fa ارزيابی بالينی بازسازی ضايعات درجه II فورکا در مولرهای فک پايين توسط Bio-Oss با و بدون پلاسمای غنی از پلاکت Clinical evaluation of Bio-Oss alone and in combination with PRP in the treatment of grade II mandibular molar furcation defects عمومى General پژوهشي Research ارزيابی بالينی بازسازی ضايعات درجه II فورکا در مولرهای فک پايين توسط Bio-Oss با و بدون پلاسمای غنی از پلاکت دکتر محمود شماعی*- دکتر فريال طالقانی*- دکتر آزاده کيانی** - دکتر محمدجواد خرازی‌فرد*** *- استاديار گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد. **- دندانپزشک. ***- مشاور آمار مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: ‌درگيری فورکا به تخريب انساج پريودنتال در ناحيه بين ريشه‌ای دندانهای چندريشه‌ای اطلاق می‌گردد و روشهای مختلفی برای درمان آن پيشنهاد می‌شود. ‌مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقايسه کاربرد و عدم کاربرد پلاسمای غنی از پلاکت همراه با ماده پيوندی Bio-Oss در بازسازی نسوج از دست رفته ضايعات درجه دو فورکا در مولرهای فک پايين انجام شد. روش بررسی: ‌در اين مطالعه کارآزمايی بالينی تصادفی، پنج ‌نفر از مراجعه‌کنندگان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد، ‌که دارای درگيری فورکا درجه دو ‌مولرهای فک پايين به صورت دوطرفه بودند تحت درمان قرار گرفتند. دندان مولر يک طرف نيز توسط ماده پيوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت و طرف مقابل توسط ماده پيوندی Bio-Oss به تنهايی تحت مداوا قرار گرفت. متغيرهای عمق پاکت و ‌سطح چسبندگی در زمان عمل، يک و سه ماه پس از جراحی اندازه‌گيری و ثبت شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون Wilcoxon Signed Ranks تعيين گرديد. يافته‌ها: ‌ميانگين کاهش عمق پاکت 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 67/1±4/2 و 2± 3 ميلی‌متر و در گروه شاهد 22/1±1و 89/0±1/1 ميلی‌متر بود. چسبندگی کلينيکی 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 54/0±6/1 و 44/0±8/1 ميلی‌متر و در گروه شاهد 1±5/1 و 4/1±34/1 ميلی‌متر بود. نتيجه‌گيری: ‌کاربرد توام ماده پيوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت در مقايسه با کاربرد Bio-Oss به تنهائی اختلاف معنی‌داری در ترميم ضايعات فورکای درجه دو نشان نداد. کليد واژه‌ها: ‌درگيری فورکا - ‌ Bio-Oss- پلاسمای غنی از پلاکت Clinical evaluation of Bio-Oss alone and in combination with PRP in the treatment of grade II mandibular molar furcation defects Dr. M. Shamaei* - Dr. F. Taleghany* - Dr. A. Kiany** - Dr. MDJ. Kharazifard*** *Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. **Dentist. ***Statistical editor of Research & statistic Center, Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. Background and Aim: Furcation involvement is a condition in which the destruction of interradicular periodontium occurs in the branching area of multirooted teeth, for which different treatment modalities have been suggested. The aim of this study was to compare the response of grade II mandibular molar furcation defects to Bio-oss versus Platelet Rich Plasma (PRP) and Bio-oss treatment. Materials and Methods: In this randomized clinical trial, five patients with bilateral grade II furcation involvement of mandibular molars were selected from those referred to the School of Dentistry, Shahed University of Medical Sciences. The molars were treated with Bio-oss and PRP on one side and Bio-oss on the other side. Measurements of the probing pocket depth (PPD), and clinical attachment level (CAL) were recorded at baseline, 1.5 and 3 months after surgery. Wilcoxon signed-rank test was used for statistical analysis.Results: At 1.5 and 3 months after surgery, the mean PPD reduction in the middle area of the furcation, was 2.4±1.67 mm and 3±2.0 mm in the test and 1±1.22 mm and 1.1±0.89 mm in the control groups, respectively. The mean attachment gain at the same place was 1.6±0.54 mm at 1.5 months and 1.8±0.44 mm at 3 months in the test group, and 1.5±1.0mm at 1.5 months and 1.4±1.34 mm at 3 months in the control group. Conclusion: The results of this study showed no significant difference between treatment with Bio-Oss with and without PRP in regeneration of grade II furcation involvement. Key words: Furcal involvement - Bio-Oss - Platet rich plasma ‌درگيری فورکا ، ‌ Bio-Oss، پلاسمای غنی از پلاکت Furcal involvement , Bio-Oss , Platet rich plasma 7 12 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-122-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahmood Shamaei دکتر محمود شماعی mahmoudshamaei@yahoo.com 230031947532846001016 Yes گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد Feryal Taleghany دکتر فريال طالقانی 230031947532846001017 No Azadeh Kiany دکتر آزاده کيانی 230031947532846001018 No Mohammad javad Kharazifard دکتر محمدجواد خرازی‌فرد 230031947532846001019 No

fa بررسی مقايسه‌ای ميزان مواد به جا مانده بر ديواره‌های کانال در طی درمان مجدد ريشه با استفاده از تکنيک‌های آماده‌سازی دستی و چرخشی Comparison of remaining obturating material on canal walls using rotary and hand instrumentation techniques for endodontic re-treatment عمومى General پژوهشي Research بررسی مقايسه‌ای ميزان مواد به جا مانده بر ديواره‌های کانال در طی درمان مجدد ريشه با استفاده از تکنيک‌های آماده‌سازی دستی و چرخشی دکتر جميله قدوسی*- دکتر پری قاضيانی* – دکتر شهرزاد نظری** *- دانشيار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. چکيده زمينه و هدف: باقيماندن مواد پرکننده قبلی بر روی ديواره کانال‌ها می‌تواند يکی از علل شکست درمان مجدد ريشه باشد. هدف اين مطالعه تعيين و محاسبه مقدار ماده پرکننده باقی مانده روی سطح کانال ريشه بعد از کاربرد دو تکنيک دستی و چرخشی (با، يا بدون کلروفرم) جهت خارج کردن مواد پرکننده ريشه می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی کانال‌های ريشه نود دندان تک‌ريشه‌ای خارج شده انسان با استفاده از تکنيک Passive step- back در سه طول کارکرد مناسب، رد شده و کوتاه پرشده آماده‌سازی شدند و با ترکيبی از روشهای تراکم طرفی سرد و عمودی گرم پر گرديدند. آماده‌سازی مجدد با وسايل مورد آزمايش در سه گروه A (فايل‌های دستی استنلس استيل K-type و کلروفرم)، B (فايل‌های چرخشيNi-Ti و کلروفرم) و C (فايل‌های چرخشی Ni-Ti بدون کلروفرم) انجام شد. ريشه‌ها در جهت طولی به دو نيم تقسيم شدند و مقدار ماده پر کننده باقی‌مانده روی سطح کانال‌های ريشه در يک سوم سرويکالی، ميانی و اپيکالی با استفاده از استريوميکروسکوپ بررسی و اندازه گيری شد و با استفاده از آزمون آماری ANOVA اطلاعات به دست آمده آناليز گرديد. يافته‌ها: در هر سه گروه در دو سوم کرونالی ريشه ميزان ماده پر کننده باقی‌مانده بيشتری نسبت به يک سوم آپيکالی مشاهده شد ولی اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود)05/0P>). اثر طول پرکردگی ريشه (مناسب، رد شده و کوتاه پرشده) روی نسبت ماده پر کننده باقی‌مانده از لحاظ آماری معنی‌دار نبود)05/0P>). ميزان ماده پرکننده باقيمانده در قسمت ميانی و آپيکال گروه C (چرخشی بدون کلروفرم) از بقيه گروهها به طور معنی‌داری کمتر بود )05/0P<). نتيجه‌گيری: هيچ‌کدام از وسايل در حذف کامل مواد پر کننده ريشه از ديواره‌ها مؤثر نبودند. اما تکنيک‌های چرخشی بدون کلروفرم ديواره‌های تميزتری را باقی می‌گذارند. کليد واژه‌ها: تکنيک‌های آماده‌سازی – چرخشی – دستی - درمان مجدد - مواد باقيمانده - کلروفرم Comparison of remaining obturating material on canal walls using rotary and hand instrumentation techniques for endodontic re-treatment Dr. J. Ghoddusi*- Dr. P. Ghaziani*- Dr. Sh. Nazari** *Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Hamedan University of Medical Sciences. Background and Aim: Inadequate removal of the original obturating material during non-surgical endodontic retreatment may lead to failure of root-canal therapy. The purpose of this in vitro study was to quantify and compare the percentage of root canal area occupied by remaining gutta-percha, employing rotary and hand instrumentation techniques with and without use of chloroform. Materials and Methods: Ninety extracted single-rooted human teeth were prepared by a passive step-back technique in three different working lengths: optimum increased (over-instrumented) and reduced (under-instrumented). Obturation was performed by a combination of cold lateral and warm vertical compaction methods. The teeth were divided into 3 groups according to the methods used for gutta-percha removal: Group A, stainless steel K-type hand files plus chloroform Group B, rotary Ni-Ti files plus chloroform and Group C, rotary Ni-Ti files without chloroform. The roots were sectioned longitudinally and the percentage of root canal area occupied by root-filling material was calculated by a digital stereomicroscope in three levels: coronal, middle and apical. Data were analyzed by ANOVA. Results: The coronal two-thirds contained larger amounts of filling material in all 3 groups, but the difference was not significant. A significantly smaller amount of gutta-percha/sealer was found in the middle and apical thirds in group C (P<0.05). The relative percentage of canal area occupied by obturating material was not significantly different among the 3 working-lengths.Conclusion: The use of rotary files without solvent resulted in cleaner canals. However, completely clean root canal walls were not achieved with any of the studied instruments. Key words: Rotary instrumentation technique - Re-treatment - Obturating material - Chloroform تکنيک‌های آماده‌سازی ، چرخشی ، دستی ، درمان مجدد ، مواد باقيمانده ، کلروفرم Rotary instrumentation technique , Re-treatment , Obturating material , Chloroform 13 20 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-89-2&slc_lang=fa&sid=fa Jamileh Ghoddusi دکتر جميله قدوسی jamileh_ghoddusi@ yahoo.com 230031947532846001020 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Pari Ghaziani دکتر پری قاضيانی 230031947532846001021 No Shahrzad Nazari دکتر شهرزاد نظری 230031947532846001022 No

