fa ارزيابى بالينى بازسازى ضايعات درجة II فورکا در مولرهاى فک پايين توسط Bio-Oss با و بدون پلاسماى غنى از پلاکت Clinical evaluation of Bio-Oss alone and in combination with PRP in the treatment of grade II mandibular molar furcation defects عمومى General پژوهشي Research ارزيابى بالينى بازسازى ضايعات درجة II فورکا در مولرهاى فک پايين توسط Bio-Oss با و بدون پلاسماى غنى از پلاکت دکتر محمود شماعي*- دکتر فريال طالقاني*- دکتر آزاده کياني** - دکتر محمدجواد خرازى‌فرد*** *- استاديار گروه آموزشى پريودنتولوژى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه شاهد. **- دندانپزشک. ***- مشاور آمار مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. چکيده زمينه و هدف: ‌درگيرى فورکا به تخريب انساج پريودنتال در ناحيه بين ريشه‌اى دندانهاى چندريشه‌اى اطلاق مى‌گردد و روشهاى مختلفى براى درمان آن پيشنهاد مى‌شود. ‌مطالعه حاضر با هدف بررسى و مقايسه کاربرد و عدم کاربرد پلاسماى غنى از پلاکت همراه با ماده پيوندی Bio-Oss در بازسازى نسوج از دست رفته ضايعات درجه دو فورکا در مولرهاى فک پايين انجام شد. روش بررسي: ‌در اين مطالعه کارآزمايى بالينى تصادفى، پنج ‌نفر از مراجعه‌کنندگان به دانشکده دندانپزشکى دانشگاه شاهد، ‌که داراى درگيرى فورکا درجه دو ‌مولرهاى فک پايين به صورت دوطرفه بودند تحت درمان قرار گرفتند. دندان مولر يک طرف نيز توسط ماده پيوندى Bio-Oss به همراه پلاسماى غنى از پلاکت و طرف مقابل توسط ماده پيوندى Bio-Oss به تنهايى تحت مداوا قرار گرفت. متغيرهاى عمق پاکت و ‌سطح چسبندگى در زمان عمل، يک و سه ماه پس از جراحى اندازه‌گيرى و ثبت شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون Wilcoxon Signed Ranks تعيين گرديد. يافته‌ها: ‌ميانگين کاهش عمق پاکت 5/1 و سه ماه پس از جراحى در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 67/1±4/2 و 2± 3 ميلى‌متر و در گروه شاهد 22/1±1و 89/0±1/1 ميلى‌متر بود. چسبندگى کلينيکى 5/1 و سه ماه پس از جراحى در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 54/0±6/1 و 44/0±8/1 ميلى‌متر و در گروه شاهد 1±5/1 و 4/1±34/1 ميلى‌متر بود. نتيجه‌گيري: ‌کاربرد توام ماده پيوندى Bio-Oss به همراه پلاسماى غنى از پلاکت در مقايسه با کاربرد Bio-Oss به تنهائى اختلاف معنى‌دارى در ترميم ضايعات فورکاى درجه دو نشان نداد. کليد واژه‌ها: ‌درگيرى فورکا - ‌ Bio-Oss- پلاسماى غنى از پلاکت Clinical evaluation of Bio-Oss alone and in combination with PRP in the treatment of grade II mandibular molar furcation defects Dr. M. Shamaei* - Dr. F. Taleghany* - Dr. A. Kiany** - Dr. MDJ. Kharazifard*** *Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. **Dentist. ***Statistical editor of Research & statistic Center, Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. Background and Aim: Furcation involvement is a condition in which the destruction of interradicular periodontium occurs in the branching area of multirooted teeth, for which different treatment modalities have been suggested. The aim of this study was to compare the response of grade II mandibular molar furcation defects to Bio-oss versus Platelet Rich Plasma (PRP) and Bio-oss treatment. Materials and Methods: In this randomized clinical trial, five patients with bilateral grade II furcation involvement of mandibular molars were selected from those referred to the School of Dentistry, Shahed University of Medical Sciences. The molars were treated with Bio-oss and PRP on one side and Bio-oss on the other side. Measurements of the probing pocket depth (PPD), and clinical attachment level (CAL) were recorded at baseline, 1.5 and 3 months after surgery. Wilcoxon signed-rank test was used for statistical analysis.Results: At 1.5 and 3 months after surgery, the mean PPD reduction in the middle area of the furcation, was 2.4±1.67 mm and 3±2.0 mm in the test and 1±1.22 mm and 1.1±0.89 mm in the control groups, respectively. The mean attachment gain at the same place was 1.6±0.54 mm at 1.5 months and 1.8±0.44 mm at 3 months in the test group, and 1.5±1.0mm at 1.5 months and 1.4±1.34 mm at 3 months in the control group. Conclusion: The results of this study showed no significant difference between treatment with Bio-Oss with and without PRP in regeneration of grade II furcation involvement. Key words: Furcal involvement - Bio-Oss - Platet rich plasma ‌درگيري فوركا ، ‌ Bio-Oss، پلاسماي غني از پلاكت Furcal involvement , Bio-Oss , Platet rich plasma 7 12 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-122-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahmood Shamaei دكتر محمود شماعي mahmoudshamaei@yahoo.com 230031947532846001016 Yes گروه آموزشي پريودنتولوژي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه شاهد Feryal Taleghany دكتر فريال طالقاني 230031947532846001017 No Azadeh Kiany دكتر آزاده كياني 230031947532846001018 No Mohammad javad Kharazifard دكتر محمدجواد خرازي‌فرد 230031947532846001019 No

fa بررسى مقايسه‌اى ميزان مواد به جا مانده بر ديواره‌هاى کانال در طى درمان مجدد ريشه با استفاده از تکنيک‌هاى آماده‌سازى دستى و چرخشي Comparison of remaining obturating material on canal walls using rotary and hand instrumentation techniques for endodontic re-treatment عمومى General پژوهشي Research بررسى مقايسه‌اى ميزان مواد به جا مانده بر ديواره‌هاى کانال در طى درمان مجدد ريشه با استفاده از تکنيک‌هاى آماده‌سازى دستى و چرخشى دکتر جميله قدوسى*- دکتر پرى قاضياني* – دکتر شهرزاد نظري** *- دانشيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. چکيده زمينه و هدف: باقیماندن مواد پرکننده قبلی بر روی دیواره کانال‌ها می‌تواند یکی از علل شکست درمان مجدد ريشه باشد. هدف این مطالعه تعیین و محاسبه مقدار ماده پرکننده باقی مانده روی سطح کانال ریشه بعد از کاربرد دو تکنیک دستی و چرخشی (با، یا بدون کلروفرم) جهت خارج کردن مواد پرکننده ریشه مى‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی کانال‌هاى ريشه نود دندان تک‌ريشه‌اى خارج شدة انسان با استفاده از تکنيک Passive step- back در سه طول کارکرد مناسب، رد شده و کوتاه پرشده آماده‌سازی شدند و با ترکيبى از روشهاى تراکم طرفى سرد و عمودى گرم پر گرديدند. آماده‌سازی مجدد با وسايل مورد آزمايش در سه گروه A (فايل‌هاى دستى استنلس استیل K-type و کلروفرم)، B (فايل‌هاى چرخشيNi-Ti و کلروفرم) و C (فايل‌هاى چرخشى Ni-Ti بدون کلروفرم) انجام شد. ريشه‌ها در جهت طولی به دو نيم تقسيم شدند و مقدار ماده پر کننده باقى‌مانده روى سطح کانال‌های ريشه در يک سوم سرويکالى، ميانى و اپيکالى با استفاده از استریوميکروسکوپ بررسى و اندازه گیری شد و با استفاده از آزمون آماری ANOVA اطلاعات به دست آمده آنالیز گردید. یافته‌ها: در هر سه گروه در دو سوم کرونالى ريشه ميزان ماده پر کننده باقى‌مانده بيشترى نسبت به یک سوم آپیکالی مشاهده شد ولی این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود)05/0P>). اثر طول پرکردگى ريشه (مناسب، رد شده و کوتاه پرشده) روى نسبت مادة پر کننده باقى‌مانده از لحاظ آمارى معنى‌دار نبود)05/0P>). میزان ماده پرکننده باقیمانده در قسمت میانی و آپیکال گروه C (چرخشی بدون کلروفرم) از بقیه گروهها به طور معنی‌داری کمتر بود )05/0P<). نتيجه‌گيري: هيچ‌کدام از وسايل در حذف کامل مواد پر کننده ريشه از ديواره‌ها مؤثر نبودند. اما تکنيک‌هاى چرخشى بدون کلروفرم ديواره‌هاى تميزترى را باقى مى‌گذارند. کلید واژه‌ها: تکنیک‌های آماده‌سازی – چرخشی – دستى - درمان مجدد - مواد باقیمانده - کلروفرم Comparison of remaining obturating material on canal walls using rotary and hand instrumentation techniques for endodontic re-treatment Dr. J. Ghoddusi*- Dr. P. Ghaziani*- Dr. Sh. Nazari** *Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Hamedan University of Medical Sciences. Background and Aim: Inadequate removal of the original obturating material during non-surgical endodontic retreatment may lead to failure of root-canal therapy. The purpose of this in vitro study was to quantify and compare the percentage of root canal area occupied by remaining gutta-percha, employing rotary and hand instrumentation techniques with and without use of chloroform. Materials and Methods: Ninety extracted single-rooted human teeth were prepared by a passive step-back technique in three different working lengths: optimum increased (over-instrumented) and reduced (under-instrumented). Obturation was performed by a combination of cold lateral and warm vertical compaction methods. The teeth were divided into 3 groups according to the methods used for gutta-percha removal: Group A, stainless steel K-type hand files plus chloroform; Group B, rotary Ni-Ti files plus chloroform; and Group C, rotary Ni-Ti files without chloroform. The roots were sectioned longitudinally and the percentage of root canal area occupied by root-filling material was calculated by a digital stereomicroscope in three levels: coronal, middle and apical. Data were analyzed by ANOVA. Results: The coronal two-thirds contained larger amounts of filling material in all 3 groups, but the difference was not significant. A significantly smaller amount of gutta-percha/sealer was found in the middle and apical thirds in group C (P<0.05). The relative percentage of canal area occupied by obturating material was not significantly different among the 3 working-lengths.Conclusion: The use of rotary files without solvent resulted in cleaner canals. However, completely clean root canal walls were not achieved with any of the studied instruments. Key words: Rotary instrumentation technique - Re-treatment - Obturating material - Chloroform تکنیک‌های آماده‌سازی ، چرخشی ، دستي ، درمان مجدد ، مواد باقیمانده ، کلروفرم Rotary instrumentation technique , Re-treatment , Obturating material , Chloroform 13 20 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-89-2&slc_lang=fa&sid=fa Jamileh Ghoddusi دكتر جميله قدوسي jamileh_ghoddusi@ yahoo.com 230031947532846001020 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Pari Ghaziani دكتر پري قاضياني 230031947532846001021 No Shahrzad Nazari دكتر شهرزاد نظري 230031947532846001022 No

