. 0.54 mm) in lower molars. In upper molars, the average of distal furcal entrance was the most (0.72 mm) whereas the buccal furcal entrance diameter was the least (0.54 mm). In addition, the average root trunk was more in mesial (3.22 mm) than buccal (2.74 mm) and distal (2.93 mm) surfaces. The average concavity of mesial root was the most (0.25 mm) whereas palatal and distal roots had some degrees of concavity as 37.7% and 8%, respectively. Conclusion: The furcation areas of the first molars, in most cases, can not be thoroughly cleaned with the blade of conventional curettes. Key words: First upper molar – First lower molar – Furcation – Furcal entrance – Root trunk – Root concavity. مولر اول فک بالا - مولر فک اول پايين - ناحيه انشعاب ريشه‌ها - مدخل ناحيه انشعاب - تنه ريشه‌ای - تقعر ريشه First upper molar , First lower molar , Furcation , Furcal entrance , Root trunk , Root concavity 13 20 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-19-1&slc_lang=fa&sid=fa Vahid Esfahanian دکتر وحيد اصفهانيان esfahanian@khuisf.ac.ir 23003194753284600382 Yes گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان) Mohammad Ketabi دکتر محمد کتابی 23003194753284600383 No Maryam Hafezibakhtiari دکتر مريم حافظی بختياری 23003194753284600384 No Shadi Ashtari دکتر شادی اشتری 23003194753284600385 No

fa بررسی درصد دوکاناله بودن ريشه ديستال مولر اول پايين با استفاده از رنگ‌آميزی مقطع‌گيری (مطالعه آزمايشگاهی) An investigation on the percentage of two root canals in the distal lower first molars using staining – section method (In- vitro) عمومى General پژوهشي Research بررسی درصد دوکاناله بودن ريشه ديستال مولر اول پايين با استفاده از رنگ‌آميزی مقطع‌گيری (مطالعه آزمايشگاهی) دکتر حسن رزمی* - دکتر محسن هوشيار** *- دانشيار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تعداد ريشه، کانال و نوع کانال‌های ريشه ديستال دندانهای مولر اول پايين متنوع می‌باشد و آگاهی از آناتومی داخلی ريشه‌ها يک نقش مهم در موفقيت درمان اندودنتيک بازی می‌کند. هدف از اين مطالعه بررسی درصد دو کاناله بودن ريشه ديستال دندان مولر اول پايين و آناتومی داخلی آن در جمعيت ايرانی با استفاده از روش رنگ آميزی – مقطع گيری می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی – آزمايشگاهی، آناتومی داخلی ريشه ديستال تعداد سيصد و ده دندان دائمی مولر اول پايين که از مردم چند شهر ايران خارج شده برای بررسی درصد دو کاناله بودن، تعداد ريشه‌ها، تعداد کانال و انواع آن مورد مطالعه قرار گرفتند. مطالعه سيستم کانال‌های ريشه براساس تقسيم‌بندی Vertucci و با استفاده از روش رنگ‌آميزی – مقطع گيری انجام شد. برای رنگ آميزی با استفاده از يک سرنگ گيج 27 رنگ فوشين 1% به داخل کانال‌های ريشه ديستال تزريق شد و به وسيله ساکشن که به طور آپيکالی به ريشه‌ها متصل می‌شد به نفوذ رنگ فوشين کمک گرديد و سپس ريشه‌های ديستال به طور افقی برش داده شدند. يافته‌ها: نتايج نشان می‌دهد که 5/4% دندانهای مورد مطالعه دارای دو ريشه ديستالی می‌باشند که 100% نوع کانال آنها برای ريشه‌های ديستوباکال و ديستو لينگوال نوع يک می‌باشد. 7/37%دندانهای مورد مطالعه دارای دو کانال در ريشه ديستال خود، 6/22% دارای دو فورامن آپيکال، 9/32% دارای دو مدخل کانال می‌باشند و نوع کانال براساس تقسيم‌بندی Vertucci شامل: 5/57%، نوع يک، 2/15%، نوع دو، 8/4%، نوع سه، 6/12%، نوع چهار، 5/4%، نوع پنج، 6/0%، نوع شش، 3/0%، نوع هفت، 0%، نوع هشت. نتيجه‌گيری: 7/37% دندانهای مورد مطالعه دارای ريشه ديستال دوکاناله می‌باشند. دندانپزشک بايد هميشه دومين کانال را در ريشه ديستال دندان مولر اول پايين جستجو نمايد اگر يکی گم شود آن علت شکست درمان اندودنتيک خواهد بود. حفره دسترسی با طرح مستطيلی اجازه مشاهده و شناسائی بهتر دومين کانال احتمالی را در ريشه ديستال خواهد داد. کليد واژه‌ها: آناتومی کانال ريشه - ريشه ديستال - مولر اول پايين‌. An investigation on the percentage of two root canals in the distal lower first molars using staining – section method (In- vitro) Dr. H. Razmi *- Dr. H. Hooshyar ** *- Associate Professor of Endodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ** - Dentist. Background and Aim: The number of roots, the number and configuration of root canals in distal root of lower first molar teeth display a wide range of variations and having knowledge of the internal anatomy of the roots plays an important role in the success of each endodontic therapy. Materials and Methods: In this in vitro descriptive study, the internal anatomy of distal root of 310 lower first permanent molar teeth extracted from people living in different cities in Iran were studied to investigate the percentage of two root canals, the number of roots, the type and number of root canals based on Vertucci's classification using staining – section method. A syringe with gauge 27 needle was used to inject Fushin 1% into the distal root canals. Fushin color penetration was assisted by a vaccum suction applied apically. The distal roots were then sectioned horizontally. Results: The findings showed that 4.5% of the studied teeth had two distal roots and 100% of their root canal configurations were type I for each distolingual and distolingual roots. 37.7% of the studied teeth had two canals in their distal roots, 22.6% had two apical foramina and 32.9% had two canal orifices. The root canal configurations included: (Vertucci's classification): 57.5% type I, 15.2% type II, 4.8% type III, 12.6% type IV, 4.5% type V, 0.6% type VI, 0.3% type VII and 0% type VIII. Conclusion: 37.7% of the studied teeth had two distal root canals. The dentist must always looks for the second canal in the distal root of a lower first molar. If one is missed, it could lead to endodontic treatment failure. Access cavity with rectangular outline would permit better visualization and exploration of a possible second canal in the distal root. Key words: Root canal anatomy – Distal root – lower first molar آناتومی کانال ريشه ‌، ريشه ديستال ، مولر اول پايين‌ Root canal anatomy , Distal root , lower first molar 21 29 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Razmi دکتر حسن رزمی hrazmi@sina.tums.ac.ir 23003194753284600386 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohsen Hooshyar دکتر محسن هوشيار 23003194753284600387 No

