fa بررسی اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايی نر The effect of vitamin A on orthodontic tooth movement in male rat عمومى General پژوهشي Research بررسی اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايی نر دکتر احمد سوداگر*- دکتر محمدحسين قهرمانی** - دکتر پوريا مطهری***‌- دکتر سمير زاهد پاشا**** *- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دانشيار گروه آموزشی سم‌شناسی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ***- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تجويز ويتامين A اضافی تأثير عميقی در استخوان دارد. اين ويتامين می‌تواند سبب القای تحليل استخوان از طريق تحريک ساخت استئوکلاست‌های بالغ از سلول‌های پيش‌ساز و همچنين سبب پيشرفت بلوغ سلول‌های رده استئوبلاستی شود. هدف از اين مطالعه بررسی اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايی نر (Rat) می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه از نوع کارآزمايی بالينی (Clinical Trial) از هشتاد موش صحرايی نر با وزن 200-250 گرم استفاده شده که به هشت گروه مساوی تقسيم گرديدند. نيروی ارتودنسی اوليه‌ايی معادل شصت گرم بر مولر اول در تمام گروهها اعمال گرديد. شش دوز مختلف ويتامين A تهيه شد. دو گروه کنترل يکی بدون تزريق و ديگری با تزريق روغن زيتون به عنوان حلال فيزيولوژيک در نظر گرفته شدند. پنج موش را هم به عنوان Normal base در نظر گرفتند که نه اپلاينسی بر آنها سوار شده بود و نه تزريقی دريافت می‌کردند. آنها بعداً در ارزيابيهای هيستولوژيک مورد مقايسه قرار گرفتند. شش گروه ديگر روزانه دوزهای مختلف ويتامين A که شامل دويست و پنجاه، پانصد، هفتصدوپنجاه، هزار، هزار و هفتصد و پنجاه و دو هزار و پانصد IU/Kg (واحد بين‌المللی بر کيلوگرم)بود را به صورت داخل صفاقی دريافت می‌کردند. حرکت ارتودنتيک دندان در ابتدا و انتهای دوره مطالعه (روز چهاردهم) اندازه‌گيری شد. در انتها نمونه خون از قلب گرفته و سطح سرمی آلکالين فسفاتاز سنجيده شد. بعد از کشتن حيوانات، مقطع ماگزيلا جهت رنگ‌آميزی H&E آماده شد. اطلاعات توصيفی آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 11 ثبت و به صورت ميانگين ± انحراف معيار داده شد. اختلاف بين گروهها با آزمون One way ANOVA و به دنبال آن يک آزمون Kruskal-wallis، Tukey و Chi-square بررسی گرديد. يافته‌ها: در بين هشت گروه، گروه IU/Kg250 حداقل حرکت دندانی و گروه IU/Kg2500 بيشترين ميزان حرکت دندانی را نشان داد. حرکت در گروههای کنترل از اکثر گروههای درمان شده با ويتامين A بيشتر بود اما در حرکت دندانی بين گروههای مختلف اختلاف معنی‌داری ديده نشد. اگر چه تعداد مختلف استئوکلاست‌ها در گروههای مختلف ديده شد اما تفاوت معنی‌داری در تعداد استئوکلاست بين گروههای مختلف در نواحی متفاوت ديده نشد. قاعده مشخصی برای حضور لاکوناها در سطح ريشه و همچنين ارتباطی بين طول و عمق لاکوناها با دوزهای متفاوت ويتامين A وجود نداشت. تحليل ريشه در نواحی مختلف ريشه رخ داده و ارتباطی با مقادير مختلف ويتامين A نداشت. ارزيابی سطح سرمی آلکالين فسفاتاز اختلاف معنی‌داری بين گروههای تحت درمان با مقادير مختلف ويتامين A و گروههای کنترل نشان نداد. نتيجه‌گيری: براساس نتايج مطالعه، ويتامين A علی رغم تأثيرات گزارش شده بر استخوان، ريمودلينگ استخوان آلوئولار و حرکت ارتودنتيک دندان را افزايش نداد. کليد واژه‌ها: حرکت ارتودنتيک دندان – ويتامين A – ريمودلينگ استخوان وصول مقاله: 19/6/1385 اصلاح نهايی: 21/4/1386 پذيرش مقاله: 12/8/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:sodagara@tums.ac.ir The effect of vitamin A on orthodontic tooth movement in male rat Dr. Sodagar, A.* - Dr. Ghahramani, M.H.** - Dr. Motahhari, P.*** - Dr. Zahedpasha, S.**** *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Associate Professor of Toxicology Dept., Faculty of Pharmacy, Tehran University / Medical Sciences. ***Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. ****Dentist Abstract Background & Aim: It has been reported that, administration of excessive vitamin A can lead to profound effects on bone. This vitamin can induce bone degradation by stimulating the formation of mature osteoclasts from precursors. This study was designed to determine the effect of vitamin A on orthodontic tooth movement (OTM) using animal model. Materials & Methods: A total of 80 male Wister rats were included in this clinical trial. They were divided into eight equal groups. Orthodontic appliances were applied in all the eight groups to deliver an initial force of 60gr for 14 days on the first molar tooth. Six different doses of vitamin A were prepared. In addition to study groups, two control groups were considered as well. One control groups received daily intraperitoneal injections of olive oil and the other did not. Five rats were considered as normal base which received neither appliance nor injection and they were used for histological comparison with all groups. Study groups received 250, 500, 750, 1000, 1750, 2500 IU/Kg doses of vitamin A intraperitoneally each day. OTM was measured at the start and at the end of the study. Blood samples were taken from the heart, and the level of serum alkaline phosphatase was evaluated. After sacrificing the animals, cross-sections of maxilla were prepared by H&E and histological assessments were performed. The descriptive data was analyzed with SPSS version 11 and results were presented by mean and standard deviations. Group differences were analyzed by using One-way ANOVA, followed by Tukey, Kruskal-Wallis and Chi-Square tests. Results: From the eight groups studied the highest amount of OTM was observed in the 2500 IU/Kg group and the least OTM was demonstrated in the 250 IU/Kg study group. Histological assessments showed no difference between vitamin A-treated and control groups. No difference was demonstrated between the groups when comparing the number of osteoclasts, cementoclasts, PDL width, root resorption, and serum alkaline phosphatase (P>0.05). However significant difference was observed between normal base group and the other eight study groups. Conclusion: Based on the results of this study, despite reported effect of vitamin A on bone tissue, it did not accelerate alveolar bone remodeling and therefore did not change the process of orthodontic tooth movement. Key words: Orthodontic tooth movement - Vitamin A - Bone remodeling. Corresponding Author: Orthodontic Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail:SodagarA@tums.ac.ir حرکت ارتودنتيک دندان ، ويتامين A ،ريمودلينگ استخوان Orthodontic tooth movement , Vitamin A, Bone remodeling 8 17 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-193-1&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Sodagar دکتر احمد سوداگر sodagara@tums.ac.ir 230031947532846001397 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohammad hossein Ghahramani دکتر محمدحسين قهرمانی 230031947532846001398 No Poria Motahhari دکتر پوريا مطهری 230031947532846001399 No Samir Zahedpasha دکتر سمير زاهد پاشا 230031947532846001400 No

fa بررسی آگاهی دندانپزشکان عمومی شهر تهران نسبت به درمان صدمات ناشی از ضربه به دندانها در کودکان (1382) General dental practitioners and management of traumatic dental injuries in children عمومى General پژوهشي Research بررسی آگاهی دندانپزشکان عمومی شهر تهران نسبت به درمان صدمات ناشی از ضربه به دندانها در کودکان (1382) دکتر بهمن سراج*- دکتر مهدی شهرابی*‌ - دکتر مريم بيژنی** - علی اصغر حائری مهريزی*** *- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک. ***- کارشناس ارشد آمار. چکيده زمينه و هدف: معمولاً، صدمات ناشی از ضربه به دندانها تجربيات ناخوشايندی را برای کودکان فراهم می‌سازد و لازم است در اسرع وقت تحت درمان قرار گيرند. هدف از اين مطالعه ارزيابی آگاهی دندانپزشکان عمومی شاغل در شهر تهران نسبت به درمان اين گونه صدمات است. