fa بررسی آزمايشگاهی تأثير کاربامايد پراکسايد 10% بر ميزان ريزنشت دو نوع کامپوزيت ميکروفيلد و هيبريد An invitro evaluation of the effect of 10% Carbamide Peroxide on microleakage of two types of Microfilled and Hybrid Resin composites عمومى General پژوهشي Research بررسی آزمايشگاهی تأثير کاربامايد پراکسايد 10% بر ميزان ريزنشت دو نوع کامپوزيت ميکروفيلد و هيبريد دکتر عليرضا دانش کاظمی*- دکتر عبدالرحيم داوری*- دکتر صديقه ملکی** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: با توجه به کاربرد وسيع کامپوزيت‌ها بررسی علل و عوامل شکست آن امری ضروری است. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان ريزنشت دو نوع کامپوزيت ميکروفيلد و هيبريد پس از کاربرد کاربامايد پراکسايد 10% می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه که به روش تجربی و به صورت آزمايشگاهی انجام شد، در سطح باکال صد و پنجاه دندان قدامی حفرات ClV تراشيده شد. دندانها به طور تصادفی به شش گروه تقسيم شدند و با دو نوع کامپوزيت رزين ميکروفيلد (گروههای D و E) و هيبريد (گروههای B و C) ترميم شدند. بجز گروه کنترل (A)، گروههای B و D به مدت سه هفته و گروههای C و E به مدت چهار هفته در تماس با کاربامايد پراکسايد 10% قرار گرفتند. نمونه‌ها پس از غوطه‌ور شدن در فوشين، شستشو و برش داده شدند و در زير استريوميکروسکوپ ميزان ريزنشت آنها بررسی و آزمونهای Kruskal-wallis و به دنبال آنMann-Whitney و Hotelling’s Trace انجام شد. يافته‌ها: ميزان ريزنشت هر دو کامپوزيت پس از قرار گرفتن در کاربامايد پراکسايد 10% نسبت به گروه‌ شاهد افزايش يافت و اين ميزان افزايش در کامپوزيت ميکروفيلد معنی‌دار بود. همچنين در هر دو گروه ميزان ريزنشت در گروه سه هفته کمتر از گروه چهار هفته بود. نتيجه‌گيری: پس از کاربرد کاربامايد پراکسايد، بهتر است ترميمهای کامپوزيت ميکروفيلد تعويض شوند. کليد واژه‌ها: کاربامايد پراکسايد – ريزنشت – بليچينگ – ميکروفيلد - هيبريد وصول مقاله: 18/11/1384 اصلاح نهايی: 7/11/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد e.mail:adaneshkazemi@yahoo.com An invitro evaluation of the effect of 10% Carbamide Peroxide on microleakage of two types of Microfilled and Hybrid Resin composites Dr. AR. Danesh Kazemi *- Dr. AR. Davari * - Dr. S. Maleki ** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Yazd University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background and Aim: Composite resin restorations are widely used in dentistry. Therefore, it is important to identify possible causes of failures in this regard. The purpose of this study was to investigate the microleakage of two microfiled and hybrid resin composites following the use of 10% carbamide peroxide. Materials and Methods: In this experimental study, Class V cavities were prepared on the buccal surfaces of 150 human anterior teeth. These teeth were randomly divided into six groups and filled with two microfilled (D-E) and hybrid resin composites (B-C). The groups B and D were kept in contact with 10% carbamide peroxide for three weeks. Likewise, groups C and E were kept in contact with the same solution for four weeks. The specimens were rinsed and sectioned after being emmersed in 0.5% buffered fushin, and the microleakage was evaluated under stereomicroscope. Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests as well as Hotteling trace were used to determine the significant differences between the groups. Results: In comparison with the control group, composite microleakage was observed in all groups after emerging the samples in 10% carbamide peroxide. Microleakage was lower in the three-week group, when compared with the four-week one. However, the difference was statistically significant in the microfilled group. Conclusion: The microfilled composite restorations should be changed after using carbamide peroxide. Key words: Carbamide peroxide, Microleakage, Bleaching, Micro filled, Hybrid Correspondence Author: Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Yazd University of Medical Sciences. e.mail: adaneshkazemi@yahoo.com کاربامايد پراکسايد ، ريزنشت ، بليچينگ ، ميکروفيلد ، هيبريد Carbamide peroxide, Microleakage, Bleaching, Micro filled, Hybrid 14 21 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-151-1&slc_lang=fa&sid=fa Ali reza Danesh Kazemi دکتر عليرضا دانش کاظمی adaneshkazemi@yahoo.com 230031947532846001209 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد Abdolrahim Davari دکتر عبدالرحيم داوری 230031947532846001210 No Sedigheh Maleki دکتر صديقه ملکی 230031947532846001211 No

fa بررسی کيفيت سيل آپيکال با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر در تکنيک پرکردگی کن گوتاپرکای منفرد An evaluation of the quality of the apical seal using a dentin bonding agent as a sealer with the single cone gutta percha obturation technique عمومى General پژوهشي Research بررسی کيفيت سيل آپيکال با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر در تکنيک پرکردگی کن گوتاپرکای منفرد دکتر سعيد مرادی*- دکتر هدايت گرجستانی** *- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس و عضو مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. چکيده زمينه و هدف: کسب يک سيل مقاوم در ناحيه آپيکالی کانال بسيار مشکل است. هدف از اين مطالعه ارزيابی کيفيت سيل ناحيه آپيکال با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر در تکنيک پرکردگی کن گوتا پرکای منفرد بود. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی از 36 دندان پرمولر خارج شده فک پايين انسان با کانال‌های مستقيم استفاده شد. ده کانال در گروه يک با روش استاندارد آماده شده و با استفاده از سيلر Tubliseal EWT و يک کن گوتاپرکای منفرد پر شد. ده کانال در گروه دو با استفاده از Excite DSC به عنوان سيلر و يک کن گوتاپرکای منفرد پرشدند. ده کانال در گروه سه با روش Stepback آماده‌سازی گرديد و با استفاده از سيلر Tubliseal EWT و تکنيک تراکم جانبی پرشدند. شش دندان نيز به عنوان کنترل مثبت و منفی در نظر گرفته شد، تمام نمونه‌ها به مدت 48 ساعت در رطوبت 100% و حرارت 37 درجه سانتی‌گراد قرار گرفتند. از روش نفوذ رنگ برای ارزيابی نشت اپيکال استفاده گرديد. گروهها برای اختلاف در ميزان نشت رنگ مقايسه شدند. به منظور تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمون‌های ANOVA و Tukey HSD استفاده گرديد. يافته‌ها: ميانگين نفوذ رنگ و انحراف معيار در گروههای يک، دو و سه به ترتيب 101/2±01/5، 789/0±04/3 و 379/1±49/2 ميلی‌متر بود. ميانگين نفوذ رنگ در گروه يک به ميزان معنی‌داری بيش از گروه دو و سه بود (0003/0=P). نتيجه‌گيری: تکنيک تراکم جانبی و تکنيک کن گوتاپرکای منفرد و با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر تقريباً توانائی سيل مشابه نشان دادند. کليد واژه‌ها: سيل آپيکال – باند عاجی - تراکم جانبی - گوتاپرکای منفرد وصول مقاله: 14/2/1385 اصلاح نهايی: 13/8/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ‌اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد e.mail:s_moradi@mums.ac.ir An evaluation of the quality of the apical seal using a dentin bonding agent as a sealer with the single cone gutta percha obturation technique Dr. S. Moradi * - Dr. H. Gorjestani ** * Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Kerman University of Medical Sciences. Abstract Background and Aim: The purpose of this study was to evaluate the epical sealing quality by using a dentin bonding agent as a root canal sealer with the single cone gutta-percha obturation technique. Materials and Methods: 36 single rooted human mandibular premolars with straight canals were collected. Ten canals in group 1 were prepared with standard technique and were obturated with