fa بررسى اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايى نر The effect of vitamin A on orthodontic tooth movement in male rat عمومى General پژوهشي Research بررسى اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايى نر دکتر احمد سوداگر*- دکتر محمدحسين قهرماني** - دکتر پوريا مطهري***‌- دکتر سمير زاهد پاشا**** *- استاديار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- دانشيار گروه آموزشى سم‌شناسى دانشکده داروسازى دانشگاه علوم پزشکى تهران. ***- استاديار گروه آموزشى آسيب‌شناسى دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تجويز ويتامين A اضافى تأثير عميقى در استخوان دارد. اين ويتامين مى‌تواند سبب القاى تحليل استخوان از طريق تحريک ساخت استئوکلاست‌هاى بالغ از سلول‌هاى پيش‌ساز و همچنين سبب پيشرفت بلوغ سلول‌هاى ردة استئوبلاستى شود. هدف از اين مطالعه بررسى اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايى نر (Rat) مى‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه از نوع کارآزمايى بالينى (Clinical Trial) از هشتاد موش صحرايى نر با وزن 200-250 گرم استفاده شده که به هشت گروه مساوى تقسيم گرديدند. نيروى ارتودنسى اوليه‌ايى معادل شصت گرم بر مولر اول در تمام گروهها اعمال گرديد. شش دوز مختلف ويتامين A تهيه شد. دو گروه کنترل يکى بدون تزريق و ديگرى با تزريق روغن زيتون به عنوان حلال فيزيولوژيک در نظر گرفته شدند. پنج موش را هم به عنوان Normal base در نظر گرفتند که نه اپلاينسى بر آنها سوار شده بود و نه تزريقى دريافت مى‌کردند. آنها بعداً در ارزيابيهاى هيستولوژيک مورد مقايسه قرار گرفتند. شش گروه ديگر روزانه دوزهاى مختلف ويتامين A که شامل دويست و پنجاه، پانصد، هفتصدوپنجاه، هزار، هزار و هفتصد و پنجاه و دو هزار و پانصد IU/Kg (واحد بين‌المللى بر کيلوگرم)بود را به صورت داخل صفاقى دريافت مى‌کردند. حرکت ارتودنتيک دندان در ابتدا و انتهاى دورة مطالعه (روز چهاردهم) اندازه‌گيرى شد. در انتها نمونة خون از قلب گرفته و سطح سرمى آلکالين فسفاتاز سنجيده شد. بعد از کشتن حيوانات، مقطع ماگزيلا جهت رنگ‌آميزى H&E آماده شد. اطلاعات توصيفى آمارى با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 11 ثبت و به صورت ميانگين ± انحراف معيار داده شد. اختلاف بين گروهها با آزمون One way ANOVA و به دنبال آن يک آزمون Kruskal-wallis، Tukey و Chi-square بررسى گرديد. یافته‌ها: در بين هشت گروه، گروه IU/Kg250 حداقل حرکت دندانى و گروه IU/Kg2500 بيشترين ميزان حرکت دندانى را نشان داد. حرکت در گروههاى کنترل از اکثر گروههاى درمان شده با ويتامين A بيشتر بود اما در حرکت دندانى بين گروههاى مختلف اختلاف معنى‌دارى ديده نشد. اگر چه تعداد مختلف استئوکلاست‌ها در گروههاى مختلف ديده شد اما تفاوت معنى‌دارى در تعداد استئوکلاست بين گروههاى مختلف در نواحى متفاوت ديده نشد. قاعده مشخصى براى حضور لاکوناها در سطح ريشه و همچنين ارتباطى بين طول و عمق لاکوناها با دوزهاى متفاوت ويتامين A وجود نداشت. تحليل ريشه در نواحى مختلف ريشه رخ داده و ارتباطى با مقادير مختلف ويتامين A نداشت. ارزيابى سطح سرمى آلکالين فسفاتاز اختلاف معنى‌دارى بين گروههاى تحت درمان با مقادير مختلف ويتامين A و گروههاى کنترل نشان نداد. نتیجه‌گیری: براساس نتايج مطالعه، ويتامين A على رغم تأثيرات گزارش شده بر استخوان، ريمودلينگ استخوان آلوئولار و حرکت ارتودنتيک دندان را افزايش نداد. کليد واژه‌ها: حرکت ارتودنتيک دندان – ويتامين A – ريمودلينگ استخوان وصول مقاله: 19/6/1385 اصلاح نهايي: 21/4/1386 پذيرش مقاله: 12/8/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران e.mail:sodagara@tums.ac.ir The effect of vitamin A on orthodontic tooth movement in male rat Dr. Sodagar, A.* - Dr. Ghahramani, M.H.** - Dr. Motahhari, P.*** - Dr. Zahedpasha, S.**** *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Associate Professor of Toxicology Dept., Faculty of Pharmacy, Tehran University / Medical Sciences. ***Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. ****Dentist Abstract Background & Aim: It has been reported that, administration of excessive vitamin A can lead to profound effects on bone. This vitamin can induce bone degradation by stimulating the formation of mature osteoclasts from precursors. This study was designed to determine the effect of vitamin A on orthodontic tooth movement (OTM) using animal model. Materials & Methods: A total of 80 male Wister rats were included in this clinical trial. They were divided into eight equal groups. Orthodontic appliances were applied in all the eight groups to deliver an initial force of 60gr for 14 days on the first molar tooth. Six different doses of vitamin A were prepared. In addition to study groups, two control groups were considered as well. One control groups received daily intraperitoneal injections of olive oil and the other did not. Five rats were considered as normal base which received neither appliance nor injection and they were used for histological comparison with all groups. Study groups received 250, 500, 750, 1000, 1750, 2500 IU/Kg doses of vitamin A intraperitoneally each day. OTM was measured at the start and at the end of the study. Blood samples were taken from the heart, and the level of serum alkaline phosphatase was evaluated. After sacrificing the animals, cross-sections of maxilla were prepared by H&E and histological assessments were performed. The descriptive data was analyzed with SPSS version 11 and results were presented by mean and standard deviations. Group differences were analyzed by using One-way ANOVA, followed by Tukey, Kruskal-Wallis and Chi-Square tests. Results: From the eight groups studied the highest amount of OTM was observed in the 2500 IU/Kg group and the least OTM was demonstrated in the 250 IU/Kg study group. Histological assessments showed no difference between vitamin A-treated and control groups. No difference was demonstrated between the groups when comparing the number of osteoclasts, cementoclasts, PDL width, root resorption, and serum alkaline phosphatase (P>0.05). However significant difference was observed between normal base group and the other eight study groups. Conclusion: Based on the results of this study, despite reported effect of vitamin A on bone tissue, it did not accelerate alveolar bone remodeling and therefore did not change the process of orthodontic tooth movement. Key words: Orthodontic tooth movement - Vitamin A - Bone remodeling. Corresponding Author: Orthodontic Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail:SodagarA@tums.ac.ir حرکت ارتودنتيک دندان ، ويتامين A ،ريمودلينگ استخوان Orthodontic tooth movement , Vitamin A, Bone remodeling 8 17 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-193-1&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Sodagar دكتر احمد سوداگر sodagara@tums.ac.ir 230031947532846001397 Yes گروه آموزشي ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Mohammad hossein Ghahramani دكتر محمدحسين قهرماني 230031947532846001398 No Poria Motahhari دكتر پوريا مطهري 230031947532846001399 No Samir Zahedpasha دكتر سمير زاهد پاشا 230031947532846001400 No

fa بررسى آگاهى دندانپزشکان عمومى شهر تهران نسبت به درمان صدمات ناشى از ضربه به دندانها در کودکان (1382) General dental practitioners and management of traumatic dental injuries in children عمومى General پژوهشي Research بررسى آگاهى دندانپزشکان عمومى شهر تهران نسبت به درمان صدمات ناشى از ضربه به دندانها در کودکان (1382) دکتر بهمن سراج*- دکتر مهدى شهرابى*‌ - دکتر مريم بيژني** - على اصغر حائرى مهريزي*** *- استاديار گروه آموزشى دندانپزشکى کودکان دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- دندانپزشک. ***- کارشناس ارشد آمار. چکيده زمينه و هدف: معمولاً، صدمات ناشی از ضربه به دندانها تجربيات ناخوشايندى را برای کودکان فراهم مى‌سازد و لازم است در اسرع وقت تحت درمان قرار گيرند. هدف از اين مطالعه ارزيابی آگاهی دندانپزشکان عمومی شاغل در شهر تهران نسبت به درمان اين گونه صدمات است. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعى پس از مشاوره آمارى 165 دندانپزشک عمومى داراى مطب در تهران انتخاب شده و پرسشنامه تنظيمی در اختيارشان قرار گرفت. بعد از کامل شدن پرسشنامه‌ها، اطلاعات گردآوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 5/11 مورد بررسى و تحليل قرار گرفت. آزمونهاى آمارى به کار گرفته شده شامل آزمون ناپارامترى Mann-whitney U، ناپارامترى Kruskal-wallis، آزمون t و ضريب همبستگى Pearson مى‌باشد. يافته‌ها: آگاهى دندانپزشکان عمومی شهر تهران در مورد صدمات ناشی از ضربه به دندانهای کودکان 64% بوده است که ميزان آگاهى دندانپزشکان با سن آنها رابطة معکوس داشت(05/0P<). علاوه بر آن ميزان آگاهى دندانپزشکان با سال فارغ‌التحصيلى آنها رابطه مستقيم داشت(05/0P<). نتيجه‌گيري: دندانپزشکان عمومى شهر تهران از نظر آگاهی در زمینه صدمات دندانی در کودکان در سطح نسبتاً مناسبى قرار دارند. با اين حال ضرورى است تدابير لازم براى بهبود هر چه بيشتر آن صورت پذيرد. کليد واژه‌ها: کودکان - صدمات دندانی - آگاهی - دندانپزشکان عمومی وصول مقاله: 19/9/1385 اصلاح نهايي: 26/8/1386 پذيرش مقاله: 22/9/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى دندانپزشکى کودکان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران e.mail:mahdish99@yahoo.com General dental practitioners and management of traumatic dental injuries in children Dr. Seraj, B.