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی پس از مشاوره آماری 165 دندانپزشک عمومی دارای مطب در تهران انتخاب شده و پرسشنامه تنظيمی در اختيارشان قرار گرفت. بعد از کامل شدن پرسشنامه‌ها، اطلاعات گردآوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 5/11 مورد بررسی و تحليل قرار گرفت. آزمونهای آماری به کار گرفته شده شامل آزمون ناپارامتری Mann-whitney U، ناپارامتری Kruskal-wallis، آزمون t و ضريب همبستگی Pearson می‌باشد. يافته‌ها: آگاهی دندانپزشکان عمومی شهر تهران در مورد صدمات ناشی از ضربه به دندانهای کودکان 64% بوده است که ميزان آگاهی دندانپزشکان با سن آنها رابطه معکوس داشت(05/0P<). علاوه بر آن ميزان آگاهی دندانپزشکان با سال فارغ‌التحصيلی آنها رابطه مستقيم داشت(05/0P<). نتيجه‌گيری: دندانپزشکان عمومی شهر تهران از نظر آگاهی در زمينه صدمات دندانی در کودکان در سطح نسبتاً مناسبی قرار دارند. با اين حال ضروری است تدابير لازم برای بهبود هر چه بيشتر آن صورت پذيرد. کليد واژه‌ها: کودکان - صدمات دندانی - آگاهی - دندانپزشکان عمومی وصول مقاله: 19/9/1385 اصلاح نهايی: 26/8/1386 پذيرش مقاله: 22/9/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:mahdish99@yahoo.com General dental practitioners and management of traumatic dental injuries in children Dr. Seraj, B.* - Dr. Shahrabi, M.* - Dr. Bijani, M.** - Dr. Haeri Mehrizi, A.A.*** *Assistant Professor of Pediatrics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist. ***Statistician. Abstract Background & Aim: Usually, traumatic dental injuries are considered a bad experience to children. It is important to treat these conditions as soon as possible. The aim of the present study was to evaluate the knowledge of general dentists practicing in Tehran regarding the management of such injuries. Materials & Methods: This cross sectional survey was carried out in Tehran. A total of 165 general private dentists were included in this study. A questionnaire was used to collect information from the study participants. The SPSS statistical software package (Version 11.5) and Mann–Whitney, Kruskal–Wallis, Independent sample t-test and Pearson correlation coefficient were used for statistical analyses. Results: Knowledge of dentists regarding traumatic injuries to children’s teeth was %64 and the amount of their Knowledge had inverse relation with their age and direct relationship with the time of graduation from dental school. Conclusion: Based on the results of this study, general dentists practicing in Tehran have relatively adequate knowledge of dental trauma. However, it is necessity to further expand their knowledge through continuing medical educations. Key words: Child dental injuries – Trauma – Knowledge - General dentists. Corresponding Author: Pediatrics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail:mahdish99@yahoo.com کودکان ، صدمات دندانی ، آگاهی ، دندانپزشکان عمومی Child dental injuries , Trauma , Knowledge , General dentists. 18 22 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-194-1&slc_lang=fa&sid=fa Bahman Seraj دکتر بهمن سراج 230031947532846001401 No Mahdi Shahrabi دکتر مهدی شهرابی mahdish99@yahoo.com 230031947532846001402 Yes گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Maryam Bijani دکتر مريم بيژنی 230031947532846001403 No Ali asghar Haeri Mehrizi علی اصغر حائری مهريزی 230031947532846001404 No

fa درمان هوميوپاتی و بيماری پمفيگوس ولگاريس: گزارش چند مورد Homeopathy treatment and pemphigus vulgaris: case series عمومى General گزارش مورد case report درمان هوميوپاتی و بيماری پمفيگوس ولگاريس: گزارش چند مورد دکتر اميرمنصور شيرانی*- دکتر فهيمه موسوی**‌ *- استاديار گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دانشيار گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده و عضو مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: پمفيگوس ولگاريس يک بيماری زخمی تاولی و اتوايميون مزمن است که پوست و مخاط را درگير مي‎نمايد. شيوع اين بيماری کم می‌باشد. داروهای مورد استفاده در درمان پمفيگوس عوارض زيادی دارند. در منابع هوميوپاتی درمانهايی برای اين بيماری مطرح شده است. هدف از اين مطالعه، بررسی اوليه تاثير درمان هوميوپاتی در بيماری پمفيگوس ولگاريس می‌باشد. معرفی مورد: در فاصله زمانی حدود 5/1 سال، دوازده بيمار جديد مبتلا به پمفيگوس ولگاريس که دارويی برای بيماريشان مصرف نمی‌کردند، شناسايی شدند. هفت بيمار با انجام درمان هوميوپاتی موافقت کردند. درمان هوميوپاتی در فاصله زمانی چهار هفته بين تشخيص اوليه و تشخيص نهايی که بيماران داروهای درمانی متداول را استفاده نمی‌کردند، تجويز شد تا کارايی درمان هوميوپاتی به تنهايی سنجيده شده و تداخلی با درمان متداول بيماری صورت نگيرد. بيماران در اين فاصله زمانی از جهت ميزان درد، احساس بهبودی و تعداد نواحی ابتلا مورد بررسی قرار گرفتند. در بيماران تحت درمان در دو بيمار پس‎رفت بالينی به طور واضح مشاهده شد و شش بيمار احساس بهبودی و کاهش درد و سوزش را بيان کردند. اين طور به نظر آمد که هوميوپاتی کارآيی درمان متداول را در کنترل بيماری ندارد، ولی شايد به توان از آن به همراه درمان متداول جهت کاهش درد و ميزان کورتون مصرفی و بهبود احساس در بيماران مبتلا به پمفيگوس استفاده کرد که اين امر نيازمند بررسيهای بيشتر می‌باشد. کليد واژه‌ها: پمفيگوس ولگاريس – هوميوپاتی – درد – احساس بيمار – تعداد نواحی مبتلا وصول مقاله: 28/11/1385 اصلاح نهايی: 4/6/1386 پذيرش مقاله: 24/7/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان e.mail:am_shirani@dnt.mui..ac.ir Homeopathy treatment and pemphigus vulgaris: case series Dr. Shirani, A.M.* - Dr. Mousavi, F.** *Assistant Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. **Associate Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. Abstract Introduction: Pemphigus vulgaris is a chronic vesicular and autoimmune disease that involves the skin and mucosal membranes. The prevalence is low and drugs used for treating pemphigus have a lot of side effects. It has been suggested that homeopathy may be helpful in treating pemphigus conditions. The aim of this study was to evaluate the role of homeopathy in treatment of pemphigus vulgaris patients. Report of Cases: A total of 12 new patients were identified over 1.5 year period. Those who did not used any drug for treatment of their pemphigus. Seven patients volunteered to be treated by homeopathy. Homeopathy treatment was applied for four weeks during the waiting period until biopsy confirmation report was received. No drug was used over this period in order to evaluate the efficacy of homeopathy alone. By the end of homeopathy treatment, patients were evaluated regarding the number of lesions, amount of pain and their wellness. According to the findings, two patients had prominent remission and six of them reported feeling better and had less pain. It seems that homeopathy does not have the expected efficacy of conventional therapy in controlling pemphigus conditions, but it may be used together with conventional treatment in order to reduce pain, dosage of corticosteroid medication used and also facilitates patients' recovery. In conclusion, further studies are required in order to determine the value of homeopathy more accurately when treating pemphigus conditions. Key words: Pemphigus vulgaris – Homeopathy – Wellness - Number of lesions - Pain Corresponding Author: Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail: am_shirani@dnt.mui..ac.ir پمفيگوس ولگاريس ، هوميوپاتی ، درد ، احساس بيمار ، تعداد نواحی مبتلا Pemphigus vulgaris , Homeopathy , Wellness , Number of lesions , Pain 23 28 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-134-1&slc_lang=fa&sid=fa دکتر اميرمنصور شيرانی am_shirani@dnt.mui..ac.ir 230031947532846001424 Yes گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دکتر فهيمه موسوی 230031947532846001425 No