Tubliseal EWT and a single cone of gutta-percha. Ten canals in group 2 were prepared and obturated with the same techniques. Ten canals in group 3 were prepared with step back technique and were obturated with Tubliseal EWT and lateral condensation technique. The remaining six teeth were selected as negative and positive controls. All the specimens were allowed to set for 48 hours in 100% humidity at 37oC. Dye penetration technique was used to evaluate the apical seal quality. The groups were compared for differences in the amount of dye leakage. Results: The mean and standard deviation of dye penetration were 5.01±2.101, 3.04±0.789, 2.49±1.379 mm in groups 1, 2 and 3 respectively. It was shown that average dye penetration in group 1 was significantly more than groups 2 and 3. Conclusion: The lateral condensation technique as well as single cone technique with a dentin bonding agent as a sealer yielded almost similar sealing abilities without any significant differences in the amount of dye leakage. Key words: Apical seal - Dentin bonding agent - Lateral condensation - Single cone of gutta-percha Correspondence Author: Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences.e-mail: S-moradi@mums.ac.ir سيل آپيکال ، باند عاجی ، تراکم جانبی ، گوتاپرکای منفرد Apical seal, Dentin bonding agent , Lateral condensation , Single cone of gutta, percha 22 28 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-65-2&slc_lang=fa&sid=fa Saeed Moradi دکتر سعيد مرادی S-moradi@mums.ac.ir 230031947532846001212 Yes گروه آموزشی ‌اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Hedayat Gorjestani دکتر هدايت گرجستانی 230031947532846001213 No

fa بررسی شيوع بيماريهای پريودنتال و وضعيت بهداشت دهان در کودکان مبتلا به ديابت نوع يک در خراسان در سال 1382 Prevalence of periodontal diseases and oral health status, in children with type I diabetes in Khorasan, Iran in 2002 عمومى General پژوهشي Research بررسی شيوع بيماريهای پريودنتال و وضعيت بهداشت دهان در کودکان مبتلا به ديابت نوع يک در خراسان در سال 1382 دکتر فاطمه مظهری*- دکتر مريم خوردی مود* - دکتر حبيب‌اله اسماعيلی**- دکتر هديه توتونی*** *- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی پزشکی اجتماعی و بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: شايعترين يافته دهانی در بيماران ديابتی، بيماريهای پريودنتال و تغييرات التهابی لثه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی‌ وضعيت‌ بهداشت‌ دهان‌، تعيين‌ شيوع‌ بيماريهای ‌پريودنتال‌ در کودکان‌ مبتلا به‌ ديابت ‌نوع يک و مقايسه‌ آنها با کودکان‌ سالم‌ همگون‌ صورت‌ گرفته‌ است‌. روش‌ بررسی: اين مطالعه به صورت مشاهده‌ای و مقطعی انجام شد. افراد مورد مطالعه‌ به‌ روش‌ نمونه‌گيری‌ آسان و به‌ صورت دو گروه‌ مورد و شاهد انتخاب‌ شدند. گروه‌ مورد شامل‌ 68 کودک‌ مبتلا به‌ ديابت‌ نوع‌ يک در دامنه سنی‌ 5-18 سال‌ بود که ‌همگی‌ تحت‌ پوشش‌ مرکز تحقيقات‌ ديابت‌ خراسان‌ قرار داشتند. گروه‌ کنترل‌ شامل‌ 68 کودک‌ سالم ‌مراجعه ‌کننده‌ به‌ دانشکده‌ دندانپزشکی‌ مشهد بودند که‌ در همان‌ طيف‌ سنی‌ قرار داشتند. سعی شد از نظر جنس‌ و طبقه‌ اجتماعی نيز تا حد امکان‌ مشابه‌سازی انجام گيرد. جمع‌آوری‌ اطلاعات‌ با استفاده‌ از پرسشنامه‌، پرونده‌ پزشکی‌ و معاينه بالينی صورت‌ گرفته‌ است. ايندکس‌های ‌OHI-S، PI و GI در هر يک‌ از بيماران‌ تعيين‌ شد و در نهايت‌ داده‌ها توسط آزمونهای‌ آماری‌ آناليز واريانس‌ يک‌طرفه‌، ‌t‌ و همبستگی ‌ Pearson‌ مورد تجزيه‌ و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميزان متوسط شاخص ‌OHI-S در گروه سالم 51/0±63/1 و در گروه مبتلا به ديابت 59/0±56/1 بود. ميزان متوسط شاخص ‌ PI در گروه سالم 54/0±71/0 و در گروه مبتلا به ديابت 85/0±42/1بود. ميزان متوسط شاخص‌ GI در گروه سالم 50/0±77/0 و در گروه مبتلا به ديابت 45/0±20/1 بود. نتيجه‌گيری: اگر چه سطح‌ بهداشت‌ دهان‌ در کودکان‌ مبتلا به‌ ديابت‌ نوع‌ يک مشابه‌ کودکان‌ سالم‌ بود اما شيوع‌ ژنژويت و‌ بيماريهای‌ پريودنتال‌ در کودکان‌ مبتلا به‌ ديابت‌ نوع‌ يک بيش‌ از همسالان‌ سالم ‌آنهاست‌. بنابراين می‌بايست برنامه‌هايی جهت پيشگيری از بيماريهای پريودنتال در بيماران جوان ديابتی در نظر گرفته شود. کليد واژه‌ها: ديابت نوع يک - بهداشت‌ دهان – بيماريهای ‌پريودنتال‌ وصول مقاله: 4/3/1385 اصلاح نهايی: 24/11/1385 پذيرش مقاله: 24/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد e.mail:f_mazhari@mums.ac.ir Prevalence of periodontal diseases and oral health status, in children with type I diabetes in Khorasan, Iran in 2002 Dr. F. Mazhari *- Dr. M. Khordi Mood * - Dr. H. Esmaeili **, Dr. H. Tootooni *** *Assistant Professor of Pediatrics Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Community Medicine and Public Health Dept., Mashhad University of Medical Sciences. *** Dentist. Abstract Background and Aim: The inflammatory changes in gingiva as well as periodontal diseases are the most common oral conditions found in diabetic patients. The objective of the present investigation was to compare the oral health and periodontal disease status in diabetic and non diabetic children and adolescents. Materials and Methods: Cases were composed of 68 registered diabetic individuals aged 5-18 years old. The control group was composed of 68 non-diabetic sex and age-matched persons, who were among the out-patient visitors of Mashhad School of Dentistry. A questionnaire was used to collect information from medical records and clinical examinations. The statistical analysis was conducted in order to assess OHI-S, PI and GI indices in each patient. Results: The mean OHI-S was 1.56±0.59 and 1.63±0.51 in diabetic and non-diabetic children respectively. The mean PI was 1.42±0.85 in diabetic and 0.71±0.54 in non-diabetic children. The mean GI was 1.20±0.45 and 0.77± 0.50 in diabetic and non-diabetic children respectively. Conclusion: Although there was no significant difference between the two groups regarding their oral hygiene status, diabetic children had higher frequencies of periodontal diseases and gingivitis compared to sex and age-matched non-diabetic controls. Therefore, it is necessary to design and promote periodontal disease prevention programs for young diabetic patients. Key words: Type I diabetes, diabetes mellitus, oral health, periodontal diseases. Correspondence Author: Pediatrics Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. e.mail:f-mazhari@mums.ac.ir ديابت نوع يک ، بهداشت‌ دهان ، بيماريهای ‌پريودنتال‌ Type I diabetes, diabetes mellitus, oral health, periodontal diseases. 29 34 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-152-1&slc_lang=fa&sid=fa Fatemeh Mazhari دکتر فاطمه مظهری f_mazhari@mums.ac.ir 230031947532846001214 Yes گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Maryam Khordi Mood دکتر مريم خوردی مود 230031947532846001215 No Habibollah Esmaeili دکتر حبيب‌اله اسماعيلی 230031947532846001216 No Hedye Tootooni دکتر هديه توتونی 230031947532846001217 No