fa تعيين درصد بقای اينله بريج‌های کامپوزيتی تقويت شده با فيبر تحت دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهی The survival rate of fiber-reinforced composite inlay bridges after two million load cycles: An in vitro study عمومى General پژوهشي Research تعيين درصد بقای اينله بريج‌های کامپوزيتی تقويت شده با فيبر تحت دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهی دکتر فريده دارابی*- دکتر علی ميرفضائليان**- دکتر هاله ناصری*** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای متحرک فک و صورت دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اينله بريج‌های کامپوزيتی تقويت شده با فيبر به علت محافظه‌کارانه بودن، سهولت ساخت و هزينه پايين مورد استقبال زيادی قرار گرفته است. هدف از اين بررسی تعيين درصد بقای اينله بريج‌های ساخته شده با کامپوزيت تقويت شده با فايبر جهت جايگزينی يک دندان قدامی (لترال) پس از وارد کردن دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی از سی دندان قدامی گاو به عنوان دندانهای پايه، جهت ساخت 15 اينله بريج کامپوزيتی برای جايگزينی دندانهای لترال بالا استفاده شد. با استفاده از يک ماکت دندانی، پانزده بلاک رزينی ساخته شد و در موقع مانت کردن دندانهای گاو در اين بلاک‌ها سعی به بازسازی زوايای طبيعی دندانها و قوس دندانی در يک اکلوژن نرمال بدون کراودينگ،PDL و عرض بيولوژيکی به عمل آمد. همه اينله بريج‌ها پس از ساخت پانتيک‌ها به طور غيرمستقيم، با تراش حفرات 222 ميلی‌متری در دندانهای پايه و پانتيک و بول 5/0 ميلی‌متری در مينای پيرامون آن، به وسيله کامپوزيت تقويت شده Nulite F و فيبر قيطانی پلی‌اتيلن (NSI, Australia) ساخته شدند. نمونه‌ها پس از تحمل دو هزار سيکل حرارتی بين 5-55 درجه سانتی‌گراد در دستگاه Cyclic loading در معرض دو ميليون سيکل نيروی سی نيوتن با فرکانس دو هرتس و تحت زاويه صد و سی درجه در محل سه ميلی‌متری زير لبه اينسيزال پانتيک‌ها قرار گرفتند. يافته‌ها: از 15 اينله بريج ساخته شده سه نمونه به علت ايجاد اشتباهاتی در حين آزمايش از مطالعه حذف شدند، 12 نمونه (100%) دو ميليون سيکل نيروی سی نيوتنی با فرکانس دو هرتس را به خوبی تحمل کردند. نتيجه‌گيری: با توجه به شرايط اين مطالعه بريج‌های تقويت شده با فيبر قدامی توانايی تحمل بيش از دو ميليون سيکل نيروی مضغی طبيعی (تقريباً معادل 7-9 سال کارکرد بالينی) را دارند. کليد واژه‌ها: درصد بقا - اينله بريج‌ – کامپوزيت The survival rate of fiber-reinforced composite inlay bridges after two million load cycles: An in vitro study Dr. F. Darabi* - Dr. A. Mirfazaelian** - Dr. H. Naseri*** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Removable Prosthodontics Dept. Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ***Dentist. Background and Aim: Fiber reinforced composite (FRC) inlay bridges have become popular for being conservative, simple and relatively inexpensive. The aim of this in vitro study was to determine the survival rate of FRC inlay bridges replacing missing maxillary lateral incisors, after being subjected to a cyclic mechanical load of 2 million cycles with a force of 30 N at a frequency of 2 Hz. Materials and Methods: In this experimental study, 30 anterior bovine teeth were used as abutments to make 15 anterior FRC inlay bridges. Fifteen acrylic resin blocks were fabricated utilizing a dentoform. The teeth were mounted in the resin blocks while trying to simulate normal tooth angulations, PDL and biologic width. Pontics were made indirectly and bridges were directly fabricated in 222 mm prepared cavities using Nulite F fiber- reinforced composite resin and polyethylene fiber based braids (NSI, Australia). The specimens were thermocycled for 2000 cycles between 5°C and 55°C and were then exposed to two million load cycles (30 N, 2 Hz) at 130°C to the long axis of the pontics (3mm under the incisal edge) in a cyclic loading machine. Results: Three specimens were excluded due to experimental mishandling. All 12 remaining bridges (%100) survived the applied loads. Conclusion: Based on the results of this study, it may be concluded that FRC bridges can tolerate more than 2 million normal masticatory forces which is equivalent to 7-9 years of clinical service. Key words: Survival Rate - Inlay bridges - Composite درصد بقا ، اينله بريج‌ ، کامپوزيت Survival Rate , Inlay bridges , Composite 21 27 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-93-2&slc_lang=fa&sid=fa Faride Darabi دکتر فريده دارابی f_darabi2002@yahoo.com 230031947532846001023 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان Ali Mirfazaelian دکتر علی ميرفضائليان 230031947532846001024 No Haleh Naseri دکتر هاله ناصری 230031947532846001025 No

fa ارزيابی تکنيک‌های مختلف شفاف‌سازی دندانها: يک روش کمکی در مطالعه آناتومی کانال دندان Evaluation of different clearing techniques: An auxiliary method for studying root canal anatomy عمومى General پژوهشي Research ارزيابی تکنيک‌های مختلف شفاف‌سازی دندانها: يک روش کمکی در مطالعه آناتومی کانال دندان دکتر مهدی وطن‌پور*- دکتر مريم جاويدی** *- دستيار تخصصی گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. چکيده زمينه و هدف: کيفيت نامناسب دندانهای شفاف شده مستقيماً بر روی نتايج مطالعات بنيادی سيستم کانال ريشه تاثيرگذار است، هدف از اين مطالعه مقايسه رايجترين، موثرترين و در عين حال ساده‌ترين روشهای مورد استفاده شفاف‌سازی دندانها می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی پنجاه عدد دندان پرمولر خارج شده انسانی بالغ انتخاب گرديد. دندانها به پنج گروه ده‌تايی به صورت تصادفی تقسيم شدند و دندانهای هر گروه براساس يک روش رايج، شفاف‌سازی شدند. اختلاف عمده گروهها در نوع ماده دکلسيفيه کننده (اسيدکلريدريک و اسيد نيتريک) و ماده شفاف کننده (اژنول و متيل سالسيلات) بود. پس از تکميل مراحل انجام کار کليه نمونه‌ها توسط دو نفر اندودنتيست از بابت کيفيت شفاف‌سازی مورد ارزيابی قرار گرفتند. سپس اطلاعات جمع‌آوری شده تحت آناليز آماری Chi-Square و Kruskal-Wallis قرار گرفتند. يافته‌ها: بررسيهای آماری و جمع نظرات دو مشاهده‌گر بيانگر وجود اختلاف معنی‌دار بين گروهها بود و گروه يک يعنی اسيدکلريدريک 10% به همراه متيل سالسيلات بهترين نتيجه را داشت. نتيجه‌گيری: استفاده از روش مطالعه حاضر در مواردی که نياز به انجام تکنيک شفاف‌سازی دندان می‌باشد مفيد است. کليد واژه‌ها: تکنيک شفاف‌سازی - آناتومی کانال ريشه - دندان شفاف Evaluation of different clearing techniques: An auxiliary method for studying root canal anatomy Dr. M. Vatanpour* - Dr. M. Javidi** * Resident of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences.Background and Aim: Various techniques for clearing the root canal system have been used in different aspects of dentistry. Poor quality of the final cleared tooth may affect accurate evaluation of the anatomy or other characteristics of the canals. The purpose of this study was to compare a number of currently used clearing methods in order to identify the most effective procedure. Materials and Methods: Fifty human extracted premolars were included in this experimental study. A routine clearing protocol was employed for all teeth. The specimens were divided into 5 groups of 10, applying different combinations of decalcifying (HCL, HNO3) and clearing agents (eugenol, methyl salicylate). The samples were examined by two endodontists. Data were subjected to statistical analysis using Chi-square and Kruskal Wallis tests. Results: A significant difference was observed between the study groups. The most effective decalcifying material and clearing agent was %10 HCl and methyl salicylate, respectively. Conclusion: According to the results of the present investigation, application of %10 HCl along with methyl salicylate is suggested for the evaluation of the root canal system. Key words: Clearing technique - Root canal anatomy - Transparent tooth تکنيک شفاف‌سازی ، آناتومی کانال ريشه ، دندان شفاف Clearing technique , Root canal anatomy , Transparent tooth 28 33 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-123-1&slc_lang=fa&sid=fa Mehdi Vatanpour دکتر مهدی وطن‌پور drvatanpour@gmail.com 230031947532846001026 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Maryam Javidi دکتر مريم جاويدی 230031947532846001027 No