fa سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی در بافت همبند زيرجلدی موشهای آزمايشگاهی Biocompatibility of eight different orthodontic materials: in-vivo rat model study عمومى General پژوهشي Research سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی در بافت همبند زيرجلدی موشهای آزمايشگاهی دکتر سوسن صادقيان*- دکتر سيدمحمد رضوی** - دکتر عليرضا مسائلی***‌ *- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان). **- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و دندان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: در درمانهای ارتودنسی مواد و ابزارهای مختلف، به مدت طولانی در محيط دهان قرار می‌گيرند که ممکن است خصوصيات آنها را تحت تاثير قرار دهد. هدف از اين بررسی، ارزيابی سازگاری نسجی هشت نوع ماده فلزی و غيرفلزی مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی به روش کاشتن در بافت همبند زيرجلدی ناحيه پشتی موشهای آزمايشگاهی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مداخله‌ای - تجربی هشت ماده ارتودنسی شامل دو نوع کويل اسپيرينگ (استيل و نيکل تيتانيوم)، دو نوع سمان گلاس‌آينومر (بندتيت و آريادنت)، دو نوع اورينگ (آمريکن ارتو و پويان طب نور) و دو نوع اکريل (آکروپارس و باير) مورد ارزيابی قرار گرفت. از 96 موش سفيد مؤنث استفاده شد. در ناحيه پشتی هر موش پنج جايگاه انتخاب گرديد. دو قطعه از يک ماده مورد آزمايش، با طول يک سانتی متر، در سمت راست و دو قطعه از ماده مورد مقايسه با همان طول در سمت چپ کاشته شده و جايگاه وسط با فاصله مساوی از چهار جايگاه فوق‌الذکر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد که در اين جايگاه برشی مشابه گروههای مورد آزمايش انجام گرديد و بدون کاشتن ماده خاصی محل برش بخيه گرديد. در هر مقطع زمانی 15–30 و شصت روزه يک سوم از موشها از مطالعه خارج شده و از جايگاههای مورد نظر بيوپسی تهيه گرديد و واکنشهای بافتی در اطراف مواد مورد نظر تعيين شد. جهت تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمونهای غيرپارامتری Kruskal – Wallis و Mann – Whitney استفاده شد. يافته‌ها: در مورد آکريل اکروپارس )01/0=Pv ( اورينگ‌های پويان طب و آمريکن ارتو )01/0=Pv (، همچنين سمان‌های گلاس آينومر بندتيت و آريادنت (016/0=Pv ( و کويل اسپيرينگ‌های استيل و نيکل تيتانيوم ) 001/0Pv< ( با گذشت زمان و در مقطع زمانی شصت روز عدم سازگاری نسجی مشاهده شد. شدت عدم سازگاری نسجی در سمان‌های گلاس‌آينومر خصوصاً بندتيت (014/0=Pv ( و کوی‌های استيل )001/0Pv< ( قابل ملاحظه بود. نتيجه‌گيری: اين بررسی نشان داد که اکثر مواد مورد استفاده با گذشت زمان واکنشهای التهابی بيشتری را در محيط اطراف خود القا کردند که در مورد سمان‌های بندتيت و کويل اسپيرينگ استيل از همه چشم گيرتر بود. کليد واژه‌ها: سازگاری نسجی – مواد ارتودنسی – نسج همبندی – موش آزمايشگاهی وصول مقاله: 27/1/1386 اصلاح نهايی: 30/4/1386 پذيرش مقاله: 12/8/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) e.mail:drsadeghian@yahoo.com Biocompatibility of eight different orthodontic materials: in-vivo rat modl study Dr. Sadeghian, S.* - Dr. Razavi, S.M. ** - Dr. Masaeli, A.*** *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). **Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ***Dentist. Abstract Background & Aim: Different materials are used in orthodontic treatments. These materials are subjected to damp oral environment which can modify their properties. The purpose of this study was to evaluate the in-vivo biocompatibility of eight orthodontic materials, which were implanted in rat connective tissues. Materials & Methods: Through an interventional experimental study, the biocompatibility of eight clinically used materials were evaluated. These materials were composed of two coil springs (S.L.S and NiTi), two glass ionomer cements (Bandtate and Ariadent), two O-ring (American ortho and Pooyan tebbe nour) as well as two orthodontic acrylic resins (Acropars and Bayer). Ninety-six white female rats were included in the study. Five sites were marked on the dorsal subdermal connective tissue of each rat, and then two pieces of each material measured at one centimeter long were implanted in the right side and two pieces of another material on the left. Also a similar incision was made at the two other marked sites, and then sutured, without inserting any material. Biopsies were taken from the specified sites, 15, 30 and 60 days following implantation. Tissue reactions were reported after microscopic evaluation, using the inflammation assessment chart. Non-parametric tests such as Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests were used for data analysis. Results: This study demonstrated biocompatibility of acrylic resins and O-rings in the 15- and 30-day experiments. In the glass ionomer cement biopsies significant inflammatory reaction was detected In the 60-day experiment. Significant biocompatibility difference was observed between the coil springs groups (S.L.S-NiTi ) and controls In the 30 and 60-day experiments. Conclusion: This study suggests that coil springs and glass ionomer cements can be considered as cytotoxic materials. Although, further studies are recommended in order to support these findings. Key words: Biocompatibility - Orthodontic material - Connective tissue - Rat Corresponding Author: Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan) e.mail:drsadeghian@yahoo.com سازگاری نسجی – مواد ارتودنسی – نسج همبندی – موش آزمايشگاهی Biocompatibility , Orthodontic material , Connective tissue , Rat 29 36 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-12-2&slc_lang=fa&sid=fa Sosan Sadeghian دکتر سوسن صادقيان drsadeghian@yahoo.com 230031947532846001407 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) S. Mohammad Razavi دکتر سيدمحمد رضوی 230031947532846001408 No Ali reza Masaeli دکتر عليرضا مسائلی 230031947532846001409 No

fa مقايسه هيستولوژيک شدت واکنش نسجی دو نوع سيلر AH26 و Apexit در موش آزمايشگاهی Biocompatibility comparison of two different sealers AH26 and Apexit: In-vivo animal model عمومى General پژوهشي Research مقايسه هيستولوژيک شدت واکنش نسجی دو نوع سيلر AH26 و Apexit در موش آزمايشگاهی دکتر مريم زارع جهرمی*- دکتر سيدمحمد رضوی** - دکتر بهرنگ تابش***‌ *- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان). **- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: يکی از شرايط سيلر خوب، داشتن سازگاری نسجی است. هدف از مطالعه حاضر، ارزيابی هيستولوژيک شدت واکنش نسجی دو سيلر AH26 وApexit به روش کاشتن در بافت همبند زيرجلدی موشهای آزمايشگاهی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مداخله‌ای - تجربی، سيلرهای تازه مخلوط شده AH26 و Apexit با حجم معين در 11 موش به روش کاشت زيرجلدی قرار داده و در هر موش يک ناحيه به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. از پنج موش پس از گذشت سه روز و از شش موش ديگر پس از گذشت سی روز نمونه‌ای بافتی تهيه و از نظر سازگاری نسجی با هم مقايسه شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای Non parametric به نامهای Man Whitney و Karuskal - Wallis با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: اگرچه ميزان التهاب ايجاد شده در نمونه‌های حاوی سيلرApexit چه در مقطع زمانی سه روزه و چه در مقطع زمانی سی روزه از التهاب ايجاد شده توسط سيلرAH26 بيشتر بود ولی اين تفاوت از لحاظ آماری معنی‌دار نبود. در ضمن هر دو نوع سيلر سبب ايجاد التهاب خفيف تا متوسط شده که شدت اين التهاب در مقايسه با گروه شاهد در مقطع زمانی سی روزه از لحاظ آماری معنی‌دار می‌باشد (05/0P.V<). نتيجه‌گيری: در اين مطالعه اختلاف آماری معنی‌داری بين ميزان التهاب ايجاد شده توسط سيلر AH26 و التهاب ايجاد شده توسط سيلر Apexit مشاهده نشد. کليد واژه‌ها: سازگاری نسجی - AH26 – آپکسيت - موش آزمايشگاهی وصول مقاله: 1/2/1386 اصلاح نهايی: 14/5/1386 پذيرش مقاله: 13/10/1386 نويسنده مسئول:گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) e.mail:hiva1378maryam@yahoo.com Biocompatibility comparison of two different sealers AH26 and Apexit: In-vivo animal model Dr. Zare Jahromi, M.* - Dr. Razavi, S.M.** - Dr. Tabesh, B.*** *Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). **Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ***Dentist. Abstract Background & Aim: There are a few conditions that prove a sealer to be suitable for use in practice. One of the important factors in a good sealer is its biocompatibility. The purpose of this in-vivo study was to compare the biocompatibility of two types of endodontic sealers AH26 and Apexit by using animal model. Materials & Methods: A total of eleven white rats were included in this interventional in-vivo study. After sedation of rats, two sealers (AH26 and Apexit) were implanted in the subcutaneous tissue of each rat. AH26 was implanted in two sites of subcutaneous tissue in the left side and Apexit was implanted in two sites in the right side and the control site was designated in between them. In control group, the incisions were made similar to AH26 and Apexit groups and sutured without insertion of any material. Biopsies were taken from five rats after three days and from the other six rats after thirty days. Histological specimens were studied by pathologist and findings were reported. Data was analyzed using appropriate statistical procedures as well as Mann–Whitney and Kruskal-Wallis tests in order to report the significance level Results: Although Apexit caused more inflammation compared to AH26, after 3 and 30 days, but such difference was not statistically significant (P>0.05). However, both sealers initiated mild to moderate inflammation when judged against control group and the difference was statistically significant (P<0.05). Conclusion: Even though AH26 and Apexit cause inflammation in subcutaneous tissues of rats but they have moderate biocompatibility as the inflammation was graded two in this study according to the pathologic report. Key word: Biocmpatibility – Sealers - AH26 – Apexit - Rat. Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). e.mail: hiva1378maryam@yahoo.com سازگاری نسجی ، AH26 ، آپکسيت ، موش آزمايشگاهی Biocmpatibility , Sealers , AH26 , Apexit , Rat 37 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-172-2&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Zare Jahromi دکتر مريم زارع جهرمی hiva1378maryam@yahoo.com 230031947532846001410 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان S. Mohammad Razavi دکتر سيدمحمد رضوی 230031947532846001411 No Behrang Tabesh دکتر بهرنگ تابش 230031947532846001412 No

fa ارتباط سطح آنتی‌بادی Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين Correlation between anti-HBs antibody level with education status and duration of practice among dentists in Qazvin city عمومى General پژوهشي Research ارتباط سطح آنتی‌بادی Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين دکتر مسعود شريفی*- دکتر کتايون برهان مجابی**‌- دکتر محمدرضا سلمانی***- عظيم مستاجری**** - محمود عليپور حيدری***** *- استاديار گروه آموزشی ميکروب‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. **- استاديار گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. ***- دندانپزشک. ****- کارشناس ارشد پايگاه انتقال خون قزوين. *****- کارشناس ارشد آمار حياتی گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. چکيده زمينه و هدف: هپاتيت ويروسی B (HBV) عامل اصلی بيماريهای مزمن کبدی و کارسينوم سلول کبدی است. دندانپزشکان، جراحان و کارکنان بخش دياليز بيش از ساير مشاغل درمانی در معرض مخاطره آلودگی با HBV قرار دارند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط بين سطح آنتی‌بادی Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه که به روش توصيفی - تحليلی انجام شد، کليه دندانپزشکان شاغل در شهر قزوين مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه سرم خون در پايگاه انتقال خون قزوين به روش ELISA از نظر HbsAg و تعيين سطح Anti-HBs آزمايش شد. ساير اطلاعات از طريق پرسشنامه جمع‌آوری شدند. برای تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم‌افزار SPSS و برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون X2 استفاده شد. يافته‌ها: از 77 نفر دندانپزشک شاغل، 74 نفر معادل 96% با تکميل پرسشنامه و ارايه نمونه خون در انجام اين مطالعه همکاری کردند. اين گروه شامل 49 نفر برابر 6/63% دندانپزشک عمومی و 28 نفر معادل 4/36% دندانپزشک متخصص بود که همگی دارای HbsAg منفی بودند. چهل نفر معادل 6/81% دندانپزشک عمومی و 24 نفر برابر با 7/85% دندانپزشک متخصص دوز کامل واکسن را دريافت کرده بودند. 34 نفر معادل 4/69% دندانپزشک عمومی و 12 نفر برابر با 9/24% دندانپزشک متخصص اظهار می‌کردند که بيمار مراجعه کننده مبتلا به هپاتيت بوده‌اند. سطح آنتی‌بادی در هشت نفر معادل 8/10% که همگی دندانپزشک عمومی بودند کمتر از mIU/ml 10 (واحد بين‌المللی در ميلی‌ليتر)، در 12 نفر برابر با 2/16% mIU/ml 10-100، در 23 نفر معادل 1/31%، mIU/ml 100-500 و در 31 نفر برابر با 9/41% بيش از mIU/ml 500 بود. آزمايش آنتی‌بادی در دو نفر دندانپزشک عمومی معادل 7/2% بدون سابقه واکسيناسيون مثبت بود (mIU/ml 10-100). بين سطح آنتی‌بادی با تعداد دوز واکسن (04/0=P) و سطح آنتی‌بادی با سطح تحصيلات (عمومی و متخصص) (03/0=P) ارتباط معنی‌دار وجود داشت. بين سطح آنتی‌بادی و مدت طبابت ارتباط معنی‌دار وجود نداشت. نتيجه‌گيری: سطح آنتی‌بادی با افزايش سطح تحصيلات رابطه دارد. اما بين سطح آنتی‌بادی و مدت طبابت ارتباط يافت نشد. کليد واژه‌ها: سطح Anti-HBs - HbsAg- دندانپزشک - سطح تحصيلات - مدت طبابت وصول مقاله: 13/2/1386 اصلاح نهايی: 4/10/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ميکروب‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين e.mail:dr_m_sharifi2002@yahoo.com Correlation between anti-HBs antibody level with education status and duration of practice among dentists in Qazvin city Dr. Sharifi, M.* -Dr. Borhan Modjabi, K.** -Dr. Salmani, M.R.***- Mostajeri, A.**** -Alipour Heidari, M.***** *Assistant Professor of Microbiology Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. ***Dentist. **** Qazvin Transfusion Center. *****Community Medicine Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences Abstract Background & Aim: Hepatitis B virus (HBV) is one of the main causes of chronic liver disease and hepatocellular carcinoma. Dentists, surgeons, and dialysis staff, are considered to be at higher risk of HBV compared to other health care providers. The aim of this study was to determine the correlation between anti-HBs level with education status and duration of dental experience among dentists practicing in Qazvin city, Iran. Materials & Methods: The participants of this analytical-descriptive survey were consisted of all dentists practicing in Qazvin. A questionnaire was used to collection demographic and clinical information. This step was followed by the collection of blood samples. ELISA technique was used for laboratory assessment of serum specimens for HBsAg and anti-HBs antibody titer. SPSS software and Chi-square test were used for data analysis. Results: Out of 77 dentists who completed the questionnaire, 74 (93.7%), including 49 general practitioners (63.6%) and 24 specialists (36.4%) supplied their blood samples. All blood samples were HBsAg negative. A total of 40 general practitioners (81.6%) and 24 specialists (85.7%) had proper vaccination (dosage). Among all, 34 general practitioners (69.4%) and 12 specialists (24.9%) reported exposure to patients with hepatitis. The antibody level was less than 10 mIU/ml in 8 general practitioners (10.8 %), 10-100 mIU/ml in 12 dentists (16.2%), 100-500 mIU/ml in 23 (31.1%) others, and it was more than 500 mIU/ml in 31 dentists. This level was positive (10-500 mIU/ml) in 2 general practitioners (2.7%) that did not have prior vaccination history. There was a significant correlation between antibody level and vaccine dosage (P= 0.04), as well as the education status (general and specialist) (P=0.03). There was no significant correlation between antibody level and duration of dental practice. Conclusion: This study showed significant correlation between anti-HBs antibody levels with education status of dentists in Qazvin city. However, we were not able to detect a significant correlation between antibody level and duration of dental practice in this population. Key words: anti-HBs level- HbsAg - Dentist -Doses of vaccine - Education status. Corresponding Author: Microbiology Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences. e.mail: dr_m_sharifi2002@yahoo.com سطح Anti-HB, HbsAg، دندانپزشک ، سطح تحصيلات ، مدت طبابت anti-HBs level, HbsAg , Dentist ,Doses of vaccine , Education status. 43 49 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-195-1&slc_lang=fa&sid=fa Masoud Sharifi دکتر مسعود شريفی dr_m_sharifi2002@yahoo.com 230031947532846001413 Yes گروه آموزشی ميکروب‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. Katayon Borhan Modjabi دکتر کتايون برهان مجابی 230031947532846001414 No Mohammad reza Salmani دکتر محمدرضا سلمانی 230031947532846001415 No Azim Mostajeri عظيم مستاجری 230031947532846001416 No Mahmood Alipour Heidari محمود عليپور حيدری 230031947532846001417 No