fa مقايسه ميزان حذف پلاک زيرلثه‌ای در نواحی بين دندانی توسط قلم دستی، دستگاه اولتراسونيک و سيستم پودر، هوا و آب با و بدون استفاده از پودر ساينده Interdental subgingival plaque removal: A comparison between hand instruments, ultrasonic scaler and Air–powder polishing devices with and without abrasive powder عمومى General پژوهشي Research مقايسه ميزان حذف پلاک زيرلثه‌ای در نواحی بين دندانی توسط قلم دستی، دستگاه اولتراسونيک و سيستم پودر، هوا و آب با و بدون استفاده از پودر ساينده دکتر رضا پورعباس*- دکتر علی محمودپور** - دکتر محمدتقی چيت‌سازی*** - دکتر صفا صومی **** *- دانشيار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. **- استاديار بيوتکنولوژی مرکز تحقيقات دارويی کاربردی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. ***- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: جرم‌گيری و تسطيح سطح ريشه، همواره به عنوان يکی از روشهای رايج مورد استفاده در درمان بيماريهای پريودنتال مطرح بوده است. لذا هدف اين مطالعه مقايسه اثر سيستم پودر، هوا و آب در کاهش فلور ميکروبی زيرلثه‌ای با قلمهای دستی و اسکيلر اولتراسونيک و همچنين بررسی کارآيی سيستم پودر، هوا و آب با کاربرد پودر و بدون کاربرد آن بود. روش بررسی: در اين کار آزمائی بالينی، شصت دندان تک ريشه‌ای از 15 بيمار پريودنتال با عمق پروب 4-6 ميلی‌متر در ناحيه مزيال توسط يکی از روشهای مکانيکی: a) استفاده از قلمهای دستی (کورت گريسی)، b) استفاده از قلمهای اولتراسونيک، c) سيستم پودر- هوا- آب بدون پودر و d) سيستم پودر، هوا و آب با کاربرد پودر، درمان گرديدند. قبل و بلافاصله بعد از درمان از پلاک زير لثه‌ای ناحيه مزيال دندانها نمونه‌گيری پلاک به عمل آمد و کشت بی‌هوازی به منظور بررسی درصد کاهش (CFU) Colony Forming Units در هر يک از گروههای درمانی صورت گرفت. درصد کاهش CFU بين روشهای درمانی مختلف توسط آزمون Kruskal Wallis و Mann – Whitney آناليز گرديد. مقادير P بالاتر از 05/0 به عنوان غيرمعنی‌دار تلقی شد. يافته‌ها: اختلاف ميانگين CFU در قبل و بعد از درمان بين گروههای مورد مطالعه معنی‌دار بود (001/0p<) که نشانگر کاهش ميکروارگانيسم‌های زيرلثه‌ای توسط هر چهار روش مکانيکی بود و در عين حال تفاوت معنی‌داری در تاثير هيچ يک از روشهای مختلف مورد مطالعه بدست نيامد (22/0=P). به طور متوسط اين روشها به ميزان 92% ميکروارگانيسم‌های زير لثه‌ای را کاهش دادند. همچنين در هر يک از روشهای به کار گرفته شده نيز بين تعداد کلونی‌های قابل کشت قبل و بعد از مداخله همبستگی مثبتی وجود داشت)52/0=r). نتيجه‌گيری: سيستم پودر، هوا و آب به خوبی قلمهای دستی و اولتراسونيک در حذف پلاک زير لثه‌ای در مناطق بين دندانی تا عمق پروبينگ شش ميلی متر موثر است و کاربرد پودر و يا عدم کاربرد آن در کارآيی اين سيستم در حذف پلاک زيرلثه‌ای بی‌تاثير است. کليد واژه‌ها: جرم‌گيری - سيستم پودر، هوا و آب، پلاک زيرلثه‌ای – اولتراسونيک - قلم دستی وصول مقاله: 1/4/1385 اصلاح نهايی: 3/10/1385 پذيرش مقاله: 17/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريزe.mail:Pourabbas@tbzmed.ac.ir Interdental subgingival plaque removal: A comparison between hand instruments, ultrasonic scaler and Air–powder polishing devices with and without abrasive powder Dr. R. Pourabbas *- Dr. A. Mahmoudpour ** - Dr. MT. Chitsazi ***, Dr. S. Somi **** *Associate Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Drug Applied Research Center, Tabriz University of Medical Sciences. *** Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. **** Dentist. Abstract Background and Aim: The aim of this study was to compare the efficacy of air-polishing devices (APDs) with hand instruments and ultrasonic scalers when used for interdental subgingival plaque removal. Likewise, the effectiveness of APD with and without abrasive powder was evaluated. Materials and Methods: A total of sixty single-rooted teeth were treated in fifteen periodontal patients with 4-6mm mesial probing depth (PD). The selected procedures were hand instruments (Gracey curettes), ultra sonic scalar, APD without powder and APD with powder. Before and immediately after the treatment procedures, subgingival plaque samples were collected from the mesial aspects of these teeth. The anaerobe cultivation method was utilized to assess the mean reduction of total colony forming units (CFU) immediately after treatment. Results: Subgingival microorganisms were significantly reduced in all methods. The mean CFU differences between before and after treatments were significant (P<0.001) for all procedures. However, no significant difference was observed in the effectiveness of various methods. On average, all methods were able to reduce subgingival microorganisms by 92%. There was also a positive correlation between the colony counts before and after treatments (r= 0.52). Conclusion: Using APD is as effective as hand instruments and ultrasonic scalers for interdental subgingival plaque removal in cases with up to 6mm probing depth. The use of abrasive powder does not enhance the effectiveness of APD in subgingival plaque removal. Key words: Comparative study - Scaling / polishing – Air - powder polishing device - Subgingival bacterial plaque - Ultrasonic scaler - Hand instrument Correspondence Author: Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences. e.mail:Pourabbas@tbzmed.ac.ir جرم‌گيری ، سيستم پودر، هوا و آب، پلاک زيرلثه‌ای ، اولتراسونيک ، قلم دستی Comparative study , Scaling / polishing , Air, powder polishing device , Subgingival bacterial plaque , Ultrasonic scaler , Hand instrument 42 48 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-154-1&slc_lang=fa&sid=fa Reza Pourabbas دکتر رضا پورعباس Pourabbas@tbzmed.ac.ir 230031947532846001223 Yes گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز Ali Mahmoudpour دکتر علی محمودپور 230031947532846001224 No Mohammad taghi Chitsazi دکتر محمدتقی چيت‌سازی 230031947532846001225 No Safa Somi دکتر صفا صومی 230031947532846001226 No

fa مقايسه استحکام فشاری سمان‌های زينک فسفات Hoffmann's، DeTrey و Ariadent در دو نسبت پودر به مايع The evaluation of compressive strength in three brands of zinc phosphate cement in two different powder/liquid ratios عمومى General پژوهشي Research مقايسه استحکام فشاری سمان‌های زينک فسفات Hoffmann's، DeTrey و Ariadent در دو نسبت پودر به مايع دکتر مهستی سحابی* - دکتر نگار همايونفر** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. چکيده زمينه و هدف: برای جلوگيری از شکستن لايه سمان و جدا شدن پروتز لازم است سمانی با استحکام بالا انتخاب شود. استحکام سمان تحت تأثير نسبت پودر به مايع و نحوه مخلوط کردن است. هدف از اين مطالعه ارزيابی استحکام فشاری سه نوع سمان زينک فسفات و بررسی تأثير اندازه‌گيری نسبت پودر به مايع سمان به صورت چشمی، بر روی استحکام اين سمان‌ها می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی استحکام فشاری مخلوط سه نوع سمان در دو نسبت پودر به مايع اندازه‌گيری و مقايسه شد. سمان‌های زينک فسفات مورد مطالعه از اين قرار بود: سمان Hoffmann's (Harvard GmbH)، DeTrey Zinc (Densply) و Ariadent (Asia Chemi Teb). اين مطالعه دارای شش گروه و هر گروه شامل ده نمونه بود. نمونه‌ها مطابق با استاندارد ISO 9917 (2003) ساخته شد و به مدت 24 ساعت در آب مقطر 37 درجه سانتی‌گراد نگهداری گرديد. سپس استحکام فشاری آنها توسط ماشين آزمايش کننده (Zwick) اندازه‌گيری شد. برای آناليز آماری آزمونهای ANOVA و Tukey مورد استفاده قرار گرفت. يافته‌ها: اختلاف معنی‌داری بين استحکام فشاری نمونه‌های با نسبت کارخانه و نمونه‌های با نسبت مصرفی در کلينيک وجود داشت. کمترين استحکام فشاری مربوط به سمان آريادنت با نسبت مصرفی در کلينيک و بيشترين مربوط به سمان Hoffmann's با نسبت پيشنهادی کارخانه بود. نتيجه‌گيری: در بين نمونه‌ها با نسبت مصرفی در کلينيک، سمان Hoffmann's دارای بيشترين استحکام فشاری بود. همچنين بيشترين اختلاف بين استحکام نمونه‌های با نسبت توصيه شده کارخانه و نسبت مصرفی در کلينيک در سمان DeTrey Zinc مشاهده شد. کليد واژه‌ها: سمان زينک فسفات - استحکام فشاری - نسبت پودر به مايع وصول مقاله: 1/4/1385 اصلاح نهايی: 10/12/1385 پذيرش مقاله: 17/3/1386 نويسنده مسئول:گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی e.mail:mahsahabi@yahoo.com The evaluation of compressive strength in three brands of zinc phosphate cement in two different