fa تعيين درصد بقاى اينله بريج‌هاى کامپوزيتى تقويت شده با فيبر تحت دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهي The survival rate of fiber-reinforced composite inlay bridges after two million load cycles: An in vitro study عمومى General پژوهشي Research تعيين درصد بقاى اينله بريج‌هاى کامپوزيتى تقويت شده با فيبر تحت دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهى دکتر فريده دارابي*- دکتر على ميرفضائليان**- دکتر هاله ناصري*** *- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى گيلان. **- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى متحرک فک و صورت دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اينله بريج‌هاى کامپوزيتى تقويت شده با فيبر به علت محافظه‌کارانه بودن، سهولت ساخت و هزينه پايين مورد استقبال زيادى قرار گرفته است. هدف از اين بررسى تعيين درصد بقاى اينله بريج‌هاى ساخته شده با کامپوزيت تقويت شده با فايبر جهت جايگزينى يک دندان قدامى (لترال) پس از وارد کردن دو ميليون سيکل نيرو در شرايط آزمايشگاهى مى‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربى از سى دندان قدامى گاو به عنوان دندانهاى پايه، جهت ساخت 15 اينله بريج کامپوزيتى براى جايگزينى دندانهاى لترال بالا استفاده شد. با استفاده از يک ماکت دندانى، پانزده بلاک رزينى ساخته شد و در موقع مانت کردن دندانهاى گاو در اين بلاک‌ها سعى به بازسازى زواياى طبيعى دندانها و قوس دندانى در يک اکلوژن نرمال بدون کراودينگ،PDL و عرض بيولوژيکى به عمل آمد. همة اينله بريج‌ها پس از ساخت پانتيک‌ها به طور غيرمستقيم، با تراش حفرات 222 ميلى‌مترى در دندانهاى پايه و پانتيک و بول 5/0 ميلى‌مترى در ميناى پيرامون آن، به وسيله کامپوزيت تقويت شده Nulite F و فيبر قيطانى پلى‌اتيلن (NSI, Australia) ساخته شدند. نمونه‌ها پس از تحمل دو هزار سيکل حرارتى بين 5-55 درجه سانتى‌گراد در دستگاه Cyclic loading در معرض دو ميليون سيکل نيروى سى نيوتن با فرکانس دو هرتس و تحت زاوية صد و سى درجه در محل سه ميلى‌مترى زير لبة اينسيزال پانتيک‌ها قرار گرفتند. يافته‌ها: از 15 اينله بريج ساخته شده سه نمونه به علت ایجاد اشتباهاتی در حین آزمایش از مطالعه حذف شدند، 12 نمونه (100%) دو ميليون سيکل نيروى سى نيوتنى با فرکانس دو هرتس را به خوبى تحمل کردند. نتيجه‌گيري: با توجه به شرايط اين مطالعه بريج‌هاى تقويت شده با فيبر قدامى توانايى تحمل بيش از دو ميليون سيکل نيروى مضغى طبيعى (تقريباً معادل 7-9 سال کارکرد بالينى) را دارند. کليد واژه‌ها: درصد بقا - اينله بريج‌ – کامپوزيت The survival rate of fiber-reinforced composite inlay bridges after two million load cycles: An in vitro study Dr. F. Darabi* - Dr. A. Mirfazaelian** - Dr. H. Naseri*** *Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Guilan University of Medical Sciences. **Assistant Professor of Removable Prosthodontics Dept. Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. ***Dentist. Background and Aim: Fiber reinforced composite (FRC) inlay bridges have become popular for being conservative, simple and relatively inexpensive. The aim of this in vitro study was to determine the survival rate of FRC inlay bridges replacing missing maxillary lateral incisors, after being subjected to a cyclic mechanical load of 2 million cycles with a force of 30 N at a frequency of 2 Hz. Materials and Methods: In this experimental study, 30 anterior bovine teeth were used as abutments to make 15 anterior FRC inlay bridges. Fifteen acrylic resin blocks were fabricated utilizing a dentoform. The teeth were mounted in the resin blocks while trying to simulate normal tooth angulations, PDL and biologic width. Pontics were made indirectly and bridges were directly fabricated in 222 mm prepared cavities using Nulite F fiber- reinforced composite resin and polyethylene fiber based braids (NSI, Australia). The specimens were thermocycled for 2000 cycles between 5°C and 55°C and were then exposed to two million load cycles (30 N, 2 Hz) at 130°C to the long axis of the pontics (3mm under the incisal edge) in a cyclic loading machine. Results: Three specimens were excluded due to experimental mishandling. All 12 remaining bridges (%100) survived the applied loads. Conclusion: Based on the results of this study, it may be concluded that FRC bridges can tolerate more than 2 million normal masticatory forces which is equivalent to 7-9 years of clinical service. Key words: Survival Rate - Inlay bridges - Composite درصد بقا ، اينله بريج‌ ، كامپوزيت Survival Rate , Inlay bridges , Composite 21 27 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-93-2&slc_lang=fa&sid=fa Faride Darabi دكتر فريده دارابي f_darabi2002@yahoo.com 230031947532846001023 Yes گروه آموزشي ترميمي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان Ali Mirfazaelian دكتر علي ميرفضائليان 230031947532846001024 No Haleh Naseri دكتر هاله ناصري 230031947532846001025 No

fa ارزيابى تکنيک‌هاى مختلف شفاف‌سازى دندانها: يک روش کمکى در مطالعه آناتومى کانال دندان Evaluation of different clearing techniques: An auxiliary method for studying root canal anatomy عمومى General پژوهشي Research ارزيابى تکنيک‌هاى مختلف شفاف‌سازى دندانها: يک روش کمکى در مطالعه آناتومى کانال دندان دکتر مهدى وطن‌پور*- دکتر مريم جاويدي** *- دستيار تخصصى گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. چکيده زمينه و هدف: کیفیت نامناسب دندانهای شفاف شده مستقیماً بر روی نتایج مطالعات بنیادی سیستم کانال ریشه تاثیرگذار است، هدف از این مطالعه مقایسه رایجترین، موثرترین و در عین حال ساده‌ترین روشهاى مورد استفاده شفاف‌سازى دندانها مى‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی پنجاه عدد دندان پرمولر خارج شده انسانی بالغ انتخاب گردید. دندانها به پنج گروه ده‌تایی به صورت تصادفی تقسیم شدند و دندانهای هر گروه براساس یک روش رایج، شفاف‌سازی شدند. اختلاف عمده گروهها در نوع ماده دکلسیفیه کننده (اسیدکلریدریک و اسید نیتریک) و ماده شفاف کننده (اژنول و متیل سالسیلات) بود. پس از تکمیل مراحل انجام کار کلیه نمونه‌ها توسط دو نفر اندودنتیست از بابت کیفیت شفاف‌سازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس اطلاعات جمع‌آوری شده تحت آنالیز آماری Chi-Square و Kruskal-Wallis قرار گرفتند. یافته‌ها: بررسیهای آماری و جمع نظرات دو مشاهده‌گر بیانگر وجود اختلاف معنی‌دار بین گروهها بود و گروه يک یعنی اسیدکلریدریک 10% به همراه متیل سالسیلات بهترین نتیجه را داشت. نتيجه‌گيري: استفاده از روش مطالعه حاضر در مواردی که نیاز به انجام تکنیک شفاف‌سازی دندان می‌باشد مفید است. کلید واژه‌ها: تکنیک شفاف‌سازی - آناتومی کانال ریشه - دندان شفاف Evaluation of different clearing techniques: An auxiliary method for studying root canal anatomy Dr. M. Vatanpour* - Dr. M. Javidi** * Resident of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences.Background and Aim: Various techniques for clearing the root canal system have been used in different aspects of dentistry. Poor quality of the final cleared tooth may affect accurate evaluation of the anatomy or other characteristics of the canals. The purpose of this study was to compare a number of currently used clearing methods in order to identify the most effective procedure. Materials and Methods: Fifty human extracted premolars were included in this experimental study. A routine clearing protocol was employed for all teeth. The specimens were divided into 5 groups of 10, applying different combinations of decalcifying (HCL, HNO3) and clearing agents (eugenol, methyl salicylate). The samples were examined by two endodontists. Data were subjected to statistical analysis using Chi-square and Kruskal Wallis tests. Results: A significant difference was observed between the study groups. The most effective decalcifying material and clearing agent was %10 HCl and methyl salicylate, respectively. Conclusion: According to the results of the present investigation, application of %10 HCl along with methyl salicylate is suggested for the evaluation of the root canal system. Key words: Clearing technique - Root canal anatomy - Transparent tooth تکنیک شفاف‌سازی ، آناتومی کانال ریشه ، دندان شفاف Clearing technique , Root canal anatomy , Transparent tooth 28 33 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-123-1&slc_lang=fa&sid=fa Mehdi Vatanpour دكتر مهدي وطن‌پور drvatanpour@gmail.com 230031947532846001026 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Maryam Javidi دكتر مريم جاويدي 230031947532846001027 No