fa مقايسه Malpractice ارتودنسی دندانپزشکان عمومی و متخصص در پرونده‌های سازمان نظام پزشکی در سالهای 72-1384 Frequency of orthodontic malpractice cases and verdicts filed at the Iranian Medical Council during 1994-2004 عمومى General پژوهشي Research مقايسه Malpractice ارتودنسی دندانپزشکان عمومی و متخصص در پرونده‌های سازمان نظام پزشکی در سالهای 72-1384 دکتر محمدصادق احمدآخوندی*- دکتر محمدجواد خرازی‌فرد** - دکتر شقايق رحمتيان***‌ - دکتر جواد چليپا ****- دکتر محمدهاشم حسينی*****- دانشيار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک و مشاور آماری. ***- دندانپزشک. ****- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانچکيده زمينه و هدف: در ساليان اخير تعداد شکايات مطرح شده در سازمان نظام پزشکی نسبتاً افزايش يافته است. برخی از اين شکايات به Malpractice ارتودنسی که توسط دندانپزشکان عمومی و يا متخصص انجام می‌گيرد مربوط می‌شود. هدف از اين مطالعه مقايسه فراوانی Malpractice ارتودنسی در بين دندانپزشکان عمومی و متخصص بر مبنای آرای صادره از شعب بدوی و تجديد نظر سازمان نظام پزشکی می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه به صورت مقطعی و به روش اسنادی و پرونده‌های سنواتی شکايت از دندانپزشکان عمومی و متخصص در ارتباط با درمانهای ارتودنسی از سال1372 شعب بدوی و تجديد نظر سازمان نظام پزشکی که مورد بررسی و صدور حکم قرار گرفته است انجام شد. يافته‌ها: از بين 54 پرونده شکايت ثبت شده در شعب بدوی و تجديد نظر سازمان، 31 مورد مربوط به دندانپزشکان عمومی، 16 مورد متخصصان ارتودنسی، سه مورد متخصصان اطفال و چهار مورد دندانپزشکان تجربی بودند. 25 مورد از کل پرونده‌ها رای برائت و سه مورد توبيخ شفاهی، 22 مورد توبيخ کتبی دريافت کرده و چهار پرونده دندانپزشکان تجربی به محاکم قضائی ارجاع شده بود. از بين 31 دندانپزشک عمومی محاکم بدوی و عالی برای بيست نفر معادل 5/64% توبيخ کتبی با درج در پرونده و برای دو نفر برابر 5/6% توبيخ شفاهی و برای نُه نفر حکم برائت صادر گرديده بود. نتيجه‌گيری: تعداد پرونده‌های موجود در سازمان در ارتباط با Malpracticeارتودنسی دندانپزشکان عمومی افزايش نسبتاً زيادی داشته است. پرونده‌های مربوط به Malpractice ارتودنسی توسط دندانپزشکان عمومی که منجر به صدور رای محکوميت گرديده حدود 88% موارد را شامل می‌شد. کليد واژه‌ها: مال پراکتيس - درمانهای ارتودنسی – شکايات – دندانپزشکان عمومی – دندانپزشکان متخصص وصول مقاله: 30/2/1386 اصلاح نهايی: 22/6/1386 پذيرش مقاله: 24/7/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:dentrc@Sina.tums.ac.ir Frequency of orthodontic malpractice cases and verdicts filed at the Iranian Medical Council during 1994-2004 Dr. Akhoundi, M.S.* - Dr. Kharrazi Fard, M.J.** - Dr. Rahmatian, SH.***- Dr. Chalipa, J.****- Dr. Hosseini MH.**** *Associate Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist, Statistical Editor. ***Dentist. *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. Abstract Background & Aim: The number of complaints filed by patients at the Iranian Medical Council is rising in recent years. Some of the complaints are related to orthodontics malpractice cases. The aim of this study was to investigate the frequency of orthodontics malpractice complaints filed against either specialists or general dental practitioners according to the final decree registered at the Iranian Medical Council. Materials & Methods: This descriptive study was designed to examine the relevant documents filed since 1372 (1994), which received rulings by the Iranian Medical Council. Results: Of the 54 orthodontics cases, 31 were filed against general practitioners, 16 against orthodontists, 3 against pediatricians and 4 against so-called denturists. A total of 25 cases were acquitted of all charges, 3 cases were punished verbally, 33 cases received written notice and 4 cases of dentuirists were referred to court. Among all, 27 malpractice cases were against removable and 26 involving fixed orthodontic treatments. Twelve convicted individuals were also charged with lack of professional care, 14 with lack of expertise, and 2 for negligence. Conclusion: This study shows a considerable rise in convicted malpractice cases filed against general dental practitioners (88%), according to registered cases at the Iranian Medical Council over the past ten years. For prevention and control of such events, this result suggests that more education and closer supervision as well as enforcement of regulations are required by authorities. Key words: Malpractice - Orthodontic treatments - Complains Corresponding Author: Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: dentrc@Sina.tums.ac.ir مال پراکتيس - درمانهای ارتودنسی – شکايات – دندانپزشکان عمومی – دندانپزشکان متخصص Malpractice - Orthodontic treatments - Complains 50 54 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-1-92&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad sadegh Akhoundi دکتر محمدصادق احمدآخوندی dentrc@Sina.tums.ac.ir 230031947532846001888 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohammad javad Kharrazi Fard دکتر محمدجواد خرازی‌فرد 230031947532846001889 No Shagayegh Rahmatian دکتر شقايق رحمتيان 230031947532846001890 No Javad Chalipa دکتر جواد چليپا 230031947532846001891 No Mohammadhashem Hosseini دکتر محمدهاشم حسينی 230031947532846001892 No

fa بررسی خواص فيزيکی سمان موقت ايرانی P-Cem و سمان موقت خارجی Temp Bond در مقايسه با استاندارد ISO 3107 Comparison of a local made temporary cement (P-cem), with an imported brand (Temp Bond) using ISO 3107 criteria عمومى General پژوهشي Research بررسی خواص فيزيکی سمان موقت ايرانی P-Cem و سمان موقت خارجی Temp Bond در مقايسه با استاندارد ISO 3107 دکتر محمدرضا فلاحی*- دکتر سيد مسعود بيان زاده**‌ - دکتر لينا ملکوميان*** *- دندانپزشک. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای متحرک فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ***- متخصص آمار دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: سمان موقت بدون اُژنول P-Cem ساخت شرکت آسيا شيمی طب مورد استفاده بسياری از دندانپزشکان ايرانی است. هدف از اين مطالعه، بررسی خواص فيزيکی سمان موقت ايرانی P-Cem و سمان موقت خارجی Temp Bond، در مقايسه با استانداردISO 3107 است. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی، از هر سمان شش نمونه تهيه گرديد تا آزمايشات مربوط به زمان سخت شدن، استحکام فشاری، ضخامت لايه‌ای و ميزان حلاليت سمان موقت ايرانی وسمان موقت خارجی، مطابق دستورالعمل ISO 3107 بر روی آنها صورت گيرد. سپس ميانگين هر کدام محاسبه و با استفاده از آزمون آماری t با استاندارد ISO 3107 مقايسه گرديدند. يافته‌ها: ميانگين زمان سخت شدن P-Cem، چهار دقيقه و 57 ثانيه و Temp-Bond، چهار دقيقه و سه ثانيه و ميانگين استحکام فشاری P-Cem، 7/5 مگاپاسکال و Temp-Bond، 6/9 مگاپاسکال و ميانگين ضخامت لايه‌ای P-Cem، 16/20 ميکرون و Temp-Bond، 83/5 ميکرون. از نظر آماری اختلاف معنی‌داری بين زمان سخت شدن، استحکام فشاری و ضخامت لايه‌ای اين دو سمان ملاحظه گرديد (001/0Pv<). ميزان حلاليت سمان ايرانی P-Cem، 03/1% و ميزان حلاليت سمان خارجی Temp Bond، 9/0% در 24 ساعت بوده، لذا از نظر آماری اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. نتايج آزمايشات هر دو سمان در محدوده مورد قبول استاندارد ISO 3107 بود. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج آزمايشات، مقبوليت کاربرد کلينيکی هر دو سمان مشخص می‌‌شود. جهت بررسی بيشتر، آزمايشات مربوط بهBiocompatibility برای P-Cem توصيه می‌گردد. کليد واژه‌ها: سمان موقت - سمان P-Cem - سمان Temp Bond - زمان سخت شدن - استحکام فشاری - ضخامت لايه‌ای - حلاليت. وصول مقاله: 7/3/1386 اصلاح نهايی: 4/9/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی پروتزهای متحرک فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:bayanzad@tums.ac.ir Comparison of a local made temporary cement (P-cem), with an imported brand (Temp Bond) using ISO 3107 criteria Dr. Fallahi, M.R.* - Dr. Bayan Zadeh, S.M.** - Dr. Malkomian, L.