powder/liquid ratios Dr. M. Sahabi * - Dr. N. Homayunfar ** * Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept. Faculty of Dentistry, Rafsanjan University of Medical Sciences. Abstract Background and Aim: This study was conducted to evaluate the compressive strength of 3 brands of Zinc Phosphate Cements determining the influences of eye estimated (rough measurement) of powder/liquid ratios on the compressive strengths of these cements. Materials and Methods: The three tested Zinc phosphate cements were Hoffmann's [Harvard Dental GmbH], DeTrey Zinc [Densply] and Ariadent [Asia Cherri Teb]. The specimens were divided into 6 groups, each one containing 10 samples. These samples were prepared according to ISO 9917 (2003) and stored in distilled water at the temperature of 37 ºC for 24 hours. The compressive strengths of samples were measured with the Zwick testing machine. The ANOVA and Tukey statistical tests were used to identify the significant differences between these groups. Results: There were significant differences between compressive strengths of cements prepared with manufacturer suggested mixing ratios and clinically used (eye estimated) ratios. The least compressive strength was recorded for Ariadent samples with clinical mixing ratio and the highest was recorded for Hoffmann's samples with manufacturer’s suggested ratio. Conclusion: In clinically used ratios, Hoffmann's cement had the highest compressive strength. The differences between the strengths of manufacturer suggested mixing ratios and clinically used ones were the most in DeTrey Zinc cement. Key words: Zinc phosphate cement – Compressive strength – Powder / liquid ratio Correspondence Author: Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. e.mail:masahabi@yahoo.com سمان زينک فسفات , استحکام فشاری , نسبت پودر به مايع Zinc phosphate cement , Compressive strength , Powder / liquid ratio 49 55 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-155-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahasti Sahabi دکتر مهستی سحابی mahsahabi@yahoo.com 230031947532846001227 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Negar Homayunfar دکتر نگار همايونفر 230031947532846001228 No

fa بررسی تأثير سمان رزينی چسبنده بر استحکام اتصال برشی آمالگام و کامپوزيت Shear bond strength of Composite / Amalgam restorations: Effect of using adhesive cement عمومى General پژوهشي Research بررسی تأثير سمان رزينی چسبنده بر استحکام اتصال برشی آمالگام و کامپوزيت دکتر مريم خروشی*- دکتر مجيد يگانه‌جو** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: ترميمهای ترکيبی آمالگام و کامپوزيت دارای مزايايی از جمله صرفه اقتصادی، زيبايی و استحکام در يک ترميم، عدم نياز به خارج کردن آمالگام و اعمال فشار به دندان است. اتصال مناسب دو ماده مذکور بر اطمينان انجام چنين ترميمهايی مي‎افزايد. هدف از انجام اين مطالعه، بررسی استحکام اتصال برشی بين دو ماده در شرايط استفاده از رزين باند شونده Rely X-ARC و بدون آن بود. روش بررسی: جهت انجام اين مطالعه آزمايشگاهی، شصت عدد سيلندر آکريلی در قالبهای تفلون به ابعاد 25×33 ميلي‎متر تهيه شد. در قسمت مرکزی هر سيلندر حفره مربع به ابعاد هشت ميلي‎متر و عمق 5/2 ميلی متر تعبيه گرديد. نمونه‎ها به چهار گروه 15 تايی تقسيم شدند. در گروه يک پس از متراکم و برنيش کردن سطح آمالگام، قالب تفلون شياردار دوقسمتی روی آمالگام و درون قالب تفلونی خارجی قرار گرفت و سپس رزين کامپوزيت درون فضای تفلون دای به آمالگام زيرين اضافه و کيور شد. در گروه دو بين آمالگام و کامپوزيت Single Bond و Rely X-ARC استفاده گرديد. در گروههای سه و چهار پس از متراکم و برنيش کردن آمالگام، نمونه‎ها 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتی‌گراد نگهداری و سپس توسط فرز روی آنها به طور يکسان خشونت ايجاد گرديد. در گروه سه بلافاصله کامپوزيت باند شد و در گروه چهار ابتدا از Single Bond و سپس Rely X-ARC استفاده و کامپوزيت باند گرديد. مقدار نيروی برشی بين دو ماده توسط دستگاه DARTEC اندازه‌گيری و نتايج حاصله توسط آناليز آماری ANOVA دوطرفه در سطح اعتماد 95/0 بررسی گرديد. يافته‎ها: ميانگين استحکام باند برشی برای گـروههای يک تا چهار به ترتيب (77/2±) 9، (42/6±) 74/8، (35/2±) 13/6 و (43/1±) 25/8 مگاپاسکال به دست آمد. مقايسه ميانگين استحکام باند برشی بين گروهها تفاوت آماری معني‎داری بين گروههای مورد مطالعه نشان نداد. نتيجه‎گيری: کاربرد Rely X-ARC در فصل مشترک آمالگام و کامپوزيت اختلاف معني‎داری در استحکام اتصال ايجاد نکرد. در عين حال توانست سبب افزايش ميانگين استحکام باند 24 ساعته شود. اين افزايش از نظر آماری معني‎دار نبود. کليد واژه‎ها: آمالگام - کامپوزيت رزين - استحکام اتصال - سمان رزينی چسبنده وصول مقاله: 7/5/1385 اصلاح نهايی: 11/10/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان e.mail:khoroushi@dnt.mui.ac.ir Shear bond strength of Composite / Amalgam restorations: Effect of using adhesive cement Dr. M. Khoroushi *- Dr. M. Yeganehjo ** *Assistant Professor of Operative Dentistry & Dental Materials Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background and Aim: The aim of this study was to evaluate the shear bond strength (SBS) of composite/amalgam restorations when adhesive resin cement was used. Materials and Methods: 60 Acrylic cylinders were prepared using special Teflon molds. A square-shaped cavity was made at the center of each cylinder. The samples were divided into four groups (n=15). After amalgam condensation and burnishing in the first group, a two parts Teflon die with a cylindrical hole at the center was placed on the amalgam surface. These holes were filled with composite-resin. Single bond and Rely X-ARC were applied on amalgam surfaces respectively, prior to curing the composite-resins in the second group. In groups 3 and 4, the prepared amalgam samples were kept in 37◦C for 24 hours. Then they were identically roughened using burs. In group 3, composite was bonded immediately and in group 4, first single bond, and then Rely-X ARC were applied before curing the composite. The SBS was determined by DARTEC testing machine. Results: The mean SBS for the study groups were 9±2.77, 8.74±6.42, 6.13±2.35 and 8.25±1.43 respectively. The maximum value was related to group 1 and the minimum value belonged to group 3. However, there were no significant differences between the study groups. Conclusion: Application of Rely X-ARC in amalgam/composite interface did not cause any significant difference. Key words: Amalgam - Composite-resin - Bond strength - Adhesive resin cement Correspondence Author: Operative & Dental Materials Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail:Khoroushi@dnt.mui.ac.ir آمالگام - کامپوزيت رزين ، استحکام اتصال ،سمان رزينی چسبنده Amalgam , Composite-resin , Bond strength , Adhesive resin cement 56 61 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-158-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Khoroushi دکتر مريم خروشی khoroushi@dnt.mui.ac.ir 230031947532846001261 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Majid Yeganehjo دکتر مجيد يگانه‌جو 230031947532846001262 No