fa بررسى تأثير لايه اسمير عاجى بر ميزان گير پست‌هاى ريختگى با دو نوع سمان مختلف Effect of smear layer on the retention of custom made posts luted with two different cements عمومى General پژوهشي Research بررسى تأثير لايه اسمير عاجى بر ميزان گير پست‌هاى ريختگى با دو نوع سمان مختلف دکتر حسن سازگارا* - دکتر کاوه سيدان** - دکتر اميرحسين مجيدي*** *- دانشيار و مدير گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. **- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. ***- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين. چکيده زمينه و هدف: ميزان گير پست در درمانهاى پروتزى اهميت بسزايى دارد و عوامل زيادى روى آن تأثير مى‌گذارد، اين مطالعه با هدف بررسى تأثير لايه اسمير عاجى بر ميزان گير پست‌هاى ريختگى سمان شده با سمان کامپوزيت رزين (Panavia F2.0) و سمان زينک فسفات (Dentsply) انجام گرفت. روش بررسي: در اين مطالعه تجربى، تاج چهل عدد پره‌مولرهاى تک ريشه فک پايين قطع و بعد از انجام درمان اندو با گوتاپرکا پر شدند. آماده‌سازى با روش مستقيم و رزين آکريلى الگوهاى رزينى انجام شد و نمونه‌ها به چهار گروه ده‌تايى تقسيم شدند. در گروه A، فضاى پست با دو ميلى‌ليتر نرمال سالين 9/0% شستشو و سپس خشک شد. از سمان زينک فسفات براى چسباندن پست‌ها استفاده گرديد. گروه B: فضاى پست با يک ميلى ليتر محلول EDTA، 17%، يک ميلى ليتر هايپوکلريد سديم 25/5% و با ده ميلى ليتر آب مقطر شستشو و فضاى داخل کانال خشک گرديد. در اين گروه نيز از سمان زينک فسفات استفاده شد. گروه C: فضاى پست با دو ميلى ليتر نرمال سالين 9/0% شستشو و سپس خشک شد. براى چسباندن پست‌ها از سمان Panavia F2.0 استفاده گرديد. گروه D: فضاى پست با يک ميلى ليتر محلول EDTA، 17% و يک ميلى ليتر هايپوکلريد سديم 25/5% و ده ميلى ليتر آب مقطر شستشو و پس از خشک شدن فضاى داخل کانال از سمان Panavia F2.0 براى چسباندن پست‌ها استفاده گرديد. اندازه‌گيرى ميزان گير نمونه‌ها با Instron (سرعت نيم ميلى متر در دقيقه) انجام و اثر نوع مادة شستشو دهندة و نوع سمان بر ميزان گير پست با استفاده از آزمون 2 – Way ANOVA بررسى شد. يافته‌ها: ميزان گير در گروه A برابر 98/1±66/19 کيلوگرم، در گروه B برابر 08/2±72/19 کيلوگرم، در گروه C برابر 08/2±99/20 کيلوگرم و در گروه D، 66/3±17/22 کيلوگرم بوده است. نتايج آزمون آمارى اختلاف معنى‌دارى بين دو مادة نوع ماده شستشو دهنده تأثير معنى‌دارى بر ميزان گير پست نداشت اما نوع سمان تأثير معنى‌دارى بر ميزان گير پست داشت(05/0P<). نتيجه‌گيري: سمان رزينى (Panavia F2.0) گير بيشترى را در مقايسه با سمان زينک فسفات در پست‌هاى ريختگى ايجاد مى‌نمايد. در ضمن حذف لايه اسمير عاجى تأثير آمارى معنى‌دارى بر ميزان گير پست‌هاى ريختگى ندارد. کليد واژه‌ها: لايه اسمير عاجى - پست ريختگى - سمان رزينى - سمان زينک فسفات - گير Effect of smear layer on the retention of custom made posts luted with two different cements Dr. H. Sazgara*- Dr. K. Seyyedan ** - Dr. A.H. Majidi*** *Associate Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences.**Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. ***Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. Background and Aim: Post retention has a considerable effect on restorative treatments and is influenced by various factors. The purpose of this study was to evaluate the effect of dentinal smear layer on the retention of custom-made posts luted with composite resin and zinc phosphate cements. Materials and Methods: Forty single-rooted lower premolars were decoronated, filed and filled with gutta-percha and divided into 4 equal groups. Post spaces were prepared to a length of 8 mm. Direct post patterns were made with acrylic resin and castings were fabricated using Ni-cr alloy. In Groups A and C, the post spaces were rinsed with 2 ml of 0.9% normal saline. The specimens in Groups B and D were rinsed with 1 ml of 17% EDTA followed by 1 ml of 5.25% Naocl and 10 ml distilled water. After drying, ZPC (Dentsply) was used for cementation in groups A and B. The samples in Groups C and D were luted with Panavia F2.0. Retention was measured on a Universal Testing Machine at 0.5 m/min. Data were subjected to statistical analysis using ANOVA. Results: The mean amount of retention was 19.66±1.98 kg, 19.72±2.08 kg, 20.99±2.08 kg and 22.17±3.66 kg in groups A, B, C and D, respectively. There was no significant difference between the groups, but the mean value was highest in group D. Conclusion: The use of resin cement provided greater retention for custom-made posts compared to ZPC. Removing dentinal smear layer did not significantly affect the retention of custom-made posts cemented with ZPC or Panavia F2.0. Key words: Smear layer - Custom-made post - Resin cement - Zinc phosphate cement - Retention لايه اسمير عاجي ، پست ريختگي ، سمان رزيني ، سمان زينك فسفات ، گير Smear layer , Custom-made post , Resin cement , Zinc phosphate cement , Retention 34 42 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-124-1&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Sazgara دكتر حسن سازگارا Hsazegara@yahoo.com 230031947532846001028 Yes گروه آموزشي پروتزهاي ثابت دنداني دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي Kaveh Seyyedan دكتر كاوه سيدان 230031947532846001029 No Amir hossein Majidi دكتر اميرحسين مجيدي 230031947532846001030 No

fa مقايسه اسمير لاير باقيمانده در ديواره کانال در دو روش اينسترومنتيشن دستى و چرخشى با سرعتهاى متفاوت Comparison of the remaining smear layer following use of manual and rotary instruments with various speeds عمومى General پژوهشي Research مقايسه اسمير لاير باقيمانده در ديواره کانال در دو روش اينسترومنتيشن دستى و چرخشى با سرعتهاى متفاوت دکتر مريم بيدار*- دکتر مينا زارعي**- دکتر اعظم‌السادات مدني***- دکتر محمدجواد خرازى فرد**** *- دانشيار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاديار گروه آموزشى اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. ***- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. ****- مشاور آمار مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. چکيده زمينه و هدف: توليد اسمير لاير و دبرى در اينسترومنتيشن با فايل‌هاى دستى یا چرخشی موجب کاهش سيل آپيکال و تطابق ماده پرکننده با ديواره کانال مى‌گردد از معايب اين وسايل است. هدف از اين مطالعه بررسى مقايسه‌اى اسميرلاير توليد شده ناشى از اينسترومنتيشن با وسايل دستى استينلس استيل و اينسترومنت‌هاى چرخشى Ni-Ti از گروه پروفايل مى‌باشد. روش بررسي: در این مطالعه آزمایشگاهی تعداد شصت دندان تک ريشه خارج شده انسان با حداقل انحنا به دو گروه تقسيم شدند و تاج دندانها قطع شد. گروه 1 با فايل استينلس استيل و روش استپ بک و دندانهاى گروه 2 به سه زير گروه تقسيم شده و به ترتيب با سرعتهاى هزار، هشت هزار و بيست و چهار هزار در دقيقه با سيستم چرخشى G.T profle اينسترومنت شدند. از گروههاى 1 و 2، دو دندان به عنوان کنترل انتخاب شد که جهت حذف اسمیرلایر 15 دقيقه در EDTA، 17% قرار گرفته و بعد با Naocl، 25/5% شسته شد. سپس تمام نمونه‌ها در جهت باکولينگوال برش داده شده و با پودر طلا - پالاديوم پوشيده گرديد و با ميکروسکوپ الکترونى ارزيابى شدند، جهت بررسی نتایج از دو تست آماری Kruskall - Wallis و Mann - Whitney U استفاده گرديد. يافته‌ها: در ناحیه کرونال تراکم ذرات اسمير پلاک بین سرعتهای مختلف سیستم چرخشی تفاوت معنی‌داری نداشت و بیشترین تراکم مربوط به هشت هزار دور بود. در ناحیه میانی کانال کمترین تراکم در روش دستی و در ناحیه اپیکال تفاوت بین نواحی مختلف کانال ارزشمند نبود. اندازه ذرات دبری در سطوح مختلف ریشه در روش چرخشی کوچکتر و با چسبندگی کمتر بود. نتيجه‌گيري: استفاده از فايل‌هاى Ni-Ti چرخشى، اسميرلاير نازکتر و يکنواخت‌ترى با چسبندگى کمتر به ديواره کانال ايجاد مى‌کند که با شستشوى فراوان امکان پاکسازى بيشتر کانال فراهم مى‌شود. کليد واژه‌ها: ميکروسکوپ الکترونى – اسميرلاير – اينسترومنت‌هاى چرخشى Comparison of the remaining smear layer following use of manual and rotary instruments with various speeds Dr. M. Bidar* - Dr. M. Zarei** - Dr. A.A Madani***, Dr. MDJ. Kharazifard**** * Associate Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Endodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. *** Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences.**** Statistical editor of research & statistic center, Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences Background and Aim: Endodontic smear layer (SL) can reduce the apical seal and adaptation of gutta-percha to root canals (RCs). Instruments with adequate flexibility and proper speed create less smear during RC preparation. The purpose of this in vitro study was to compare the amount of SL following canal preparation by hand and rotary instrumentation. Materials and Methods: Sixty freshly extracted single-rooted teeth with minimum curvatures were divided into two groups. All canals in group 1 were instrumented with SS-type K-files using a step-back technique. The remaining teeth constituting group 2 were divided into 3 subgroups and prepared by employing the GT profile system at rotational speeds of 1000, 8000, and 24000 rpm. In both groups, 2 teeth were selected as controls, which were placed in 17% EDTA for 15 minutes and then washed with 5.25% Naocl. All specimens were cut bucco-lingually, and evaluated under an electron microscope. Kruskal-Wallis and Man-Whitney U tests were used to compare the groups. Results: A significant difference in the amount of SL was not observed between the three rotational speeds at the coronal portions of the RCs. These sections were cleaner in the 1000 and 24000 rpm groups. No significant difference was found between the two instrumentation techniques in the apical portions. The mean size of the smear plug was larger and showed a greater amount of attachment in group 1 as compared to group 2. Conclusion: Ni-Ti rotary instruments produced a thinner SL with less attachment to the root canal walls making it easy to remove with sufficient irrigation. Key words: Electron microscope – Smear layer - Rotary instruments ميكروسكوپ الكتروني ، اسميرلاير ، اينسترومنت‌هاي چرخشي Electron microscope , Smear layer , Rotary instruments 43 49 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-125-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Bidar دكتر مريم بيدار mbidar2001@yahoo.com 230031947532846001031 Yes گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Mina Zarei دكتر مينا زارعي 230031947532846001032 No Azamosadat Madani دكتر اعظم‌السادات مدني 230031947532846001033 No Mohammad javad Kharazifard دكتر محمدجواد خرازي فرد 230031947532846001034 No

fa مقايسه يافته‌هاى کلينيکى به دنبال استفاده از بخيه و چسب بافتى در بستن زخم ناشى از جراحيهاى افزايش طول تاج به روش فلپ موقعيت اپيکالي Comparison of silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate on wound closure following surgical crown lengthening using apically positioned flap surgery عمومى General پژوهشي Research مقايسه يافته‌هاى کلينيکى به دنبال استفاده از بخيه و چسب بافتى در بستن زخم ناشى از جراحيهاى افزايش طول تاج به روش فلپ موقعيت اپيکالى دکتر احمد مقاره عابد* - دکتر محمد اعتصام‌پور** *- استاديار گروه آموزشى پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: استفاده از چسب بافتى (سيانوآکريلات) به جاى نخ بخيه در جراحيهاى پريودنتال به دليل مزاياى متعددى از قبيل عدم خونريزى، درد و عفونت کمتر و نيز زمان کم مورد نياز سير صعودى داشته است. هدف از اين مطالعه مقايسه يافته‌هاى کلينيکى بين دو روش بخيه و چسب بافتى در جراحيهاى افزايش طول تاج به روش موقعيت اپيکالى بوده است. روش بررسي: در يک مطالعه کارآزمايى بالينى 32 بيمار داوطلب با محدوده سنى 25-50 سال که فاقد هرگونه بيمارى سيستميک و از شاخص بهداشت دهان خوب برخودار بودند از ميان مراجعان به بخش پريودنتولوژى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى اصفهان در طى نيم‌سال دوم سال تحصيلى 80-1381 به روش مراجعه مستمر انتخاب و با معاينه و مشاهده در فواصل زمانى به وسيله آينه و سوند، اطلاعات آنان ثبت گرديد. بيماران به صورت تصادفى در دو گروه بخيه (کنترل) و چسب بافتى (آزمون) قرار و بعد از انجام روش جراحى افزايش طول تاج و بردن لثه به موقعيت اپيکالى در گروه اول زخم ايجاد شده به وسيله بخيه (کنترل) و در گروه دوم زخم ايجاد شده به وسيله چسب بافتى (آزمون) بسته شدند. بيماران به منظور پيگيرى و معاينه بعد از يک، دو، سه و ده روز مراجعه و متغيرهاى درجه خونريزى، درد، عفونت و زمان بهبودى زخم در آنها به وسيله آزمونهاى Sign و Friedman بررسى شد. يافته‌ها: شاخص خونريزى در مقاطع زمانى روزهاى اول و دوم در دو گروه با هم تفاوت معنى‌دارى از نظر آمارى داشته است (01/0P<) در حالى که اين تفاوت بين دو گروه در روزهاى سوم و دهم قابل توجه نبود. همچنين در هر دو گروه با گذشت زمان خونريزى به طور معنى‌دارى کاهش يافته بود. (آزمون: 0001/0P<، کنترل: 001/0P<)، تفاوت دو گروه کنترل و آزمون از نظر شاخص درد در روزهاى اول و دوم معنى‌دار (01/0P<، 05/0P<) ولى در روزهاى سوم و دهم معنى‌دار نبود. در گروه چسب بافتى زخم از روند بهبودى مطلوبترى نسبت به گروه بخيه در روز دهم برخوردار بود(05/0P<)، دو گروه تفاوت معنى‌دارى از نظر شاخص عفونت در روز دهم نداشتند. نتيجه‌گيري: استفاده از چسب بافتى در جراحيـهاى افزايـش طـول تاج به روش موقعيت اپيکالى موجب کاهش ميزان خونريزى در ناحيه جراحى، کاهش ميزان درد و نيز افزايش ميزان بهبودى زخم مى‌گردد هرچند که با گذشت زمان تفاوت بين دو روش کاهش مى‌يابد. کليد واژه ها: نخ بخيه – چسب بافتى (سيانواکريلات) – افزايش طول تاج – موقعيت اپيکالى Comparison of silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate on wound closure following surgical crown lengthening using apically positioned flap surgery Dr. A. Moghareh Abed* - Dr. M. E'tesampoor*** Assistant Professor of Periodontics Dept., Faculty of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. ** Dentist. Background and Aim: The use of cyanoacrylate tissue glue as an alternative to silk sutures has increased due to its various advantages. The purpose of this experimental study was to compare the clinical outcome of surgical crown lengthening using silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate. Materials and Methods: Thirty-two individuals with no history of systemic diseases and good oral hygiene were selected from patients referred to the Department of Periodontics, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. Following apically positioned flap surgery, the wounds were closed by silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate in the control and experimental groups, respectively. Bleeding, pain and healing-time were evaluated 1, 2, 3, and 10 days postoperatively. Sign and Friedman tests were used for statistical analysis. Results: A significant difference was observed in bleeding between the two groups at days 1 and 2 (P<0.01) but not days 3 and 10. In both groups, the bleeding index decreased significantly with time. Pain indices were significantly different between the two groups on the first and second days (P<0.01, P<0.05), but not the third and tenth days. Wound healing significantly improved in the test - as compared to the control group at day 10 (P<0.05). The two groups showed no significant difference in terms of infection at day 10. Conclusion: The use of cyanoacrylate in crown lengthening surgery can improve wound healing and reduce bleeding and pain, especially compared to suturing techniques. However, the differences between these two methods decrease with time. Key words: Suture - Tissue glue - Crown lengthening - Appically positioned flap نخ بخيه ، چسب بافتي (سيانواكريلات) ، افزايش طول تاج ،موقعيت اپيكالي Suture , Tissue glue , Crown lengthening , Appically positioned flap 50 55 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-8-2&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Moghareh Abed دكتر احمد مقاره عابد Mogaherehabed@dnt.muc.ac.ir 230031947532846001035 Yes گروه آموزشي پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان Mohammad E'tesampoor دكتر محمد اعتصام‌پور 230031947532846001036 No

fa سايلن و باند رزين - سراميک Silane and bonding of Resins to Ceramic عمومى General مروري Review سايلن و باند رزين - سراميک دکتر کاوه سيدان* - دکتر مريم کلالى‌پور** - دکتر مهدى جوان** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. **- دستيار گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شهيد بهشتي. چکيده زمينه و هدف: هنگامى که اتصال چسبندگى دو ماده ناسازگار باشد، براى ايجاد سازگارى بين آن دو از ماده سومى که خواص اتصال و چسبندگى بين دو ماده ديگر را دارد استفاده مى‌شود. سايلن‌ها موادى هستند که به منظور ايجاد چسبندگى در دندانپزشکى کاربرد دارند. استفاده از سايلن‌ها نه تنها باعث بالا رفتن استحکام مى‌شود بلکه از شکست اتصال در محل تماس دو ماده جلوگيرى مى‌نمايد. نظر به استفاده گسترده از اين مواد در دندانپزشکى و افزايش کاربرد آنها در سالهاى اخير، مطالعه حاضر با هدف مرور مطالعات منتشر شده در زمينه کاربرد سايلن‌ها و باند سراميک-رزين صورت گرفت. روش بررسی: برای انجام این مطالعه و به منظور دسترسی به اطلاعات مورد نیاز از موتورهای جسنجوگر اینترنتی و آرشیو مقالات کتابخانه‌ها استفاده شد. نتيجه‌گيري: مرور کلى نتايج مطالعه نشان مى‌داد که على رغم استفاده از روشهاى مختلف تهيه نمونه و تنوع در آزمونهاى استحکام باند استفاده از سايلن باند کامپوزيت به رزين را تا 25% افزايش مى‌دهد. اچ کردن توسط اسيد فسفريک و کاربرد Silane coupling agent دو عامل مهم در افزايش استحکام باند سمان گزارش گرديده است. البته تحقيقاتى که در مورد نقش اچينگ و کاربرد سايلن بر استحکام باند انجام شده است نشان داده‌اند کاربرد سايلن مناسب