*** *Dentist. **Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. ***Statistician. Abstract Background & Aim: The local made eugenol-free temporary cement (P-cem) has been used by considerable number of Iranian dentists. The purpose of this study was to evaluate the physical properties of this cement and compare it with Temp Bond of Switzerland using ISO 3107 criteria. Materials & Methods: In this laboratory investigation we used 6 samples of each cement type, in order to test and determine the average setting time, compressive strength, film thickness, as well as solubility and disintegration rate according to ISO 3107 standards. After conducting data analysis, Student T-test was used for detection of significance level. Results: The average setting time was 4.57 and 4.03 for P-cem and Temp Bond respectively. The average compressive strength for P-cem was 5.7 Mpa and 9.6 Mpa for Temp Bond. The average film thickness for P-cem was 20.16 μm and 5.83 μm for Temp Bond. The 24-hour solubility and disintegration rate for P-cem was %1.03 and %0.9 for Temp Bond. Analysis of data showed significant statistical difference between the two cements with regards to setting time, compressive strength and film thickness (P<0.001). However, there was no significant difference between the two cements in relation to solubility and disintegration rate, although the values for both cements were within the standard range according to specifications of ISO 3107. Conclusion: Based on the findings of this study, both cements can provide valuable clinical applications, although biocompatibility test for P-cem is highly recommendable. Key words: Temporary cement -P-cem -Temp Bond -Setting time -Compressive strength - Film thickness - Solubility- Disintegration rate. Corresponding Author: Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: bayanzad@tums.ac.ir سمان موقت ، سمان P-Cem ، سمان Temp Bond ، زمان سخت شدن ، استحکام فشاری ، ضخامت لايه‌ای ، حلاليت Temporary cement ,P-cem ,Temp Bond ,Setting time ,Compressive strength , Film thickness , Solubility, Disintegration rate. 55 59 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-196-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Fallahi دکتر محمدرضا فلاحی 230031947532846001421 No S. Masoud Bayan Zadeh, S.M دکتر سيد مسعود بيان زاده bayanzad@tums.ac.ir 230031947532846001422 Yes گروه آموزشی پروتزهای متحرک فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Lina Malkomian دکتر لينا ملکوميان 230031947532846001423 No

fa بررسی آزمايشگاهی اثر هيپوکلريت سديم و نوع باندينگ بر استحکام باند برشی کامپوزيت به عاج دندان گاو In vitro study of the effect of sodium hypochlorite and type of bonding on the shear bond strength of the composite to the bovine dentin عمومى General پژوهشي Research بررسی آزمايشگاهی اثر هيپوکلريت سديم و نوع باندينگ بر استحکام باند برشی کامپوزيت به عاج دندان گاو دکتر حميد کرمانشاه*- دکتر حميد قنبری پور** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: يافته‌های جديد در ارتباط با مکانيسم چسبندگی به عاج بيانگر افزايش پايداری باند در صورت برداشت کلاژن از سطح عاج می‌باشند. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير برداشت کلاژن بر روی استحکام باند سه سيستم باند عاجی يک جزيی با توجه به تفاوتهای ساختاری آنها انجام شد. روش بررسی: اين مطالعه به روش تجربی و با تکنيک مشاهده‌ای بر روی صد دندان قدامی سالم گاو انجام گرفت. در سطوح باکال دندانها، سطح صافی از عاج ايجاد شد، سپس نمونه‌ها براساس روش آماده‌سازی عاج و نوع باندينگ به چهار گروه اصلی تقسيم شدند: A: کاربرد سه سيستم ادهزيو مختلف (P&B NT, SB, PLP) بدون درمان عاج با هيپوکلريت سديم. گروه کنترل B: کاربرد سيستم ادهزيو P&B NT با درمان عاج با هيپوکلريت سديم به مدت يک دقيقه قبل، بعد و بدون اچينگ. C: کاربرد سيستم ادهزيو SB با درمان عاج با هيپوکلريت سديم به مدت يک دقيقه قبل، بعد و بدون اچينگ. :D کاربرد سيستم ادهزيو PLP با درمان عاج با هيپوکلريت سديم مدت يک دقيقه قبل از کاربرد سيستم باند. پس از آن استوانه کامپوزيتی به قطر دو ميلی‌متر و ارتفاع سه ميلی‌متر به کار رفت. در مرحله بعد يک هفته در آب مقطر با دمای اتاق نمونه‌ها تحت پانصد سيکل حرارتی نگهداری شدند و سپس در حمام آب بين 5-55 درجه سانتی‌گراد قرار گرفتند. استحکام باند برشی نمونه‌ها به وسيله دستگاه تست مکانيکيZwick و با سرعت 5/0 ميلی‌متر در دقيقه اندازه‌گيری گرديد. داده‌ها به وسيله آزمونهايTwo way ANOVA، Tukey HSD و Dunnet T3 مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌ها: نوع باندينگ، روش آماده‌سازی عاج و اثر متقابل اين دو عامل در کنار هم، بر ميزان استحکام باند برشی تاثير دارند و اين تاثير از نظر آماری معنی‌دار است(05/0P.v<). ميانگين استحکام باند برشی بر حسب نوع باندينگ در دو گروه PLP و P&B NT با يکديگر يکسان نيست و در گروه PLP بيشتر است (96/2±41/17، 51/1±77/12 مگاپاسکال). در گروه P&B NT بين ميانگين استحکام باند برشی (بجز بين دو گروهControl –H1) در تمام مقايسه‌های دو به دو در روشهای مختلف آماده‌سازی عاج اختلاف معنی‌داری وجود دارد (05/0P.v<). در گروه SB بين ميانگين استحکام باند برشی (بجز بين دو گروه Control–H1 و همچنين بين گروههای (H2–H1در تمام مقايسه‌های دو به دو در روشهای مختلف آماده‌سازی عاج اختلاف معنی‌داری وجود دارد (05/0P.v<). در گروه PLP بين ميانگين استحکام باند برشی در دو گروه Control – H1 تفاوت معنی‌داری وجود دارد (05/0P.v<). نتيجه‌گيری: برداشت کلاژن سطح عاج با هيپوکلوريت سديم موجب کاهش معنی‌دار استحکام باند برشی سيستم‌های با پايه الکل، آب و استون گرديد به استثنای کاربرد هيپوکلريت قبل از اچينگ در سيستم‌های استونی که استحکام باند تغييری نکرد. کليد واژه‌ها: عوامل باندينگ عاجی - استحکام باند برشی – کلاژن - هيپوکلريت سديم وصول مقاله: 7/3/1386 اصلاح نهايی: 26/9/1386 پذيرش مقاله: 24/10/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پرشکی تهران e.mail:kermanshah hamid@yahoo.com In vitro study of the effect of sodium hypochlorite and type of bonding on the shear bond strength of the composite to the bovine dentinDr. Kermanshah, H.* - Dr. Ghanbaripour H.** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist. Abstract Background & Aim: Recent studies have reported the increase in bonding stability when collagen was removed from the dentin surfaces. This study was designed to investigate the effect of collagen removal on the shear bond strength of three single bond dentin bonding systems with structural differences. Materials & Methods: This laboratory experiment was performed on 100 intact bovine incisors. Smooth surfaces of dentin on the buccal aspects of teeth were prepared. The samples were then classified, according to dentin conditioning and bonding types, into 4 main groups A) The use of 3 adhesive systems, P&B NT, SB, and PLP, with no dentin treatment by sodium hypochlorite solution (control group). B) The use of adhesive system P&B NT with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min, before, after and without etching. C) The use of adhesive system SB with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min before, after and without etching. D) The use of adhesive system PLP with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min before bonding system. A cylinder of Z100 (3M) dental composite with a 2-mm diameter and 3-mm height was placed on the adhesive covered dentin surface of all groups and light-cured (900 mW/cm2, for 40 sec).The specimens were kept in distilled water at room temperature for one week and then thermo cycled for 500 times (5-556). Shear bond strength of specimens was measured using a Zwick testing machine with cross-head speed of 0.5 mm/min and chisel from shearing blade. Data were analyzed by Two Way ANOVA, Tukey HSD and Dunnet T3 tests with P-value < 0.05 as the limit of significance. Results: 1) Bonding type, dentin conditioning and their combined effects had statistically significant effects on the shear bond strength (P<0.05). 2) The mean shear bond strength values were not the same in the PLP and P&B NT groups and were found to be higher in the PLP group (17.41±2.96mpa-12.77±1.51mpa). 3) In the P&B NT group, there were statistically significant differences in the mean shear bond strength among different dentin conditioning methods in all binary comparisons (except between control-H1). 4) In the SB group, there were statistically significant differences in the mean comparisons (except between control-H1 and H1-H2). 5) In the PLP group, statistically significant differences in the control-H1 groups in the mean shear bond strength values were found. Conclusion: Collagen removal from dentin surface caused a significant decrease in shear bond strength of alcohol, water and acetone-based bonding systems except when hypochlorite was used before etching in the acetone-based bonding system. Key words: Dentin bonding agents - Shear bond strength – Collagen - Hypochlorite Corresponding Author: Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: kermanshah hamid@yahoo.com عوامل باندينگ عاجی ، استحکام باند برشی ، کلاژن ، هيپوکلريت سديم Dentin bonding agents , Shear bond strength , Collagen , Hypochlorite 60 69 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-95-3&slc_lang=fa&sid=fa Hamid Kermanshah دکتر حميد کرمانشاه kermanshah hamid@yahoo.com 230031947532846001454 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پرشکی تهران Hamid Ghanbaripour دکتر حميد قنبری پور 230031947532846001455 No