fa بررسی کارآيی کلينيکی ايمپلنت‌های دندانی پيچی شکل سيستم نيساستان در ناحيه خلفی فک پايين (يک مطالعه دوساله آينده‌نگر) The clinical effectiveness of screw type Implant “Nisastan system” in the posterior region of the mandible: A 2 year prospective study عمومى General پژوهشي Research بررسی کارآيی کلينيکی ايمپلنت‌های دندانی پيچی شکل سيستم نيساستان در ناحيه خلفی فک پايين (يک مطالعه دوساله آينده‌نگر) دکتر منصور ريسمانچيان*- دکتر رضا بيرنگ** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. چکيده زمينه و هدف: به دنبال تلاشهايی که توسط محققان ايرانی برای ساخت يک ايمپلنت دندانی انجام شد، سيستم ايمپلنت دندانی نيساستان طراحی و توليد شده است. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان کارائی ايمپلنت پيچی نيساستان در طی يک دوره دو ساله و مقايسه آن با مطالعات انجام شده روی ساير ايمپلنت‌ها می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی هم گروه آينده‌نگر 21 بيمار با محدوده سنی 21-62 سال شامل ده مرد و 11 زن با بی‌دندانی در ناحيه دندانهای آسيای فک پايين انتخاب شدند، بيماران همگی از نظر سلامت عمومی سالم بودند. در مجموع 58 ايمپلنت نيساستان در ناحيه خلفی فک پايين آنها کاشته شد و پس از ترميم و اوسئواينتگريشن 64 واحد پروتز ثابت به صورت بريج روی ايمپلنت‌ها قرار گرفت. بيماران در زمان بارگذاری ايمپلنت‌ها، يک سال و دو سال بعد مورد ارزيابی کلينيکی و راديوگرافيک قرار گرفتند معيارهای بقا و موفقيت ايمپلنت نظير، عمق شيار لثه، تحليل استخوان کرستال، شاخص پلاک، شاخص خونريزی نيز ثبت شد. اطلاعات بدست آمده از طريق نرم‌افزار SPSS با آزمونهای آناليز واريانس برای داده‌های تکراری، Paired test، Friedman و Wilcoxon مورد تجربه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميزان موفقيت ايمپلنت‌ها پس از دو سال 4/94% و ثبات اباتمنت و پروتز 1/96% بود. ميانگين تحليل استخوان کرستال 08/1- 43/1 ميلی‌متر، ميانگين عمق شيار لثه 9/0±49/2- 9/0±63/2 ميلی‌متر و شاخص پلاک در زمان بارگذاری در 5/56% نقاط و در پايان مطالعه در 5/64% نقاط صفر بود. شاخص خونريزی در زمان بارگذاری در 5/49% نقاط و در پايان مطالعه در 6/65% نقاط صفر بود. آزمونهای آماری نشان داد تغييرات شاخصهای خونريزی و تحليل استخوان کرستال در طول مطالعه از نظر آماری معنی‌دار بود(001/0P<).نتيجه‌گيری: ميزان بقای ايمپلنت نيساستان و کارائی آن در حد ساير مطالعات انجام شده روی سيستم‌های ديگر می‌باشد و شاخصهای کلينيکی و راديوگرافيک در محدوده استانداردهای تعيين شده قرار دارد، لذا می‌توان نتيجه گرفت ايمپلنت دندانی نيساستان در طی اين مطالعه کارائی مشابه ساير انواع سيستم‌ها را دارد. کليد واژه‌ها: ايمپلنت دندانی- نيساستان- بررسی کلينيکی- ميزان بقا- ميزان کارائی وصول مقاله: 7/5/1385 اصلاح نهايی: 26/11/1385 پذيرش مقاله: 24/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان e.mail:rismanchian@dnt.mui.ac.ir The clinical effectiveness of screw type Implant “Nisastan system” in the posterior region of the mandible: A 2 year prospective study Dr. M. Rismanchian * - Dr. R. Birang ** * Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. Abstract Background and Aim: The aim of this study was to evaluate the quality and effectiveness of Nisastan screw type implants over a two year follow-up period. Materials and Methods: 21 patients including 10 male and 11 female with the age range of 21-62 years old with anadontia in the posterior regions of their mandibles were selected to participate in this study. Total of 58 Nisastan implants were used in the lower jaws. After elapse of the osteointegration period, 64 units of fixed partial prosthesis were placed on these implants. Patients were evaluated clinically and radiographically at the loading time, one year and two years later. The survival rate and success indices like pocket depth, plaque index, bleeding index and crestal bone resorption were recorded. Results: The success rates of implants were 94.4% and stability of the abutments and prosthesis were 96.1% after two years. The mean crestal bone loss was 1.08-1.43 mm. The plaque index in 56.5% of areas was zero at the loading time while 64.5% of areas were zero at the end of study. The bleeding index in the 49.5% and 65.65% of areas was zero at those times respectively. Conclusion: The Nisastan Implants showed acceptable performance during the two year period of study. Key words: Nisastan - Dental implant - Clinical evaluation - Success rate Correspondence Author: Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. e.mail:rismanchian@dnt.mui.ac.ir ايمپلنت دندانی, نيساستان, بررسی کلينيکی, ميزان بقا, ميزان کارائی Nisastan , Dental implant , Clinical evaluation , Success rate 62 67 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-43-2&slc_lang=fa&sid=fa Mansoor Rismanchian دکتر منصور ريسمانچيان rismanchian@dnt.mui.ac.ir 230031947532846001267 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Reza Birang دکتر رضا بيرنگ 230031947532846001268 No

fa مقايسه استحکام باند عوامل اتصال دهنده عاجی در دو مقطع تاج و ريشه دندان Shear bond strength of dentin bonding agents to coronal and radicular dentin عمومى General پژوهشي Research مقايسه استحکام باند عوامل اتصال دهنده عاجی در دو مقطع تاج و ريشه دندان دکتر مهرداد برکتين*- دکتر محمدرضا مالکی‌پور* - دکتر پريا فرجام‌پور** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی و مواد دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی (خوراسگان). **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: بررسی و تأثيرگذاری دو طرفه عوامل اتصال دهنده عاجی و ماده زمينه‌ای بر جنبه‌های گوناگون ترميمهای چسبنده از جمله استحکام باند از مهمترين توجهات می‌باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه استحکام باند برشی سه نوع عامل اتصال دهنده Excite،Prime & bond NT و Clearfil SE-bond در دو مقطع تاج و ريشه دندان انسان در شرايط آزمايشگاه می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی شصت دندان پرمولر سالم به دو گروه تصادفی يک و دو تقسيم شد، سطح باکال سی دندان در گروه يک جهت نمايان شدن قسمت ميانی عاج در مقطع تاجی حد فاصل DEJ تا پالپ و سطح پروگزيمال سی دندان در گروه دو جهت نمايان شدن قسمت ميانی عاج در مقطع ريشه‌ای حد فاصل CEJ تا پالپ توسط دستگاه تريمر برش داده شد. سطوح عاجی نمايان شده برای نزديکتر شدن به شرايط تراش عاج در دهان و ايجاد لايه اسمير با فرز الماسی فيشور و توربين در سه جهت تراش مختصری داده شد. نمونه‌های مانت شده در آکريل به سه گروه تصادفی ده‌تايی تقسيم گرديد. در گروه (1-1) و (1-2) از عامل اتصال دهنده Excite بعد از اچ کردن با اسيد فسفريک 35% استفاده شد. در گروه (2-1) و (2-2) از عامل Prime & bond NT بعد از اچ کردن با اسيد فسفريک 35% استفاده و در گروه (3-1) و (3- 2) از SE-bond Clearfil استفاده گرديد، سپس با استفاده از مولدهای پلاستيکی 5 3 ميلی‌متر کامپوزيت 100Z به نمونه‌ها متصل شد و بعد از يک هفته نگهداری در آب مقطر، ميزان استحکام اتصال برشی نمونه‌ها با سرعت يک ميلی‌متر در دقيقه در دستگاه اينسترون بررسی گرديد. از آزمون ANOVAيک طرفه و پس آزمون LSDبرای مقايسه اين سه گروه در هر مقطع استفاده شد. يافته‌ها: در مقاطع تاجی در مقايسه استحکام اتصال بين گروهی ميان (1-1) (86/12) و (2-1) (96/12) ميزان 967/0=P.v بود و اختلاف آماری معنی‌دار وجود نداشت، اما بين گروههای (1-1) و (3-1 ) (51/12) 001/0=P.v و بين گروههای (2-1) و (3-1) 001/0= P.vبود و اختلاف آماری معنی‌دار بود. در مقاطع ريشه‌ای در مقايسه هر سه گروه (1-2) (40/11) و (2-2) (49/6) 017/0=P.v ، گروههای (1-2) و (3-2) (71/19) 0=P.v و گروههای (2-2) و (3-2) 0=P.v اختلاف آماری معنی‌دار بود. نتيجه‌گيری: اتصال به عاج چه در ناحيه تاج و چه در ناحيه ريشه با کاربرد عامل اتصال دهنده خود اچ کننده استحکام اتصال بالاتری نسبت به عوامل توتال اچ داشت. کليد واژه‌ها: استحکام اتصال برشی - سيستم اتصال دهنده عاجی - توتال اچ - خود اچ کننده - لايه اسمير وصول مقاله: 8/5/1385 اصلاح نهايی: 30/10/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی و مواد دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی – خوراسگان e.mail:Dr_Mehrdad_B@yahoo.com Shear bond strength of dentin bonding agents to coronal and radicular dentin Dr. M. Barakatin * - Dr. MR. Malekypour * - Dr. P. Farjampour ** *Assistant Professor of Operative Dentistry & Dental Materials Dept., Faculty of Dentistry, Azad University (Khorasgan). ** Dentist. Abstract Background and Aim: The purpose of this study was to compare the shear bond strength of three bonding agents known as Excite, Prime & bond NT and Clearfil SE Bond. Materials and Methods: Sixty premolar teeth were randomly divided into two groups. The buccal surfaces of 30 teeth in group 1 were cut by trimmer to expose the dentin in the coronal portion and those of the teeth in group 2 were cut to expose the dentin in the root portion. Mounted samples in acryl resin were randomly divided into three groups. The Excite bonding agent was used in groups (1-1) and (2-1) Prime & bond NT in groups (1-2) and (2-2) and finally the Clearfil SE Bond in groups (1-3) and (2-3). Then, composite Z100 was used to restore all cavities. Results: In coronal sections and in comparison between groups (1-1) & (1-2) there was no significant statistical difference. In radicular sections there was significant difference between (2-1) & (2-2) groups, (2-1) & (2-3) groups and (2-3) & (2-2) groups. Conclusion: Attachment to dentin either in coronal or in radicular sections had more bond strength when we use self etch bonding agent compared to total etch bonding agent. Also the type of bonding agent affects the bond strength in the root, but has little effect in the crown. Bonding agent with ethanol solvent has a greater effect than bonding agent with acetone agent. Key words: Shear bond strength - Dentin bonding system - Self etch – Smear layer Correspondence Author: Operative Dentistry & Dental Materials Dept., Faculty of Dentistry, Azad University (Khorasgan). e.mail:Dr_mehrdad_B@yahoo.com استحکام اتصال برشی ، سيستم اتصال دهنده عاجی ، توتال اچ ، خود اچ کننده ، لايه اسمير Shear bond strength , Dentin bonding system , Self etch , Smear layer 68 74 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-159-1&slc_lang=fa&sid=fa Mehrdad Barakatin دکتر مهرداد برکتين Dr_Mehrdad_B@yahoo.com 230031947532846001269 Yes گروه آموزشی ترميمی و مواد دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی – خوراسگان Mohammad Reza Malekypour دکتر محمدرضا مالکی‌پور 230031947532846001270 No Paria Farjampour دکتر پريا فرجام‌پور 230031947532846001271 No

fa مقايسه آزمايشگاهی مقاومت به سايش دو نوع کامپوزيت در ترميمهای Cl I با و بدون استفاده از ايندکس اکلوزال Laboratory evaluation of composite wear resistance with and without occlusal index عمومى General پژوهشي Research مقايسه آزمايشگاهی مقاومت به سايش دو نوع کامپوزيت در ترميمهای Cl I با و بدون استفاده از ايندکس اکلوزال دکتر محمدجواد مقدس*- دکتر نسرين سرابی*- دکتر حميده عامری*، دکتر امير صالحی** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: سايش از خصوصيات ذاتی کامپوزيت‌ها می‌باشد که ممکن است منجر به از دست رفتن ترميم شود. پرداخت ترميمهای کامپوزيتی يکی از علل افزايش سايش اين ترميمها به شمار می‌رود. با استفاده از ايندکس اکلوزلی علاوه بر بازسازی آناتومی سطح اکلوزال با صرف زمان کمتر، می‌توان از پرداخت سطح اکلوزال اجتناب کرد. هدف از اين مطالعه بررسی تاثير ايندکس اکلوزالی بر مقدار سايش ترميمهای کامپوزيتی بررسی شده و سايش دو کامپوزيت تتريک سرام و ايده‌آل ماکو با يکديگر مقايسه می‌شوند. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی از چهل عدد دندان سالم پرمولراستفاده شد که به چهار گروه تقسيم شدند. برای دو گروه ايندکس اکلوزالی توسط آکريل شفاف تهيه گرديد. پس از تهيه حفره Cl I روی تمام نمونه‌ها، دو گروه با ايندکس و دو گروه بدون ايندکس با کامپوزيت‌های ذکر شده ترميم شد، سپس از نمونه‌ها قالب‌گيری گرديد و کست گچی تهيه شد. پس از بارگذاری در دستگاه دهان مصنوعی و ايجاد سايش توسط دستگاه با مسواک، مجدداً کست گچی تهيه شد. مقاطع تهيه شده از دو کست (قبل از سايش و بعد از سايش) توسط پروجکت پروفيلومتر با يکديگر مقايسه شدند و ميزان اختلاف دو سطح تحت بررسی آماری قرار گرفت. آناليز داده‌ها توسط آناليز واريانس دوعاملی و با سطح اطمينان 95% بررسی گرديد. يافته‌ها: بين ميزان سايش هشت ماهه ترميمهای انجام شده با استفاده از دو نوع رزين کامپوزيت ايده‌آل ماکو و تتريک سرام تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (8/0=P). يافته‌های اين مطالعه مشخص ساخت که استفاده از ايندکس اکلوزال در ترميم با دو نوع رزين کامپوزيت استفاده شده، تاثير معنی‌داری بر ميزان سايش داشت. (03/0=P) نتيجه‌گيری: استفاده از ايندکس اکلوزالی در ترميمهای کامپوزيت خلفی باعث کاهش سايش اين ترميمها نمی‌شود. کليد واژه‌ها: کامپوزيت – سايش - ايندکس اکلوزالی وصول مقاله: 19/7/1385 اصلاح نهايی: 17/11/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد e.mail:dr_hamedeh@yahoo.com Laboratory evaluation of composite wear resistance with and without occlusal index Dr. MJ. Moghadas * - Dr. N. Sarabi * - Dr. H. Ameri * - Dr. A. Salehi** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background and Aim: The polishing and finishing procedures may cause topographical changes and introduce subsurface micro-cracks in dental composite restorations. The effect of Occlusal Index on the amount of wear in the posterior composite restorations was evaluated. Likewise, a comparison was made between the wear rates of Tetric Ceram and Ideal Makoo composite resin products. Materials and Methods: A total of 40 premolars were collected and randomly divided into four groups. Occlusal Indices were prepared with a transparent acrylic resin (Duralay). Class I cavities were prepared in all specimens. In two groups, teeth were restored with Occlusal Index. However, the restorations were completed without any Occlusal Index in the other two groups. Wear on the surfaces of these restorations were made by an oral cavity simulator and a tooth-brush machine. The vertical sections of the “pre-wear “and “post-wear “replicas were compared with a Projector Profilometer and the differences between the two sections were analyzed using two way ANOVA test at α=0.5. Results: The results showed that the mean-wear in index groups was higher. The findings did not show any significant difference between the wear rates of the two materials used in this experimental evaluation. Conclusion: The uses of occlusal index dose not decrease the wear of posterior composite restorations. Key words: Composite – Wear - Occlusal index Correspondence Author: Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. e.mail:dr_hamedeh@yahoo.com کامپوزيت ، سايش ، ايندکس اکلوزالی Composite , Wear , Occlusal index 81 85 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-160-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad gavad Moghadas دکتر محمدجواد مقدس 230031947532846001238 No Nasrin Sarabi دکتر نسرين سرابی 230031947532846001239 No Hamideh Ameri دکتر حميده عامری dr_hamedeh@yahoo.com 230031947532846001240 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Amir Salehi دکتر امير صالحی 230031947532846001241 No