* - Dr. Shahrabi, M.* - Dr. Bijani, M.** - Dr. Haeri Mehrizi, A.A.*** *Assistant Professor of Pediatrics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist. ***Statistician. Abstract Background & Aim: Usually, traumatic dental injuries are considered a bad experience to children. It is important to treat these conditions as soon as possible. The aim of the present study was to evaluate the knowledge of general dentists practicing in Tehran regarding the management of such injuries. Materials & Methods: This cross sectional survey was carried out in Tehran. A total of 165 general private dentists were included in this study. A questionnaire was used to collect information from the study participants. The SPSS statistical software package (Version 11.5) and Mann–Whitney, Kruskal–Wallis, Independent sample t-test and Pearson correlation coefficient were used for statistical analyses. Results: Knowledge of dentists regarding traumatic injuries to children’s teeth was %64 and the amount of their Knowledge had inverse relation with their age and direct relationship with the time of graduation from dental school. Conclusion: Based on the results of this study, general dentists practicing in Tehran have relatively adequate knowledge of dental trauma. However, it is necessity to further expand their knowledge through continuing medical educations. Key words: Child dental injuries – Trauma – Knowledge - General dentists. Corresponding Author: Pediatrics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail:mahdish99@yahoo.com کودکان ، صدمات دندانی ، آگاهی ، دندانپزشکان عمومی Child dental injuries , Trauma , Knowledge , General dentists. 18 22 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-194-1&slc_lang=fa&sid=fa Bahman Seraj دكتر بهمن سراج 230031947532846001401 No Mahdi Shahrabi دكتر مهدي شهرابي mahdish99@yahoo.com 230031947532846001402 Yes گروه آموزشي دندانپزشكي كودكان دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Maryam Bijani دكتر مريم بيژني 230031947532846001403 No Ali asghar Haeri Mehrizi علي اصغر حائري مهريزي 230031947532846001404 No

fa درمان هوميوپاتى و بيمارى پمفيگوس ولگاريس: گزارش چند مورد Homeopathy treatment and pemphigus vulgaris: case series عمومى General گزارش مورد case report درمان هوميوپاتى و بيمارى پمفيگوس ولگاريس: گزارش چند مورد دکتر اميرمنصور شيرانى*- دکتر فهيمه موسوي**‌ *- استاديار گروه آموزشى بيماريهاى دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. **- دانشيار گروه آموزشى بيماريهاى دهان و تشخيص دانشکده و عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. چکيده زمينه و هدف: پمفيگوس ولگاريس يک بيمارى زخمی تاولی و اتوايميون مزمن است که پوست و مخاط را درگير مي‎نمايد. شیوع این بیماری کم می‌باشد. داروهای مورد استفاده در درمان پمفیگوس عوارض زیادی دارند. در منابع هومیوپاتی درمانهایی برای این بیماری مطرح شده است. هدف از این مطالعه، بررسی اولیه تاثیر درمان هومیوپاتی در بیماری پمفیگوس ولگاریس مى‌باشد. معرفى مورد: در فاصله زمانی حدود 5/1 سال، دوازده بیمار جدید مبتلا به پمفیگوس ولگاریس که دارویی برای بیماریشان مصرف نمی‌کردند، شناسایی شدند. هفت بیمار با انجام درمان هومیوپاتی موافقت کردند. درمان هومیوپاتی در فاصله زمانی چهار هفته بین تشخیص اولیه و تشخیص نهایی که بیماران داروهای درمانی متداول را استفاده نمی‌کردند، تجویز شد تا کارایی درمان هومیوپاتی به تنهایی سنجیده شده و تداخلی با درمان متداول بیماری صورت نگیرد. بیماران در این فاصله زمانی از جهت میزان درد، احساس بهبودی و تعداد نواحی ابتلا مورد بررسی قرار گرفتند. در بیماران تحت درمان در دو بيمار پس‎رفت بالينى به طور واضح مشاهده شد و شش بيمار احساس بهبودی و کاهش درد و سوزش را بيان کردند. این طور به نظر آمد که هومیوپاتی کارآیی درمان متداول را در کنترل بیماری ندارد، ولی شاید به توان از آن به همراه درمان متداول جهت کاهش درد و میزان کورتون مصرفی و بهبود احساس در بیماران مبتلا به پمفیگوس استفاده کرد که این امر نیازمند بررسیهای بیشتر می‌باشد. کليد واژه‌ها: پمفيگوس ولگاريس – هوميوپاتى – درد – احساس بيمار – تعداد نواحى مبتلا وصول مقاله: 28/11/1385 اصلاح نهايي: 4/6/1386 پذيرش مقاله: 24/7/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى بيماريهاى دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان e.mail:am_shirani@dnt.mui..ac.ir Homeopathy treatment and pemphigus vulgaris: case series Dr. Shirani, A.M.* - Dr. Mousavi, F.** *Assistant Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. **Associate Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. Abstract Introduction: Pemphigus vulgaris is a chronic vesicular and autoimmune disease that involves the skin and mucosal membranes. The prevalence is low and drugs used for treating pemphigus have a lot of side effects. It has been suggested that homeopathy may be helpful in treating pemphigus conditions. The aim of this study was to evaluate the role of homeopathy in treatment of pemphigus vulgaris patients. Report of Cases: A total of 12 new patients were identified over 1.5 year period. Those who did not used any drug for treatment of their pemphigus. Seven patients volunteered to be treated by homeopathy. Homeopathy treatment was applied for four weeks during the waiting period until biopsy confirmation report was received. No drug was used over this period in order to evaluate the efficacy of homeopathy alone. By the end of homeopathy treatment, patients were evaluated regarding the number of lesions, amount of pain and their wellness. According to the findings, two patients had prominent remission and six of them reported feeling better and had less pain. It seems that homeopathy does not have the expected efficacy of conventional therapy in controlling pemphigus conditions, but it may be used together with conventional treatment in order to reduce pain, dosage of corticosteroid medication used and also facilitates patients' recovery. In conclusion, further studies are required in order to determine the value of homeopathy more accurately when treating pemphigus conditions. Key words: Pemphigus vulgaris – Homeopathy – Wellness - Number of lesions - Pain Corresponding Author: Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail: am_shirani@dnt.mui..ac.ir پمفيگوس ولگاريس ، هوميوپاتي ، درد ، احساس بيمار ، تعداد نواحي مبتلا Pemphigus vulgaris , Homeopathy , Wellness , Number of lesions , Pain 23 28 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-134-1&slc_lang=fa&sid=fa دكتر اميرمنصور شيراني am_shirani@dnt.mui..ac.ir 230031947532846001424 Yes گروه آموزشي بيماريهاي دهان و تشخيص دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان دكتر فهيمه موسوي 230031947532846001425 No

fa سازگارى نسجى هشت ماده ارتودنسى در بافت همبند زيرجلدى موشهاى آزمايشگاهي Biocompatibility of eight different orthodontic materials: in-vivo rat model study عمومى General پژوهشي Research سازگارى نسجى هشت ماده ارتودنسى در بافت همبند زيرجلدى موشهاى آزمايشگاهى دکتر سوسن صادقيان*- دکتر سيدمحمد رضوي** - دکتر عليرضا مسائلي***‌ *- استاديار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى واحد اصفهان (خوراسگان). **- استاديار گروه آموزشى آسيب‌شناسى دهان و دندان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: در درمانهای ارتودنسی مواد و ابزارهای مختلف، به مدت طولانی در محیط دهان قرار می‌گیرند که ممکن است خصوصیات آنها را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این بررسی، ارزیابی سازگاری نسجی هشت نوع ماده فلزی و غیرفلزی مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی به روش کاشتن در بافت همبند زیرجلدی ناحیه پشتی موشهای آزمایشگاهی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخله‌ای - تجربی هشت ماده ارتودنسی شامل دو نوع کویل اسپیرینگ (استیل و نیکل تیتانیوم)، دو نوع سمان گلاس‌آینومر (بندتیت و آریادنت)، دو نوع اورینگ (آمریکن ارتو و پویان طب نور) و دو نوع اکریل (آکروپارس و بایر) مورد ارزیابی قرار گرفت. از 96 موش سفید مؤنث استفاده شد. در ناحیه پشتی هر موش پنج جایگاه انتخاب گردید. دو قطعه از یک ماده مورد آزمایش، با طول یک سانتی متر، در سمت راست و دو قطعه از ماده مورد مقایسه با همان طول در سمت چپ کاشته شده و جایگاه وسط با فاصله مساوی از چهار جایگاه فوق‌الذکر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد که در این جایگاه برشی مشابه گروههای مورد آزمایش انجام گردید و بدون کاشتن ماده خاصی محل برش بخیه گرديد. در هر مقطع زمانی 15–30 و شصت روزه یک سوم از موشها از مطالعه خارج شده و از جایگاههای مورد نظر بیوپسی تهیه گردید و واکنشهای بافتی در اطراف مواد مورد نظر تعیین شد. جهت تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمونهای غیرپارامتری Kruskal – Wallis و Mann – Whitney استفاده شد. یافته‌ها: در مورد آکریل اکروپارس )01/0=Pv ( اورینگ‌های پویان طب و آمریکن ارتو )01/0=Pv (، همچنین سمان‌های گلاس آینومر بندتیت و آریادنت (016/0=Pv ( و کویل اسپیرینگ‌های استیل و نیکل تیتانیوم ) 001/0Pv< ( با گذشت زمان و در مقطع زمانی شصت روز عدم سازگاری نسجی مشاهده شد. شدت عدم سازگاری نسجی در سمان‌های گلاس‌آینومر خصوصاً بندتیت (014/0=Pv ( و کوی‌های استیل )001/0Pv< ( قابل ملاحظه بود. نتیجه‌گیری: این بررسی نشان داد که اکثر مواد مورد استفاده با گذشت زمان واکنشهای التهابی بیشتری را در محیط اطراف خود القا کردند که در مورد سمان‌های بندتیت و کویل اسپیرینگ استیل از همه چشم گیرتر بود. کليد واژه‌ها: سازگارى نسجى – مواد ارتودنسى – نسج همبندى – موش آزمايشگاهى وصول مقاله: 27/1/1386 اصلاح نهايي: 30/4/1386 پذيرش مقاله: 12/8/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى واحد اصفهان (خوراسگان) e.mail:drsadeghian@yahoo.com Biocompatibility of eight different orthodontic materials: in-vivo rat modl study Dr. Sadeghian, S.