fa مقايسه پاسخ بالينی آزيترومايسين با داکسی‌سايکلين در درمان غيرجراحی بيماران سيگاری مبتلا به پريودنتيت مزمن A clinical comparison of Azithromycin versus Doxycycline in non-surgical periodontal treatment of smokers عمومى General پژوهشي Research مقايسه پاسخ بالينی آزيترومايسين با داکسی‌سايکلين در درمان غيرجراحی بيماران سيگاری مبتلا به پريودنتيت مزمن دکتر محمدتقی چيت‌سازی*- دکتر اردشير لفظی**‌ - دکتر امير اسکندری*** - دکتر علی مرتضوی**** *- دانشيار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. **- استاد گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. ***- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. **** - دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تضعيف قدرت سيستم دفاعی در افراد سيگاری، پاسخ مطلوب اين افراد را به درمانهای غيرجراحی و جراحی پريودنتال در مقايسه با افراد غيرسيگاری و يا افرادی که آن را ترک کرده‌اند کاهش می‌دهد. هدف از مطالعه حاضر مقايسه بهبودی بافتهای پريودنتال متعاقب مرحله يک درمان به تنهايی و به همراه تجويز آزيترومايسين و يا داکسی‌سايکلين، در بيماران سيگاری مبتلا به پريودنتيت مزمن می‌باشد. روش بررسی: در يک مطالعه کارآزمايی بالينی شاهددار تعداد 45 بيمار مرد سيگاری مبتلا به پريودنتيت مزمن بعد از معاينه اوليه که شامل اندازه‌گيری شاخصهای Bleeding On Probing(BOP)، Probing Depth (PD) و Clinical Attachment Loss (CAL) می‌شد، با استفاده از روش تصادفی (قرعه کشی) در يکی از گروههای سه‌گانه 15تايی که شامل گروه کنترل با مرحله يک درمان به تنهائی، گروه دوم با مرحله يک درمان به همراه کپسول داکسی‌سايکلين و گروه سوم با مرحله يک درمان به همراه آزيترومايسين قرار گرفتند. داده‌های به دست آمده از مطالعه به وسيله روشهای آماری توصيفی (ميانگين ± انحراف معيار)، آزمون Wilcoxon و آزمون تحليل واريانس (GLM) و به وسيله نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 13 مورد بررسی و تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها: پس از شش ماه شاخصهای [BOP, PD, CAL] دوباره اندازه‌گيری و ثبت شدند. نتايج مطالعه حاضر نشان داد که در تمامی گروهها اختلاف معنی‌داری در بين پارامترهای اندازه‌گيری شده [BOP, PD, CAL]قبل و بعد از درمان وجود دارد (05/0P<). اما در مورد تفاوت پارامترهای بالينی بين گروهها چنين نتايجی حاصل گرديد: PD بين گروههای مصرف کننده داکسی‌سايکلين و آزيترومايسين تفاوت آماری معنی‌داری وجود نداشت اما هر دو گروه مورد تفاوت آماری معنی‌داری در کاهش PD نسبت به گروه کنترل نشان دادند(05/0P<). در مورد CAL گروه مصرف کننده آزيترومايسين مطلوبترين نتايج را نسبت به گروههای مصرف کننده داکسی‌سايکلين و کنترل نشان داد و تفاوت آماری معنی‌داری در مقايسه با هر دو گروه اخير وجود داشت(05/0P<). گروه مصرف کننده داکسی‌سايکلين هم در مقايسه با گروه کنترل کاهش آماری معنی‌داری در CAL نشان داد (05/0P<). در مورد BOP تفاوت آماری معنی‌داری بين نتايج سه گروه مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: استفاده از آزيترومايسين يا داکسی‌سيکلين به همراه درمان مرحله يک کاهش معنی‌داری را در شاخصهای ((BOP, PD, CAL در مقايسه با مرحله يک درمان به تنهائی باعث می‌شود. کليد واژه‌ها: آزيترومايسين – داکسی‌سايکلين - پريودنتيت مزمن - افراد سيگاری وصول مقاله: 10/3/1386 اصلاح نهايی: 18/9/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز e.mail:amirr22@yahoo.com A clinical comparison of Azithromycin versus Doxycycline in non-surgical periodontal treatment of smokers Dr. Chitsazi, M.T.* - Dr. Lafzi, A.** - Dr. Eskandari, A.*** - Dr. Mortazavi, A.**** *Associate Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. **Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. ***Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. ****Dentist. Abstract Background & Aim: Weaker immune system in smokers reduces the favorable response of these patients to both surgical and non-surgical periodontal treatments in comparison with non smokers and ex-smokers. The aim of the present study was to compare the healing of periodontal tissues following phase1 therapy alone, or along with taking Azithromycin or Doxycycline in smokers with chronic periodontitis. Materials & Methods: In this investigation a total of 45 male smokers with chronic periodontitis were randomly assigned into 3 groups, each containing 15 patients. All patients were initially examined by measuring the periodontal indices, such as Bleeding On Probing (BOP), Clinical Attachment Level (CAL), and Probing Depth (PD). The control, group received phase1 therapy only. While the second and third groups received Doxycycline and Azithromycin respectively along with phase1 therapy. Results: The periodontal indices were measured and recorded again after six months. The results showed that, there was a significant difference between all recorded parameters before and after the treatment (P<0.05). However, there was no statistically significant difference between Doxycycline and Azithromycin groups regarding PD index (P>0.05), but groups receiving antibiotics showed statistically significant reduction in PD compared to control group (P<0.05). The best result for CAL was obtained in Azithromycin group when compared with Doxycycline and control groups. Also, a statistically significant difference was detected between the two antibiotic groups (P<0.05). Furthermore, Doxycycline group showed a statistically significant reduction in CAL in comparison with the control group (P<0.05). Regarding BOP index no statistical significant difference was seen between the results of the 3 groups under investigation (P>0.05). Conclusion: Azithromycin and Doxycycline consumption along with phase 1 therapy may improve the clinical periodontal indices in comparisons with phase1 therapy alone. Key words: Azithromycin – Doxycycline - Chronic periodontitis Corresponding Author: Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. e.mail: amirr22@yahoo.com آزيترومايسين ، داکسی‌سايکلين ، پريودنتيت مزمن ، افراد سيگاری Azithromycin , Doxycycline , Chronic periodontitis 70 75 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-188-2&slc_lang=fa&sid=fa دکتر محمدتقی چيت‌سازی 230031947532846001428 No دکتر اردشير لفظی 230031947532846001429 No دکتر امير اسکندری amirr22@yahoo.com 230031947532846001430 Yes گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز دکتر علی مرتضوی 230031947532846001431 No