fa بررسی تأثير لايه اسمير عاجی بر ميزان گير پست‌های ريختگی با دو نوع سمان مختلف Effect of smear layer on the retention of custom made posts luted with two different cements عمومى General پژوهشي Research بررسی تأثير لايه اسمير عاجی بر ميزان گير پست‌های ريختگی با دو نوع سمان مختلف دکتر حسن سازگارا* - دکتر کاوه سيدان** - دکتر اميرحسين مجيدی*** *- دانشيار و مدير گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. ***- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. چکيده زمينه و هدف: ميزان گير پست در درمانهای پروتزی اهميت بسزايی دارد و عوامل زيادی روی آن تأثير می‌گذارد، اين مطالعه با هدف بررسی تأثير لايه اسمير عاجی بر ميزان گير پست‌های ريختگی سمان شده با سمان کامپوزيت رزين (Panavia F2.0) و سمان زينک فسفات (Dentsply) انجام گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی، تاج چهل عدد پره‌مولرهای تک ريشه فک پايين قطع و بعد از انجام درمان اندو با گوتاپرکا پر شدند. آماده‌سازی با روش مستقيم و رزين آکريلی الگوهای رزينی انجام شد و نمونه‌ها به چهار گروه ده‌تايی تقسيم شدند. در گروه A، فضای پست با دو ميلی‌ليتر نرمال سالين 9/0% شستشو و سپس خشک شد. از سمان زينک فسفات برای چسباندن پست‌ها استفاده گرديد. گروه B: فضای پست با يک ميلی ليتر محلول EDTA، 17%، يک ميلی ليتر هايپوکلريد سديم 25/5% و با ده ميلی ليتر آب مقطر شستشو و فضای داخل کانال خشک گرديد. در اين گروه نيز از سمان زينک فسفات استفاده شد. گروه C: فضای پست با دو ميلی ليتر نرمال سالين 9/0% شستشو و سپس خشک شد. برای چسباندن پست‌ها از سمان Panavia F2.0 استفاده گرديد. گروه D: فضای پست با يک ميلی ليتر محلول EDTA، 17% و يک ميلی ليتر هايپوکلريد سديم 25/5% و ده ميلی ليتر آب مقطر شستشو و پس از خشک شدن فضای داخل کانال از سمان Panavia F2.0 برای چسباندن پست‌ها استفاده گرديد. اندازه‌گيری ميزان گير نمونه‌ها با Instron (سرعت نيم ميلی متر در دقيقه) انجام و اثر نوع ماده شستشو دهنده و نوع سمان بر ميزان گير پست با استفاده از آزمون 2 – Way ANOVA بررسی شد. يافته‌ها: ميزان گير در گروه A برابر 98/1±66/19 کيلوگرم، در گروه B برابر 08/2±72/19 کيلوگرم، در گروه C برابر 08/2±99/20 کيلوگرم و در گروه D، 66/3±17/22 کيلوگرم بوده است. نتايج آزمون آماری اختلاف معنی‌داری بين دو ماده نوع ماده شستشو دهنده تأثير معنی‌داری بر ميزان گير پست نداشت اما نوع سمان تأثير معنی‌داری بر ميزان گير پست داشت(05/0P<). نتيجه‌گيری: سمان رزينی (Panavia F2.0) گير بيشتری را در مقايسه با سمان زينک فسفات در پست‌های ريختگی ايجاد می‌نمايد. در ضمن حذف لايه اسمير عاجی تأثير آماری معنی‌داری بر ميزان گير پست‌های ريختگی ندارد. کليد واژه‌ها: لايه اسمير عاجی - پست ريختگی - سمان رزينی - سمان زينک فسفات - گير Effect of smear layer on the retention of custom made posts luted with two different cements Dr. H. Sazgara*- Dr. K. Seyyedan ** - Dr. A.H. Majidi*** *Associate Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences.**Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. ***Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. Background and Aim: Post retention has a considerable effect on restorative treatments and is influenced by various factors. The purpose of this study was to evaluate the effect of dentinal smear layer on the retention of custom-made posts luted with composite resin and zinc phosphate cements. Materials and Methods: Forty single-rooted lower premolars were decoronated, filed and filled with gutta-percha and divided into 4 equal groups. Post spaces were prepared to a length of 8 mm. Direct post patterns were made with acrylic resin and castings were fabricated using Ni-cr alloy. In Groups A and C, the post spaces were rinsed with 2 ml of 0.9% normal saline. The specimens in Groups B and D were rinsed with 1 ml of 17% EDTA followed by 1 ml of 5.25% Naocl and 10 ml distilled water. After drying, ZPC (Dentsply) was used for cementation in groups A and B. The samples in Groups C and D were luted with Panavia F2.0. Retention was measured on a Universal Testing Machine at 0.5 m/min. Data were subjected to statistical analysis using ANOVA. Results: The mean amount of retention was 19.66±1.98 kg, 19.72±2.08 kg, 20.99±2.08 kg and 22.17±3.66 kg in groups A, B, C and D, respectively. There was no significant difference between the groups, but the mean value was highest in group D. Conclusion: The use of resin cement provided greater retention for custom-made posts compared to ZPC. Removing dentinal smear layer did not significantly affect the retention of custom-made posts cemented with ZPC or Panavia F2.0. Key words: Smear layer - Custom-made post - Resin cement - Zinc phosphate cement - Retention لايه اسمير عاجی ، پست ريختگی ، سمان رزينی ، سمان زينک فسفات ، گير Smear layer , Custom-made post , Resin cement , Zinc phosphate cement , Retention 34 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-124-1&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Sazgara دکتر حسن سازگارا Hsazegara@yahoo.com 230031947532846001028 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Kaveh Seyyedan دکتر کاوه سيدان 230031947532846001029 No Amir hossein Majidi دکتر اميرحسين مجيدی 230031947532846001030 No

fa مقايسه اسمير لاير باقيمانده در ديواره کانال در دو روش اينسترومنتيشن دستی و چرخشی با سرعتهای متفاوت Comparison of the remaining smear layer following use of manual and rotary instruments with various speeds عمومى General پژوهشي Research مقايسه اسمير لاير باقيمانده در ديواره کانال در دو روش اينسترومنتيشن دستی و چرخشی با سرعتهای متفاوت دکتر مريم بيدار*- دکتر مينا زارعی**- دکتر اعظم‌السادات مدنی***- دکتر محمدجواد خرازی فرد**** *- دانشيار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ****- مشاور آمار مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: توليد اسمير لاير و دبری در اينسترومنتيشن با فايل‌های دستی يا چرخشی موجب کاهش سيل آپيکال و تطابق ماده پرکننده با ديواره کانال می‌گردد از معايب اين وسايل است. هدف از اين مطالعه بررسی مقايسه‌ای اسميرلاير توليد شده ناشی از اينسترومنتيشن با وسايل دستی استينلس استيل و اينسترومنت‌های چرخشی Ni-Ti از گروه پروفايل می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی تعداد شصت دندان تک ريشه خارج شده انسان با حداقل انحنا به دو گروه تقسيم شدند و تاج دندانها قطع شد. گروه 1 با فايل استينلس استيل و روش استپ بک و دندانهای گروه 2 به سه زير گروه تقسيم شده و به ترتيب با سرعتهای هزار، هشت هزار و بيست و چهار هزار در دقيقه با سيستم چرخشی G.T profle اينسترومنت شدند. از گروههای 1 و 2، دو دندان به عنوان کنترل انتخاب شد که جهت حذف اسميرلاير 15 دقيقه در EDTA، 17% قرار گرفته و بعد با Naocl، 25/5% شسته شد. سپس تمام نمونه‌ها در جهت باکولينگوال برش داده شده و با پودر طلا - پالاديوم پوشيده گرديد و با ميکروسکوپ الکترونی ارزيابی شدند، جهت بررسی نتايج از دو تست آماری Kruskall - Wallis و Mann - Whitney U استفاده گرديد. يافته‌ها: در ناحيه کرونال تراکم ذرات اسمير پلاک بين سرعتهای مختلف سيستم چرخشی تفاوت معنی‌داری نداشت و بيشترين تراکم مربوط به هشت هزار دور بود. در ناحيه ميانی کانال کمترين تراکم در روش دستی و در ناحيه اپيکال تفاوت بين نواحی مختلف کانال ارزشمند نبود. اندازه ذرات دبری در سطوح مختلف ريشه در روش چرخشی کوچکتر و با چسبندگی کمتر بود. نتيجه‌گيری: استفاده از فايل‌های Ni-Ti چرخشی، اسميرلاير نازکتر و يکنواخت‌تری با چسبندگی کمتر به ديواره کانال ايجاد می‌کند که با شستشوی فراوان امکان پاکسازی بيشتر کانال فراهم می‌شود. کليد واژه‌ها: ميکروسکوپ الکترونی – اسميرلاير – اينسترومنت‌های چرخشی Comparison of the remaining smear layer following use of manual and rotary instruments with various speeds Dr. M. Bidar* - Dr. M. Zarei** - Dr. A.A Madani***, Dr. MDJ. Kharazifard**** * Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. *** Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences.**** Statistical editor of research & statistic center, Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences Background and Aim: Endodontic smear layer (SL) can reduce the apical seal and adaptation of gutta-percha to root canals (RCs). Instruments with adequate flexibility and proper speed create less smear during RC preparation. The purpose of this in vitro study was to compare the amount of SL following canal preparation by hand and rotary instrumentation. Materials and Methods: Sixty freshly extracted single-rooted teeth with minimum curvatures were divided into two groups. All canals in group 1 were instrumented with SS-type K-files using a step-back technique. The remaining teeth constituting group 2 were divided into 3 subgroups and prepared by employing the GT profile system at rotational speeds of 1000, 8000, and 24000 rpm. In both groups, 2 teeth were selected as controls, which were placed in 17% EDTA for 15 minutes and then washed with 5.25% Naocl. All specimens were cut bucco-lingually, and evaluated under an electron microscope. Kruskal-Wallis and Man-Whitney U tests were used to compare the groups. Results: A significant difference in the amount of SL was not observed between the three rotational speeds at the coronal portions of the RCs. These sections were cleaner in the 1000 and 24000 rpm groups. No significant difference was found between the two instrumentation techniques in the apical portions. The mean size of the smear plug was larger and showed a greater amount of attachment in group 1 as compared to group 2. Conclusion: Ni-Ti rotary instruments produced a thinner SL with less attachment to the root canal walls making it easy to remove with sufficient irrigation. Key words: Electron microscope – Smear layer - Rotary instruments ميکروسکوپ الکترونی ، اسميرلاير ، اينسترومنت‌های چرخشی Electron microscope , Smear layer , Rotary instruments 43 49 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-125-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Bidar دکتر مريم بيدار mbidar2001@yahoo.com 230031947532846001031 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Mina Zarei دکتر مينا زارعی 230031947532846001032 No Azamosadat Madani دکتر اعظم‌السادات مدنی 230031947532846001033 No Mohammad javad Kharazifard دکتر محمدجواد خرازی فرد 230031947532846001034 No