* - Dr. Razavi, S.M. ** - Dr. Masaeli, A.*** *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). **Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ***Dentist. Abstract Background & Aim: Different materials are used in orthodontic treatments. These materials are subjected to damp oral environment which can modify their properties. The purpose of this study was to evaluate the in-vivo biocompatibility of eight orthodontic materials, which were implanted in rat connective tissues. Materials & Methods: Through an interventional experimental study, the biocompatibility of eight clinically used materials were evaluated. These materials were composed of two coil springs (S.L.S and NiTi), two glass ionomer cements (Bandtate and Ariadent), two O-ring (American ortho and Pooyan tebbe nour) as well as two orthodontic acrylic resins (Acropars and Bayer). Ninety-six white female rats were included in the study. Five sites were marked on the dorsal subdermal connective tissue of each rat, and then two pieces of each material measured at one centimeter long were implanted in the right side and two pieces of another material on the left. Also a similar incision was made at the two other marked sites, and then sutured, without inserting any material. Biopsies were taken from the specified sites, 15, 30 and 60 days following implantation. Tissue reactions were reported after microscopic evaluation, using the inflammation assessment chart. Non-parametric tests such as Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests were used for data analysis. Results: This study demonstrated biocompatibility of acrylic resins and O-rings in the 15- and 30-day experiments. In the glass ionomer cement biopsies significant inflammatory reaction was detected In the 60-day experiment. Significant biocompatibility difference was observed between the coil springs groups (S.L.S-NiTi ) and controls In the 30 and 60-day experiments. Conclusion: This study suggests that coil springs and glass ionomer cements can be considered as cytotoxic materials. Although, further studies are recommended in order to support these findings. Key words: Biocompatibility - Orthodontic material - Connective tissue - Rat Corresponding Author: Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan) e.mail:drsadeghian@yahoo.com سازگاري نسجي – مواد ارتودنسي – نسج همبندي – موش آزمايشگاهي Biocompatibility , Orthodontic material , Connective tissue , Rat 29 36 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-12-2&slc_lang=fa&sid=fa Sosan Sadeghian دكتر سوسن صادقيان drsadeghian@yahoo.com 230031947532846001407 Yes گروه آموزشي ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) S. Mohammad Razavi دكتر سيدمحمد رضوي 230031947532846001408 No Ali reza Masaeli دكتر عليرضا مسائلي 230031947532846001409 No

fa مقايسه هيستولوژيک شدت واکنش نسجى دو نوع سيلر AH26 و Apexit در موش آزمايشگاهي Biocompatibility comparison of two different sealers AH26 and Apexit: In-vivo animal model عمومى General پژوهشي Research مقايسه هيستولوژيک شدت واکنش نسجى دو نوع سيلر AH26 و Apexit در موش آزمايشگاهى دکتر مريم زارع جهرمى*- دکتر سيدمحمد رضوي** - دکتر بهرنگ تابش***‌ *- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى واحد اصفهان (خوراسگان). **- استاديار گروه آموزشى آسيب‌شناسى دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: يکى از شرايط سيلر خوب، داشتن سازگارى نسجى است. هدف از مطالعه حاضر، ارزيابى هيستولوژيک شدت واکنش نسجى دو سيلر AH26 وApexit به روش کاشتن در بافت همبند زيرجلدى موشهاى آزمايشگاهى مى‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مداخله‌اى - تجربى، سيلرهاى تازه مخلوط شده AH26 و Apexit با حجم معين در 11 موش به روش کاشت زيرجلدى قرار داده و در هر موش يک ناحيه به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. از پنج موش پس از گذشت سه روز و از شش موش ديگر پس از گذشت سى روز نمونه‌اى بافتى تهيه و از نظر سازگارى نسجى با هم مقايسه شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهاى Non parametric به نامهاى Man Whitney و Karuskal - Wallis با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. یافته‌ها: اگرچه ميزان التهاب ايجاد شده در نمونه‌هاى حاوى سيلرApexit چه در مقطع زمانى سه روزه و چه در مقطع زمانى سى روزه از التهاب ايجاد شده توسط سيلرAH26 بيشتر بود ولى اين تفاوت از لحاظ آمارى معنى‌دار نبود. در ضمن هر دو نوع سيلر سبب ايجاد التهاب خفيف تا متوسط شده که شدت اين التهاب در مقايسه با گروه شاهد در مقطع زمانى سى روزه از لحاظ آمارى معنى‌دار مى‌باشد (05/0P.V<). نتيجه‌گيري: در اين مطالعه اختلاف آمارى معنى‌دارى بين ميزان التهاب ايجاد شده توسط سيلر AH26 و التهاب ايجاد شده توسط سيلر Apexit مشاهده نشد. کلید واژه‌ها: سازگاری نسجی - AH26 – آپکسيت - موش آزمایشگاهی وصول مقاله: 1/2/1386 اصلاح نهايي: 14/5/1386 پذيرش مقاله: 13/10/1386 نويسنده مسئول:گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى واحد اصفهان (خوراسگان) e.mail:hiva1378maryam@yahoo.com Biocompatibility comparison of two different sealers AH26 and Apexit: In-vivo animal model Dr. Zare Jahromi, M.* - Dr. Razavi, S.M.** - Dr. Tabesh, B.*** *Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). **Assistant Professor of Pathology Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ***Dentist. Abstract Background & Aim: There are a few conditions that prove a sealer to be suitable for use in practice. One of the important factors in a good sealer is its biocompatibility. The purpose of this in-vivo study was to compare the biocompatibility of two types of endodontic sealers; AH26 and Apexit by using animal model. Materials & Methods: A total of eleven white rats were included in this interventional in-vivo study. After sedation of rats, two sealers (AH26 and Apexit) were implanted in the subcutaneous tissue of each rat. AH26 was implanted in two sites of subcutaneous tissue in the left side and Apexit was implanted in two sites in the right side and the control site was designated in between them. In control group, the incisions were made similar to AH26 and Apexit groups and sutured without insertion of any material. Biopsies were taken from five rats after three days and from the other six rats after thirty days. Histological specimens were studied by pathologist and findings were reported. Data was analyzed using appropriate statistical procedures as well as Mann–Whitney and Kruskal-Wallis tests in order to report the significance level Results: Although Apexit caused more inflammation compared to AH26, after 3 and 30 days, but such difference was not statistically significant (P>0.05). However, both sealers initiated mild to moderate inflammation when judged against control group and the difference was statistically significant (P<0.05). Conclusion: Even though AH26 and Apexit cause inflammation in subcutaneous tissues of rats but they have moderate biocompatibility as the inflammation was graded two in this study according to the pathologic report. Key word: Biocmpatibility – Sealers - AH26 – Apexit - Rat. Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University (Khorasgan). e.mail: hiva1378maryam@yahoo.com سازگاری نسجی ، AH26 ، آپكسيت ، موش آزمایشگاهی Biocmpatibility , Sealers , AH26 , Apexit , Rat 37 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-172-2&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Zare Jahromi دكتر مريم زارع جهرمي hiva1378maryam@yahoo.com 230031947532846001410 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان S. Mohammad Razavi دكتر سيدمحمد رضوي 230031947532846001411 No Behrang Tabesh دكتر بهرنگ تابش 230031947532846001412 No