fa بررسی اثر فرول روی مقاومت به شکست دندانهای بازسازی شده با پست و کورهای باند شونده Effect of ferrule on fracture resistance in endodontically treated teeth that were restored with bonded posts and cores عمومى General پژوهشي Research بررسی اثر فرول روی مقاومت به شکست دندانهای بازسازی شده با پست و کورهای باند شونده دکتر محمدحسن سالاری*- دکتر عزت‌اله جلاليان* - دکتر سميرا سليمانی** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران). ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: در بازسازی دندانهايی که تحت درمان ريشه قرار گرفته‌اند پست‌ها فشارهای اکلوزالی را به ريشه منتقل می‌کنند که نتيجه آن کاهش مقاومت دندان در برابر شکستگی می‌باشد. يکی از روشهايی که برای افزايش مقاومت دندانها در برابر فشارهای اکلوزالی به کار می‌رود استفاده از اثر فرول می‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسی اثر فرول بر روی مقاومت به شکست دندانهايی که با پست و کورهای باند شونده ترميم شده‌اند، می‌باشد. روش‌ بررسی: اين مطالعه به روش تجربی و به صورت آزمايشگاهی بر روی سی دندان سانترال فک بالا با ابعاد مشابه بر روی نمونه‌ها انجام گرفت. نمونه‌ها به طور تصادفی به دو گروه دارای فرول و بدون فرول تقسيم شدند. ابتدا درمان ريشه بر روی نمونه‌ها انجام گرفت. سپس فضای پست در داخل کانال‌ها آماده شد. تراش فرول به طول دو ميلی‌متر و عرض يک ميلی‌متر بر روی دندانهای گروه فرول‌دار انجام گرفت. پست‌ها داخل کانال قرار گرفتند و کور کامپوزيتی و کوپينگ فلزی بر روی نمونه‌ها ساخته شد. در نهايت نمونه‌ها زير دستگاه Instron برده شد و تحت نيروهای فشاری قرار گرفتند. داده‌های به دست آمده براساس آزمونهای t و Kolmogorov-Smirnov آناليز شدند. يافته‌ها: مقاومت به شکست دو گروه فرول‌دار و بدون فرول از نظر آماری با يکديگر اختلاف معنی‌دار داشت (001/0P<). ميانگين آستانه شکست در گروه فرول‌دار 6/85 ± 584 نيوتن و در گروه بدون فرول 5/52 ± 8/194 نيوتن به دست آمد. در گروه فرول‌دار ميانگين آستانه شکست نسبت به گروه بدون فرول 389 نيوتن بيشتر بود. نتيجه‌گيری: فرول مقاومت شکست دندانهايی را که با پست و کورهای باند شونده ترميم شده‌اند را افزايش می‌دهد. کليد واژه‌ها: فرول – مقاومت به شکست – پست و کورهای باند شونده وصول مقاله: 19/7/1385 اصلاح نهايی: 21/12/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی پروتزهای ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران) e.mail:Dr_E_Jalalian@yahoo.com Effect of ferrule on fracture resistance in endodontically treated teeth that were restored with bonded posts and cores Dr. MH. Salari * - Dr. E. Jalalian * - Dr. S. Soleimani ** * Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Azad University (Tehran). ** Dentist. Abstract Background and Aim: A dowel in an endodontically treated tooth could transfer occlusal forces intraradicularly which may increase the vertical root fracture susceptibility. Ferrule is one of the methods by which tooth structure can be reinforced. Materials and Methods: Thirty freshly extracted central incisors were endodontically treated. The teeth were randomly divided into two groups. Those in the control group were treated using prefabricated post and composite core (with no ferrule), and the teeth in test group were treated with similar prefabricated posts and cores while having two mm ferrule height. All teeth were restored with full metal crowns. The specimens were mounted on a universal testing machine and a compressive load was applied to the long axis of the teeth until fracture occurred. Results: There was a significant difference between the ferrule and non-ferrule groups (P<0.000). The mean for ferrule group was 584N, while this value was 194N in non-ferrule group. Conclusion: The ferrule effect increases the fracture resistance of endodontically treated teeth that are restored with bonded post and cores. Key words: Ferrule - Fracture resistance - Bonded posts and cores Correspondence Author: Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Azad University. e.mail:Dr_E_Jalalian@yahoo.com فرول ، مقاومت به شکست ، پست و کورهای باند شونده Ferrule , Fracture resistance , Bonded posts and cores 86 90 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-161-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad hasan Salari دکتر محمدحسن سالاری 230031947532846001235 No Ezatolah Jalalian دکتر عزت‌اله جلاليان Dr_E_Jalalian@yahoo.com 230031947532846001236 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران) Samira Soleimani دکتر سميرا سليمانی 230031947532846001237 No

fa مطالعه آزمايشگاهی اثر ضد قارچ عصاره‌های افسنطين، اکاليپتوس، پياز، دارچين، زردچوبه، مريم گلی، نعناع و هميشه بهار بر سوش استاندارد کانديدا آلبيکانس در مقايسه با دهان‌شويه نيستاتين In-vitro study of antifungal effects of selected herbal extracts on standard and wild strains of Candida albicans عمومى General پژوهشي Research مطالعه آزمايشگاهی اثر ضد قارچ عصاره‌های افسنطين، اکاليپتوس، پياز، دارچين، زردچوبه، مريم گلی، نعناع و هميشه بهار بر سوش استاندارد کانديدا آلبيکانس در مقايسه با دهان‌شويه نيستاتين دکتر زهرا عطايی*- دکتر مهدی انصاری**- دکتر امين آيت‌الهی موسوی***- دکتر احمد ميرزايی **** *- استاديار گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. **- استاديار گروه آموزشی فارماسوتيکس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. ***- استاديار گروه آموزشی قارچ‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. ****- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: گرايش به طب سنتی در سالهای اخير و تلاش جهت تهيه دهان‌شويه مناسب ضدقارچ سبب گرديد تا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات ضد قارچی عصاره‌های گياهان، دارچين، زردچوبه، افسنطين، مريم گلی، نعناع، هميشه بهار، برروی قارچ کانديدا آلبيکانس در مقايسه با دهان‌شويه نيستاتين انجام گيرد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی نمونه استاندارد و ايزوله بومی قارج کانديدا آلبيکانس به عنوان پاتوژن شايع دهانی و عصاره گياهان دارچين، زردچوبه، افسنطين، مريم گلی، نعناع، هميشه بهار مورد بررسی قرار گرفتند. سوش استاندارد کانديدا آلبيکانس با PTCC 5027 از مرکز کلکسيون قارچها و باکتری‌های صنعتی و عفونی ايران خريداری شد و عصاره گياهان مذکور پس از خريداری گياهان و شناسايی آنها توسط آزمايشگاه جهاد دانشگاهی، تهيه گرديد. تعداد ده نمونه ايزوله بومی نيز از مخاط کام يا باکال بيماران مراجعه کننده به يکی از درمانگاههای سطح شهر تهيه شد. جهت انجام آزمايشات سوسپانسيون 5/0 مک فارلند هر کدام از سوش‌های استاندارد بومی تهيه گرديد، سپس اين سوسپانسيون با دو روش چاهک و آزمايش لوله‌ای مورد بررسی قرار گرفت. در اين مطالعه داده‌ها با آناليز ANOVA يک‌سويه و رگرسيون لجستيکی بررسی شدند. يافته‌ها: نتايج حاصل از اين بررسی نشان داد که عصاره گياهان زردچوبه، اوکاليپتوس، افسنطين، دارچين، مريم گلی، نعناع، پياز، هميشه بهار همگی دارای اثر ضد قارچی می‌باشند که اين خاصيت در چهار گياه اول قويتر و قابل توجه می‌باشد. نتيجه‌گيری: از آنجايی که نتايج مطالعه حاضر نشان داد گياهان زردچوبه، اکاليپتوس، افسنطين، دارچين دارای اثر ضدقارچ قابل قبولی نسبت به استاندارد نيستاتين می‌باشند لذا جهت تهيه دهان‌شويه مناسب ضدقارچ از گياهان مذکور و تکميل مطالعه حاضر انجام آزمايشهای تخصصی و بررسيهای بالينی پيشنهاد می‌گردد. کليد واژه‌ها: دارچين - زردچوبه - اوکاليپتوس - مريم گلی - افسنطين - هميشه بهار - پياز - نعناع - نيستاتين - کانديدا وصول مقاله: 4/9/1385 اصلاح نهايی: 16/1/1386 پذيرش مقاله: 24/3/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی و کميته‌های بيومواد و نانوتکنولوژی و سلولی مولکولی دانشگاه علوم پزشکی کرمان e.mail:z_atai@kmu.ac.ir In-vitro study of antifungal effects of selected herbal extracts on standard and wild strains of Candida albicans Dr. Z. Atai * - Dr. M. Ansari ** - Dr. AA. Mousavi *** - Dr. A. Mirzaei **** *Assistant Professor of Oral Medicine & Diagnosis Dept. and Biomaterial and Nanotechnology Committee / Cellular and Molecular Committee, Kerman University of Medical Sciences. **Assistant Professor, Pharmaceutics Dept. and Biomaterial and Nanotechnology Committee, Kerman University of Medical Sciences. ***Assistant Professor of Parasitology and Mycology Department, Biomaterial