مى‌تواند استحکام قابل قبولى ايجاد نمايد بدون اينکه نيازى به اچ کردن باشد. سايلن‌هاى هيدروليز شده به واسطه عدم توليد متانول قادر به تبخير کامل آب ناشى از واکنشها نبوده، در صورتى که سايلن‌هاى هيدروليز نشده با توليد سه مولکول متانول آب سطحى را تبخير و با باند سيستم‌هاى ادهزيو تداخل ايجاد نمى‌کنند. بنابراين استحکام باند بدست آمده در سايلن‌هاى هيدروليز نشده بالاتر بوده است. نقش عواملى مثل تکنيک مناسب در کار با سايلن، نوع چسبندگى به کار رفته و نيز نوع سايلن (مثلاً هيدروليز شده و نشده) در استحکام باند بدست آمده موثر مى‌باشد. کليد واژه‌ها: سايلن - استحکام باند - رزین- سرامیک Silane and bonding of Resins to Ceramic Dr. K. Seyyedan* - Dr. M. Kalalipoor** - Dr. M. Javan***Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **Resident of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. Background and Aim: When bonding between two different dental materials is impossible due to structural dissimilarity, a third material can be used at the interface to achieve the desired bond. Silanes have been developed for this purpose and can improve bonding strength in dental restorations by preventing debonding at the interface region. The present study reviewed the relevant publications in order to determine the effect of silane on the bond strength of ceramic to resin restorations. Materials and Methods: Multiple internet search engines including Google, AltaVista, and the archives of related Journals were used in order to access information on the properties of silane. Conclusion: Application of silane increases the bonding strength between composite and resin by approximately 25%, regardless of different fabrication and testing methods. Etching with phosphoric acid and treatment with silane emerged as the two most significant factors in the improvement of the bonding strength of cements. However, using an appropriate coupling agent even without etching has also been shown to produce an acceptable bonding strength. Hydrolyzed silanes do not produce methanol and therefore cannot completely vaporize the water generated during chemical reactions. On the other hand, non-hydrolyzed silanes vaporize surface water by producing 3 methanol molecules and thus do not interfere with bonding of adhesive systems. Therefore the bonding strength of non-hydrolized silanes is greater than hydrolyzed silanes. In conclusion, the type of silane (hydrolyzed, non-hydrolyzed), the adhesive used and the technique of its application are considered to be three of the most important factors affecting bond strength. Key words: Silane bonding agents - Bond strength - Resin-Ceramic bond سايلن - استحكام باند - رزین- سرامیک Silane bonding agents ,Bond strength ,Resin, Ceramic bond 56 64 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-126-1&slc_lang=fa&sid=fa Kaveh Seyyedan دكتر كاوه سيدان Kseyedan@hotmail.com 230031947532846001040 Yes گروه آموزشي پروتز ثابت دنداني دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي Maryam Kalalipoor دكتر مريم كلالي‌پور 230031947532846001041 No Mehdi Javan دكتر مهدي جوان 230031947532846001042 No

fa بررسى و مقايسه ميزان استحکام خمشى دو نوع لحيم خميرى و ميله‌اى در آلياژ بيس Comparison of flexure resistance between two rod and paste solders in base metal alloy عمومى General پژوهشي Research بررسى و مقايسه ميزان استحکام خمشى دو نوع لحيم خميرى و ميله‌اى در آلياژ بيس دکتر محمدرضا صابوني* - دکتر جليل قنبرزاده* - مهندس سعيد ابراهيم‌زاده**- دکتر على معادى رودسري*** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- مشاور آمار، عضو هيأت علمى دانشکده پرستارى و مامايى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. ***- مربى گروه پزشکى اجتماعى و آمار حياتى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. چکيده زمينه و هدف: لحيم‌کارى يکى از اعمال مورد استفاده در ساخت پروتزهاى ثابت است که براى اتصال قطعات بريج، اصلاح تماسهاى پروگزيمالى و اکلوزالى کاربرد دارد. هدف از اين مطالعه مقايسه استحکام خمشى دو نوع لحيم ميله‌اى و خميرى شکل مورد استفاده در آلياژهاى بيس متال مى‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهى سى نمونه مکعب مستطيل فلزى به ابعاد 20×4×5 ميلى‌متر از آلياژ بيس سوپرکست تهيه گرديد و پس از تقسيم هر نمونه به دو قطعه، نمونه‌ها به صورت دوبدو در فاصله 3/0 ميلى‌متر از يکديگر ايندکس‌گيرى و در داخل گچ لحيم‌کارى ثابت شدند. مراحل لحيم‌کارى در دو گروه با استفاده از دو لحيم ميله‌اى و خميرى انجام گرديد. تست خمش با استفاده از دستگاه اينسترون Zwik صورت گرفت و داده‌ها توسط آزمون آمارى F و t آناليز شدند. يافته‌ها: حداقل و حداکثر استحکام خمشى در گروه لحيم ميله‌اى به ترتيب 2/107 و 2/301 نيوتن و در گروه لحيم خميرى به ترتيب 8/62 و 3/109 نيوتن بدست آمد. ميانگين استحکام خمشى براى گروه لحيم ميله‌اى برابر 5/196 نيوتن و در گروه لحيم خميرى 8/89 نيوتن بود. بين دو گروه مورد مطالعه اختلاف معنى‌دارى در مقدار استحکام خمشى مشاهده شد (001/0=P). نتيجه‌گيري: استحکام خمشى لحيم ميله‌اى به طور معنى‌دارى بيشتر از لحيم خميرى مى‌باشد. کليد واژه‌ها: لحيم - آلياژ بيس - استحکام خمشى Comparison of flexure resistance between two rod and paste solders in base metal alloy Dr. MR. Sabooni* - Dr. J. Ghanbarzadeh*- S. Ebrahimzadeh** - Dr. A. Moady Rodsari *** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Member of Faculty of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences. *** Member of Communicative Medicine and Biostatistics Dept., Mashhad University of Medical Sciences. Background and Aim: Soldering is used in fixed prosthodontics, for different purposes such as connecting separate parts of the bridge, recontouring proximal and occlusal contacts and repairing casting voids. The aim of this study was to compare the flexural resistance of two rod and paste solders used in base metal alloys. Materials and Methods: Thirty rectangular specimens (1×4×30 mm) were made using super cast base alloy. The samples were sectioned into two equal parts and were placed in a soldering investment as pairs with 0.3 mm gaps between them. They were divided into 2 groups and soldered with rod solder in one group and paste solder in the other. The samples were subjected to a flexure test on a Universal Testing Machine. Statistically analysis was performed using F- and t-tests. Results: The minimum and maximum flexural resistance was 107.2N and 301.2N for the rod- and 62.8N and 109.3N for the paste solders, respectively. The mean flexural resistance was 196.5N in the rod solder group and 89.8N in the paste solder group. A significant difference in flexural resistance was observed between the two study groups (P=0.001). Conclusion: The results of this study indicated that flexural resistance of the rod solders was significantly higher than the paste solders. Key words: Soldering - Base alloy - Flexure resistance لحيم ، آلياژ بيس ، استحكام خمشي Soldering , Base alloy , Flexure resistance 65 70 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-11-2&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Sabooni دكتر محمدرضا صابوني dr.sabooni@yahoo.com 230031947532846001043 Yes گروه آموزشي پروتزهاي دنداني دانشكده و مركز تحقيقات دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Jalil Ghanbarzadeh دكتر جليل قنبرزاده 230031947532846001044 No Saeed Ebrahimzadeh مهندس سعيد ابراهيم‌زاده 230031947532846001045 No Ali Moady Rodsari دكتر علي معادي رودسري 230031947532846001046 No

fa ارزيابى و مقايسه نمايان شدن لبة انسيزال در بيماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران Anterior tooth display in patients referred to the Faculty of Dentistry,Tehran University of Medical Sciences عمومى General پژوهشي Research ارزيابى و مقايسه نمايان شدن لبة انسيزال در بيماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران دکتر حبيب حاجى ‌ميرآقا*- دکتر فرنوش فلاح‌زاده**- دکتر على طيبي*** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى ثابت دندانى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. **- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى قزوين. ***- ارتودنتيست. چکيده زمينه و هدف: دندانهاى ثناياى ميانى در ايجاد زيبايى، تکلم صحيح و کسب رضايت بيمار اهميت دارند. به همين منظور اين مطالعه با هدف ارزيابى و مقايسه ميزان نمايان شدن لبه انسيزال Incisal Edge Exposure(IEE) دندانهاى ثناياى ميانى بالاو پايين بر حسب سن و جنس در حالت استراحت انجام و در اين زمينه فرمول‌هاى راهبردى براى دندانپزشکان تعيين گرديد. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعى، صد و بيست بيمار مرد و زن مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران در نيم‌سال دوم 81-82، که در گروه سنى 20-49 سال قرار داشتند و فاقد لب تروماتيزه، تحليل لثه، بيمارى لثه يا پريودنتال، سايش پاتولوژيک در دندانهاى قدامى، لقى، اکستروژن يا پروتز در دندانهاى قدامى بودند به صورت تصادفى انتخاب شده و بعد از تعيين سن، جنس و کلاس اکلوژن (براساس طبقه‌بندى انگل و رابطه مولرى) در آنها، ميزان نمايان شدن دندانهاى ثناياى ميانى بالا و پايين (IEE)، طول تاج کلينيکى (Ig) در دندانهاى ثناياى ميانى بالاو پايين و همچنين ارتفاع لب بالا(LL) در حالت استراحت با استفاده از يک خط‌کش فلزى کوچک اندازه‌گيرى شد. بعد از جمع‌آورى داده‌ها، ميزان IEE، Ig و LL به تفکيک جنس (آزمون t) و سن و همچنين رابطه IEE و Ig با طول لب بالا(LL) (آناليز Fischer) تعيين شد. يافته‌ها: ميانگين Ig در دندانهاى ثناياى ميانى بالا و پايين در مردان بيشتر از زنان بود که اين اختلاف طول در دندانهاى ثناياى ميانى پايين معنى‌دار نبود. ميانگين IEE در مردان بيشتر از زنان بود که البته اين اختلاف در دندانهاى ثناياى ميانى پايين معنى‌دار نبود. ميانگين طول لب در مردان 07/24 ميلى‌متر بيشتر از ميانگين طول لب در زنان (2/21 ميلى‌متر) بود. با افزايش سن، ميزان نمايان شدن لبه انسيزال در دندانهاى ثناياى ميانى بالا کاهش و ميزان نمايان شدن در دندانهاى ثناياى ميانى پايين افزايش مى‌يابد که اين افزايش IEE در دندانهاى ثناياى ميانى پائين با افزايش سن معنى‌دار نبود. در اين مطالعه روابطى بدست آمد که با توجه به طول لب (LL)، ميزان نمايان شدن لبه انسيزال در دندانهاى ثناياى ميانى بالا و طول تاج کلينيکى دندانهاى ثناياى ميانى بالا را مى‌توان بررسى کرد (LL159/0-18/5=IEELU و LL16/0-29/5=IEERU). نتيجه‌گيري: با توجه به عوامل مختلفى که در اين مطالعه مورد بررسى قرار گرفتند، نتايج حاصله مى‌تواند در جامعه ايرانى، دندانپزشک را يارى دهد تا با توجه به جنس، سن و طول لب بالاى بيمار طرح ايده‌آل و مناسبى را از لحاظ ميزان نمايان بودن لبه انسيزال دندانهاى ثناياى ميانى بالا و پايين جهت نيل به حداکثر زيبايى ارائه دهد. کليد واژه‌ها: لبه انسيزال - ثناياى ميانى - طول تاج کلينيکى - طول لب بالا- سن - جنس Anterior tooth display in patients referred to the Faculty of Dentistry,Tehran University of Medical Sciences Dr. H. Hagimiragha* - Dr. F. Fallahzadeh** - Dr. A. Tayebi*** * Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences. *** Orthodontist. Background and Aim: Central incisors are important in achieving facial aesthetics and correct phonetics. This study evaluated the amount of incisal edge exposure (IEE) of upper and lower central incisors (UCIs, LCIs) with the lips in resting position, and its correlation with patients’ age and sex. The present investigation was also designed to assess practical methods for clinical evaluation of patients. Materials and Methods: One-hundred twenty patients between 20-49 years were included in this study. None of the participants had gingival recession, periodontal/gingival diseases, traumatized lips, tooth mobility/extrusion or prostheses replacing anterior teeth. Age, sex and occlusal and molar relationships (Angle’s classification) were recorded. IEE, Incisogingival length (IgL) of the UCIs and LCIs and lip length (LL) in resting position were measured for each patient using a metal ruler. IEE, IgL and LL were analyzed according to sex and age by t-test. Fischer’s exact test was used to verify the relation between IEE and Ig with LL. Results: The mean averages of IEE and IgL of the UCIs and LCIs were larger in men than women; however the difference was not significant in LCIs. The mean average of LL was 24.07mm and 21.2mm in males and females, respectively. IEE decreased in the UCIs and increased in the LCIs with advancing age, but this difference was not significant in the LCIs. The following formula was calculated according to the obtained data: IEE-Right-Upper = 5.29 – 0.16 LL IEE-Left-Upper = 5.18 - 0.159 LL Conclusion: These findings can be used as a diagnostic aid for selecting appropriate IEEs allowing maximum dentofacial aesthetics. Key words: Incisal Edge Exposure - Incisogingival length - Lip length لبه انسيزال ، ثناياي مياني ، طول تاج کلينيکي ، طول لب بالا ، سن ، جنس Incisal Edge Exposure , Incisogingival length , Lip length 71 77 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-127-1&slc_lang=fa&sid=fa Habib Hagimiragha دكتر حبيب حاجي ‌ميرآقا H.Miragha@yahoo.com 230031947532846001047 Yes گروه آموزشي پروتزهاي ثابت دنداني دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Farnoosh Fallahzadeh دكتر فرنوش فلاح‌زاده 230031947532846001048 No Ali Tayebi دكتر علي طيبي 230031947532846001049 No

fa مقايسه سطح سرمى اينترلوکين هشت در بيماران مبتلا به آفت عود کننده دهان با افراد سالم Comparison of serum interleukin-8 levels in patients with recurrent aphthous stomatitis and healthy individuals عمومى General پژوهشي Research مقايسه سطح سرمى اينترلوکين هشت در بيماران مبتلا به آفت عود کننده دهان با افراد سالم دکتر حميدرضا عبدالصمدى*- دکتر شاهين کسرايي** *- استاديار و مدير گروه آموزشى بيماريهاى دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. **- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى همدان. چکيده زمينه و هدف: ضايعات آفتى عود کننده شايعترين زخمهاى مخاط دهان مي‎باشد و با توجه به روند التهابى اين ضايعات، سايتوکاين‎هاى پيش‎ التهابى از جمله اینترلوکین هشت (IL8) مي‎تواند افزايش يابد. هدف از این مطالعه بررسی این سایتوکاین التهابی در بیماران مبتلا به آفت با افراد سالم می‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه تحليلى، دو گروه شامل چهل بيمار مبتلا به ضايعات آفتى شامل 19 مرد و 21 زن با میانگین سنی 08/25 سال و فاقد هر گونه بيماري‎ سيستميک و چهل نفر سالم شامل 23 مرد و 17 زن با میانگین سنی 5/25 سال بدون ضايعات آفتى و بيماريهاى سيستميک مراجعه کننده به بخش بيماريهاى دهان دانشکده دندانپزشکى همدان در فواصل زمانى خرداد تا اسفند ماه 84 پس از معاينات بالينى و تکميل پرسشنامه انتخاب گرديد. با دريافت رضايت‎نامه مقدار ده سى سى خون وريدى از بيماران گرفته شد و سپس سرم از خون بيماران جدا و در فريزر با دمای منهاى هفتاد درجه سانتى‌گراد نگهدارى گرديد. در مرحله بعد تمامى نمونه‎ها با روش ELISA، توسط کيت سنجش IL8 ساخت کارخانه Diagnostic آمريکا مورد بررسى قرار گرفت. براى تجزيه و تحليل نتايج از نرم‎افزار SPSS و آزمون t استفاده شد. 01/0 P< به عنوان سطح معنی‌داری درنظر گرفته شد. يافته‎ها: یافته‌های این بررسی نشان داد که میانگین سطح سرمی IL8 در بیماران مبتلا به ضایعات آفتی ده برابر افراد سالم می‌باشد (01/0P<) و از چهل بيمار مبتلا به ضايعات آفتى، IL8 در 35 مورد معادل 5/87% بالاتر از حد نرمال و در پنج مورد 5/12% در محدوده نرمال بود. مقدار متوسط سطح سرمى IL8 در اين گروه 24/52 پيکوگرم بر ميلى‌ليتر بود که از اين 35 مورد، 16 مرد و 19 زن و از پنج مورد در حد نرمال، سه مرد و دو زن بودند. در گروه کنترل، ميزان IL8 در 37 مورد برابر 5/92% در محدوده نرمال و در سه مورد معادل 5/7% بالاتر از حد طبيعى بود و مقدار متوسط سطح سرمى IL8 در اين گروه برابر 01/5 پیکوگرم بر میلی لیتر بود. نتيجه‎گيري: با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان گفت بین افزایش سطح سرمی IL8 و بروز آفت اختلاف معنی‌داری وجود دارد. کليد واژه‎ها: سايتوکاين‎ها - اينترلوکين هشت- زخمهاى آفتى عود کننده Comparison of serum interleukin-8 levels in patients with recurrent aphthous stomatitis and healthy individuals Dr. HR. Abdolsamadi* - Dr. Sh. Kasraie** * Assistant Professor of Oral Medicine Dept., Faculty of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences. Background and Aim: Recurrent aphthous stomatitis (RAS) is one of the most common inflammatory diseases affecting the oral mucosa; therefore an increase in pro-inflammatory cytokines like IL-8 may be expected. The aim of this study was to compare serum IL-8 levels in patients with RAS and healthy individuals. Materials and Methods: Eighty patients without a history of systemic disease were selected from those referred to the Department of Oral Medicine, School of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences, during May 2005 to Feb 2006. The study and control groups consisted of 40 patients (19 males and 21 females; mean age, 25.08 years) with RAS and 40 healthy cases (23 males and 17 females; mean age, 25.5 years), respectively. Whole blood (10/ml) was obtained from all participants and the serum was separated and stored at -70ºC, until used. Serum IL-8 levels were measured by ELISA. Statistical analysis was performed using t-test (p<0.01). Results: The mean serum IL-8 level was 52.24 pg/ml in the RAS group and 5.01 pg/ml in the control group which showed a 10-fold increase in RAS patients (P<0.01). These levels were greater than the upper limit of normal serum concentration in 35 (87.5%) of the RAS subjects (16 males, 19 females) and was within normal range in 5 (12.5%) cases (3 males, 2 females). Thirty-seven (92.5%) of the healthy individuals demonstrated normal levels while 3 (7.5%) showed increased amounts. Conclusion: In this study, a significant increase in the mean serum IL-8 level was observed in the RAS group. Key words: Cytokines - Interleukin-8 - Recurrent aphthous ulcers سايتوكاين‎ها ، اينترلوكين هشت ، زخمهاي آفتي عود كننده Cytokines , Interleukin-8 , Recurrent aphthous ulcers 78 82 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-99-2&slc_lang=fa&sid=fa Hamid reza Abdolsamadi دكتر حميدرضا عبدالصمدي Abdolsamadi@umsha.ac.ir 230031947532846001050 Yes گروه آموزشي بيماريهاي دهان و تشخيص دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي همدان Shahin Kasraie دكتر شاهين كسرايي 230031947532846001051 No