fa ارتباط سطح آنتى‌بادى Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين Correlation between anti-HBs antibody level with education status and duration of practice among dentists in Qazvin city عمومى General پژوهشي Research ارتباط سطح آنتى‌بادى Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين دکتر مسعود شريفى*- دکتر کتايون برهان مجابي**‌- دکتر محمدرضا سلماني***- عظيم مستاجري**** - محمود عليپور حيدري***** *- استاديار گروه آموزشى ميکروب‌شناسى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين. **- استاديار گروه آموزشى تشخيص و بيماريهاى دهان دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين. ***- دندانپزشک. ****- کارشناس ارشد پايگاه انتقال خون قزوين. *****- کارشناس ارشد آمار حياتى گروه پزشکى اجتماعى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين. چکيده زمينه و هدف: هپاتيت ويروسی B (HBV) عامل اصلی بيماریهای مزمن کبدی و کارسينوم سلول کبدی است. دندانپزشکان، جراحان و کارکنان بخش دياليز بيش از ساير مشاغل درمانی در معرض مخاطره آلودگی با HBV قرار دارند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط بين سطح آنتی‌بادی Anti-HBs با سطح تحصيلات و مدت طبابت در دندانپزشکان شهر قزوين مى‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه که به روش توصیفی - تحلیلی انجام شد، کليه دندانپزشکان شاغل در شهر قزوين مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه سرم خون در پايگاه انتقال خون قزوين به روش ELISA از نظر HbsAg و تعيين سطح Anti-HBs آزمايش شد. ساير اطلاعات از طريق پرسشنامه جمع‌آوری شدند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم‌افزار SPSS و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون X2 استفاده شد. یافته‌ها: از 77 نفر دندانپزشک شاغل، 74 نفر معادل 96% با تکميل پرسشنامه و ارايه نمونه خون در انجام اين مطالعه همکاری کردند. اين گروه شامل 49 نفر برابر 6/63% دندانپزشک عمومی و 28 نفر معادل 4/36% دندانپزشک متخصص بود که همگی داراى HbsAg منفی بودند. چهل نفر معادل 6/81% دندانپزشک عمومی و 24 نفر برابر با 7/85% دندانپزشک متخصص دوز کامل واکسن را دريافت کرده بودند. 34 نفر معادل 4/69% دندانپزشک عمومی و 12 نفر برابر با 9/24% دندانپزشک متخصص اظهار می‌کردند که بيمار مراجعه کننده مبتلا به هپاتيت بوده‌اند. سطح آنتی‌بادی در هشت نفر معادل 8/10% که همگی دندانپزشک عمومی بودند کمتر از mIU/ml 10 (واحد بين‌المللى در ميلى‌ليتر)، در 12 نفر برابر با 2/16% mIU/ml 10-100، در 23 نفر معادل 1/31%، mIU/ml 100-500 و در 31 نفر برابر با 9/41% بیش از mIU/ml 500 بود. آزمايش آنتی‌بادی در دو نفر دندانپزشک عمومی معادل 7/2% بدون سابقه واکسيناسيون مثبت بود (mIU/ml 10-100). بين سطح آنتی‌بادی با تعداد دوز واکسن (04/0=P) و سطح آنتی‌بادی با سطح تحصيلات (عمومی و متخصص) (03/0=P) ارتباط معنی‌دار وجود داشت. بين سطح آنتی‌بادی و مدت طبابت ارتباط معنی‌دار وجود نداشت. نتيجه‌گيری: سطح آنتی‌بادی با افزايش سطح تحصيلات رابطه دارد. اما بین سطح آنتی‌بادی و مدت طبابت ارتباط یافت نشد. کلید واژه‌ها: سطح Anti-HBs - HbsAg- دندانپزشک - سطح تحصیلات - مدت طبابت وصول مقاله: 13/2/1386 اصلاح نهايي: 4/10/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى ميکروب‌شناسى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين e.mail:dr_m_sharifi2002@yahoo.com Correlation between anti-HBs antibody level with education status and duration of practice among dentists in Qazvin city Dr. Sharifi, M.* -Dr. Borhan Modjabi, K.** -Dr. Salmani, M.R.***- Mostajeri, A.**** -Alipour Heidari, M.***** *Assistant Professor of Microbiology Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. ***Dentist. **** Qazvin Transfusion Center. *****Community Medicine Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences Abstract Background & Aim: Hepatitis B virus (HBV) is one of the main causes of chronic liver disease and hepatocellular carcinoma. Dentists, surgeons, and dialysis staff, are considered to be at higher risk of HBV compared to other health care providers. The aim of this study was to determine the correlation between anti-HBs level with education status and duration of dental experience among dentists practicing in Qazvin city, Iran. Materials & Methods: The participants of this analytical-descriptive survey were consisted of all dentists practicing in Qazvin. A questionnaire was used to collection demographic and clinical information. This step was followed by the collection of blood samples. ELISA technique was used for laboratory assessment of serum specimens for HBsAg and anti-HBs antibody titer. SPSS software and Chi-square test were used for data analysis. Results: Out of 77 dentists who completed the questionnaire, 74 (93.7%), including 49 general practitioners (63.6%) and 24 specialists (36.4%) supplied their blood samples. All blood samples were HBsAg negative. A total of 40 general practitioners (81.6%) and 24 specialists (85.7%) had proper vaccination (dosage). Among all, 34 general practitioners (69.4%) and 12 specialists (24.9%) reported exposure to patients with hepatitis. The antibody level was less than 10 mIU/ml in 8 general practitioners (10.8 %), 10-100 mIU/ml in 12 dentists (16.2%), 100-500 mIU/ml in 23 (31.1%) others, and it was more than 500 mIU/ml in 31 dentists. This level was positive (10-500 mIU/ml) in 2 general practitioners (2.7%) that did not have prior vaccination history. There was a significant correlation between antibody level and vaccine dosage (P= 0.04), as well as the education status (general and specialist) (P=0.03). There was no significant correlation between antibody level and duration of dental practice. Conclusion: This study showed significant correlation between anti-HBs antibody levels with education status of dentists in Qazvin city. However, we were not able to detect a significant correlation between antibody level and duration of dental practice in this population. Key words: anti-HBs level- HbsAg - Dentist -Doses of vaccine - Education status. Corresponding Author: Microbiology Dept., Faculty of Medicine, Qazvin University of Medical Sciences. e.mail: dr_m_sharifi2002@yahoo.com سطح Anti-HB, HbsAg، دندانپزشک ، سطح تحصیلات ، مدت طبابت anti-HBs level, HbsAg , Dentist ,Doses of vaccine , Education status. 43 49 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-195-1&slc_lang=fa&sid=fa Masoud Sharifi دكتر مسعود شريفي dr_m_sharifi2002@yahoo.com 230031947532846001413 Yes گروه آموزشي ميكروب‌شناسي دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي قزوين. Katayon Borhan Modjabi دكتر كتايون برهان مجابي 230031947532846001414 No Mohammad reza Salmani دكتر محمدرضا سلماني 230031947532846001415 No Azim Mostajeri عظيم مستاجري 230031947532846001416 No Mahmood Alipour Heidari محمود عليپور حيدري 230031947532846001417 No

fa مقايسه Malpractice ارتودنسى دندانپزشکان عمومى و متخصص در پرونده‌هاى سازمان نظام پزشکى در سالهاى 72-1384 Frequency of orthodontic malpractice cases and verdicts filed at the Iranian Medical Council during 1994-2004 عمومى General پژوهشي Research مقايسه Malpractice ارتودنسى دندانپزشکان عمومى و متخصص در پرونده‌هاى سازمان نظام پزشکى در سالهاى 72-1384 دکتر محمدصادق احمدآخوندي*- دکتر محمدجواد خرازى‌فرد** - دکتر شقايق رحمتيان***‌ - دکتر جواد چلیپا ****- دکتر محمدهاشم حسینی*****- دانشيار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- دندانپزشک و مشاور آماري. ***- دندانپزشک. ****- استادیار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانچکيده زمينه و هدف: در سالیان اخیر تعداد شکایات مطرح شده در سازمان نظام پزشکی نسبتاً افزایش یافته است. برخی از این شکایات به Malpractice ارتودنسی که توسط دندانپزشکان عمومی و یا متخصص انجام می‌گیرد مربوط می‌شود. هدف از اين مطالعه مقايسه فراوانى Malpractice ارتودنسى در بین دندانپزشکان عمومی و متخصص بر مبنای آرای صادره از شعب بدوی و تجدید نظر سازمان نظام پزشکی مى‌باشد. روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی و به روش اسنادی و پرونده‌های سنواتی شکایت از دندانپزشکان عمومی و متخصص در ارتباط با درمانهای ارتودنسی از سال1372 شعب بدوی و تجدید نظر سازمان نظام پزشکی که مورد بررسی و صدور حکم قرار گرفته است انجام شد. یافته‌ها: از بین 54 پرونده شکایت ثبت شده در شعب بدوی و تجدید نظر سازمان، 31 مورد مربوط به دندانپزشکان عمومی، 16 مورد متخصصان ارتودنسی، سه مورد متخصصان اطفال و چهار مورد دندانپزشکان تجربی بودند. 25 مورد از کل پرونده‌ها رای برائت و سه مورد توبیخ شفاهی، 22 مورد توبیخ کتبی دریافت کرده و چهار پرونده دندانپزشکان تجربی به محاکم قضائی ارجاع شده بود. از بین 31 دندانپزشک عمومی محاکم بدوی و عالی برای بيست نفر معادل 5/64% توبیخ کتبی با درج در پرونده و برای دو نفر برابر 5/6% توبیخ شفاهی و برای نُه نفر حکم برائت صادر گردیده بود. نتیجه‌گیری: تعداد پرونده‌های موجود در سازمان در ارتباط با Malpracticeارتودنسی دندانپزشکان عمومی افزایش نسبتاً زیادی داشته است. پرونده‌های مربوط به Malpractice ارتودنسی توسط دندانپزشکان عمومی که منجر به صدور رای محکومیت گردیده حدود 88% موارد را شامل مى‌شد. کليد واژه‌ها: مال پراکتيس - درمانهاى ارتودنسى – شکايات – دندانپزشکان عمومى – دندانپزشکان متخصص وصول مقاله: 30/2/1386 اصلاح نهايي: 22/6/1386 پذيرش مقاله: 24/7/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران e.mail:dentrc@Sina.tums.ac.ir Frequency of orthodontic malpractice cases and verdicts filed at the Iranian Medical Council during 1994-2004 Dr. Akhoundi, M.S.* - Dr. Kharrazi Fard, M.J.** - Dr. Rahmatian, SH.***- Dr. Chalipa, J.****- Dr. Hosseini MH.