and Molecular Committee, Kerman University of Medical Sciences. **** Dentist. Abstract Background and Aim: The study aim was to evaluate antifungal effects of Artemisia absinthium, Eucalyptus spp, Allium cepa, Cinnamomum zelanicum, Curcuma longa, Salvia officinalis, Mentha Piperita, and Calendula officinalis mouthwashes. Materials and Methods: Standard species of Candida albicans by the PTCC number 5027 was prepared from Pathogenic and Industrial bacteria and fungi collection center of Iran. Ten wild species were also prepared from the palatal mucus or buccal mucus of patients submitted to one of the clinics in Kerman. Extracts from the plants were made using percolation method with hydro alcoholic solvent followed by evaporation of the organic solvent under vacuum and then drying in a 50 oC oven. Then 0.5 McFarland suspensions from all fungi species were prepared. These suspensions were used by both small well and tube methods. Results: All the extracts had antifungal activity against Candida albicans. However, this property in the first four plant-extracts was more powerful than the others. Conclusion: According to the results of this study, the extracts of Curcuma longa, Eucalyptus spp, Artemisia absinthium, Cinnamomum zelanicum had considerable antifungal effects. Key words: Artemisia absinthium - Eucalyptus spp - Allium cepa - Cinnamomum zelanicum - Curcuma longa - Salvia officinalis - Mentha Piperita - Calendula officinalis – Ystatin - Candida albicans Correspondence Author: Oral Medicine & Diagnosis Dept., Faculty of Dentistry, Kerman University of Medical Sciences. e.mail:Z_atai@kmu.ac.ir دارچين ، زردچوبه ، اوکاليپتوس ، مريم گلی ، افسنطين ، هميشه بهار ، پياز ، نعناع ، نيستاتين ، کانديدا Artemisia absinthium , Eucalyptus spp , Allium cepa , Cinnamomum zelanicum , Curcuma longa , Salvia officinalis , Mentha Piperita , Calendula officinalis , Ystatin , Candida albicans 91 97 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-41-3&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Atai دکتر زهرا عطايی z_atai@kmu.ac.ir 230031947532846001231 Yes گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی و کميته‌های بيومواد و نانوتکنولوژی و سلولی مولکولی دانشگاه علوم پزشکی کرمان Mehdi Ansari دکتر مهدی انصاری 230031947532846001232 No Amin Mousavi دکتر امين آيت‌الهی موسوی 230031947532846001233 No Ahmad Mirzaei دکتر احمد ميرزايی 230031947532846001234 No

fa بررسی تغييرات سفالومتريک (دندانی اسکلتی) در بيماران Cl III در دوره دندانی مختلط متعاقب استفاده از دستگاه Face mask Cephalometric evaluation of patients with Class III malocclusion after face mask therapy in mixed dentition period عمومى General پژوهشي Research بررسی تغييرات سفالومتريک (دندانی اسکلتی) در بيماران Cl III در دوره دندانی مختلط متعاقب استفاده از دستگاه Face mask دکتر محمدصادق احمد آخوندی*- دکتر اعظم خورشيديان** *- دانشيار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک و کارشناس پژوهشی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: از ميان روشهای مختلف درمانی برای بيماران Cl III اسکلتال، پروترکشن ارتوپديک فک بالا، روش موثری برای کودکان زير سنين بلوغ معرفی شده است. افزايش عرض فک به طور معمول در بيماران Cl III نياز می‌باشد، ولی گروهی از بيماران مشکل تنگی عرضی فک بالا ندارند، هدف از اين مطالعه بررسی تغييرات سفالومتريک، متعاقب درمان Face mask (FM) بدون افزايش فک بالادر بيماران Cl III در دوره دندانی شيری و دائمی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه که به صورت قبل و بعد و به گونه Case Series انجام شده است، ده بيمار Cl III که توسط آناليز McNamara و Stainer دارای نقص رشدی فک بالا بودند انتخاب شدند و از آنها راديوگرافی لترال سفالومتری تهيه شد. برای کليه بيماران، تنها درمان Face mask به کار برده شد. در پايان درمان مجدداً از کليه افراد راديوگرافی سفالومتری تهيه گرديد. شاخصهای سفالومتری اندازه‌گيری و آناليز انجام شد. تغييرات اندازه و موقعيت فک بالا و پايين و تغييرات بافت نرم و تغييرات دندانی در طول دوره درمانی با استفاده از آزمون Paired sample t بررسی شد. يافته‌ها: افزايش اورجت به ميزان 3/2 ميلی‌متر، کاهش 5/3 درجه زاويه n.Sn.Pog و در نتيجه اصلاح پروفايل بيمار، اصلاح روابط مولرها در جهت ايجاد رابطه Cl II، افزايش 8/2 و 3/2 ميلی‌متری فاصله IS.A و 1 to NA و در نتيجه پروترود شدن دندان سانترال فک بالا از نتايج درمان بود که به صورت قابل ملاحظه‌ای معنی‌دار بود (05/0P<). نتيجه‌گيری: نتايج توجيه کننده تاثير مثبت استفاده از فيس ماسک بدون کاربرد افزايش عرض فک، در بهبود وضعيت قدامی خلفی فک بالا در بيماران Cl III در دوره دندانی مختلط می‌باشد. کليد واژه‌ها: مال‌اکلوژن Cl III – فيس ماسک – تغييرات فک بالا- دوره دندانی شيری و دائمی - تغييرات سفالومتريک وصول مقاله: 18/8/1385 اصلاح نهايی: 2/2/1386 پذيرش مقاله: 14/4/1386 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:ahmadakh@tums.ac.ir Cephalometric evaluation of patients with Class III malocclusion after face mask therapy in mixed dentition period Dr. MS. A Akhoundi * - Dr. A. Khorshidian ** * Associate Professor of Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry and Dental Research Center, Tehran University of Medical Sciences. ** Dentist. Abstract Background and Aim: Among different treatment options for patients with Class III malocclusion, orthopedic protraction of maxilla can be a beneficial treatment procedure during the mixed dentition period. The aim of this study was to evaluate the cephalometric changes of Class III patients in the mixed dentition period following face mask therapy without any maxillary expansion. Materials and Methods: This study was conducted to compare the pre and post treatment conditions of 10 children in mixed dentition period that had class III malocclusion and maxillary deficiency according to the Steiner and Mc Namara's analyses. These patients were treated with protraction face mask without any maxillary expansion. The cephalometric changes of maxilla, mandible, soft tissue and dental relationships during treatment were recorded and analyzed using Paired sample T test. Results: Significant changes were found in several variables (P<0.05). The mean improvement in overjet was 2.3 mm, the N.Sn.Pog angle decreased 3.5 degrees and the soft tissue profile was improved greatly. A Class I molar relationship was also achieved. The IS.A and 1toNA distances increased 2.8 and 2.3 mm respectively, resulting from anterior movement of maxillary incisors. Conclusion: Face mask therapy without maxillary expansion is able to improve the horizontal position of maxilla in Class III malocclusion during the mixed dentition period. Key words: Face Mask - Class III malocclusion - Maxillary deficiency - Mixed dentition - Cephalometric changes Correspondence Author: Orthodontics Dept., Faculty of Dentistry and Dental Research Center, Tehran University of Medical Sciences. e.mail:ahmadakh@tums.ac.ir مال‌اکلوژن Cl III – فيس ماسک – تغييرات فک بالا- دوره دندانی شيری و دائمی - تغييرات سفالومتريک Face Mask - Class III malocclusion - Maxillary deficiency - Mixed dentition - Cephalometric changes 98 105 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-1-93&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad sadegh A Akhoundi دکتر محمدصادق احمد آخوندی e.mail:ahmadakh@tums.ac.ir 230031947532846001555 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Azam Khorshidian دکتر اعظم خورشيديان 230031947532846001556 No