fa مقايسه يافته‌های کلينيکی به دنبال استفاده از بخيه و چسب بافتی در بستن زخم ناشی از جراحيهای افزايش طول تاج به روش فلپ موقعيت اپيکالی Comparison of silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate on wound closure following surgical crown lengthening using apically positioned flap surgery عمومى General پژوهشي Research مقايسه يافته‌های کلينيکی به دنبال استفاده از بخيه و چسب بافتی در بستن زخم ناشی از جراحيهای افزايش طول تاج به روش فلپ موقعيت اپيکالی دکتر احمد مقاره عابد* - دکتر محمد اعتصام‌پور** *- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: استفاده از چسب بافتی (سيانوآکريلات) به جای نخ بخيه در جراحيهای پريودنتال به دليل مزايای متعددی از قبيل عدم خونريزی، درد و عفونت کمتر و نيز زمان کم مورد نياز سير صعودی داشته است. هدف از اين مطالعه مقايسه يافته‌های کلينيکی بين دو روش بخيه و چسب بافتی در جراحيهای افزايش طول تاج به روش موقعيت اپيکالی بوده است. روش بررسی: در يک مطالعه کارآزمايی بالينی 32 بيمار داوطلب با محدوده سنی 25-50 سال که فاقد هرگونه بيماری سيستميک و از شاخص بهداشت دهان خوب برخودار بودند از ميان مراجعان به بخش پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در طی نيم‌سال دوم سال تحصيلی 80-1381 به روش مراجعه مستمر انتخاب و با معاينه و مشاهده در فواصل زمانی به وسيله آينه و سوند، اطلاعات آنان ثبت گرديد. بيماران به صورت تصادفی در دو گروه بخيه (کنترل) و چسب بافتی (آزمون) قرار و بعد از انجام روش جراحی افزايش طول تاج و بردن لثه به موقعيت اپيکالی در گروه اول زخم ايجاد شده به وسيله بخيه (کنترل) و در گروه دوم زخم ايجاد شده به وسيله چسب بافتی (آزمون) بسته شدند. بيماران به منظور پيگيری و معاينه بعد از يک، دو، سه و ده روز مراجعه و متغيرهای درجه خونريزی، درد، عفونت و زمان بهبودی زخم در آنها به وسيله آزمونهای Sign و Friedman بررسی شد. يافته‌ها: شاخص خونريزی در مقاطع زمانی روزهای اول و دوم در دو گروه با هم تفاوت معنی‌داری از نظر آماری داشته است (01/0P<) در حالی که اين تفاوت بين دو گروه در روزهای سوم و دهم قابل توجه نبود. همچنين در هر دو گروه با گذشت زمان خونريزی به طور معنی‌داری کاهش يافته بود. (آزمون: 0001/0P<، کنترل: 001/0P<)، تفاوت دو گروه کنترل و آزمون از نظر شاخص درد در روزهای اول و دوم معنی‌دار (01/0P<، 05/0P<) ولی در روزهای سوم و دهم معنی‌دار نبود. در گروه چسب بافتی زخم از روند بهبودی مطلوبتری نسبت به گروه بخيه در روز دهم برخوردار بود(05/0P<)، دو گروه تفاوت معنی‌داری از نظر شاخص عفونت در روز دهم نداشتند. نتيجه‌گيری: استفاده از چسب بافتی در جراحيـهای افزايـش طـول تاج به روش موقعيت اپيکالی موجب کاهش ميزان خونريزی در ناحيه جراحی، کاهش ميزان درد و نيز افزايش ميزان بهبودی زخم می‌گردد هرچند که با گذشت زمان تفاوت بين دو روش کاهش می‌يابد. کليد واژه ها: نخ بخيه – چسب بافتی (سيانواکريلات) – افزايش طول تاج – موقعيت اپيکالی Comparison of silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate on wound closure following surgical crown lengthening using apically positioned flap surgery Dr. A. Moghareh Abed* - Dr. M. E'tesampoor*** Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Dentist. Background and Aim: The use of cyanoacrylate tissue glue as an alternative to silk sutures has increased due to its various advantages. The purpose of this experimental study was to compare the clinical outcome of surgical crown lengthening using silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate. Materials and Methods: Thirty-two individuals with no history of systemic diseases and good oral hygiene were selected from patients referred to the Department of Periodontics, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. Following apically positioned flap surgery, the wounds were closed by silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate in the control and experimental groups, respectively. Bleeding, pain and healing-time were evaluated 1, 2, 3, and 10 days postoperatively. Sign and Friedman tests were used for statistical analysis. Results: A significant difference was observed in bleeding between the two groups at days 1 and 2 (P<0.01) but not days 3 and 10. In both groups, the bleeding index decreased significantly with time. Pain indices were significantly different between the two groups on the first and second days (P<0.01, P<0.05), but not the third and tenth days. Wound healing significantly improved in the test - as compared to the control group at day 10 (P<0.05). The two groups showed no significant difference in terms of infection at day 10. Conclusion: The use of cyanoacrylate in crown lengthening surgery can improve wound healing and reduce bleeding and pain, especially compared to suturing techniques. However, the differences between these two methods decrease with time. Key words: Suture - Tissue glue - Crown lengthening - Appically positioned flap نخ بخيه ، چسب بافتی (سيانواکريلات) ، افزايش طول تاج ،موقعيت اپيکالی Suture , Tissue glue , Crown lengthening , Appically positioned flap 50 55 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-8-2&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Moghareh Abed دکتر احمد مقاره عابد Mogaherehabed@dnt.muc.ac.ir 230031947532846001035 Yes گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Mohammad E'tesampoor دکتر محمد اعتصام‌پور 230031947532846001036 No

fa سايلن و باند رزين - سراميک Silane and bonding of Resins to Ceramic عمومى General مروري Review سايلن و باند رزين - سراميک دکتر کاوه سيدان* - دکتر مريم کلالی‌پور** - دکتر مهدی جوان** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- دستيار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. چکيده زمينه و هدف: هنگامی که اتصال چسبندگی دو ماده ناسازگار باشد، برای ايجاد سازگاری بين آن دو از ماده سومی که خواص اتصال و چسبندگی بين دو ماده ديگر را دارد استفاده می‌شود. سايلن‌ها موادی هستند که به منظور ايجاد چسبندگی در دندانپزشکی کاربرد دارند. استفاده از سايلن‌ها نه تنها باعث بالا رفتن استحکام می‌شود بلکه از شکست اتصال در محل تماس دو ماده جلوگيری می‌نمايد. نظر به استفاده گسترده از اين مواد در دندانپزشکی و افزايش کاربرد آنها در سالهای اخير، مطالعه حاضر با هدف مرور مطالعات منتشر شده در زمينه کاربرد سايلن‌ها و باند سراميک-رزين صورت گرفت. روش بررسی: برای انجام اين مطالعه و به منظور دسترسی به اطلاعات مورد نياز از موتورهای جسنجوگر اينترنتی و آرشيو مقالات کتابخانه‌ها استفاده شد. نتيجه‌گيری: مرور کلی نتايج مطالعه نشان می‌داد که علی رغم استفاده از روشهای مختلف تهيه نمونه و تنوع در آزمونهای استحکام باند استفاده از سايلن باند کامپوزيت به رزين را تا 25% افزايش می‌دهد. اچ کردن توسط اسيد فسفريک و کاربرد Silane coupling agent دو عامل مهم در افزايش استحکام باند سمان گزارش گرديده است. البته تحقيقاتی که در مورد نقش اچينگ و کاربرد سايلن بر استحکام باند انجام شده است نشان داده‌اند کاربرد سايلن مناسب می‌تواند استحکام قابل قبولی ايجاد نمايد بدون اينکه نيازی به اچ کردن باشد. سايلن‌های هيدروليز شده به واسطه عدم توليد متانول قادر به تبخير کامل آب ناشی از واکنشها نبوده، در صورتی که سايلن‌های هيدروليز نشده با توليد سه مولکول متانول آب سطحی را تبخير و با باند سيستم‌های ادهزيو تداخل ايجاد نمی‌کنند. بنابراين استحکام باند بدست آمده در سايلن‌های هيدروليز نشده بالاتر بوده است. نقش عواملی مثل تکنيک مناسب در کار با سايلن، نوع چسبندگی به کار رفته و نيز نوع سايلن (مثلاً هيدروليز شده و نشده) در استحکام باند بدست آمده موثر می‌باشد. کليد واژه‌ها: سايلن - استحکام باند - رزين- سراميک Silane and bonding of Resins to Ceramic Dr. K. Seyyedan* - Dr. M. Kalalipoor** - Dr. M. Javan***Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **Resident of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. Background and Aim: When bonding between two different dental materials is impossible due to structural dissimilarity, a third material can be used at the interface to achieve the desired bond. Silanes have been developed for this purpose and can improve bonding strength in dental restorations by preventing debonding at the interface region. The present study reviewed the relevant publications in order to determine the effect of silane on the bond strength of ceramic to resin restorations. Materials and Methods: Multiple internet search engines including Google, AltaVista, and the archives of related Journals were used in order to access information on the properties of silane. Conclusion: Application of silane increases the bonding strength between composite and resin by approximately 25%, regardless of different fabrication and testing methods. Etching with phosphoric acid and treatment with silane emerged as the two most significant factors in the improvement of the bonding strength of cements. However, using an appropriate coupling agent even without etching has also been shown to produce an acceptable bonding strength. Hydrolyzed silanes do not produce methanol and therefore cannot completely vaporize the water generated during chemical reactions. On the other hand, non-hydrolyzed silanes vaporize surface water by producing 3 methanol molecules and thus do not interfere with bonding of adhesive systems. Therefore the bonding strength of non-hydrolized silanes is greater than hydrolyzed silanes. In conclusion, the type of silane (hydrolyzed, non-hydrolyzed), the adhesive used and the technique of its application are considered to be three of the most important factors affecting bond strength. Key words: Silane bonding agents - Bond strength - Resin-Ceramic bond سايلن - استحکام باند - رزين- سراميک Silane bonding agents ,Bond strength ,Resin, Ceramic bond 56 64 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-126-1&slc_lang=fa&sid=fa Kaveh Seyyedan دکتر کاوه سيدان Kseyedan@hotmail.com 230031947532846001040 Yes گروه آموزشی پروتز ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Maryam Kalalipoor دکتر مريم کلالی‌پور 230031947532846001041 No Mehdi Javan دکتر مهدی جوان 230031947532846001042 No