**** *Associate Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist, Statistical Editor. ***Dentist. *Assistant Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. Abstract Background & Aim: The number of complaints filed by patients at the Iranian Medical Council is rising in recent years. Some of the complaints are related to orthodontics malpractice cases. The aim of this study was to investigate the frequency of orthodontics malpractice complaints filed against either specialists or general dental practitioners according to the final decree registered at the Iranian Medical Council. Materials & Methods: This descriptive study was designed to examine the relevant documents filed since 1372 (1994), which received rulings by the Iranian Medical Council. Results: Of the 54 orthodontics cases, 31 were filed against general practitioners, 16 against orthodontists, 3 against pediatricians and 4 against so-called denturists. A total of 25 cases were acquitted of all charges, 3 cases were punished verbally, 33 cases received written notice and 4 cases of dentuirists were referred to court. Among all, 27 malpractice cases were against removable and 26 involving fixed orthodontic treatments. Twelve convicted individuals were also charged with lack of professional care, 14 with lack of expertise, and 2 for negligence. Conclusion: This study shows a considerable rise in convicted malpractice cases filed against general dental practitioners (88%), according to registered cases at the Iranian Medical Council over the past ten years. For prevention and control of such events, this result suggests that more education and closer supervision as well as enforcement of regulations are required by authorities. Key words: Malpractice - Orthodontic treatments - Complains Corresponding Author: Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: dentrc@Sina.tums.ac.ir مال پراكتيس - درمانهاي ارتودنسي – شكايات – دندانپزشكان عمومي – دندانپزشكان متخصص Malpractice - Orthodontic treatments - Complains 50 54 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-1-92&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad sadegh Akhoundi دكتر محمدصادق احمدآخوندي dentrc@Sina.tums.ac.ir 230031947532846001888 Yes گروه آموزشي ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Mohammad javad Kharrazi Fard دكتر محمدجواد خرازي‌فرد 230031947532846001889 No Shagayegh Rahmatian دكتر شقايق رحمتيان 230031947532846001890 No Javad Chalipa دكتر جواد چليپا 230031947532846001891 No Mohammadhashem Hosseini دكتر محمدهاشم حسيني 230031947532846001892 No

fa بررسى خواص فيزيکى سمان موقت ايرانى P-Cem و سمان موقت خارجى Temp Bond در مقايسه با استاندارد ISO 3107 Comparison of a local made temporary cement (P-cem), with an imported brand (Temp Bond) using ISO 3107 criteria عمومى General پژوهشي Research بررسى خواص فيزيکى سمان موقت ايرانى P-Cem و سمان موقت خارجى Temp Bond در مقايسه با استاندارد ISO 3107 دکتر محمدرضا فلاحي*- دکتر سيد مسعود بيان زاده**‌ - دکتر لينا ملکوميان*** *- دندانپزشک. **- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى متحرک فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. ***- متخصص آمار دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. چکيده زمينه و هدف: سمان موقت بدون اُژنول P-Cem ساخت شرکت آسيا شيمى طب مورد استفاده بسيارى از دندانپزشکان ايرانی است. هدف از اين مطالعه، بررسی خواص فيزيکی سمان موقت ايرانی P-Cem و سمان موقت خارجی Temp Bond، در مقايسه با استانداردISO 3107 است. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی، از هر سمان شش نمونه تهيه گرديد تا آزمايشات مربوط به زمان سخت شدن، استحکام فشاری، ضخامت لايه‌ای و ميزان حلاليت سمان موقت ايرانی وسمان موقت خارجی، مطابق دستورالعمل ISO 3107 بر روی آنها صورت گيرد. سپس ميانگين هر کدام محاسبه و با استفاده از آزمون آماری t با استاندارد ISO 3107 مقايسه گرديدند. يافته‌ها: ميانگين زمان سخت شدن P-Cem، چهار دقيقه و 57 ثانيه و Temp-Bond، چهار دقيقه و سه ثانيه و ميانگين استحکام فشارى P-Cem، 7/5 مگاپاسکال و Temp-Bond، 6/9 مگاپاسکال و ميانگين ضخامت لايه‌اى P-Cem، 16/20 ميکرون و Temp-Bond، 83/5 ميکرون. از نظر آمارى اختلاف معنى‌دارى بين زمان سخت شدن، استحکام فشارى و ضخامت لايه‌اى اين دو سمان ملاحظه گرديد (001/0Pv<). ميزان حلاليت سمان ايرانى P-Cem، 03/1% و ميزان حلاليت سمان خارجى Temp Bond، 9/0% در 24 ساعت بوده، لذا از نظر آمارى اختلاف معنى‌دارى مشاهده نشد. نتايج آزمايشات هر دو سمان در محدوده مورد قبول استاندارد ISO 3107 بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج آزمايشات، مقبوليت کاربرد کلينيکى هر دو سمان مشخص مى‌‌شود. جهت بررسى بيشتر، آزمايشات مربوط بهBiocompatibility برای P-Cem توصيه مى‌گردد. کليد واژه‌ها: سمان موقت - سمان P-Cem - سمان Temp Bond - زمان سخت شدن - استحکام فشارى - ضخامت لايه‌اى - حلاليت. وصول مقاله: 7/3/1386 اصلاح نهايي: 4/9/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى پروتزهاى متحرک فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران e.mail:bayanzad@tums.ac.ir Comparison of a local made temporary cement (P-cem), with an imported brand (Temp Bond) using ISO 3107 criteria Dr. Fallahi, M.R.* - Dr. Bayan Zadeh, S.M.** - Dr. Malkomian, L.*** *Dentist. **Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. ***Statistician. Abstract Background & Aim: The local made eugenol-free temporary cement (P-cem) has been used by considerable number of Iranian dentists. The purpose of this study was to evaluate the physical properties of this cement and compare it with Temp Bond of Switzerland using ISO 3107 criteria. Materials & Methods: In this laboratory investigation we used 6 samples of each cement type, in order to test and determine the average setting time, compressive strength, film thickness, as well as solubility and disintegration rate according to ISO 3107 standards. After conducting data analysis, Student T-test was used for detection of significance level. Results: The average setting time was 4.57 and 4.03 for P-cem and Temp Bond respectively. The average compressive strength for P-cem was 5.7 Mpa and 9.6 Mpa for Temp Bond. The average film thickness for P-cem was 20.16 μm and 5.83 μm for Temp Bond. The 24-hour solubility and disintegration rate for P-cem was %1.03 and %0.9 for Temp Bond. Analysis of data showed significant statistical difference between the two cements with regards to setting time, compressive strength and film thickness (P<0.001). However, there was no significant difference between the two cements in relation to solubility and disintegration rate, although the values for both cements were within the standard range according to specifications of ISO 3107. Conclusion: Based on the findings of this study, both cements can provide valuable clinical applications, although biocompatibility test for P-cem is highly recommendable. Key words: Temporary cement -P-cem -Temp Bond -Setting time -Compressive strength - Film thickness - Solubility- Disintegration rate. Corresponding Author: Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: bayanzad@tums.ac.ir سمان موقت ، سمان P-Cem ، سمان Temp Bond ، زمان سخت شدن ، استحكام فشاري ، ضخامت لايه‌اي ، حلاليت Temporary cement ,P-cem ,Temp Bond ,Setting time ,Compressive strength , Film thickness , Solubility, Disintegration rate. 55 59 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-196-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Fallahi دكتر محمدرضا فلاحي 230031947532846001421 No S. Masoud Bayan Zadeh, S.M دكتر سيد مسعود بيان زاده bayanzad@tums.ac.ir 230031947532846001422 Yes گروه آموزشي پروتزهاي متحرك فك و صورت دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Lina Malkomian دكتر لينا ملكوميان 230031947532846001423 No