fa شيوع زبان جغرافيايی، زبان شياردار و چسبندگی پارسيل زبان در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت در سال 1382 Prevalence of geographic tongue, fissure tongue and partial ankyloglossia among students of three stages of school in Rasht in 2003 عمومى General پژوهشي Research شيوع زبان جغرافيايی، زبان شياردار و چسبندگی پارسيل زبان در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت در سال 1382 دکتر مريم ربيعی* - دکتر زهرا محتشم اميری** - دکتر سعيد آميغ*** - دکتر سيد فاروق قطبی راد *** – دکتر ثوره‌دخت احسنی تهرانی*** *- استاديار گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان. **- استاديار گروه آموزشی پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: انواع اختلالات رشدی تکاملی به صورت زبان جغرافيايی، شياردار و چسبندگی پارسيل زبان در دهان مشاهده می‌شود و فراوانی آنها در جوامع مختلف متفاوت می‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين فراوانی زبان جغرافيايی، زبان شياردار و چسبندگی پارسيل زبان، در دانش‌آموزان مقاطع سه‌گانه شهر رشت و تعيين ارتباط اين اختلالات با روند افزايش سن و جنس می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه به صورت توصيفی مقطعی در سال 1382 با روش خوشه‌ای تصادفی چندمرحله‌ای در مدارس سه‌گانه شهر رشت انجام شد. تعداد 1561 دانش‌آموز معادل 782 دختر و 779 پسر تحت معاينه قرار گرفتند. انتخاب مدارس به صورت تصادفی بود و تعداد صد و سی نفر در هر پايه (خوشه) معاينه شدند. معاينه دانش‌آموزان در فضای باز پس از کنار زدن لبها و گونه‌ توسط آبسلانگ صورت گرفت. اطلاعات دموگرافيک همراه با اطلاعات بدست آمده طی معاينه در پرسشنامه تهيه شده بدين منظور ثبت گرديد. آناليز آماری توسط آزمون X2 و با استفاده از نرم‌افزار SPSS روايت ده انجام شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان می‌دهد که ميزان زبان جغرافيايی 6/7%، زبان شياردار 3/4% و چسبندگی پارسيل زبان 8/7% می‌باشد. روند سنی بر بروز زبان شياردار در دانش‌آموزان مورد مطالعه نقش داشته است (006/0=P). در همه موارد آنومالی‌ها در پسرها بيشتر بوده ولی رابطه معنی‌داری حاصل نشد. نتيجه‌گيری: توجه به يافته‌های حاضر بيانگر شيوع بالای آنومالی‌‌‌های فوق در رشت بوده و بررسی علت اين امر از نظر ژنتيکی يا محيطی نياز به مطالعات بعدی دارد. کليد واژه‌ها: شيوع - زبان جغرافيايی - زبان شياردار - چسبندگی پارسيل زبان Prevalence of geographic tongue, fissure tongue and partial ankyloglossia among students of three stages of school in Rasht in 2003 Dr. M. Rabiei*- Dr. Z. Mohtashamamiri**- Dr. Z. Amigh***- Dr. S.F. Ghotbirad***-Dr. S. Ahsani Tehrani*** *- Assistant Professor of Oral Medicine Dept.-Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Social Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. *** - Dentist. Background and Aim: Different developmental anomalies in the forms of geographical tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia are found in the oral cavity showing various prevalence rates in different societies. The aim of this study was to determine the prevalence rates of geographic tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia in students studying in three stages in Rasht and also to find out the relationship between these anomalies with sex and the increase of age. Materials and Methods: In this cross – sectional descriptive study with a multi – stage cluster random sampling, a total number of 1561 students from all three stages of Rasht school, including 782 females and 779 males, were examined. The schools were selected randomly and about 730 students were examined in each cluster. The students were tested in an open space after removing lips and cheeks with a tongue blade. Demographic findings along with these gained through examination were recorded in a questionnaire. Data were subjected to X2 test and SPSS 10 software. Results: The findings showed the prevalence rates of geographic tongue, fissured tongue and partial ankyloglossia as 7.6%, 4.3% and 7.8%, respectively. The increase of age played a significant role on the prevalence rate of fissured tongue (P=0.006). All anomalies were found to be more among males than females, however no significant relationship was observed between anomalies and sex. Conclusion: According to these findings, the prevalence rate of such anomalies is high in Rasht. Therefore, more investigations are suggested to find out the underlying reasons genetically and environmentally. Key words: Geographic tongue – Fissured tongue – Partial ankyloglossia. شيوع ، زبان جغرافيايی ، زبان شياردار ، چسبندگی پارسيل زبان Geographic tongue , Fissured tongue , Partial ankyloglossia. 30 36 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-20-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Rabiei دکتر مريم ربيعی dr_maryamrabiei@yahoo.com 23003194753284600484 Yes گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان Zahra Mohtashamamiri دکتر زهرا محتشم اميری 23003194753284600485 No Saeed Amigh دکتر سعيد آميغ 23003194753284600486 No S.Farogh Ghotbirad دکتر سيد فاروق قطبى راد 23003194753284600487 No Sooreh Ahsani Tehrani دکتر ثوره‌دخت احسنی تهرانی 23003194753284600488 No

fa بررسی رابطه حرفه دندانپزشکی و آلودگی دهان با قارچ کانديداآلبيکانس Relationship between dental practice and oral candidal carriage عمومى General پژوهشي Research بررسی رابطه حرفه دندانپزشکی و آلودگی دهان با قارچ کانديداآلبيکانس دکتر مينا مطلب‌نژاد* - دکتر سيدعلی‌اصغر سفيدگر** - دکتر شهين جعفری*** – دکتر معصومه ميرزايی**** - دکتر فاطمه حميدی***** *- استاديار گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل. **- استاديار گروه آموزشی قارچ‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل. ***- دانشيار گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ****- متخصص قارچ‌شناسی پزشکی. ***** - دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: با توجه به تماس نزديک و آلوده کننده‌ای که دندانپزشکان با حفره دهان دارند، به نظر می‌رسد که احتمالاً در معرض آلودگی با انواع ارگانيسم‌ها، از جمله قارچ کانديدا آلبيکانس‌ هستند. از آنجايی که اين قارچ فرصت‌طلب در موقعيتهای سرکوب ايمنی موجب بيماری می‌شود. لذا هدف از اين مطالعه، تعيين رابطه حرفه دندانپزشکی و آلودگی دهان با قارچ کانديداآلبيکانس می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه، يک مطالعه هم‌گروه (Cohort) تحليلی، آينده‌نگر می‌باشد. گروه مورد شامل 96 دانشجوی دندانپزشکی با کشت قارچ دهان منفی و گروه شاهد شامل 96 دانشجوی غير گروه پزشکی با کشت قارچ دهان منفی می‌باشند. از اين افراد طی دو مرحله نمونه‌برداری از سطح پشتی زبان به عمل آمد. مرحله اول برای انتخاب موارد کشت دهانی منفی و مرحله دوم به فاصله دو سال از مرحله اول صورت گرفت. نتايج توسط تست X2 و تست Fisher exact و به کمک نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: گروه مورد (دانشجويان رشته دندانپزشکی) با ميانگين سنی 9/19 سال، شامل 64 معادل 6/66% دختر و 32 پسر معادل 33/33% بود. گروه شاهد (دانشجويان غير گروه پزشکی) با ميانگين سنی 8/19 سال، شامل 65 دختر برابر 70/67% و 31 پسر برابر 29/32% بود. ميزان بروز آلودگی دهان با قارچ کانديدا در دانشجويان دندانپزشکی، در نمونه‌برداری مرحله دوم به طور معنی‌داری بيشتر از دانشجويان غير گروه پزشکی بود(04/0=P). شانس(Odds) آلوده شدن به کانديدا در دانشجويان دندانپزشکی 85/2 برابر آلوده شدن در دانشجويان غير گروه پزشکی بود، همچنين ميزان بروز آلودگی دهان دانشجويان (در هر يک از دو گروه) با کانديدا، ارتباطی با جنس نداشت. نتيجه‌گيری: پرداختن به حرفه دندانپزشکی را می‌توان به عنوان يک عامل خطر جهت آلودگی دهان دندانپزشکان با کانديدا تلقی کرد. کليد واژه‌ها: کانديدا آلبيکانس - حرفه دندانپزشکی - ناقل بودن. Relationship between dental practice and oral candidal carriage Dr. M. Motalebnejad* - Dr. S.A.A Sefidgar** - Dr. SH. Jafari*** - Dr. M. Mirzaie**** - Dr. F. Hamidi***** *- Assistant Professor of Diagnosis & Oral Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Babol University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Mycology