fa بررسی و مقايسه ميزان استحکام خمشی دو نوع لحيم خميری و ميله‌ای در آلياژ بيس Comparison of flexure resistance between two rod and paste solders in base metal alloy عمومى General پژوهشي Research بررسی و مقايسه ميزان استحکام خمشی دو نوع لحيم خميری و ميله‌ای در آلياژ بيس دکتر محمدرضا صابونی* - دکتر جليل قنبرزاده* - مهندس سعيد ابراهيم‌زاده**- دکتر علی معادی رودسری*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- مشاور آمار، عضو هيأت علمی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- مربی گروه پزشکی اجتماعی و آمار حياتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. چکيده زمينه و هدف: لحيم‌کاری يکی از اعمال مورد استفاده در ساخت پروتزهای ثابت است که برای اتصال قطعات بريج، اصلاح تماسهای پروگزيمالی و اکلوزالی کاربرد دارد. هدف از اين مطالعه مقايسه استحکام خمشی دو نوع لحيم ميله‌ای و خميری شکل مورد استفاده در آلياژهای بيس متال می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی سی نمونه مکعب مستطيل فلزی به ابعاد 20×4×5 ميلی‌متر از آلياژ بيس سوپرکست تهيه گرديد و پس از تقسيم هر نمونه به دو قطعه، نمونه‌ها به صورت دوبدو در فاصله 3/0 ميلی‌متر از يکديگر ايندکس‌گيری و در داخل گچ لحيم‌کاری ثابت شدند. مراحل لحيم‌کاری در دو گروه با استفاده از دو لحيم ميله‌ای و خميری انجام گرديد. تست خمش با استفاده از دستگاه اينسترون Zwik صورت گرفت و داده‌ها توسط آزمون آماری F و t آناليز شدند. يافته‌ها: حداقل و حداکثر استحکام خمشی در گروه لحيم ميله‌ای به ترتيب 2/107 و 2/301 نيوتن و در گروه لحيم خميری به ترتيب 8/62 و 3/109 نيوتن بدست آمد. ميانگين استحکام خمشی برای گروه لحيم ميله‌ای برابر 5/196 نيوتن و در گروه لحيم خميری 8/89 نيوتن بود. بين دو گروه مورد مطالعه اختلاف معنی‌داری در مقدار استحکام خمشی مشاهده شد (001/0=P). نتيجه‌گيری: استحکام خمشی لحيم ميله‌ای به طور معنی‌داری بيشتر از لحيم خميری می‌باشد. کليد واژه‌ها: لحيم - آلياژ بيس - استحکام خمشی Comparison of flexure resistance between two rod and paste solders in base metal alloy Dr. MR. Sabooni* - Dr. J. Ghanbarzadeh*- S. Ebrahimzadeh** - Dr. A. Moady Rodsari *** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Member of Faculty of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences. *** Member of Communicative Medicine and Biostatistics Dept., Mashhad University of Medical Sciences. Background and Aim: Soldering is used in fixed prosthodontics, for different purposes such as connecting separate parts of the bridge, recontouring proximal and occlusal contacts and repairing casting voids. The aim of this study was to compare the flexural resistance of two rod and paste solders used in base metal alloys. Materials and Methods: Thirty rectangular specimens (1×4×30 mm) were made using super cast base alloy. The samples were sectioned into two equal parts and were placed in a soldering investment as pairs with 0.3 mm gaps between them. They were divided into 2 groups and soldered with rod solder in one group and paste solder in the other. The samples were subjected to a flexure test on a Universal Testing Machine. Statistically analysis was performed using F- and t-tests. Results: The minimum and maximum flexural resistance was 107.2N and 301.2N for the rod- and 62.8N and 109.3N for the paste solders, respectively. The mean flexural resistance was 196.5N in the rod solder group and 89.8N in the paste solder group. A significant difference in flexural resistance was observed between the two study groups (P=0.001). Conclusion: The results of this study indicated that flexural resistance of the rod solders was significantly higher than the paste solders. Key words: Soldering - Base alloy - Flexure resistance لحيم ، آلياژ بيس ، استحکام خمشی Soldering , Base alloy , Flexure resistance 65 70 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-11-2&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Sabooni دکتر محمدرضا صابونی dr.sabooni@yahoo.com 230031947532846001043 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Jalil Ghanbarzadeh دکتر جليل قنبرزاده 230031947532846001044 No Saeed Ebrahimzadeh مهندس سعيد ابراهيم‌زاده 230031947532846001045 No Ali Moady Rodsari دکتر علی معادی رودسری 230031947532846001046 No

fa ارزيابی و مقايسه نمايان شدن لبه انسيزال در بيماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Anterior tooth display in patients referred to the Faculty of Dentistry,Tehran University of Medical Sciences عمومى General پژوهشي Research ارزيابی و مقايسه نمايان شدن لبه انسيزال در بيماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران دکتر حبيب حاجی ‌ميرآقا*- دکتر فرنوش فلاح‌زاده**- دکتر علی طيبی*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. ***- ارتودنتيست. چکيده زمينه و هدف: دندانهای ثنايای ميانی در ايجاد زيبايی، تکلم صحيح و کسب رضايت بيمار اهميت دارند. به همين منظور اين مطالعه با هدف ارزيابی و مقايسه ميزان نمايان شدن لبه انسيزال Incisal Edge Exposure(IEE) دندانهای ثنايای ميانی بالاو پايين بر حسب سن و جنس در حالت استراحت انجام و در اين زمينه فرمول‌های راهبردی برای دندانپزشکان تعيين گرديد. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی، صد و بيست بيمار مرد و زن مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در نيم‌سال دوم 81-82، که در گروه سنی 20-49 سال قرار داشتند و فاقد لب تروماتيزه، تحليل لثه، بيماری لثه يا پريودنتال، سايش پاتولوژيک در دندانهای قدامی، لقی، اکستروژن يا پروتز در دندانهای قدامی بودند به صورت تصادفی انتخاب شده و بعد از تعيين سن، جنس و کلاس اکلوژن (براساس طبقه‌بندی انگل و رابطه مولری) در آنها، ميزان نمايان شدن دندانهای ثنايای ميانی بالا و پايين (IEE)، طول تاج کلينيکی (Ig) در دندانهای ثنايای ميانی بالاو پايين و همچنين ارتفاع لب بالا(LL) در حالت استراحت با استفاده از يک خط‌کش فلزی کوچک اندازه‌گيری شد. بعد از جمع‌آوری داده‌ها، ميزان IEE، Ig و LL به تفکيک جنس (آزمون t) و سن و همچنين رابطه IEE و Ig با طول لب بالا(LL) (آناليز Fischer) تعيين شد. يافته‌ها: ميانگين Ig در دندانهای ثنايای ميانی بالا و پايين در مردان بيشتر از زنان بود که اين اختلاف طول در دندانهای ثنايای ميانی پايين معنی‌دار نبود. ميانگين IEE در مردان بيشتر از زنان بود که البته اين اختلاف در دندانهای ثنايای ميانی پايين معنی‌دار نبود. ميانگين طول لب در مردان 07/24 ميلی‌متر بيشتر از ميانگين طول لب در زنان (2/21 ميلی‌متر) بود. با افزايش سن، ميزان نمايان شدن لبه انسيزال در دندانهای ثنايای ميانی بالا کاهش و ميزان نمايان شدن در دندانهای ثنايای ميانی پايين افزايش می‌يابد که اين افزايش IEE در دندانهای ثنايای ميانی پائين با افزايش سن معنی‌دار نبود. در اين مطالعه روابطی بدست آمد که با توجه به طول لب (LL)، ميزان نمايان شدن لبه انسيزال در دندانهای ثنايای ميانی بالا و طول تاج کلينيکی دندانهای ثنايای ميانی بالا را می‌توان بررسی کرد (LL159/0-18/5=IEELU و LL16/0-29/5=IEERU). نتيجه‌گيری: با توجه به عوامل مختلفی که در اين مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، نتايج حاصله می‌تواند در جامعه ايرانی، دندانپزشک را ياری دهد تا با توجه به جنس، سن و طول لب بالای بيمار طرح ايده‌آل و مناسبی را از لحاظ ميزان نمايان بودن لبه انسيزال دندانهای ثنايای ميانی بالا و پايين جهت نيل به حداکثر زيبايی ارائه دهد. کليد واژه‌ها: لبه انسيزال - ثنايای ميانی - طول تاج کلينيکی - طول لب بالا- سن - جنس Anterior tooth display in patients referred to the Faculty of Dentistry,Tehran University of Medical Sciences Dr. H. Hagimiragha* - Dr. F. Fallahzadeh** - Dr. A. Tayebi*** * Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. *** Orthodontist. Background and Aim: Central incisors are important in achieving facial aesthetics and correct phonetics. This study evaluated the amount of incisal edge exposure (IEE) of upper and lower central incisors (UCIs, LCIs) with the lips in resting position, and its correlation with patients’ age and sex. The present investigation was also designed to assess practical methods for clinical evaluation of patients. Materials and Methods: One-hundred twenty patients between 20-49 years were included in this study. None of the participants had gingival