fa بررسى آزمايشگاهى اثر هيپوکلريت سديم و نوع باندينگ بر استحکام باند برشى کامپوزيت به عاج دندان گاو In vitro study of the effect of sodium hypochlorite and type of bonding on the shear bond strength of the composite to the bovine dentin عمومى General پژوهشي Research بررسى آزمايشگاهى اثر هيپوکلريت سديم و نوع باندينگ بر استحکام باند برشى کامپوزيت به عاج دندان گاو دکتر حميد کرمانشاه*- دکتر حميد قنبرى پور** *- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: يافته‌هاى جديد در ارتباط با مکانيسم چسبندگى به عاج بيانگر افزايش پايدارى باند در صورت برداشت کلاژن از سطح عاج مى‌باشند. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير برداشت کلاژن بر روى استحکام باند سه سيستم باند عاجى يک جزيى با توجه به تفاوتهاى ساختارى آنها انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه به روش تجربى و با تکنيک مشاهده‌اى بر روى صد دندان قدامى سالم گاو انجام گرفت. در سطوح باکال دندانها، سطح صافى از عاج ايجاد شد، سپس نمونه‌ها براساس روش آماده‌سازى عاج و نوع باندينگ به چهار گروه اصلى تقسيم شدند: A: کاربرد سه سيستم ادهزيو مختلف (P&B NT, SB, PLP) بدون درمان عاج با هيپوکلريت سديم. گروه کنترل B: کاربرد سيستم ادهزيو P&B NT با درمان عاج با هيپوکلريت سديم به مدت يک دقيقه قبل، بعد و بدون اچينگ. C: کاربرد سيستم ادهزيو SB با درمان عاج با هيپوکلريت سديم به مدت يک دقيقه قبل، بعد و بدون اچينگ. :D کاربرد سيستم ادهزيو PLP با درمان عاج با هيپوکلريت سديم مدت يک دقيقه قبل از کاربرد سيستم باند. پس از آن استوانه کامپوزيتى به قطر دو ميلى‌متر و ارتفاع سه ميلی‌متر به کار رفت. در مرحله بعد يک هفته در آب مقطر با دماى اتاق نمونه‌ها تحت پانصد سيکل حرارتى نگهدارى شدند و سپس در حمام آب بين 5-55 درجه سانتى‌گراد قرار گرفتند. استحکام باند برشى نمونه‌ها به وسيله دستگاه تست مکانيکيZwick و با سرعت 5/0 ميلى‌متر در دقيقه اندازه‌گيرى گرديد. داده‌ها به وسيله آزمونهايTwo way ANOVA، Tukey HSD و Dunnet T3 مورد تجزيه و تحليل آمارى قرار گرفتند. يافته‌ها: نوع باندينگ، روش آماده‌سازى عاج و اثر متقابل اين دو عامل در کنار هم، بر ميزان استحکام باند برشى تاثير دارند و اين تاثير از نظر آمارى معنى‌دار است(05/0P.v<). ميانگين استحکام باند برشى بر حسب نوع باندينگ در دو گروه PLP و P&B NT با يکديگر يکسان نيست و در گروه PLP بيشتر است (96/2±41/17، 51/1±77/12 مگاپاسکال). در گروه P&B NT بين ميانگين استحکام باند برشى (بجز بين دو گروهControl –H1) در تمام مقايسه‌هاى دو به دو در روشهاى مختلف آماده‌سازى عاج اختلاف معنى‌دارى وجود دارد (05/0P.v<). در گروه SB بين ميانگين استحکام باند برشى (بجز بين دو گروه Control–H1 و همچنين بين گروههاى (H2–H1در تمام مقايسه‌هاى دو به دو در روشهاى مختلف آماده‌سازى عاج اختلاف معنى‌دارى وجود دارد (05/0P.v<). در گروه PLP بين ميانگين استحکام باند برشى در دو گروه Control – H1 تفاوت معنى‌دارى وجود دارد (05/0P.v<). نتيجه‌گيري: برداشت کلاژن سطح عاج با هيپوکلوريت سديم موجب کاهش معنى‌دار استحکام باند برشى سيستم‌هاى با پايه الکل، آب و استون گرديد به استثناى کاربرد هيپوکلريت قبل از اچينگ در سيستم‌هاى استونى که استحکام باند تغييرى نکرد. کليد واژه‌ها: عوامل باندينگ عاجى - استحکام باند برشى – کلاژن - هيپوکلريت سديم وصول مقاله: 7/3/1386 اصلاح نهايي: 26/9/1386 پذيرش مقاله: 24/10/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پرشکى تهران e.mail:kermanshah hamid@yahoo.com In vitro study of the effect of sodium hypochlorite and type of bonding on the shear bond strength of the composite to the bovine dentinDr. Kermanshah, H.* - Dr. Ghanbaripour H.** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. **Dentist. Abstract Background & Aim: Recent studies have reported the increase in bonding stability when collagen was removed from the dentin surfaces. This study was designed to investigate the effect of collagen removal on the shear bond strength of three single bond dentin bonding systems with structural differences. Materials & Methods: This laboratory experiment was performed on 100 intact bovine incisors. Smooth surfaces of dentin on the buccal aspects of teeth were prepared. The samples were then classified, according to dentin conditioning and bonding types, into 4 main groups A) The use of 3 adhesive systems, P&B NT, SB, and PLP, with no dentin treatment by sodium hypochlorite solution (control group). B) The use of adhesive system P&B NT with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min, before, after and without etching. C) The use of adhesive system SB with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min before, after and without etching. D) The use of adhesive system PLP with dentine treatment by sodium hypochlorite solution for 1 min before bonding system. A cylinder of Z100 (3M) dental composite with a 2-mm diameter and 3-mm height was placed on the adhesive covered dentin surface of all groups and light-cured (900 mW/cm2, for 40 sec).The specimens were kept in distilled water at room temperature for one week and then thermo cycled for 500 times (5-556). Shear bond strength of specimens was measured using a Zwick testing machine with cross-head speed of 0.5 mm/min and chisel from shearing blade. Data were analyzed by Two Way ANOVA, Tukey HSD and Dunnet T3 tests with P-value < 0.05 as the limit of significance. Results: 1) Bonding type, dentin conditioning and their combined effects had statistically significant effects on the shear bond strength (P<0.05). 2) The mean shear bond strength values were not the same in the PLP and P&B NT groups and were found to be higher in the PLP group (17.41±2.96mpa-12.77±1.51mpa). 3) In the P&B NT group, there were statistically significant differences in the mean shear bond strength among different dentin conditioning methods in all binary comparisons (except between control-H1). 4) In the SB group, there were statistically significant differences in the mean comparisons (except between control-H1 and H1-H2). 5) In the PLP group, statistically significant differences in the control-H1 groups in the mean shear bond strength values were found. Conclusion: Collagen removal from dentin surface caused a significant decrease in shear bond strength of alcohol, water and acetone-based bonding systems except when hypochlorite was used before etching in the acetone-based bonding system. Key words: Dentin bonding agents - Shear bond strength – Collagen - Hypochlorite Corresponding Author: Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University / Medical Sciences. e.mail: kermanshah hamid@yahoo.com عوامل باندينگ عاجي ، استحکام باند برشي ، کلاژن ، هيپوکلريت سديم Dentin bonding agents , Shear bond strength , Collagen , Hypochlorite 60 69 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-95-3&slc_lang=fa&sid=fa Hamid Kermanshah دكتر حميد كرمانشاه kermanshah hamid@yahoo.com 230031947532846001454 Yes گروه آموزشي ترميمي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پرشكي تهران Hamid Ghanbaripour دكتر حميد قنبري پور 230031947532846001455 No

fa مقايسة پاسخ بالينى آزيترومايسين با داکسى‌سايکلين در درمان غيرجراحى بيماران سيگارى مبتلا به پريودنتيت مزمن A clinical comparison of Azithromycin versus Doxycycline in non-surgical periodontal treatment of smokers عمومى General پژوهشي Research مقايسة پاسخ بالينى آزيترومايسين با داکسى‌سايکلين در درمان غيرجراحى بيماران سيگارى مبتلا به پريودنتيت مزمن دکتر محمدتقى چيت‌سازى*- دکتر اردشير لفظي**‌ - دکتر امير اسکندرى*** - دکتر على مرتضوي**** *- دانشيار گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تبريز. **- استاد گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تبريز. ***- استاديار گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تبريز. **** - دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: تضعيف قدرت سيستم دفاعى در افراد سيگارى، پاسخ مطلوب اين افراد را به درمانهاى غیرجراحى و جراحى پريودنتال در مقايسه با افراد غيرسيگارى و يا افرادى که آن را ترک کرده‌اند کاهش مى‌دهد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه بهبودی بافتهای پریودنتال متعاقب مرحله يک درمان به تنهایی و به همراه تجویز آزیترومایسین و یا داکسی‌سایکلین، در بیماران سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن می‌باشد. روش بررسی: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تعداد 45 بیمار مرد سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن بعد از معاینه اولیه که شامل اندازه‌گیری شاخصهای Bleeding On Probing(BOP)، Probing Depth (PD) و Clinical Attachment Loss (CAL) می‌شد، با استفاده از روش تصادفی (قرعه کشی) در یکی از گروههای سه‌گانه 15تایی که شامل گروه کنترل با مرحله يک درمان به تنهائی، گروه دوم با مرحله يک درمان به همراه کپسول داکسی‌سایکلین و گروه سوم با مرحله يک درمان به همراه آزیترومایسین قرار گرفتند. داده‌های به دست آمده از مطالعه به وسیله روشهای آماری توصیفی (میانگین ± انحراف معیار)، آزمون Wilcoxon و آزمون تحلیل واریانس (GLM) و به وسیله نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 13 مورد بررسی و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: پس از شش ماه شاخصهای [BOP, PD, CAL] دوباره اندازه‌گیری و ثبت شدند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که در تمامی گروهها اختلاف معنی‌داری در بین پارامترهای اندازه‌گیری شده [BOP, PD, CAL]قبل و بعد از درمان وجود دارد (05/0P<). اما در مورد تفاوت پارامترهاى بالینی بين گروهها چنين نتايجى حاصل گرديد: PD بين گروههاى مصرف کننده داکسى‌سايکلين و آزيترومايسين تفاوت آمارى معنى‌دارى وجود نداشت اما هر دو گروه مورد تفاوت آمارى معنى‌دارى در کاهش PD نسبت به گروه کنترل نشان دادند(05/0P<). در مورد CAL گروه مصرف کننده آزيترومايسين مطلوبترين نتايج را نسبت به گروههاى مصرف کننده داکسى‌سايکلين و کنترل نشان داد و تفاوت آمارى معنى‌دارى در مقايسه با هر دو گروه اخير وجود داشت(05/0P<). گروه مصرف کننده داکسى‌سايکلين هم در مقايسه با گروه کنترل کاهش آمارى معنى‌دارى در CAL نشان داد (05/0P<). در مورد BOP تفاوت آمارى معنى‌دارى بين نتایج سه گروه مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: استفاده از آزیترومایسین یا داکسی‌سیکلین به همراه درمان مرحله يک کاهش معنی‌داری را در شاخصهای ((BOP, PD, CAL در مقایسه با مرحله يک درمان به تنهائی باعث می‌شود. کليد واژه‌ها: آزيترومايسين – داکسى‌سايکلين - پريودنتيت مزمن - افراد سیگاری وصول مقاله: 10/3/1386 اصلاح نهايي: 18/9/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تبريز e.mail:amirr22@yahoo.com A clinical comparison of Azithromycin versus Doxycycline in non-surgical periodontal treatment of smokers Dr. Chitsazi, M.T.