fa ارزيابى تنشهاى منتقل شده از پانتيک به پايه‌هاى بريج دندانى و استخوان اطراف با تغيير پهناى باکولينگوالى آن به روش اجزاى محدود Effect of pontic width on stress distribution in abutment teeth and their supporting structures by finite element analysis عمومى General پژوهشي Research ارزيابى تنشهاى منتقل شده از پانتيک به پايه‌هاى بريج دندانى و استخوان اطراف با تغيير پهناى باکولينگوالى آن به روش اجزاى محدود دکتر جليل قنبرزاده*- دکتر محمدرضا صابوني*- دکتر مسعود کشاورز** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى کرمان. چکيده زمينه و هدف: تنشهاى وارده بر بريج از نظر ميزان و الگوى تنش با يک رستوريشن منفرد متفاوت است. در اين ميان، ضخامت اکلوزوجينجيوالى و پهناى باکولينگوالى تاثير مستقيم بر تنشهاى وارده بر پايه‏هاى دندانى دارند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابى تغيير الگو و مقدار تنش با تغيير پهناى پانتيک است. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، مدل‌سازى از روى نمونه واقعى و با استفاده از نرم‏افزار کامپيوترى انجام گرديد. به همين منظور، سه مدل بريج دندانى سه واحدى با طرح PFM به اشکال: پانتيک با عرض نرمال، کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و کاهش عرض پانتيک به ميزان 40% طراحى شد. خواص فيزيکى آلياژ Ni-Cr-Be، دنيتن، پريودنتال ليگامنت، استخوان اسفنجى و متراکم براى نرم‌افزار تعريف شدند و بعد از آن دندان و بريج روى آن طراحى گرديدند. نيرويى معادل هفتصد نيوتن عمود بر پانتيک وارد شد و بعد از آن به کمک نرم‌افزار ANSYS، تنشها و کرنشهاى موجود در پايه‏هاى دندانى، استخوان اطراف و پروتز مورد بررسى قرار گرفت. يافته‏ها: تمرکز تنش در استخوان اطراف پايه‌هاى دندانى، بيشتر در ناحيه مزيال پرمولر، آپکس پرمولر و ديستال مولر بوده و با کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و 40% تنشها به همان نسبت کاهش يافتند. تمرکز تنش در ساختمان دندان، بيشتر در سمت طوق ناحيه ديستال پرمولر، طوق مزيال مولر و فورکا ديده شد و با کاهش عرض پانتيک به ميزان 20% و 40%، تنشهاى وارده بر ساختمان دندان به نسبت کمترى کاهش يافت. نتیجه‌گیری: کاهش عرض پانتيک به طور موثرى تنش را در استخوان اطراف دندان پايه کاهش مي‏دهد. با کاهش عرض پانتيک تنش حاصل در ساختمان دندان در مقايسه با استخوان به ميزان کمترى کاهش پيدا مي‏کند. کليد واژه‌ها: تنش - بريج- روش اجزاى محدود- پانتیک Effect of pontic width on stress distribution in abutment teeth and their supporting structures by finite element analysis Dr. J. Ghanbarzadeh* - Dr. MR. Sabooni* - Dr. M. Keshavarz** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Kerman University of Medical Sciences. Background and Aim: Fixed partial dentures and single restorations reveal differences in the pattern and quantity of stress. The most important factors affecting stress distribution in abutments are occluso-gingival height and bucco-lingual width. In this in vitro study a finite element analysis was performed to evaluate changes in the pattern and quantity of stress in pontics with different widths. Materials and Methods: Three PFM models were created, one with a conventional width and the other two demonstrating 20% and 40% width-reduction. The models were fabricated to replace a mandibular first molar. A load of 700 N was applied vertically to the center of the pontic and the stress patterns were examined by finite element analysis. Results: Maximum stress concentration was observed in the supporting bone of the abutment teeth mesial to the premolars, distal to the molars and in the apical portions of the premolars. The 20% and 40% width-reduction of the pontics caused a similar amount of stress reduction in the supporting tissues of the abutment teeth. Stress concentration sites were also observed at the furcation area and the cervical regions of the distal aspect of the premolars and mesial aspect of the molars. The reduction in stress values within tooth structure was proportional but less than the 20% and 40% width-reduction of the pontics. Conclusion: Reduction of pontic width caused a considerable amount of stress reduction in the supporting bone and a smaller amount in tooth structure. Key words: Stress – Bridge - Finite element analysis - Pontic تنش - بريج ، روش اجزاي محدود، پانتیک Stress , Bridge , Finite element analysis , Pontic 83 89 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-128-1&slc_lang=fa&sid=fa Jalil Ghanbarzadeh دكتر جليل قنبرزاده jalil5290@yahoo.com 230031947532846001052 Yes گروه آموزشي پروتزهاي دنداني دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Mohammad reza Sabooni دكتر محمدرضا صابوني 230031947532846001053 No Masoud Keshavarz دكتر مسعود كشاورز 230031947532846001054 No

fa مقايسه اضطراب و افسردگى در افراد مبتلا به ناهنجاريهاى مفصل گيجگاهى ، فکى با گروه سالم Comparison of anxiety and depression in patients with temporomandibular disorders and healthy individuals عمومى General پژوهشي Research مقايسه اضطراب و افسردگى در افراد مبتلا به ناهنجاريهاى مفصل گيجگاهى ، فکى با گروه سالم دکتر مهرو وجدانى* - دکتر غلامرضا ده‌بزرگي** - دکتر ساسان محمدزاده***- دکتر عليرضا اکبرى جهرمي*** *- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى متحرک دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى شيراز. **- استاديار گروه آموزشى روانپزشکى دانشکده پزشکى دانشگاه علوم پزشکى شيراز. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اگر چه سبب‌شناسى ناهنجاريهاى مفصل –گيجگاهى فکی (Temporomandibular disorders: TMD) پيچيده و چندعاملى است، اما به طور کلى نظر بر اين است که عوامل سيکولوژيکال در اتيولوژى و تداوم اين ناهنجاريها دخالت دارند. هدف اين مطالعه بررسى و اضطراب افسردگى در بيماران مبتلا به TMD در مقايسه با گروه غير بيمار (سالم) است. روش بررسي: در اين مطالعه مورد-شاهدى که به صورت مقطعى انجام شد، با استفاده از پرسشنامه‌هاى استاندارد جمعيت‌شناختى، سلامت عمومى، پرسشنامه اضطراب موقعيتي-خصلتى اسپيلبرگر و افسردگى بک، اضطراب و افسردگى در 75 بيمار مبتلا به TMD در مقايسه با 75 فرد سالم مورد بررسى قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آمارى SPSS مورد بررسى و تجزيه و تحليل قرار گرفتند و از آزمونهاى Chi-Square، Independent sample t-test و آنالیز واریانس دوطرفه برای انجام مقایسات استفاده گرديد. يافته‌ها: نمره افسردگی گروه مورد با ميانگين 12/15به طور معنى‌دارى بيشتر از گروه شاهد با ميانگين 36/8 بدست آمد. اثر عامل جنسيت معنى‌دار نبود. از لحاظ اضطراب خصلتى در گروه مورد نسبت به گروه شاهد اضطراب خصلتى بيشترى مشاهده شد که از لحاظ آمارى معنى‌دار بود اما جنسيت رابطه‌اى با اضطراب خصلتى نشان نداد. از نظر اضطراب موقعيتى نيز بين دو گروه شاهد و مورد تفاوت معنى‌دارى مشاهده شد. به عبارتى، گروه مورد از سطح اضطراب خصلتى و موقعيتى بالاترى برخوردار بودند. عامل جنسيت نيز رابطه‌اى معنى‌دار با اضطراب موقعيتى نشان داد و مردان به طور معنى‌دارى بيش از زنان اضطراب موقعيتى داشتند. نتيجه‌گيري: نتايج اين بررسى نشان مى‌دهد که اضطراب و افسردگى در بيماران TMD نسبت به افراد سالم شیوع بالائی دارد. یکسان بودن میزان افسردگی و اضطراب خصلتی در زنان و مردان گروه مورد، باید در طرح درمان برای هر دو جنسیت، مدنظر قرار گیرد. کليد واژه‌ها: ناهنجاری - مفصل گیجگاهی فکی – افسردگى - اضطراب Comparison of anxiety and depression in patients with temporomandibular disorders and healthy individuals Dr. M. Vojdani* - Dr. Gh.R. Dehbozorgi** - Dr. S. Mohammadzadeh*** - Dr. A. Akbari Jahromi*** * Assistant Professor of Dental Prostheses Dept., Faculty of Dentistry, Shiraz University of Medical Sciences. ** Assistant Professor of Psychiatry Dept., Faculty of Medicine, Shiraz University of Medical Sciences. *** Dentist. Background and Aim: Psychological factors have been suggested to play a role in the maintenance and etiology of temporomandibular disorders (TMDs), but its exact cause is complicated and multifactorial. This study aimed to compare anxiety and depression between patients with TMD and matched healthy individuals. Materials and Methods: A total of 150 individuals including 75 TMD patients and 75 healthy volunteers were included in this case-control investigation. The participants were matched according to age, sex, occupation and socio-economic status. In order to collect demographic and general health information, all subjects were asked to fill-out questionnaires. Symptoms of anxiety were measured with the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI) scale and symptoms of depression with the Beck Depression Inventory (BDI) scale. Data were analyzed using Chi-square, independent sample T-test and two-way ANOVA with SPSS software. Results: The mean