Dept. - Faculty of Dentistry – Babol University of Medical Sciences. ***- Associate Professor of Diagnosis & Oral Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ****- Mycologist. ***** - Dentist. Background and Aim: According to the close contact of dentists with oral cavity, it seems that they are exposed to different organisms such as fungi, especially Candida albicants. Therefore, the aim of this study was to determine the relationship between dental practice and oral candidial carriage. Materials and Methods: In this analytic cohort prospective study, two groups were participated: the case group (96 dental students with negative oral candidal culture) and the control group (96 non-medical students with negative oral candidal culture). Sampling was done from dorsal surface of tongue in two distinct episodesat a two – year interval. Results were analyzed through chi – square test, fisher exact test and SPSS software. Results: The case group with the mean age of 19.9 years included 64 (66.6%) females and 32 (3.3%) males. The control group with the mean age of 19.8 years included 65 (67.70%) females and 31 (32.29%) males. The incidence rate of oral candidal carriage, in the second sampling, was significantly higher among dental students comparing to the non-dental ones (P=0.04). Odds ratio for candidal contamination in dental students was 2.85 times more than non-medical students. Moreover, no relation was found between sex and oral candidal carriage in both groups. Conclusion: Dental practice may be a risk factor for oral candidal carriage. Key words: Candida albicans – Dental practice – Oral carriage. کانديدا آلبيکانس ، حرفه دندانپزشکی ، ناقل بودن Candida albicans , Dental practice , Oral carriage 37 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-21-1&slc_lang=fa&sid=fa Mina Motalebnejad دکتر مينا مطلب‌نژاد mmotallebnejad@yahoo.com 23003194753284600489 Yes گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی بابل Ali asghar Sefidgar دکتر سيدعلى‌اصغر سفيدگر 23003194753284600490 No Shahin Jafari دکتر شهين جعفری 23003194753284600491 No Masoomeh Mirzaie دکتر معصومه ميرزايی 23003194753284600492 No Fatemeh Hamidi دکتر فاطمه حميدی 23003194753284600493 No

fa بررسی اثر ضدعفونی کنند‌گی Micro 10+ و Deconex 53 Plus بر وسايل دندانپزشکی A comparison on two disinfectants: Micro10+ and Deconex 53 plus on dental instruments عمومى General پژوهشي Research بررسی اثر ضدعفونی کنند‌گی Micro 10+ و Deconex 53 Plus بر وسايل دندانپزشکی دکتر ابوالفضل صبوری* - دکتر فاطمه فلاح** - دکتر مليحه دستگيری*** *- استاديار گروه آموزشی پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- دانشيار گروه آموزشی ايمونولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: ترکيبات چهارتايی آمونيوم (QAC) يک گروه از ترکيبات شيميايی دزانفکتانت را تشکيل می‌دهند. اين ترکيبات از سال 1978 از ليست ترکيبات ضدعفونی کننده حذف شدند ولی از سال 1990 نسل جديد اين ترکيبات توليد و ارائه شدند. Micro10+ و Deconex53plus دو نمونه رايج از اين نسل می‌باشند. هدف از انجام اين مطالعه، بررسی اثر ضدعفونی کنندگی Micro10+ و Deconex53plus بر وسايل دندانپزشکی می‌باشد. روش بررسی: روش مطالعه توصيفی و بر روی سی نفر از مراجعان به بخشهای ترميمی و اندو و جراحی دانشکده دندانپزشکی شهيد بهشتی انجام گرفت. برای اين کار از سه فايل استريل برای هر بيمار و در نهايت نود فايل استفاده شد. پس از نمونه‌گيری از فلور دهان، نمونه‌ها به آزمايشگاه ميکروبيولوژی منتقل گرديد. سه نمونه بدست آمده از هر فرد در نهايت در سه محلول آب مقطر (کنترل)، دکونکس و ميکروتن قرار می‌گرفت. از سوش اسپوردار باسيلوس سوبتيليس به عنوان شاهد مطالعه استفاده شد. فايل‌های آلوده را، کشت داده و با انجام رنگ‌آميزی، ميکروارگانيسم‌های موجود در نمونه‌ها مشخص شد. فايل‌های آلوده در تماس با Micro10+، (2%) و Deconex53plus، (1%) قرار گرفتند. زمان تماس براساس پيشنهاد کارخانه‌های سازنده يک ساعت منظور شد. پس از اين مدت مجدداً کشت تهيه و نتيجه کار بررسی گرديد. يافته‌ها: ميکروارگانيسم‌های مشاهده شده در کشت از فايل‌های آلوده عبارت بودند از: Staphylococous aureuos, Nonpathogenic staphylococous, Streptococci viridans, Pneumococci, Neisseriae suprophyticous, Corynebacterium, Candida albikans, Bacillus subtilis. در بررسی کشتها پس از تماس با محلولهای مورد نظر در هيچ يک رشد کلونی ميکروبی مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيری: محلولهای ضدعفونی Micro10+ با غلظت 2% و Deconex53plus با غلظت 1% به مدت يک ساعت خواص ضدعفونی کنندگی قابل قبول بر روی وسايل دندانپزشکی دارند. کليد واژه‌ها: کنترل عفونت - ضدعفونی کننده - ترکيبات چهارتايی آمونيوم - Micro10+ - Deconex53plus A comparison on two disinfectants: Micro10+ and Deconex 53 plus on dental instruments Dr. A. Saboori*- Dr. F. Fallah** - Dr. Dastgerdi*** *- Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Associate Professor of Immunology Dept. - Faculty of Medicine – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Quaternary Ammonium (QAD) form a group of chemical disinfectants. These compounds were deleted from the list of disinfectants in 1978, but a new generation of them have been produced and presented since 1990. Micro 10+ and Deconex 53 plus are two current samples of this generation. The aim of this study was to investigate the disinfecting effects of Micro 10+ and Deconex 53 plus.Materials and Methods: This descriptive study was performed on 30 subjects referred to Shaheed Beheshti Dental Faculty. A total number of 90 sterilized RCT files were used, 3 for each patient. After oral flora sampling, all samples were transferred to the microbiology laboratory. Lab Bacillus subtilis spore was used as the witness of the study. The contaminated files were cultivated and the existing microorganisms were cleared by coloring technique. The contaminated files were contacted for one hour with Micro 10+ (2%) and Deconex 53 plus (1%) based one the manufacture's instructions. After this duration, the cultivation was prepared again. And the result was analyzed. Results: The observed microorganisms were as follows: Staphylococus aureous, Neisseriae suprophyticous, Pneumococcis, Streptococci viridans, Nonpathogenic staphylococcus, Bacillus subtilis, Candida albikans and no colony growth was observed following the cultivations contact with the mentioned solutions. Conclusion: Micro10+ (2%) and Deconex 53 plus (1%) exert acceptable disinfecting effects on dental instruments following one – hour application. Key words: Infection control – Disinfectant – Quaternary Ammonium compounds, Micro 10+, Deconex 53 plus کنترل عفونت ، ضدعفونی کننده ، ترکيبات چهارتايی آمونيوم ، Micro10+ ، Deconex53plus Infection control , Disinfectant , Quaternary Ammonium compounds, Micro 10+, Deconex 53 plus 49 55 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-23-1&slc_lang=fa&sid=fa Abolfazl Saboori دکتر ابوالفضل صبوری A_Saboury@yahoo.com 23003194753284600505 Yes گروه آموزشی پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Fatemeh Fallah دکتر فاطمه فلاح 23003194753284600506 No Malihe Dastgerdi دکتر مليحه دستگيری 23003194753284600507 No