recession, periodontal/gingival diseases, traumatized lips, tooth mobility/extrusion or prostheses replacing anterior teeth. Age, sex and occlusal and molar relationships (Angle’s classification) were recorded. IEE, Incisogingival length (IgL) of the UCIs and LCIs and lip length (LL) in resting position were measured for each patient using a metal ruler. IEE, IgL and LL were analyzed according to sex and age by t-test. Fischer’s exact test was used to verify the relation between IEE and Ig with LL. Results: The mean averages of IEE and IgL of the UCIs and LCIs were larger in men than women however the difference was not significant in LCIs. The mean average of LL was 24.07mm and 21.2mm in males and females, respectively. IEE decreased in the UCIs and increased in the LCIs with advancing age, but this difference was not significant in the LCIs. The following formula was calculated according to the obtained data: IEE-Right-Upper = 5.29 – 0.16 LL IEE-Left-Upper = 5.18 - 0.159 LL Conclusion: These findings can be used as a diagnostic aid for selecting appropriate IEEs allowing maximum dentofacial aesthetics. Key words: Incisal Edge Exposure - Incisogingival length - Lip length لبه انسيزال ، ثنايای ميانی ، طول تاج کلينيکی ، طول لب بالا ، سن ، جنس Incisal Edge Exposure , Incisogingival length , Lip length 71 77 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-127-1&slc_lang=fa&sid=fa Habib Hagimiragha دکتر حبيب حاجی ‌ميرآقا H.Miragha@yahoo.com 230031947532846001047 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Farnoosh Fallahzadeh دکتر فرنوش فلاح‌زاده 230031947532846001048 No Ali Tayebi دکتر علی طيبی 230031947532846001049 No

fa مقايسه سطح سرمی اينترلوکين هشت در بيماران مبتلا به آفت عود کننده دهان با افراد سالم Comparison of serum interleukin-8 levels in patients with recurrent aphthous stomatitis and healthy individuals عمومى General پژوهشي Research مقايسه سطح سرمی اينترلوکين هشت در بيماران مبتلا به آفت عود کننده دهان با افراد سالم دکتر حميدرضا عبدالصمدی*- دکتر شاهين کسرايی** *- استاديار و مدير گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. **- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان. چکيده زمينه و هدف: ضايعات آفتی عود کننده شايعترين زخمهای مخاط دهان مي‎باشد و با توجه به روند التهابی اين ضايعات، سايتوکاين‎های پيش‎ التهابی از جمله اينترلوکين هشت (IL8) مي‎تواند افزايش يابد. هدف از اين مطالعه بررسی اين سايتوکاين التهابی در بيماران مبتلا به آفت با افراد سالم می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تحليلی، دو گروه شامل چهل بيمار مبتلا به ضايعات آفتی شامل 19 مرد و 21 زن با ميانگين سنی 08/25 سال و فاقد هر گونه بيماري‎ سيستميک و چهل نفر سالم شامل 23 مرد و 17 زن با ميانگين سنی 5/25 سال بدون ضايعات آفتی و بيماريهای سيستميک مراجعه کننده به بخش بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی همدان در فواصل زمانی خرداد تا اسفند ماه 84 پس از معاينات بالينی و تکميل پرسشنامه انتخاب گرديد. با دريافت رضايت‎نامه مقدار ده سی سی خون وريدی از بيماران گرفته شد و سپس سرم از خون بيماران جدا و در فريزر با دمای منهای هفتاد درجه سانتی‌گراد نگهداری گرديد. در مرحله بعد تمامی نمونه‎ها با روش ELISA، توسط کيت سنجش IL8 ساخت کارخانه Diagnostic آمريکا مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزيه و تحليل نتايج از نرم‎افزار SPSS و آزمون t استفاده شد. 01/0 P< به عنوان سطح معنی‌داری درنظر گرفته شد. يافته‎ها: يافته‌های اين بررسی نشان داد که ميانگين سطح سرمی IL8 در بيماران مبتلا به ضايعات آفتی ده برابر افراد سالم می‌باشد (01/0P<) و از چهل بيمار مبتلا به ضايعات آفتی، IL8 در 35 مورد معادل 5/87% بالاتر از حد نرمال و در پنج مورد 5/12% در محدوده نرمال بود. مقدار متوسط سطح سرمی IL8 در اين گروه 24/52 پيکوگرم بر ميلی‌ليتر بود که از اين 35 مورد، 16 مرد و 19 زن و از پنج مورد در حد نرمال، سه مرد و دو زن بودند. در گروه کنترل، ميزان IL8 در 37 مورد برابر 5/92% در محدوده نرمال و در سه مورد معادل 5/7% بالاتر از حد طبيعی بود و مقدار متوسط سطح سرمی IL8 در اين گروه برابر 01/5 پيکوگرم بر ميلی ليتر بود. نتيجه‎گيری: با توجه به نتايج بدست آمده می‌توان گفت بين افزايش سطح سرمی IL8 و بروز آفت اختلاف معنی‌داری وجود دارد. کليد واژه‎ها: سايتوکاين‎ها - اينترلوکين هشت- زخمهای آفتی عود کننده Comparison of serum interleukin-8 levels in patients with recurrent aphthous stomatitis and healthy individuals Dr. HR. Abdolsamadi* - Dr. Sh. Kasraie** * Assistant Professor of Oral Medicine Dept., Faculty of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences. Background and Aim: Recurrent aphthous stomatitis (RAS) is one of the most common inflammatory diseases affecting the oral mucosa therefore an increase in pro-inflammatory cytokines like IL-8 may be expected. The aim of this study was to compare serum IL-8 levels in patients with RAS and healthy individuals. Materials and Methods: Eighty patients without a history of systemic disease were selected from those referred to the Department of Oral Medicine, School of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences, during May 2005 to Feb 2006. The study and control groups consisted of 40 patients (19 males and 21 females mean age, 25.08 years) with RAS and 40 healthy cases (23 males and 17 females mean age, 25.5 years), respectively. Whole blood (10/ml) was obtained from all participants and the serum was separated and stored at -70ºC, until used. Serum IL-8 levels were measured by ELISA. Statistical analysis was performed using t-test (p<0.01). Results: The mean serum IL-8 level was 52.24 pg/ml in the RAS group and 5.01 pg/ml in the control group which showed a 10-fold increase in RAS patients (P<0.01). These levels were greater than the upper limit of normal serum concentration in 35 (87.5%) of the RAS subjects (16 males, 19 females) and was within normal range in 5 (12.5%) cases (3 males, 2 females). Thirty-seven (92.5%) of the healthy individuals demonstrated normal levels while 3 (7.5%) showed increased amounts. Conclusion: In this study, a significant increase in the mean serum IL-8 level was observed in the RAS group. Key words: Cytokines - Interleukin-8 - Recurrent aphthous ulcers سايتوکاين‎ها ، اينترلوکين هشت ، زخمهای آفتی عود کننده Cytokines , Interleukin-8 , Recurrent aphthous ulcers 78 82 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-99-2&slc_lang=fa&sid=fa Hamid reza Abdolsamadi دکتر حميدرضا عبدالصمدی Abdolsamadi@umsha.ac.ir 230031947532846001050 Yes گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان Shahin Kasraie دکتر شاهين کسرايی 230031947532846001051 No

fa ارزيابی تنشهای منتقل شده از پانتيک به پايه‌های بريج دندانی و استخوان اطراف با تغيير پهنای باکولينگوالی آن به روش اجزای محدود Effect of pontic width on stress distribution in abutment teeth and their supporting structures by finite element analysis عمومى General پژوهشي Research ارزيابی تنشهای منتقل شده از پانتيک به پايه‌های بريج دندانی و استخوان اطراف با تغيير پهنای باکولينگوالی آن به روش اجزای محدود دکتر جليل قنبرزاده*- دکتر محمدرضا صابونی*- دکتر مسعود کشاورز** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. چکيده زمينه و هدف: تنشهای وارده بر بريج از نظر ميزان و الگوی تنش با يک رستوريشن منفرد متفاوت است. در اين ميان، ضخامت اکلوزوجينجيوالی و پهنای باکولينگوالی تاثير مستقيم بر تنشهای وارده بر پايه‏های دندانی دارند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابی تغيير الگو و مقدار تنش با تغيير پهنای پانتيک است. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی، مدل‌سازی از روی نمونه واقعی و با استفاده از نرم‏افزار کامپيوتری انجام گرديد. به همين منظور، سه مدل بريج دندانی سه واحدی با طرح PFM به اشکال: پانتيک با عرض نرمال، کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و کاهش عرض پانتيک به ميزان 40% طراحی شد. خواص فيزيکی آلياژ Ni-Cr-Be، دنيتن، پريودنتال ليگامنت، استخوان اسفنجی و متراکم برای نرم‌افزار تعريف شدند و بعد از آن دندان و بريج روی آن طراحی گرديدند. نيرويی معادل هفتصد نيوتن عمود بر پانتيک وارد شد و بعد از آن به کمک نرم‌افزار ANSYS، تنشها و کرنشهای موجود در پايه‏های دندانی، استخوان اطراف و پروتز مورد بررسی قرار گرفت. يافته‏ها: تمرکز تنش در استخوان اطراف پايه‌های دندانی، بيشتر در ناحيه مزيال پرمولر، آپکس پرمولر و ديستال مولر بوده و با کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و 40% تنشها به همان نسبت کاهش يافتند. تمرکز تنش در ساختمان دندان، بيشتر در سمت طوق ناحيه ديستال پرمولر، طوق مزيال مولر و فورکا ديده شد و با کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و 40%، تنشهای وارده بر ساختمان دندان به نسبت کمتری کاهش يافت. نتيجه‌گيری: کاهش عرض پانتيک به طور موثری تنش را در استخوان اطراف دندان پايه کاهش مي‏دهد. با کاهش عرض پانتيک تنش حاصل در ساختمان دندان در مقايسه با استخوان به ميزان کمتری کاهش پيدا مي‏کند. کليد واژه‌ها: تنش - بريج- روش اجزای محدود- پانتيک Effect of pontic width on stress distribution in abutment teeth and their supporting structures by finite element analysis Dr. J. Ghanbarzadeh* - Dr. MR. Sabooni* - Dr. M. Keshavarz** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Kerman University of Medical Sciences. Background and Aim: Fixed partial