* - Dr. Lafzi, A.** - Dr. Eskandari, A.*** - Dr. Mortazavi, A.**** *Associate Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. **Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. ***Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. ****Dentist. Abstract Background & Aim: Weaker immune system in smokers reduces the favorable response of these patients to both surgical and non-surgical periodontal treatments in comparison with non smokers and ex-smokers. The aim of the present study was to compare the healing of periodontal tissues following phase1 therapy alone, or along with taking Azithromycin or Doxycycline in smokers with chronic periodontitis. Materials & Methods: In this investigation a total of 45 male smokers with chronic periodontitis were randomly assigned into 3 groups, each containing 15 patients. All patients were initially examined by measuring the periodontal indices, such as Bleeding On Probing (BOP), Clinical Attachment Level (CAL), and Probing Depth (PD). The control, group received phase1 therapy only. While the second and third groups received Doxycycline and Azithromycin respectively along with phase1 therapy. Results: The periodontal indices were measured and recorded again after six months. The results showed that, there was a significant difference between all recorded parameters before and after the treatment (P<0.05). However, there was no statistically significant difference between Doxycycline and Azithromycin groups regarding PD index (P>0.05), but groups receiving antibiotics showed statistically significant reduction in PD compared to control group (P<0.05). The best result for CAL was obtained in Azithromycin group when compared with Doxycycline and control groups. Also, a statistically significant difference was detected between the two antibiotic groups (P<0.05). Furthermore, Doxycycline group showed a statistically significant reduction in CAL in comparison with the control group (P<0.05). Regarding BOP index no statistical significant difference was seen between the results of the 3 groups under investigation (P>0.05). Conclusion: Azithromycin and Doxycycline consumption along with phase 1 therapy may improve the clinical periodontal indices in comparisons with phase1 therapy alone. Key words: Azithromycin – Doxycycline - Chronic periodontitis Corresponding Author: Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. e.mail: amirr22@yahoo.com آزيترومايسين ، داكسي‌سايكلين ، پريودنتيت مزمن ، افراد سیگاری Azithromycin , Doxycycline , Chronic periodontitis 70 75 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-188-2&slc_lang=fa&sid=fa دكتر محمدتقي چيت‌سازي 230031947532846001428 No دكتر اردشير لفظي 230031947532846001429 No دكتر امير اسكندري amirr22@yahoo.com 230031947532846001430 Yes گروه آموزشي پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز دكتر علي مرتضوي 230031947532846001431 No

fa بررسى ارتباط بين بيماريهاى پريودنتال و ايسکميک قلب The relationship between periodontal diseases and ischemic heart problems عمومى General پژوهشي Research بررسى ارتباط بين بيماريهاى پريودنتال و ايسکميک قلب دکتر فريال طالقاني*- دکتر سعيد صادقيان**‌ - دکتر رخساره صادقي* - دکتر عبدالرضا درافشان*** *- استاديار گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه شاهد. **- استاديار گروه آموزشى قلب و عروق دانشکده پزشکى دانشگاه شاهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: مطالعات اخیر نشان می‌دهند که بین سلامت پریودنتال و بیماریهای قلبی ارتباط وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی این ارتباط پس از یکسان‌سازی ریسک فاکتورهای بیماری قلبی، در گروهی از جمعیت ایرانی است. روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی، صد و بيست بیمار با میانگین سنی 6/9±52 سال در دو گروه مورد و شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. گروه مورد از بین بیماران بستری در بخش قلب بیمارستان مصطفی خمینی انتخاب شدند که بیماری آنها به تأيید پزشک متخصص قلب رسیده بود. بیماران گروه کنترل از بین افراد بستری در سایر بخشهای بیمارستان، انتخاب شدند. یکسان‌سازی بیماران دو گروه از لحاظ ریسک فاکتورهای بیماری قلبی شامل سن، جنس، تعداد افراد سیگاری و میزان مصرف سیگار، میزان تری‌گلیسیرید، کلسترول و قند خون ، شاخص وزن، سابقه خانوادگی بیماری ایسکمیک قلب صورت گرفت. معاینه پریودنتال در کلیه بیماران به صورت اندازه‌گیری حد چسبندگی پریودنتال، شاخص پلاک، شاخص خونریزی از لثه و تعداد دندانهای باقیمانده در دندانهای Ramford انجام گرفت. جهت بررسى همسان بودن متغيرهاى سن، جنس، فشار خون و سابقة خانوادگى بيمارى قلبى از آزمون X2 و بررسى متوسط BMI در دو گروه و مقايسه AL، PI، BPI و TL از آزمون t استفاده شد. یافته‌ها: شاخص پلاک، شاخص خونریزی از لثه و ميزان از دست رفتن چسبندگی در گروه بیماران قلبی بیشتر از گروه شاهد بود و این تفاوت از لحاظ آماری معنی‌دار بود(05/0P<). تعداد دندانهاى باقيمانده در دو گروه از لحاظ آمارى تفاوت معنى‌دارى نشان نداد(05/0P>). نتیجه‌گیری: براساس نتایج مطالعه اخیر بیماری پریودنتال می‌تواند یک عامل خطر برای بیماریهای ایسکمیک قلب محسوب شود. کلید واژه‌ها: بیماریهای پریودنتال - عامل خطر - بیماریهای ایسکمیک قلبی وصول مقاله: 12/4/1386 اصلاح نهايي: 28/9/1386 پذيرش مقاله: 8/11/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه شاهد e.mail:ferial2002@yahoo.com The relationship between periodontal diseases and ischemic heart problems Dr. Taleghani, F.* - Dr. Sadeghian, S.** - Dr. Sadeghi, R.* - Dr. Dorafshan, A.*** *Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. **Assistant Professor of Cardiovascular Dept., Faculty of Medicine, Shahed University. ***Dentist. Abstract Background & Aim: Recent studies have suggested that there is a relationship between periodontal diseases and Ischemic heart conditions. The aim of this study was to investigate the possibility of any association between periodontits and ischemic heart disease in a sample of Iranian population. Materials & Methods: The participants of this analytical study were 120 subjects with mean age of 52±9.6 years old. The cases (n=69) were patients with proven Ischemic heart disease who were hospitalized in Cardiology Units of the Mostafa Khomeini hospital in Tehran. The control subjects (n=60) were selected from other hospital wards. Subjects were matched for known risk factors of coronary heart disease including, family history of ischemic heart disease, smoking, triglyceride and cholesterol levels, fasting blood sugar, body mass index, as well as hypertension, age and gender. All cases and controls went through clinical periodontal examination in order to measure and record the clinical attachment level, plaque index and bleeding index at six sites of the dentition (Ramfjord teeth). The numbers of missing teeth were recorded as well. The chi-square (X2) test was used to check the group similarities with regards to age, sex, blood pressure and history of familial heart disease variables. Also, t-test was used to compare the mean BMI as well as AL, PI, BPI, TL between the two groups. Results: The clinical attachment level, bleeding index and plaque index were significantly higher in case of ischemic heart disease patients than controls. When considering the number of missing teeth, there was no significant difference between the two groups under investigation. Conclusion: Periodontal disease can be a risk factor for Ischemic heart diseases in Iranian population. Key words: Periodontal diseases - Risk factors - Ischemic heart diseases. Corresponding Author: Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. e.mail: ferial2002@yahoo.com بیماریهای پریودنتال ، عامل خطر ، بیماریهای ایسکمیک قلبی Periodontal diseases , Risk factors , Ischemic heart diseases. 76 83 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-197-1&slc_lang=fa&sid=fa Ferial Taleghani دكتر فريال طالقاني ferial2002@yahoo.com 230031947532846001432 Yes گروه آموزشي پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه شاهد Saeed Sadeghian دكتر سعيد صادقيان 230031947532846001433 No Rokhsareh Sadeghi دكتر رخساره صادقي 230031947532846001434 No Abdolreza Dorafshan دكتر عبدالرضا درافشان 230031947532846001435 No