fa بررسی مقايسه‌ای بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشی حفره دهان با متاستاز به غدد لنفاوی ناحيه‌ای و بدون آن A comparative evaluation on E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis عمومى General پژوهشي Research بررسی مقايسه‌ای بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشی حفره دهان با متاستاز به غدد لنفاوی ناحيه‌ای و بدون آن دکتر نوشين محتشم* - دکتر عباسعلی اميدی** - دکتر کامبيز کامياب حصاری*** - دکتر محمدتقی شاکری**** *- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاد بخش آسيب‌شناسی بيمارستان قائم (عج). ***- فلوشيپ درماتولوژی. ****- استاديار پزشکی اجتماعی بيمارستان قائم (عج). چکيده زمينه و هدف: E-cadherin يک مولکول اتصال سلول به سلول می‌باشد. کاهش بروز آن مرحله مهمی در پيشرفت بسياری از سرطانهای اپی‌تليالی است. متاستاز به لنف‌نود يک شاخص بسيار مهم در پيش‌آگهی سرطانهاست. هدف از اين مطالعه بررسی بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشی حفره دهان با متاستاز و بدون متاستاز به غدد لنفاوی و ارتباط بين بروز اين مارکر با متاستاز به غدد لنفاوی می‌باشد. روش بررسی: مطالعه از نوع گذشته‌نگر و توصيفی - تحليلی می‌باشد. بروز E-cadherin در 34 نمونه از بلوک‌های پارافينی مربوط به کارسينوم سلول سنگفرشی دهانی و متاستاز لنفاوی که نيمی از آن بدون متاستاز و نيمی ديگر با متاستاز لنفاوی بود که توسط روش ايمونوهيستوشيمی بررسی گرديد. آنتی‌بادی اوليه E-cadherin بود و با استفاده از Biotinylated link و استرپتواويدين عمل آشکارسازی آنتی‌بادی صورت گرفت و توسط دو پاتولوژيست پس از رنگ‌آميزی بررسی گرديد. آزمون آماری Wilcoxon برای مقايسه بروز E-cadherinدر تومور اوليه و متاستاز آن به کار رفت و آزمون ناپارامتری Mann-Whithny برای مقايسه بروز E-cadherin در کارسينوم سلول سنگفرشی دهانی بدون متاستاز و تومور متاستاتيک استفاده گرديد. يافته‌ها: در اپی‌تليوم سنگفرشی طبيعيE-cadherin به صورت يکنواخت در غشای سلول بروز می‌يابد. بروز غيرطبيعی E-cadherin با فقدان تمرکز نشانگر در غشای سلولی در 82% نمونه‌ها نمايان شد و به طور واضحی کاهش بروز آن در گروه متاستاتيک در مقايسه با تومورهای اوليه بدون متاستاز مشاهده گرديد. (003/0=P و 007/0=P) از لحاظ بروز E-cadherin، تفاوت معنی‌داری بين تومورهای اوليه در دو گروه بدون متاستاز و دارای متاستاز وجود نداشت.(60/0=P) بروز غيرطبيعی E-cadherin با ميزان تمايز کارسينوم سلول سنگفرشی دهانی ارتباط داشت.(01/0>P) نتيجه‌گيری: بروز غيرطبيعی E-cadherin با درجه تمايز کارسينوم سلول سنگفرشی دهانی، پيشرفت و متاستاز تومور ارتباط دارد. کليد واژه‌ها: کارسينومای سلول سنگفرشی دهان – متاستاز - E-cadherin - ايمونوهيستوشيمی A comparative evaluation on E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis Dr. N. Mohtasham* - Dr. A. Omidi**- Dr. K. Kamyabhesari*** - Dr. M. Shakeri**** *- Assistant Professor of Oral Pathology Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. **- Professor of Pathology Dept. – Ghaem Hospital. ***- Fellowship of Dermatology. ****- Assistant Professor of Social Medicine Dept. – Ghaem Hospital. Background and Aim: E-cadherin is a cell to cell adhesion molecule and a reduction in its expression is an important step in the progression of lots of epithelial cancers. Regional lymph node metastasis ia an important prognostic indicator in cancers. The aim of this study was to evaluate and compare E-cadherin expression in oral squamous cell carcinoma with and without regional lymph node metastasis. Materials and Methods: In this retrospective analytic – descriptive study, the expression of E – cadherin was evaluated in 34 formalin – fixed, paraffin – embedded specimens of oral S.C.C. and regional lymph node metastasis, half of them with and the other half without metastasis, using immunohistochemistry. The regional anti – body was E-cadherin which was detected by Biotinylated link and Streptoavidin methods. Wilcoxon test was used to compare the E – cadherin incidence in the primary tumor and Mann – Whitney non-parametric test was used to compare its incidence in S.C.C without and with metastatic tumor. Results: In normal squamous epithelium, E – cadherin was expressed uniformity at the cell membrane, abnormal E – cadherin expression with loss of membranous localization was found in 82% of specimens and a significantly greater reduction in expression levels of E-cadherin was found in metastatic group as compared with non – metastatic group (P=0.003, 0.007). There was not any significant difference between primary tumors in two groups (P=0.60). A relationship was found between abnormal expression of E-cadherin and the differentiation of oral S.C.C (P<0.01). Conclusion: Abnormal expression of E-cadherin is associated with differentiation, progression and metastatic of oral S.C.C. Key words: Oral squamous cell carcinoma – E – cadherin – Metastasis – Immunohistochemistry. کارسينومای سلول سنگفرشی دهان ، متاستاز ، E، cadherin ، ايمونوهيستوشيمی Oral squamous cell carcinoma , E , cadherin , Metastasis , Immunohistochemistry 56 61 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-26-1&slc_lang=fa&sid=fa Noshin Mohtasham دکتر نوشين محتشم N_Mohtasham@mums.ac.ir 23003194753284600508 Yes گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی مشهد Abas ali Omidi دکتر عباسعلی اميدی 23003194753284600509 No Kambiz Kamyabhesari دکتر کامبيز کامياب حصاری 23003194753284600510 No Mohammad taghi Shakeri دکتر محمدتقی شاکری 23003194753284600511 No

fa مقايسه اثر کلينيکی دهان‌شويه‌های پرسيکا و کلرهگزيدين با استفاده از روش متاآناليز Clinical comparison of Persica and Chlorhexidine mouthrinses using meta – analysis technique عمومى General پژوهشي Research مقايسه اثر کلينيکی دهان‌شويه‌های پرسيکا و کلرهگزيدين با استفاده از روش متاآناليز دکتر حسين فلاح‌زاده* - دکتر امير معين تقوی** - دکتر مريم فروزان‌مهر*** *- استاديار گروه آموزشی آمار و اپيدميولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. **- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: مطالعات مختلفی جهت ارزيابی و مقايسه اثر دهان‌شويه‌های پرسيکا و کلرهگزيدين روی پلاک دندانی و ژنژيويت انجام شده‌اند که به دليل محدوديتهای اجرايی، حجم نمونه‌ کوچک داشته‌اند و نتايج حاصل از آنها قدرت آماری کافی ندارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی سيستماتيک مطالعات انجام گرفته با روش متاآناليز جهت دستيابی به نتايج کاملتر و با قدرت آماری بيشتر می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه به صورت متاآناليز صورت گرفت و جستجوهای کامپيوتری در PubMed و در مجلات و پايان‌نامه‌ها جهت يافتن مطالعات انجام گرفت که نتيجه آن يافتن نُه مطالعه بود. تنها مطالعاتی وارد متاآناليز شدند که به صورت کارآزمايی بالينی در بيماران مبتلا به ژنژيويت کم تا متوسط با شرايط کلينيکی مورد نظر بودند، بيماران به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسيم شده و از دهان‌شويه‌های پرسيکا و کلرهگزيدين استفاده کردند. شاخصهای PI، GI و PBI قبل و بعداز مصرف دهان‌شويه در آنها اندازه‌گيری و ثبت شد. تنها چهار مطالعه با تعداد 198 بيمار وارد مطالعه مورد نظر شدند. پس از استخراج نتايج مورد نياز از مطالعات، همه آنها به صورت ميانگين و انحراف معيار تغييرات هريک از شاخصهای کلينيکی جدول‌بندی شدند و محاسبات آماری جهت ادغام نتايج حاصل انجام گرفت. با استفاده از مدل‌های آماری اثرات تصادفی و نتايج حاصل از مطالعات ادغام شدند و اثر کلی دهان‌شويه‌های کلرهگزيدين و پرسيکا در تغييرات شاخصهای کلينيکی مورد ارزيابی به دست آمد. يافته‌ها: اثر کلی دهان‌شويه‌ها برای شاخص پلاک 34/0- و برای شاخص لثه‌ای 11/0- برآورد شد که نشان داد اثر کلرهگزيدين بهتر از پرسيکا بوده است ولی تفاوت معنی‌داری نداشته اند. شاخص خونريزی از پاپی لثه با روش متاآناليز 24/0- برآورد شد که تأثير بيشتر کلرهگزيدين در کاهش اين شاخص را نسبت به پرسيکا نشان داد و اختلاف آنها معنی‌دار بود. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه به نظر می‌رسد بتوان از دهان‌شويه پرسيکا در درمانهای کوتاه‌مدت بيماريهای لثه استفاده کرد. کليد واژه‌ها: کلرهگزيدين – پرسيکا – متاآناليز - بررسی سيستماتيک. Clinical comparison of Persica and Chlorhexidine mouthrinses using meta – analysis technique Dr. H. Fallahzadeh* - Dr. A. Moeintaghavi** - Dr. M. Foruzanmehr*** *-Assistant Professor of Epidemiology and Statistics Dept.-Faculty of Hygiene-Shaheed Sadoughi Yazd University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Periodontology Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. *** - Dentist. Background and Aim: Various studies have already been conducted on the comparative effects of Persica ad Chlorhexidine on plaque and gingivitis that, due to the small size of the studied populations, their results have not been statistically significant. The aim of this study was to review such studies systematically through meta – analysis technique to achieve more accurate and significant results.Materials and Methods: In this meta – analysis study, an electronic (Medline, PubMed) and a manual research were made to detect studies evaluating the effects of two mouthrinses in the reduction of plaque and gingivitis. Finally, 9 studies were selected. It should be noted that only clinical trials in adults with mild to moderate gingivitis and acceptable clinical conditions were included. Subjects were randomly divided into two groups (Persica and Chlorhexidine). Plaque index (PI), gingival index (GI) and papillary bleeding index (PBI) were measured and recorded at the baseline and at the end of the study. Only 4 studies with 198 patients were included in the meta – analysis research. The results of these 4 studies were extracted and tabulated as means and standard deviations of clinical indices and analyzed statistically. Using random – effects and fixed – effects models, the results of studies were pooled and the overall effects of two mouthrinses on each clinical index were evaluated. Results: The overall effect estimated for PI was -0.34 and for GI was -0.11 showing that although the effects of Chlorhexidine was better than Persica but the difference was not statistically significant. The estimated PBI was -0.24 revealing significant difference between two mouthrinses with a more considerable effect attributed to Chlorhexidine. Conclusion: It is suggested that the mouthrinse of Persica should be used for short – term treatment of gingival diseases. Key words: Chlorhexidine – Persica – Meta analysis – Systemic Review. کلرهگزيدين ، پرسيکا ، متاآناليز ، بررسی سيستماتيک Chlorhexidine , Persica , Meta analysis , Systemic Review 62 72 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-27-1&slc_lang=fa&sid=fa Hossein Fallahzadeh دکتر حسين فلاح‌زاده h_fallahzadeh@hotmail.com 23003194753284600512 Yes گروه آموزشی آمار و اپيدميولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد Amir Moeintaghavi دکتر امير معين تقوی 23003194753284600513 No Maryam Foruzanmehr دکتر مريم فروزان‌مهر 23003194753284600514 No

fa بررسی کلينيکی انساج نرم اطراف پروتزهای متکی بر ايمپلنت در مجروحان جنگی فک و صورت Clinical evaluation of soft tissue surrounding prosthesis supported by implants عمومى General پژوهشي Research بررسی کلينيکی انساج نرم اطراف پروتزهای متکی بر ايمپلنت در مجروحان جنگی فک و صورت دکتر اکبر فاضل* - دکتر منصور ريسمانچيان** *- دانشيار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. چکيده زمينه و هدف: امروزه بازسازی و جايگزينی دندانهای از دست رفته توسط پروتزهای متکی بر ايمپلنت‌های دندانی داخل استخوانی روشی علمی و رايج در سطح ايران و جهان است. هدف از مطالعه حاضر ارزيابی گذشته‌نگر کاربرد ايمپلنت‌های دندانی در درمان مجروحان فک و صورت با بی‌دندانی کامل و پارسيل با استفاده از متغيرهای کلينيکی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مشاهده‌ای تحليلی و توصيفی 45 بيمار با ضايعات جنگی فک و صورت که در نواحی دريافت کننده ايمپلنت تحت عمل جراحی پيوند استخوان و بافت نرم قرار گرفته بودند با 211 ايمپلنت دندانی به مدت چهار سال پس از پايان درمان پروتز تحت معاينه کلينيکی قرار گرفتند. برای تحليل آماری اطلاعات از آزمون‌های آناليز واريانس يک‌طرفه به روش تکرار و Friedman استفاده شد. يافته‌ها: شاخص خونريزی در 63% ايمپلنت‌ها و شاخص لثه در 30% ايمپلنت‌ها در سال چهارم نسبت به شروع مطالعه کاهش يافته بود (01/0P< و 001/0P<). در شروع مطالعه ميانگين عمق شيار لثه‌ای 99/0±67/2 ميلی‌متر و ميانگين حد چسبندگی لثه 65/1±54/5 ميلی‌متر بود و در سال چهارم به 73/1±01/3 ميلی‌متر و 21/2±08/6 ميلی‌متر افزايش يافته بود(04/0P<). نتيجه‌گيری: ميزان موفقيت ايمپلنت‌ها پس از چهار سال بارگذاری 95% بود و نشان می‌دهد که ايمپلنت‌های دندانی کارائی لازم در بازسازی دندانهای از دست رفته را در مجروحان فک و صورت دارا می‌باشد. کليد واژه‌ها: ايمپلنت‌های دندانی – انساج نرم – ارزيابی کلينيکی Clinical evaluation of soft tissue surrounding prosthesis supported by implants Dr. A. Fazel* - Dr. M. Rismanchian** *- Associate Professor of Prosthodontics Dept. - Faculty of Dentistry - Tehran University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry - Isfahan University of Medical Sciences. Background and Aim: Nowadays, reconstruction and replacement of the missed teeth with prosthesis supported by intra – bony dental implants has become a scientific and routine method in Iran and other parts of the world. The aim of this retrospective study was to evaluate the clinical parameters of prosthesis supported by dental implants among partial and complete edentulous patients with maxillofacial traumatic disorder. Materials and Methods: In this observational analytic – descriptive study, 45 patients with martial maxillofacial injuries, treated with soft and hard tissue grafts at the site of dental implants, were evaluated at the end of four years of prosthetic treatment on total number of 214 implants. Data were analyzed statistically using one – way repeated ANOVA and Friedman tests. Results: Bleeding index in 63% of implants and gingival index in 30% of implants were decreased in the forth year comparing to the beginning of the study (P<0.01), P<0.001). Initially, the means of sulcular depth and periodontal attachment level were 2.67±99 mm and 5.54±1.65 mm, respectively where as after four years the latter was increased to 6.08±2.21 mm and the former to 3.01±1.73 mm (P<0.04). Conclusion: The rate of implants success after four years of loading was 95% showing that dental implants have enough efficacy for dental reconstruction of patients with maxillofacial traumatic disorders. Key words: Dental implants – Soft tissue – Clinical evaluation ايمپلنت‌های دندانی ، انساج نرم ، ارزيابی کلينيکی Dental implants , Soft tissue , Clinical evaluation 73 77 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-28-1&slc_lang=fa&sid=fa Akbar Fazel دکتر اکبر فاضل Fazelnaj@tums.ac.ir 23003194753284600515 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی تهران Mansoor Rismanchian دکتر منصور ريسمانچيان 23003194753284600516 No