dentures and single restorations reveal differences in the pattern and quantity of stress. The most important factors affecting stress distribution in abutments are occluso-gingival height and bucco-lingual width. In this in vitro study a finite element analysis was performed to evaluate changes in the pattern and quantity of stress in pontics with different widths. Materials and Methods: Three PFM models were created, one with a conventional width and the other two demonstrating 20% and 40% width-reduction. The models were fabricated to replace a mandibular first molar. A load of 700 N was applied vertically to the center of the pontic and the stress patterns were examined by finite element analysis. Results: Maximum stress concentration was observed in the supporting bone of the abutment teeth mesial to the premolars, distal to the molars and in the apical portions of the premolars. The 20% and 40% width-reduction of the pontics caused a similar amount of stress reduction in the supporting tissues of the abutment teeth. Stress concentration sites were also observed at the furcation area and the cervical regions of the distal aspect of the premolars and mesial aspect of the molars. The reduction in stress values within tooth structure was proportional but less than the 20% and 40% width-reduction of the pontics. Conclusion: Reduction of pontic width caused a considerable amount of stress reduction in the supporting bone and a smaller amount in tooth structure. Key words: Stress – Bridge - Finite element analysis - Pontic تنش - بريج ، روش اجزای محدود، پانتيک Stress , Bridge , Finite element analysis , Pontic 83 89 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-128-1&slc_lang=fa&sid=fa Jalil Ghanbarzadeh دکتر جليل قنبرزاده jalil5290@yahoo.com 230031947532846001052 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Mohammad reza Sabooni دکتر محمدرضا صابونی 230031947532846001053 No Masoud Keshavarz دکتر مسعود کشاورز 230031947532846001054 No

fa مقايسه اضطراب و افسردگی در افراد مبتلا به ناهنجاريهای مفصل گيجگاهی ، فکی با گروه سالم Comparison of anxiety and depression in patients with temporomandibular disorders and healthy individuals عمومى General پژوهشي Research مقايسه اضطراب و افسردگی در افراد مبتلا به ناهنجاريهای مفصل گيجگاهی ، فکی با گروه سالم دکتر مهرو وجدانی* - دکتر غلامرضا ده‌بزرگی** - دکتر ساسان محمدزاده***- دکتر عليرضا اکبری جهرمی*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای متحرک دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز. **- استاديار گروه آموزشی روانپزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اگر چه سبب‌شناسی ناهنجاريهای مفصل –گيجگاهی فکی (Temporomandibular disorders: TMD) پيچيده و چندعاملی است، اما به طور کلی نظر بر اين است که عوامل سيکولوژيکال در اتيولوژی و تداوم اين ناهنجاريها دخالت دارند. هدف اين مطالعه بررسی و اضطراب افسردگی در بيماران مبتلا به TMD در مقايسه با گروه غير بيمار (سالم) است. روش بررسی: در اين مطالعه مورد-شاهدی که به صورت مقطعی انجام شد، با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد جمعيت‌شناختی، سلامت عمومی، پرسشنامه اضطراب موقعيتی-خصلتی اسپيلبرگر و افسردگی بک، اضطراب و افسردگی در 75 بيمار مبتلا به TMD در مقايسه با 75 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS مورد بررسی و تجزيه و تحليل قرار گرفتند و از آزمونهای Chi-Square، Independent sample t-test و آناليز واريانس دوطرفه برای انجام مقايسات استفاده گرديد. يافته‌ها: نمره افسردگی گروه مورد با ميانگين 12/15به طور معنی‌داری بيشتر از گروه شاهد با ميانگين 36/8 بدست آمد. اثر عامل جنسيت معنی‌دار نبود. از لحاظ اضطراب خصلتی در گروه مورد نسبت به گروه شاهد اضطراب خصلتی بيشتری مشاهده شد که از لحاظ آماری معنی‌دار بود اما جنسيت رابطه‌ای با اضطراب خصلتی نشان نداد. از نظر اضطراب موقعيتی نيز بين دو گروه شاهد و مورد تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. به عبارتی، گروه مورد از سطح اضطراب خصلتی و موقعيتی بالاتری برخوردار بودند. عامل جنسيت نيز رابطه‌ای معنی‌دار با اضطراب موقعيتی نشان داد و مردان به طور معنی‌داری بيش از زنان اضطراب موقعيتی داشتند. نتيجه‌گيری: نتايج اين بررسی نشان می‌دهد که اضطراب و افسردگی در بيماران TMD نسبت به افراد سالم شيوع بالائی دارد. يکسان بودن ميزان افسردگی و اضطراب خصلتی در زنان و مردان گروه مورد، بايد در طرح درمان برای هر دو جنسيت، مدنظر قرار گيرد. کليد واژه‌ها: ناهنجاری - مفصل گيجگاهی فکی – افسردگی - اضطراب Comparison of anxiety and depression in patients with temporomandibular disorders and healthy individuals Dr. M. Vojdani* - Dr. Gh.R. Dehbozorgi** - Dr. S. Mohammadzadeh*** - Dr. A. Akbari Jahromi*** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Shiraz University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Psychiatry Dept., Faculty of Medicine, Shiraz University of Medical Sciences. *** Dentist. Background and Aim: Psychological factors have been suggested to play a role in the maintenance and etiology of temporomandibular disorders (TMDs), but its exact cause is complicated and multifactorial. This study aimed to compare anxiety and depression between patients with TMD and matched healthy individuals. Materials and Methods: A total of 150 individuals including 75 TMD patients and 75 healthy volunteers were included in this case-control investigation. The participants were matched according to age, sex, occupation and socio-economic status. In order to collect demographic and general health information, all subjects were asked to fill-out questionnaires. Symptoms of anxiety were measured with the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI) scale and symptoms of depression with the Beck Depression Inventory (BDI) scale. Data were analyzed using Chi-square, independent sample T-test and two-way ANOVA with SPSS software. Results: The mean score for BDI was 15.2 in the case and 8.36 in the control groups, which showed a significant difference. BDI was not significantly different between males and females. State and Trait scores were significantly higher in the TMD patients as compared to the controls. A significant difference was not observed in Trait anxiety between the two sexes but men revealed significantly higher State anxiety scores than women. Conclusion: These findings indicate that depression and anxiety were more prevalent among TMD patients in comparison to the normal population. Therefore psychological consultation for both men and women with TMD should be considered in the treatment plan. Key words: Temporomandibular disorder – Depression - Anxiety. ناهنجاری ، مفصل گيجگاهی فکی ، افسردگی ، اضطراب Temporomandibular disorder , Depression , Anxiety 90 96 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-129-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahro Vojdani دکتر مهرو وجدانی vojdanim@sums.ac.ir 230031947532846001055 Yes گروه آموزشی پروتزهای متحرک دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز Gholamreza Dehbozorgi دکتر غلامرضا ده‌بزرگی 230031947532846001056 No Sasan Mohammadzadeh دکتر ساسان محمدزاده 230031947532846001057 No Alireza Akbari Jahromi دکتر عليرضا اکبری جهرمی 230031947532846001058 No

fa بررسی تأثير سن، جنس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای پر شده با آمالگام بر غلظت جيوه ناخن در دندانپزشکان تهران Effect of Age, Gender, Years of Practice, Specialty and Number of Amalgam restorations on Mercury Concentration in Nails of dentists practicing in Tehran عمومى General پژوهشي Research بررسی تأثير سن، جنس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای پر شده با آمالگام بر غلظت جيوه ناخن در دندانپزشکان تهران دکتر عباس اسماعيلی ساری*- قاسم ذوالفقاری**- سيدمحمود قاسمپوری***- دکتر سيدشجاع‌الدين شائق****- دکتر معصومه حسنی طباطبايی***** *- دانشيار گروه آموزشی محيط زيست دانشکده منابع طبيعی و علوم دريايی نور دانشگاه تربيت مدرس. **- کارشناس ارشد گروه آموزشی مهندسی منابع طبيعی محيط زيست دانشکده منابع طبيعی و علوم دريايی نور دانشگاه تربيت مدرس. ***- مربی گروه آموزشی محيط زيست دانشکده منابع طبيعی و علوم دريايی نور دانشگاه تربيت مدرس. ****- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد. *****- استاديار گروه آموزشی ترميمی و مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: دندانپزشکان افرادی هستند که به طور بالقوه در معرض جيوه معدنی قرار دارند. مواجهه آنها با جيوه از طريق جا به جايی آمالگام حاوی جيوه صورت می‌گيرد. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير سن، جنس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای پر شده با آمالگام بر غلظت جيوه ناخن در دندانپزشکان تهران می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه توصيفی-تحليلی که بين ارديبهشت 1384 و 1385 صورت پذيرفت، شامل صد دندانپزشک (به طور تصادفی) و 35 فرد به عنوان گروه شاهد از تهران بود. از هر دندانپزشک يک نمونه ناخن گرفته شد و اطلاعات مربوطه به صورت پرسشنامه جمع‌آوری گرديد. جيوه توسط LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA)بر طبق ASTM، استاندارد شماره D-6722 اندازه‌گيری شد. LECO AMA254يک طيف‌سنج جذب اتمی (AAS) بی‌نظير است که به طور ويژه برای تعيين جيوه کل جامدات معين و مايعات مشخص بدون آماده‌سازی اوليه طراحی شده است. در اين مطالعه به منظور مقايسه گروههای مختلف متغيرهای مستقل از آزمون‌های آماری Kruskal Wallis و Mann-Whitney U استفاده شد. يافته‌ها: غلظتهای جيوه در ناخن دندانپزشکان ترميمی بين 14/0 - 27/27 ميلی‌گرم بر کيلوگرم، در گروه شاهد بين 0 - 7/1 ميلی‌گرم بر کيلوگرم و در دندانپزشکان ارتودنسی بين 15/0 - 53/14 ميلی‌گرم بر کيلوگرم قرار داشت. به عبارت ديگر اثر معنی‌داری در غلظت جيوه بين دندانپزشکان ترميمی، گروه کنترل و دندانپزشکان ارتودنسی مشاهده شد (001/0P<). در اين مطالعه همـچنين اثرات سن، جنـس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای آمالگامی روی مقادير جيوه دندانپزشکان بررسی گرديد. نتايج نشان داد که متغير سن اثر معنی‌داری بر روی ميزان جيوه ناخن داشت (01/0=P) اما متغيرهای جنس (93/0=P)، سابقه شـغلی (49/0=P)، تخصـص (07/0=P) و تعداد دنـدانهای آمالگامـی (58/0=P) اثر معنـی‌داری بر روی مـيزان جيوه نداشتند. نتيجه‌گيری: مقدار جيوه به طور معنی‌داری در ناخن دندانپزشکان بالاتر از گروه شاهد و وابسته به سن بود. مقادير جيوه بالا در برخی دندانپزشکان، به نظر می‌رسد در نتيجه تماس بالقوه از طريق آماده‌سازی آمالگام، ريخت و پاش جيوه و بقايای آمالگام در کف اتاق محل کار باشد. کليد واژه‌ها: جيوه – آمالگام – ناخن - دندانپزشک Effect of Age, Gender, Years of Practice, Specialty and Number of Amalgam restorations on Mercury Concentration in Nails of dentists practicing in Tehran Dr. A. Esmaili Sari* - Gh. Zolfaghari** - S.M. Ghasempouri***- Dr. S.Sh. Shayegh****, Dr. M. Hasani Tabatabei***** * Associate Professor of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University ** M.Sc of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University *** Member of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University **** Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. *****Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. Background and Aim: Dental professionals are at risk of being exposed to inorganic mercury, through handling amalgam. The purpose of the present investigation was to evaluate the effect of age, sex, years of practice, specialty and number of amalgam fillings on the concentration of mercury in nails of dentists practicing in Tehran. Materials and Methods: This analytic-descriptive study, conducted between May 2005 and May 2006, involved a randomly selected sample of 100 dentists and 35 controls in Tehran. All participants were asked to provide a nail sample and complete a questionnaire. Mercury was measured by the LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA) according to ASTM, standard No. D-6722. The LECO AMA254 is a unique Atomic Absorption Spectrometer (AAS) that is specifically designed to determine total mercury contents in various solids and certain liquids without sample pre-treatment or sample pre-concentration. Statistical analysis was performed using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U-tests. Results: Mercury content in nails differed significantly among operative dentists: 0.14-27.27 mg/kg orthodontists: 0.15-14.53 mg/kg and controls: 0-1.7 mg/kg (p=0.000). Age had a significant effect on mercury concentrations (p=0.01). However, gender (p=0.93), years of practice (p=0.49), number of amalgam fillings (p=0.58) and the studied specialties (p=0.07) did not significantly affect mercury levels. Conclusion: Mercury levels were significantly higher in dentists and correlated with age. High mercury concentrations in some dentists appeared to be related to background exposure from the preparation of amalgam, amalgam residues and spillage of mercury. Key words: Mercury – Amalgam – Nail - Dentist جيوه ، آمالگام ، ناخن ، دندانپزشک Mercury , Amalgam , Nail , Dentist 97 104 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-130-1&slc_lang=fa&sid=fa Abbas Esmaili Sari دکتر عباس اسماعيلی ساری 230031947532846001059 No Ghasem Zolfaghari قاسم ذوالفقاری ghr_zolfaghari@yahoo.com 230031947532846001060 Yes دانشکده منابع طبيعی و علوم دريايی نور دانشگاه تربيت مدرس S.Mahmood Ghasempouri سيدمحمود قاسمپوری 230031947532846001061 No S,Shojaeddin Shayegh دکتر سيدشجاع‌الدين شائق 230031947532846001062 No Masoomeh Hasani Tabatabei دکتر معصومه حسنی طباطبايی 230031947532846001063 No

fa ارزيابی آزمايشگاهی مقاومت به شکست در ريشه‌های ضعيف ترميم شده با فيبر پست‌ها و مواد همرنگ دندان In-Vitro evaluation of fracture resistance of weakened roots restored with fiber posts and tooth-colored materials عمومى General پژوهشي Research ارزيابی آزمايشگاهی مقاومت به شکست در ريشه‌های ضعيف ترميم شده با فيبر پست‌ها و مواد همرنگ دندان دکتر حوريه موسوی* - دکتر فاطمه ملک‌نژاد** - دکتر ايمان نصيرايی*** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- دانشيار گروه آموزشی ترميمی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: ترميم دندانهای قدامی اندو شده، دارای ريشه‌های ضعيف، نيازمند توجه خاصی است، زيرا زيبايی و فانکشن مربوطه به آنها بايد اعاده شود. هدف از اين مطالعه بررسی مقاومت به شکست دندانهای قدامی تقويت ريشه شده، با سه نوع روش، توسط مواد همرنگ دندان می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی، چهل سانترال انسيزور فک بالای انسانی انتخاب شد. تاج سی دندان تا دو ميلی‌متری محل اتصال مينا و عاج حذف شدند. بعد از درمان ريشه، کانال‌های گشاد شبيه‌سازی شدند. در گروه اول از پست D.T. light+ کامپوزيت رزين Clearfil DC Core Automix، گروه دوم پست D.T.light + دو پست فرعی Reforpin + سيمان رزينی پاناويا F 2.0و در گروه سوم پست D.T.light+ پاناوياF 2.0 برای پر کردن به کار رفت. گروه چهارم (کنترل) پس از درمان ريشه ايده‌آل، حفرات دسترسی ترميم شدند. بعد از سمان کردن پست‌ها و ترميم تاج دندانها با کامپوزيت رزين Clearfil Photo Core، ريشه‌های دندانها در بلوک‌هايی از رزين آکريلی تا يک ميلی‌متری زيرCEJ مانت شدند. پس از نگهداری نمونه‌ها به مدت 24 ساعت به آنها در دستگاه آزمايش Instronبا سرعت کراس هد 5/0 ميلی‌متر در دقيقه و زاويه 45 درجه نسبت به محور طولی دندان در سطح پالاتال، تا هنگام شکست نيرو وارد شد. اطلاعات با آزمونهای آماری آناليز واريانس و Tukey test آناليز گرديدند. (05/0=P) يافته‌ها: گروه سوم با ميانگين نيروی 17/300 نيوتن و گروه چهارم با ميانگين نيروی 11/585 نيوتن به ترتيب حداقل و حداکثر مقاومت به شکست را نشان دادند. تفاوت آماری معناداری بين اين دو گروه بدست آمد (05/0P<). مقادير ميانگين مقاومت به شکست در گروههای اول، دوم و سوم تفاوت آماری معناداری با يکديگر نداشت. نتيجه‌گيری: طبق نتايج اين مطالعه، به منظور تقويت داخلی ريشه‌های تضعيف شده، از Reforpin می‌توان به عنوان جايگزين کامپوزيت رزين استفاده کرد. کليد واژه‌ها: ريشه تضعيف شده - مقاومت به شکست - کامپوزيت رزين. In-Vitro evaluation of fracture resistance of weakened roots restored with fiber posts and tooth-colored materials Dr. H. Moosavi* - Dr. F. Maleknejad**- Dr. I. Nasiraee*** * Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Associate Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. *** Dentist. Background and Aim: Restoration of endodontically-treated anterior teeth with weakened roots requires special attention. The purpose of this investigation was to compare the fracture resistance of experimentally weakened anterior roots reinforced with three different methods using tooth-colored materials. Materials and Methods: Forty human sound maxillary central incisors were used in this in vitro study. The crowns of 30 teeth were removed 2mm above the CEJ. After root-canal therapy, flared canals were simulated. The teeth were filled with D.T. light-post plus resin composite (Clearfil DC Core Automix) in group 1, D.T. light-post plus two accessory posts (Reforpin+Panavia F 2.0) in group 2 and D.T. light-post plus Panavia F 2.0 in group 3. Access cavities in the fourth (control) group were restored after ideal root-canal therapy. Following cementation of the posts and restoration of the crowns with Clearfil Photo-Core composite, the roots were embedded in acrylic resin blocks, 1 mm below the CEJ. After 24h storage, the samples were loaded in an Instron testing machine with a crosshead speed of 0.5 mm/min at a 45° angle to the long axis of the tooth on the palatal surfaces until failure. The data were analyzed using ANOVA and Tukey test (P=0.05). Results: The lowest (300.17 N) and highest (585.11 N) mean fracture resistance values were observed in the third and fourth groups, respectively (P<0.05). These values were not significantly different between the first, second and third groups. Conclusion: The results showed that Reforpin could be used as an alternative to resin composite for internal reinforcement of weakened roots. Key words: Weakened root - Fracture resistance - Resin composite. ريشه تضعيف شده ، مقاومت به شکست ، کامپوزيت رزين Weakened root , Fracture resistance , Resin composite 105 111 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-131-1&slc_lang=fa&sid=fa Horiyeh Moosavi دکتر حوريه موسوی h-moosavi@mums.ac.ir 230031947532846001064 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Fatemeh Maleknejad دکتر فاطمه ملک‌نژاد 230031947532846001065 No Eiman Nasiraee دکتر ايمان نصيرايی 230031947532846001066 No