fa بررسى آزمايشگاهى دقت دو دستگاه آپکس‌ياب الکترونيکى جديد در تعيين طول کانال ريشه In vitro evaluation of the accuracy of two new electronic apex locators in root canal length determination عمومى General پژوهشي Research بررسى آزمايشگاهى دقت دو دستگاه آپکس‌ياب الکترونيکى جديد در تعيين طول کانال ريشه دکتر سيدمحسن هاشمى نيا*- دکتر نريمان جعفري**‌ *- دانشيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: روش رايج براى اندازه‌گيرى طول کانال، بهره‌گيرى از پرتونگارى مى‌باشد که در برخى موارد با محدوديتهايى روبرو مى‌گردد. وجود مشکلاتى مانند واکنش تهوع شديد، باردارى و يا روی هم افتادن تصاوير ساختمانهای آناتومیک، وجود يک ابزار کمکى براى تعيين طول کارکرد مناسب را ضروری می‌نمایند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابى دقت دو نوع دستگاه تعيين کننده طول کانال ريشه مى‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی آزمایشگاهی صد و شصت عدد دندان خارج شده به سه گروه (گروه اول دندانهاى تک کاناله- گروه دوم دندانهاى دو کاناله و گروه سوم دندانهاى سه کاناله) تقسيم شدند. پس از ايجاد حفره دسترسى و کدگذارى دندانها، اندازه طول واقعی هر کانال با بردن فایل مناسب به درون کانال و جا دادن آن در موقعیت نوک به نوک با فورامن آپیکال تعیین و ثبت گردید. پس از تهيه محيط آزمايش Donnelly، هر دندان تا ناحيه CEJ درون اين محيط قرار گرفت. طول کانال هر دندان با توجه به شمارة کد آن توسط دستگاههاى Ipex و Raypex5 اندازه‌گيرى و ثبت گردید. داده‌ها توسط روشهای آمار توصیفی شامل تعیین توزیع فراوانی مقادیر خطا و آمار تحلیلی شامل آزمونهای Paired t، McNemar و آنالیز رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: با پذيرش خطاى 5/0± ميلى‌متر دستگاه Raypex5، دقت 1/83% (95% حدود اطمینان: 89-3/77) و دستگاه Ipex، دقت 8/78% (95% حدود اطمینان: 2/85-3/72) را نشان داد. با استفاده از آزمونMcNemar اختلاف معنی‌داری بین دو دستگاه وجود نداشت (337/0=P). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این بررسى هميشه نمى‌توان به ادعاى کارخانه سازنده اکتفا کرد و از این دستگاهها می‌توان به عنوان یک ابزار کمکی در تعیین طول کارکرد مناسب و نقطه ختم درمان در کنار رادیوگرافی استفاده کرد. کليد واژه‌ها: تعیین طول کارکرد – آپکس‌یاب الکترونیکی – رايپکس پنج - آيپکس وصول مقاله: 10/5/1386 اصلاح نهايي: 13/9/1386 پذيرش مقاله: 13/10/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان e.mail:Hasheminia@dnt.mui.ac.ir In vitro evaluation of the accuracy of two new electronic apex locators in root canal length determination Dr. Hasheminia, S.M.* - Dr. Jafari, N.** *Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background & Aim: Radiography is still the common method of measuring working length in root canal therapy. While, gag reflex, pregnancy or superimposition of anatomical structures on root canal may be considered as some of the limitations to this procedure. Therefore, application of any accessory measurement device may be useful. The aim of this investigation was to assess the ability of two apex locator systems (Ipex and Raypex5) in measuring root canal length accurately. Materials & Methods: A total of 160 extracted human teeth were used in this laboratory investigation. The teeth were divided into 3 groups of single-canal, two-canal and three-canal teeth. The access cavities were then prepared and the actual length of each canal was measured by inserting an appropriate file into the canal until the tip of the file was seen at the apical foramen. The Donnelly test medium was prepared and each tooth was placed in the medium up to the CEJ. The length of each tooth was measured again and recorded using Ipex and Raypex5 systems. The data were statistically analyzed using Liner-Regression, McNemar and t-tests. Results: The accuracy of Raypex5 showed to be 83.1% (95% CI: 77.3-89). Likewise the accuracy of Ipex was 78.8% (95% CI: 72.3-85.2). Both measurements were with in the limits of ±0.5mm from apical foramen. Mc Nemar test showed no significant difference between the two groups (P=0.337). Conclusion: Based on the results of this study, it can be concluded that manufacturers' data are not always reliable. However, these systems can be used as accessories in addition to radiography for accurate working length measurements. Key words: Working length - Electronic apex locator - Raypex5 - Ipex. Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail: Hasheminia@dnt.mui.ac.ir تعیین طول کارکرد ، آپکس‌یاب الکترونیکی ، رايپكس پنج ، آيپكس Working length , Electronic apex locator , Raypex5 , Ipex. 84 90 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-73-2&slc_lang=fa&sid=fa S. Mohsen Hasheminia دكتر سيدمحسن هاشمي نيا Hasheminia@dnt.mui.ac.ir 230031947532846001436 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان. Nariman Jafari دكتر نريمان جعفري 230031947532846001437 No

fa مقايسه ميزان جا به جايى کانال به دنبال آماده‌سازى با سه سيستم چرخشي Comparison of canal transportation after preparation by 3 different rotary systems عمومى General پژوهشي Research مقايسه ميزان جا به جايى کانال به دنبال آماده‌سازى با سه سيستم چرخشى دکتر مريم جاويدي*- دکتر مينا زارعى* - دکتر مهدى وطن‌پور** *- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده و عضو مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه آزاد اسلامى (تهران). چکيده زمينه و هدف: پاکسازی و شکل‌دهی کانال ریشه از مهمترین مراحل درمان می‌باشد که برای کاهش حوادث حین درمان و سهولت کار سیستم‌های چرخشی، نیکل تیتانیوم متنوعی عرضه شده است. هدف از این مطالعه مقایسه کارآیی سه سیستم چرخشی پروفایل (Profile)، فلکس مستر (Flexmaster) و ريس (Race) در آماده‌سازی کانال و حفظ مرکزیت کانال ریشه دندان مى‌باشد. روش بررسي: این مطالعه از نوع تجربی آزمایشگاهی تصادفی با استفاده از شصت کانال (نوع سه طبقه‌بندی (Weine ريشه مزیال مولر مندیبول با انحنای ملایم (15-35 درجه) انجام گرفت. دندانها به سه گروه بيست تایی تقسیم شدند و در مقاطع شش و سه میلی‌متر از آپیکال، ریشه‌ها برش افقی داده شدند و سپس در موقعیت اول مانت شده و با توجه به دستور شرکت سازنده فایل‌ها، آماده‌سازی کانال‌ها صورت گرفت (گروه A: پروفایل، گروه B: فلکس مستر و گروه C: ريس). از مقاطع ریشه‌ها قبل و بعد از اینسترومنتیشن، فتوگرافی تهیه شد و تصاویر با استفاده از نرم‌افزار فتوشاپ ويرايش هشت ارزیابی گردید و قابلیت حفظ مرکزیت کانال و جهت جا به جايى تعیین شد. آناليز آمارى به وسیله آزمون آنالیز واریانس یک سويه (ANOVA) و تست Tukey انجام شد. یافته‌ها: در مجموع بین سه گروه آزمایشی در هر دو ناحیه میانی و آپیکالی، اختلاف آماری ارزشمند بود. در تمامی گروهها جا به جایی کانال به سمت فورکیشن بیشتر بود و ريس بیشترین میزان جا به جايى و پروفایل کمترین میزان جا به جايى را در نواحی میانی و آپیکالی داشت (001/0=P). نتیجه‌گیری: در این مطالعه پروفایل بهترین سیستم به لحاظ حفظ شکل کانال بود. کليد واژه‌ها: سیستم‌های چرخشی – جا به جايى – آماده‌سازی کانال وصول مقاله: 4/6/1386 اصلاح نهايي: 5/10/1386 پذيرش مقاله: 16/12/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پرشکى مشهد e.mail:zareim@mums.ac.ir Comparison of canal transportation after preparation by 3 different rotary systems Dr. Javidi, M.* - Dr. Zarei, M.* - Dr. Vatanpour, M.** *Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran Azad University. Abstract Background & Aim: Cleaning and shaping has been recognized as one of the most important steps of root canal treatment. Various Ni-Ti rotary systems have been introduced for reduction of complications and facilitating the root canal shaping process. The purpose of this study was to determine the amount of transportation by using the three rotary systems, Profile, Flex master and Race. Materials & Methods: This ex-vivo randomized controlled trial was carried out on mesial mandibular root canals (type3 Weine) with mild curvature (15-35o). The roots were randomly divided into three groups of 20 canals each. The roots were sectioned horizontally at 3mm, 6mm from the apex and then, reassembled before instrumentation according to the manufacture's guidelines. Photographs were taken from the cross sections before and after instrumentation. Image analyses were performed by Photoshop software, version 8. The ability to preserve canal shape centrally as well as the direction of transportation was determined next. Data was analyzed by ANOVA and Tukey tests. Results: The difference was significant in mid apical parts when comparing the three groups. Most transportation was in the furcation area. Race had the most and profiles showed the least transportation in both parts of the roots (P=0.001). Conclusion: The profile system was found to be the best for preserving the centering position of the root canal among the three rotary systems. Key words: Rotary systems - Transportation - Root canal preparation Corresponding Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. e.mail:zareim@mums.ac.ir سیستم‌های چرخشی ، جا به جايي ، آماده‌سازی کانال Rotary systems , Transportation , Root canal preparation 97 102 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-198-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Javidi دكتر مريم جاويدي 230031947532846001441 No Mina Zarei دكتر مينا زارعي zareim@mums.ac.ir 230031947532846001442 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پرشكي مشهد Mehdi Vatanpour دكتر مهدي وطن‌پور 230031947532846001443 No