fa مقايسه اثر تسکينی ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم با ترامادول پنجاه ميلی‌گرم در کاهش درد ناشی از درمان ارتودنسی A comparison on the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in the reduction of pain caused by orthodontic treatment عمومى General پژوهشي Research مقايسه اثر تسکينی ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم با ترامادول پنجاه ميلی‌گرم در کاهش درد ناشی از درمان ارتودنسی دکتر سيدمصطفی ابطحی* - دکتر فاطمه زراعتی** - دکتر مهدی شيرين زاد*** – دکتر فلور ادبی**** *- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. **- استاديار گروه آموزشی فارماکولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. ***- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: کنترل درد، طی درمان ارتودنسی، هم برای کلينيسين و هم برای بيماران، بسيار مهم مي‎باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثر تسکينی ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم و ترامادول پنجاه ميلی‌گرم در کاهش درد ناشی از درمان ارتودنسی مي‎باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت کارآزمايی بالينی تصادفی شده کنترل‎دار و به طريق يک‌سوکور انجام گرفت. شصت بيمار ارتودنسی، با دامنه سنی 7/11-1/19 سال شرکت داشتند. بيماران به صورت تصادفی به سه گروه تقسيم شدند: گروه اول يک دوز ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم، يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول، گروه دوم يک دوز پلاسبو يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول و گروه سوم يک دوز ترامادول پنجاه ميلی‌گرم، يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و يک دوز هم شش ساعت بعد از دوز اول (همگی به صورت دهانی) دريافت کردند. ميزان درد با استفاده از روشVisual Analog Scale ، در دو، شش و 24 ساعت و دو، سه و هفت روز بعد از قرار دادن سپريتور، در دو حالت جويدن و گاز گرفتن اندازه‎گيری شد. داده‎ها جمع‎آوری شده و با استفاده از آزمونهای ANOVA،Paired t، Tukey وChi Square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‎ها: حداکثر ميزان درد 24 ساعت بعد از قرار دادن سپريتور بود (73/2±86/7) که به ‎تدريج تا روز هفتم کاهش پيدا کرد. گروههای دريافت کننده ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم و ترامادول پنجاه ميلی‌گرم، به طور معني‎داری در زمانهای دو ساعت (000/0=P ) ، شش ساعت (000/0=P) و 24 ساعت (002/0=P) بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت جويدن و شش ساعت (004/0=P) و 24 ساعت (000/0=P) بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت گاز گرفتن، نسبت به گروه دريافت کننده پلاسبو، درد کمتری را تجربه کردند. همچنين گروه دريافت کننده ترامادول، به طور معني‎داری، دو روز بعد از قرار دادن سپريتور، در حالت جويدن و گاز گرفتن (002/0=P) و (001/0=P) درد کمتری، نسبت به گروه دريافت کننده پلاسبو داشتند. هيچ تفاوت آماری معني‎داری بين ميزان درد در گروه دريافت کننده ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم با ترامادول پنجاه ميلی‌گرم وجود نداشت. نتيجه‎گيری: تجويز ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم يا ترامادول پنجاه ميلی‌گرم يک ساعت قبل از قرار دادن سپريتور و پنج ساعت بعد از آن، ميزان دردی را که دو، شش و 24 ساعت و دو روز بعد از قرار دادن سپريتور تجربه مي‎شود، کاهش مي‎دهد اما هيچ تفاوت آماری معني‎داری بين ميزان درد دو گروه ايبوپروفن چهارصد ميلی‌گرم و ترامادول پنجاه ميلی‌گرم وجود ندارد. کليد واژه‌ها: درد – ارتودنسی - ايبوپروفن - ترامادول A comparison on the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in the reduction of pain caused by orthodontic treatment Dr. S.M. Abtahi* - Dr. F. Zeraati** - Dr. M. Shirinzad*** - Dr. F. Adabi**** *- Assistant Professor of Orthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Hamedan University of Medical Sciences. **- Assistan Professor of Pharmacologic Dept. – Faculty of Medicine, Hamedan University of Medical Sciences. ***- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. Faculty of Dentistry – Hamedan University of Medical Sciences. ****-Dentist. Background and Aim: Pain control during orthodontic treatment is very important to both clinicians and patients, The aim of this study was to compare the analgesic efficacy of Ibuprofen 400 mg with Tramadol 50 mg in reducing the pain caused by orthodontic treatment. Materials and Methods: In this randomized controlled clinical trial and single blind study 60 orthodontic patients with age ranging from 11.7 to 19.1 years old were participated. Patients were randomly divided into three groups: (1) 400 mg Ibuprofen taken orally one hour before separator placement and the same dose six hours after the initial dose, (2) one dose placebo taken orally one hour before separator placement and the same does six hours after the initial dose and (3) 50 mg tramadol taken orally one hour before separator placement and the same dose six hours after the initial dose. The patients level of pain was assessed through Visual Analoge Scale at 2, 6 and 24 hours as well as at 2, 3 and 7 days after separator placement in chewing and biting conditions. Data were subjected to Paired t. test, ANOVA, Tukey and Chi – Square tests. Results: The highest peak pain levels were reported at 24 hours after separator placement (7.86±2.73) that decreased gradually until the 7th day. The patients who had taken Ibuprofen 400 mg and Tramadol 50 mg had significantly less pain with chewing at 2 (P=0.000), 6 (P=0.000) and 24 (P=0.002) hours and with biting at 6 (P=0.004) and 24 (P=0.000) hours after separator placement than those who received placebo. The patients who had Tramadol had significantly less pain with chewing and biting at 2 days after separator placement (P=0.001), (P=0.002) than patients who received placebo. There was no significant difference in pain level between Ibuprofen and Tramadol groups. Conclusion: Administration of Ibuprofen 400 mg or Tramadol 50 mg, one hour before and five hours after separator placement reduces the level of pain that is experienced at 2, 6 and 24 hours and 2 days after separator placement but there was no significant difference between Ibuprofen and Tramadol groups. Key words: Pain – Orthodontics – Ibuprofen – Tramadol درد ، ارتودنسی ، ايبوپروفن ، ترامادول Pain , Orthodontics , Ibuprofen , Tramadol 78 84 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-29-1&slc_lang=fa&sid=fa S. Mostafa Abtahi دکتر سيدمصطفی ابطحی dr_m_abtahi@yahoo.com 23003194753284600517 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی همدان Fatemeh Zeraati دکتر فاطمه زراعتی 23003194753284600518 No Mehdi Shirinzad دکتر مهدى شيرين زاد 23003194753284600519 No Feloor Adabi دکتر فلور ادبی 23003194753284600520 No