fa بررسی آزمايشگاهی دقت دو دستگاه آپکس‌ياب الکترونيکی جديد در تعيين طول کانال ريشه In vitro evaluation of the accuracy of two new electronic apex locators in root canal length determination عمومى General پژوهشي Research بررسی آزمايشگاهی دقت دو دستگاه آپکس‌ياب الکترونيکی جديد در تعيين طول کانال ريشه دکتر سيدمحسن هاشمی نيا*- دکتر نريمان جعفری**‌ *- دانشيار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: روش رايج برای اندازه‌گيری طول کانال، بهره‌گيری از پرتونگاری می‌باشد که در برخی موارد با محدوديتهايی روبرو می‌گردد. وجود مشکلاتی مانند واکنش تهوع شديد، بارداری و يا روی هم افتادن تصاوير ساختمانهای آناتوميک، وجود يک ابزار کمکی برای تعيين طول کارکرد مناسب را ضروری می‌نمايند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابی دقت دو نوع دستگاه تعيين کننده طول کانال ريشه می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی آزمايشگاهی صد و شصت عدد دندان خارج شده به سه گروه (گروه اول دندانهای تک کاناله- گروه دوم دندانهای دو کاناله و گروه سوم دندانهای سه کاناله) تقسيم شدند. پس از ايجاد حفره دسترسی و کدگذاری دندانها، اندازه طول واقعی هر کانال با بردن فايل مناسب به درون کانال و جا دادن آن در موقعيت نوک به نوک با فورامن آپيکال تعيين و ثبت گرديد. پس از تهيه محيط آزمايش Donnelly، هر دندان تا ناحيه CEJ درون اين محيط قرار گرفت. طول کانال هر دندان با توجه به شماره کد آن توسط دستگاههای Ipex و Raypex5 اندازه‌گيری و ثبت گرديد. داده‌ها توسط روشهای آمار توصيفی شامل تعيين توزيع فراوانی مقادير خطا و آمار تحليلی شامل آزمونهای Paired t، McNemar و آناليز رگرسيون خطی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: با پذيرش خطای 5/0± ميلی‌متر دستگاه Raypex5، دقت 1/83% (95% حدود اطمينان: 89-3/77) و دستگاه Ipex، دقت 8/78% (95% حدود اطمينان: 2/85-3/72) را نشان داد. با استفاده از آزمونMcNemar اختلاف معنی‌داری بين دو دستگاه وجود نداشت (337/0=P). نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های اين بررسی هميشه نمی‌توان به ادعای کارخانه سازنده اکتفا کرد و از اين دستگاهها می‌توان به عنوان يک ابزار کمکی در تعيين طول کارکرد مناسب و نقطه ختم درمان در کنار راديوگرافی استفاده کرد. کليد واژه‌ها: تعيين طول کارکرد – آپکس‌ياب الکترونيکی – رايپکس پنج - آيپکس وصول مقاله: 10/5/1386 اصلاح نهايی: 13/9/1386 پذيرش مقاله: 13/10/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان e.mail:Hasheminia@dnt.mui.ac.ir In vitro evaluation of the accuracy of two new electronic apex locators in root canal length determination Dr. Hasheminia, S.M.* - Dr. Jafari, N.** *Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background & Aim: Radiography is still the common method of measuring working length in root canal therapy. While, gag reflex, pregnancy or superimposition of anatomical structures on root canal may be considered as some of the limitations to this procedure. Therefore, application of any accessory measurement device may be useful. The aim of this investigation was to assess the ability of two apex locator systems (Ipex and Raypex5) in measuring root canal length accurately. Materials & Methods: A total of 160 extracted human teeth were used in this laboratory investigation. The teeth were divided into 3 groups of single-canal, two-canal and three-canal teeth. The access cavities were then prepared and the actual length of each canal was measured by inserting an appropriate file into the canal until the tip of the file was seen at the apical foramen. The Donnelly test medium was prepared and each tooth was placed in the medium up to the CEJ. The length of each tooth was measured again and recorded using Ipex and Raypex5 systems. The data were statistically analyzed using Liner-Regression, McNemar and t-tests. Results: The accuracy of Raypex5 showed to be 83.1% (95% CI: 77.3-89). Likewise the accuracy of Ipex was 78.8% (95% CI: 72.3-85.2). Both measurements were with in the limits of ±0.5mm from apical foramen. Mc Nemar test showed no significant difference between the two groups (P=0.337). Conclusion: Based on the results of this study, it can be concluded that manufacturers' data are not always reliable. However, these systems can be used as accessories in addition to radiography for accurate working length measurements. Key words: Working length - Electronic apex locator - Raypex5 - Ipex. Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail: Hasheminia@dnt.mui.ac.ir تعيين طول کارکرد ، آپکس‌ياب الکترونيکی ، رايپکس پنج ، آيپکس Working length , Electronic apex locator , Raypex5 , Ipex. 84 90 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-73-2&slc_lang=fa&sid=fa S. Mohsen Hasheminia دکتر سيدمحسن هاشمی نيا Hasheminia@dnt.mui.ac.ir 230031947532846001436 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. Nariman Jafari دکتر نريمان جعفری 230031947532846001437 No

fa مقايسه ميزان جا به جايی کانال به دنبال آماده‌سازی با سه سيستم چرخشی Comparison of canal transportation after preparation by 3 different rotary systems عمومى General پژوهشي Research مقايسه ميزان جا به جايی کانال به دنبال آماده‌سازی با سه سيستم چرخشی دکتر مريم جاويدی*- دکتر مينا زارعی* - دکتر مهدی وطن‌پور** *- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده و عضو مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی (تهران). چکيده زمينه و هدف: پاکسازی و شکل‌دهی کانال ريشه از مهمترين مراحل درمان می‌باشد که برای کاهش حوادث حين درمان و سهولت کار سيستم‌های چرخشی، نيکل تيتانيوم متنوعی عرضه شده است. هدف از اين مطالعه مقايسه کارآيی سه سيستم چرخشی پروفايل (Profile)، فلکس مستر (Flexmaster) و ريس (Race) در آماده‌سازی کانال و حفظ مرکزيت کانال ريشه دندان می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه از نوع تجربی آزمايشگاهی تصادفی با استفاده از شصت کانال (نوع سه طبقه‌بندی (Weine ريشه مزيال مولر منديبول با انحنای ملايم (15-35 درجه) انجام گرفت. دندانها به سه گروه بيست تايی تقسيم شدند و در مقاطع شش و سه ميلی‌متر از آپيکال، ريشه‌ها برش افقی داده شدند و سپس در موقعيت اول مانت شده و با توجه به دستور شرکت سازنده فايل‌ها، آماده‌سازی کانال‌ها صورت گرفت (گروه A: پروفايل، گروه B: فلکس مستر و گروه C: ريس). از مقاطع ريشه‌ها قبل و بعد از اينسترومنتيشن، فتوگرافی تهيه شد و تصاوير با استفاده از نرم‌افزار فتوشاپ ويرايش هشت ارزيابی گرديد و قابليت حفظ مرکزيت کانال و جهت جا به جايی تعيين شد. آناليز آماری به وسيله آزمون آناليز واريانس يک سويه (ANOVA) و تست Tukey انجام شد. يافته‌ها: در مجموع بين سه گروه آزمايشی در هر دو ناحيه ميانی و آپيکالی، اختلاف آماری ارزشمند بود. در تمامی گروهها جا به جايی کانال به سمت فورکيشن بيشتر بود و ريس بيشترين ميزان جا به جايی و پروفايل کمترين ميزان جا به جايی را در نواحی ميانی و آپيکالی داشت (001/0=P). نتيجه‌گيری: در اين مطالعه پروفايل بهترين سيستم به لحاظ حفظ شکل کانال بود. کليد واژه‌ها: سيستم‌های چرخشی – جا به جايی – آماده‌سازی کانال وصول مقاله: 4/6/1386 اصلاح نهايی: 5/10/1386 پذيرش مقاله: 16/12/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پرشکی مشهد e.mail:zareim@mums.ac.ir Comparison of canal transportation after preparation by 3 different rotary systems Dr. Javidi, M.* - Dr. Zarei, M.* - Dr. Vatanpour, M.** *Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran Azad University. Abstract Background & Aim: Cleaning and shaping has been recognized as one of the most important steps of root canal treatment. Various Ni-Ti rotary systems have been introduced for reduction of complications and facilitating the root canal shaping process. The purpose of this study was to determine the amount of transportation by using the three rotary systems, Profile, Flex master and Race. Materials & Methods: This ex-vivo randomized controlled trial was carried out on mesial mandibular root canals (type3 Weine) with mild curvature (15-35o). The roots were randomly divided into three groups of 20 canals each. The roots were sectioned horizontally at 3mm, 6mm from the apex and then, reassembled before instrumentation according to the manufacture's guidelines. Photographs were taken from the cross sections before and after instrumentation. Image analyses were performed by Photoshop software, version 8. The ability to preserve canal shape centrally as well as the direction of transportation was determined next. Data was analyzed by ANOVA and Tukey tests. Results: The difference was significant in mid apical parts when comparing the three groups. Most transportation was in the furcation area. Race had the most and profiles showed the least transportation in both parts of the roots (P=0.001). Conclusion: The profile system was found to be the best for preserving the centering position of the root canal among the three rotary systems. Key words: Rotary systems - Transportation - Root canal preparation Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. e.mail:zareim@mums.ac.ir سيستم‌های چرخشی ، جا به جايی ، آماده‌سازی کانال Rotary systems , Transportation , Root canal preparation 97 102 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-198-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Javidi دکتر مريم جاويدی 230031947532846001441 No Mina Zarei دکتر مينا زارعی zareim@mums.ac.ir 230031947532846001442 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پرشکی مشهد Mehdi Vatanpour دکتر مهدی وطن‌پور 230031947532846001443 No