fa مقايسه آزمايشگاهی ميزان ريزنشت فيشور سيلانت Helioseal Fبا استفاده از اسيد فسفريک 37 % و پرايمر سلف اچ Comparison of Helioseal F microleakage with 37% phosphoric acid and self – etch primer (In - vitro) عمومى General پژوهشي Research مقايسه آزمايشگاهی ميزان ريزنشت فيشور سيلانت Helioseal Fبا استفاده از اسيد فسفريک 37 % و پرايمر سلف اچ دکتر زهرا بحرالعلومی* - دکتر مريم نيازمند** *- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اخيراً استفاده از پرايمرهای سلف اچ به علت سادگی مراحل کار جهت فيشورسيلانت پيشنهاد می‌شود. هدف از اين مطالعه مقايسه بين ميزان ريزنشت فيشورسيلانت Helioseal F با استفاده از دو روش می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی 36 دندان پرمولر خارج شده سالم انسان به روش تصادفی به دو گروه 18تايی تقسيم شدند. در گروه اول اچينگ با اسيد فسفريک 37% انجام شد. در گروه دوم از پرايمر اسيدی Prompt - Lpop استفاده شد. سپس دندانها تحت هزار چرخه حرارتی (5-55 درجه سانتی‌گراد) قرار گرفتند و به مدت 24 ساعت در محلول فوشين بازی 2% غوطه‌ور شدند. سپس دندانها از وسط از جهت باکولينگوالی برش داده شده و زير استريوميکروسکوپ، ميزان ريزنشت بررسی شد. داده‌ها تحت آزمون‌های آماری Mann-Whitney U قرار گرفتند يافته‌ها: با آزمون Mann-Whitney U در ريزنشت سيلانت‌ها با استفاده از دو روش اختلاف معنی‌داری وجود نداشت(869/0P=). نتيجه‌گيری: در صورت عدم همکاری بيمار و ايزولاسيون مناسب استفاده از پرايمر سلف اچ برای فيشور سيلنت توصيه می‌گردد. کليد واژه‌ها: فيشورسيلانت – ريزنشت – پرايمر سلف اچ Comparison of Helioseal F microleakage with 37% phosphoric acid and self – etch primer (In - vitro) Dr. Z. Bahrololoomi* - Dr. M. Nyazmand** *- Assistant Professor of Pedodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Sadoughi Yazd University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Recently, the use of self – etch primers, due to their ease of manipulation, for fissure sealant therapy is recommended. The aim of this study was to compare the microleakage of Helioseal F using two methods. Materials and Methods: In this in vitro study, 36 extracted intact human premolar teeth were randomly divided into two groups (n = 18) and were sealed with two methods: 1 – Conventional etching method. 2 – Using Prompt – Lpop acidic primer. All specimens were thermocycled for 1000 cycles at 5C – 55 C, then the teeth were immersed in 2% fuschin solution for 24 hours, sectioned and analyzed by stereomicroscopy. Data were subjected to Mann – Whitney test. Results:There was no statistically significant difference in microleakage of sealants between two methods(P= 0.869). Conclusion: In case of poor patient cooperation along with proper isolation, the use of self – etch primers is recommended for fissure sealant therapy. Key words: Fissure sealant – Microleakage – Self – etch primer. فيشورسيلانت ، ريزنشت ، پرايمر سلف اچ Fissure sealant , Microleakage , Self , etch primer 85 90 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-30-2&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Bahrololoomi دکتر زهرا بحرالعلومی Zbahrololoom@yahoo.com 23003194753284600521 Yes گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی يزد Maryam Nyazmand دکتر مريم نيازمند 23003194753284600522 No

fa مقايسه ميزان ريزنشت چهار ماده کلتوزول، سيمان پرتلند، آمالگام و ام تی آ در ترميم پرفوريشن فورکا Comparison of sealing ability of Coltozol, Portland cement, Amalgam and MTA in furcation perforations repair عمومى General پژوهشي Research مقايسه ميزان ريزنشت چهار ماده کلتوزول، سيمان پرتلند، آمالگام و ام تی آ در ترميم پرفوريشن فورکا دکتر زهره آهنگری* - دکتر مهديه کرمی** *- دانشيار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: پيش‌آگهی موفقيت درمان در دندانهايی که تحت درمان ريشه قرار گرفته‌اند، در مواردی که پرفوريشن رخ می‌دهد، بسيار پايين می‌آيد چرا که اين عارضه باعث تخريب پريودنتال می‌شود. بنابراين سيل کردن پرفوريشن اهميّت بسيار بالايی در ترميم ناحيه دارد. رطوبت، خونريزی، عدم دسترسی مناسب و حفره بدون کف باعث می‌شود که ترميم پرفوريشن به مشکل بزرگی تبديل شود که حفظ يا عدم حفظ دندان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.هدف ازاين مطالعه بررسی وانتخاب ماده مناسبترجهت بستن پرفوريشن‌های کف فورکا می‌باشد. روش بررسی:در اين مطالعه تجربی هفتاد دندان مولر منديبل انسان سالم يا با حداقل پوسيدگی با ريشه‌های متباعد و ناحيه فورکای دست‌نخورده جمع‌آوری شد. پس از تهيه حفره دسترسی استاندارد و گرفتن قالب از دندانها، پرفوراسيون در کف فورکای دندانها، به طوری‌که دندانها در دست نگه داشته شدند، توسط فرز استاندارد موازی محور طولی دندان ايجاد شد. دندانها به چهار گروه آزمايش 15تايی (A4- A3- A2- A1) و دو گروه کنترل مثبت و منفی پنج‌تايی (B2-B1) تقسيم شدند. نواحی پرفوره چهار گروه آزمايش توسط ام- تی – آ، آمالگام، سيمان پرتلند و کلتوزول ترميم گرديد. حفره دسترسی تمام دندانها توسط کلتوزول ترميم شد. سپس دندانها به مدت 24 ساعت (پنج سيکل) در دستگاه ترموسايکلينگ قرار گرفتند و بعد همه نواحی خارجی دندانها به جز يک ميلی‌متری اطراف پرفوريشن توسط دو لايه لاک ناخن پوشيده و به مدت 24 ساعت در محلول فوشين 2% قرار گرفتند. لازم به ذکر است که در گروه کنترل منفی هيچ‌گونه حفره‌ای ايجاد نشد. سپس از دندانها توسط دستگاه برش،Section تهيه شد و زيراستريوميکروسکوپ با بزرگنمايی(X25) بررسی گرديد. اعداد بدست آمده توسط مقياس استاندارد به ميلی متر تبديل شدند.داده‌ها توسط آمار توصيفی ANOVA و LSD آناليز شدند. يافته‌ها: در گروه کنترل مثبت رنگ در تمام نواحی پرفوريشن به صورت کامل نفوذ کرده بود. در حالی که در گروه کنترل منفی هيچ گونه ريزنشتی مشاهده نشد. ام – تی – آ کمترين ميزان ريزنشت را داشت که اين اختلاف با سه ماده ديگر از لحاظ آماری معنی‌دار بود. در اين مطالعه بيشترين ميزان ريزنشت در گروه ترميم پرفوريشن با کلتوزول ديده شد که با آمالگام و ام – تی – آ اختلافش از لحاظ آماری معنی‌دار بود(01/0P<). بعد از ام – تی – آ کمترين ميزان ريزنشت در نمونه‌های ترميم شده با آمالگام ديده شد که اختلافش از نظر آماری با سيمان پرتلند معنی‌دار نبود. سيمان پرتلند هم در درجه سوم قرار داشت که اختلاف آن با گروه ترميم با ام – تی – آ از لحاظ آماری معنی‌دار بود (01/0P<). ولی با آمالگام و کلتوزول از لحاظ آماری اختلاف معنی‌داری نداشت. نتيجه‌گيری: گروه ترميم شده با ام – تی – آ کمترين ميزان نفوذ رنگ را نشان داد. در اين مطالعه بيشترين ميزان ريزنشت در گروه ترميم با کلتوزول ديده شد. آمالگام در اين مطالعه از نظر ريزنشت بعد از ام – تی – آ قرار داشت و بعد از آن سيمان پرتلند در رتبه سوم ميزان ريزنشت قرار گرفت. کليد واژه‌ها: پرفوريشن‌های فورکا – ريزنشت - ترميم Comparison of sealing ability of Coltozol, Portland cement, Amalgam and MTA in furcation perforations repair Dr. Z. Ahangari* - Dr. M. Karami** *- Associate Professor of Endodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: The rate of treatment success in endodontic treatment if perforation of the pulpal floor occurs, due to secondary periodontal involvement, is not satisfactory. Therefore, perforation seal plays an important role in regional repair. The aim of this study was to investigate and select a more suitable material to seal furcal perforations. Materials and Methods: In this experimental study, 70 human permanent mandibular molars with non-fused roots and intact furcal region were collected. Access openings and furcation perforations were prepared in the pulpal chamber floor. The teeth were divided into two control groups (B1 – B2, negative and positive, n = 5) and four experimental groups of 15 teeth in each group (A1 – A2 – A3 – A4). Group A2 was repaired with MTA, group A2 with amalgam, group A3 with Coltozol (ZOE) and group A4 was repaired with Portland cement. The access cavities of all teeth were repaired with Coltozol. Then, all samples were thermocycled for 24 hours and submerged in solution of 2% fuchsin dye for 24 hours. No cavity was prepared in negative control group. Finally, the samples were sectioned and evaluated for linear dye leakage at ×25 magnification. Data were analyzed using LSD and ANOVA tests. Results: In positive control group, dye penetrated thoroughly in all perforation regions while no leakage was observed in negative control group. MTA had significantly less leakage than amalgam, Portland cement and Coltozol. The highest leakage was found in Coltozol group and the difference with amalgam and MTA was significant (P<0.01). Amalgam showed less leakage than Portland cement but the difference was not statistically significant, however the difference between Portland cement and MTA in the amount of leakage was significant (P<0.01). Conclusion: MTA group showed the least microleakage while Coltozol group displayed the most. In this study, the four materials were ranked as follows: MTA, Amalgam, Portland cement, Coltozol. Key words: Furcal perforations – Microleakage - Repair پرفوريشن‌های فورکا ، ريزنشت ، ترميم Furcal perforations , Microleakage , Repair 97 104 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-31-1&slc_lang=fa&sid=fa Zohreh Ahangari دکتر زهره آهنگری zohreh_ahangari@yahoo.com 23003194753284600525 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی ‌دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Mahdiyeh Karami دکتر مهديه کرمی 23003194753284600526 No

fa مقايسه جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازی بافت آکروسافت و ويسکوژل Comparison of water absorption and solubility of Acropars and Viscogel tissue conditioners عمومى General پژوهشي Research مقايسه جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازی بافت آکروسافت و ويسکوژل دکتر فريبا گلبيدی* - دکتر بهار بهدادمهر** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: نزديک به يک قرن است که لايه‌های نرم در دندانپزشکی استفاده می‌شوند.هدف از اين مطالعه اندازه‌گيری و مقايسه ميزان جذب آب و قابليت انحلال ماده بهسازی بافت ايرانی آکروسافت با ماده بهسازی بافت ويسکوژل می‌باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر يک بررسی آزمايشگاهی می‌باشد. ابتدا قالبی به شکل ديسک از جنس فولاد زنگ نزن به قطر 1±50 و ضخامت 05/0±5/0 ميلی‌متر ساخته شد. 15 نمونه با استفاده از هرکدام از مواد آکروسافت و ويسکوژل تهيه شد. نمونه‌ها با ترازو توزين شده و سپس داخل ظرف حاوی آب مقطر گذاشته شد و به مدت 24 ساعت در داخل Oven در دمای 37 درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. نمونه‌ها مجدداً وزن شدند. اين مراحل در روزهای چهارم و هفتم نيز تکرار شد. پس از پايان روز هفتم نمونه‌ها به مدت 24 ساعت در دسيکاتوری که در Oven با دمای 37 درجه سانتی‌گراد قرار داده شده بود گذاشته شد. سپس نمونه‌ها خارج شده و مجدداً وزن شدند. پس از جمع‌آوری اطلاعات يافته‌های اين مطالعه با استفاده از آزمون t مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين جذب آب برای نمونه‌های تهيه شده از ويسکوژل در روزهای اول، چهارم و هفتم به ترتيب 0146/0%±4394/1%، 0078/0%±3854/1% و 0027/0%±3598/1% و برای نمونه‌های تهيه شده از آکروسافت به ترتيب 0260/0%±2423/1%، 0236/0%±5520/1% و 0273/0%±0537/2% بود. آزمون آماری نشان داد که ميانگين جذب آب در دو نوع ماده بهسازی بافت به تفکيک زمانهای مختلف با يکديگر تفاوت معنی‌داری دارد (001/0P<)، همچنين ميانگين قابليت انحلال برای نمونه‌های تهيه شده از آکروسافت و ويسکوژل به ترتيب 0234/0±7452/1 و 0227/0±6850/1 بدست آمد که اين تفاوت نيز از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0P<). نتيجه‌گيری: جذب آب و قابليت انحلال نمونه‌های تهيه شده از ويسکوژل به طور معنی‌داری از جذب آب و قابليت انحلال نمونه‌های تهيه شده از آکروسافت کمتر می‌باشد. کليد واژه‌ها: جذب آب - قابليت انحلال - مواد بهسازی بافت - لايه نرم. Comparison of water absorption and solubility of Acropars and Viscogel tissue conditioners Dr. F. Golbidi*- Dr. B. Behdadmehr** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept.-Faculty of Dentistry – Isfahan University of Medical Sciences. ** - Dentist. Background and Aim: Soft denture lining materials have been used in dentistry for almost a century. The aim of this study was to measure water absorption and solubility of Acrosoft tissue conditioner samples and compare them with those of Viscogel samples. Materials and Methods: In this in vitro study, stainless steel molds were prepared in disk shape of 0.5±0.05 mm thickness and 50±7 mm diameter. Fifteen specimens were prepared from each material. At first, all of them were weighed and place into distilled water at 37 °C for 24 hours. Then they were removed and reweighed. These procedures were also repeated at 4 and 7 days. After 7 days, specimens were dried in a desicator at 37 C, removed and finally reweighed. Data were subjected to student T – test. Results: The mean values of water absorption at 24 h, 4 and 7 days were 1.4394±0.0146, 1.384±0.0078 and 1.3595±0.0027 percent for Viscogel gel and 1.2423±0.0260, 1.5520±0.0236 and 2.0537±0.0273 percent for Acropars. Statistical analysis showed significant differences in the mean water absorption at different time periods (P<0.001). Moreover, Acrosoft showed higher solubility (1.7452±0.0234 percent) than Viscogel (1.6850±0.0227 percent). This difference was also statistically significant (P<.0.001). Conclusion: Water absorption and solubility of Acrosoft samples were significantly higher than those of Viscogel samples. Key words: Water absorption – Solubility – Tissue conditioner – Soft liner. جذب آب ، قابليت انحلال ، مواد بهسازی بافت ، لايه نرم Water absorption , Solubility , Tissue conditioner , Soft liner 105 111 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-32-1&slc_lang=fa&sid=fa Fariba Golbidi دکتر فريبا گلبيدی fgolbidi@yahoo.com 23003194753284600527 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Bahar Behdadmehr دکتر بهار بهدادمهر 23003194753284600528 No