score for BDI was 15.2 in the case and 8.36 in the control groups, which showed a significant difference. BDI was not significantly different between males and females. State and Trait scores were significantly higher in the TMD patients as compared to the controls. A significant difference was not observed in Trait anxiety between the two sexes but men revealed significantly higher State anxiety scores than women. Conclusion: These findings indicate that depression and anxiety were more prevalent among TMD patients in comparison to the normal population. Therefore psychological consultation for both men and women with TMD should be considered in the treatment plan. Key words: Temporomandibular disorder – Depression - Anxiety. ناهنجاری ، مفصل گیجگاهی فکی ، افسردگي ، اضطراب Temporomandibular disorder , Depression , Anxiety 90 96 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-129-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahro Vojdani دكتر مهرو وجداني vojdanim@sums.ac.ir 230031947532846001055 Yes گروه آموزشي پروتزهاي متحرك دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز Gholamreza Dehbozorgi دكتر غلامرضا ده‌بزرگي 230031947532846001056 No Sasan Mohammadzadeh دكتر ساسان محمدزاده 230031947532846001057 No Alireza Akbari Jahromi دكتر عليرضا اكبري جهرمي 230031947532846001058 No

fa بررسى تأثير سن، جنس، سابقة شغلى، تخصص و تعداد دندانهاى پر شده با آمالگام بر غلظت جيوه ناخن در دندانپزشکان تهران Effect of Age, Gender, Years of Practice, Specialty and Number of Amalgam restorations on Mercury Concentration in Nails of dentists practicing in Tehran عمومى General پژوهشي Research بررسى تأثير سن، جنس، سابقة شغلى، تخصص و تعداد دندانهاى پر شده با آمالگام بر غلظت جيوه ناخن در دندانپزشکان تهران دکتر عباس اسماعيلى ساري*- قاسم ذوالفقارى**- سيدمحمود قاسمپوري***- دکتر سيدشجاع‌الدين شائق****- دکتر معصومه حسنى طباطبايي***** *- دانشيار گروه آموزشى محيط زيست دانشکده منابع طبيعى و علوم دريايى نور دانشگاه تربيت مدرس. **- کارشناس ارشد گروه آموزشى مهندسى منابع طبيعى محيط زيست دانشکده منابع طبيعى و علوم دريايى نور دانشگاه تربيت مدرس. ***- مربى گروه آموزشى محيط زيست دانشکده منابع طبيعى و علوم دريايى نور دانشگاه تربيت مدرس. ****- استاديار گروه آموزشى پروتزهاى دندانى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه شاهد. *****- استاديار گروه آموزشى ترميمى و مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران. چکيده زمينه و هدف: دندانپزشکان افرادى هستند که به طور بالقوه در معرض جيوه معدنى قرار دارند. مواجهه آنها با جيوه از طريق جا به جايى آمالگام حاوى جيوه صورت مى‌گيرد. هدف از اين مطالعه بررسى تأثير سن، جنس، سابقه شغلى، تخصص و تعداد دندانهاى پر شده با آمالگام بر غلظت جيوة ناخن در دندانپزشکان تهران مى‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي-تحليلى که بين ارديبهشت 1384 و 1385 صورت پذيرفت، شامل صد دندانپزشک (به طور تصادفى) و 35 فرد به عنوان گروه شاهد از تهران بود. از هر دندانپزشک يک نمونه ناخن گرفته شد و اطلاعات مربوطه به صورت پرسشنامه جمع‌آورى گرديد. جيوه توسط LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA)بر طبق ASTM، استاندارد شماره D-6722 اندازه‌گيرى شد. LECO AMA254يک طيف‌سنج جذب اتمى (AAS) بى‌نظير است که به طور ويژه براى تعيين جيوه کل جامدات معين و مايعات مشخص بدون آماده‌سازى اوليه طراحى شده است. در اين مطالعه به منظور مقايسه گروههاى مختلف متغيرهاى مستقل از آزمون‌هاى آمارى Kruskal Wallis و Mann-Whitney U استفاده شد. يافته‌ها: غلظتهاى جيوه در ناخن دندانپزشکان ترميمى بين 14/0 - 27/27 ميلى‌گرم بر کيلوگرم، در گروه شاهد بين 0 - 7/1 ميلى‌گرم بر کيلوگرم و در دندانپزشکان ارتودنسى بين 15/0 - 53/14 ميلى‌گرم بر کيلوگرم قرار داشت. به عبارت ديگر اثر معنى‌دارى در غلظت جيوه بين دندانپزشکان ترميمى، گروه کنترل و دندانپزشکان ارتودنسى مشاهده شد (001/0P<). در اين مطالعه همـچنين اثرات سن، جنـس، سابقه شغلى، تخصص و تعداد دندانهاى آمالگامى روى مقادير جيوه دندانپزشکان بررسى گرديد. نتايج نشان داد که متغير سن اثر معنى‌دارى بر روى ميزان جيوه ناخن داشت (01/0=P) اما متغيرهاى جنس (93/0=P)، سابقه شـغلى (49/0=P)، تخصـص (07/0=P) و تعداد دنـدانهاى آمالگامـى (58/0=P) اثر معنـى‌دارى بر روى مـيزان جيوه نداشتند. نتيجه‌گيري: مقدار جيوه به طور معنى‌دارى در ناخن دندانپزشکان بالاتر از گروه شاهد و وابسته به سن بود. مقادير جيوه بالا در برخى دندانپزشکان، به نظر مى‌رسد در نتيجه تماس بالقوه از طريق آماده‌سازى آمالگام، ريخت و پاش جيوه و بقاياى آمالگام در کف اتاق محل کار باشد. کليد واژه‌ها: جيوه – آمالگام – ناخن - دندانپزشک Effect of Age, Gender, Years of Practice, Specialty and Number of Amalgam restorations on Mercury Concentration in Nails of dentists practicing in Tehran Dr. A. Esmaili Sari* - Gh. Zolfaghari** - S.M. Ghasempouri***- Dr. S.Sh. Shayegh****, Dr. M. Hasani Tabatabei***** * Associate Professor of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University ** M.Sc of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University *** Member of Environment Dept., Faculty of Natural Resources and Marine Sciences, Tarbiat Modares University **** Assistant Professor of Prosthodontics Dept., Faculty of Dentistry, Shahed University. *****Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences. Background and Aim: Dental professionals are at risk of being exposed to inorganic mercury, through handling amalgam. The purpose of the present investigation was to evaluate the effect of age, sex, years of practice, specialty and number of amalgam fillings on the concentration of mercury in nails of dentists practicing in Tehran. Materials and Methods: This analytic-descriptive study, conducted between May 2005 and May 2006, involved a randomly selected sample of 100 dentists and 35 controls in Tehran. All participants were asked to provide a nail sample and complete a questionnaire. Mercury was measured by the LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA) according to ASTM, standard No. D-6722. The LECO AMA254 is a unique Atomic Absorption Spectrometer (AAS) that is specifically designed to determine total mercury contents in various solids and certain liquids without sample pre-treatment or sample pre-concentration. Statistical analysis was performed using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U-tests. Results: Mercury content in nails differed significantly among operative dentists: 0.14-27.27 mg/kg; orthodontists: 0.15-14.53 mg/kg; and controls: 0-1.7 mg/kg (p=0.000). Age had a significant effect on mercury concentrations (p=0.01). However, gender (p=0.93), years of practice (p=0.49), number of amalgam fillings (p=0.58) and the studied specialties (p=0.07) did not significantly affect mercury levels. Conclusion: Mercury levels were significantly higher in dentists and correlated with age. High mercury concentrations in some dentists appeared to be related to background exposure from the preparation of amalgam, amalgam residues and spillage of mercury. Key words: Mercury – Amalgam – Nail - Dentist جيوه ، آمالگام ، ناخن ، دندانپزشك Mercury , Amalgam , Nail , Dentist 97 104 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-130-1&slc_lang=fa&sid=fa Abbas Esmaili Sari دكتر عباس اسماعيلي ساري 230031947532846001059 No Ghasem Zolfaghari قاسم ذوالفقاري ghr_zolfaghari@yahoo.com 230031947532846001060 Yes دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي نور دانشگاه تربيت مدرس S.Mahmood Ghasempouri سيدمحمود قاسمپوري 230031947532846001061 No S,Shojaeddin Shayegh دكتر سيدشجاع‌الدين شائق 230031947532846001062 No Masoomeh Hasani Tabatabei دكتر معصومه حسني طباطبايي 230031947532846001063 No

fa ارزيابى آزمايشگاهى مقاومت به شکست در ريشه‌هاى ضعيف ترميم شده با فيبر پست‌ها و مواد همرنگ دندان In-Vitro evaluation of fracture resistance of weakened roots restored with fiber posts and tooth-colored materials عمومى General پژوهشي Research ارزيابى آزمايشگاهى مقاومت به شکست در ريشه‌هاى ضعيف ترميم شده با فيبر پست‌ها و مواد همرنگ دندان دکتر حوريه موسوى* - دکتر فاطمه ملک‌نژاد** - دکتر ايمان نصيرايي*** *- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. **- دانشيار گروه آموزشى ترميمى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: ترمیم دندانهای قدامی اندو شده، دارای ريشه‌های ضعيف، نيازمند توجه خاصی است، زيرا زیبایی و فانکشن مربوطه به آنها بايد اعاده شود. هدف از این مطالعه بررسی مقاومت به شکست دندانهای قدامی تقویت ريشه شده، با سه نوع روش، توسط مواد همرنگ دندان مى‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، چهل سانترال انسيزور فک بالای انسانی انتخاب شد. تاج سى دندان تا دو ميلی‌متری محل اتصال مينا و عاج حذف شدند. بعد از درمان ريشه، کانال‌های گشاد شبيه‌سازی شدند. در گروه اول از پست D.T. light+ کامپوزيت رزين Clearfil DC Core Automix، گروه دوم پست D.T.light + دو پست فرعی Reforpin + سيمان رزينی پاناويا F 2.0و در گروه سوم پست D.T.light+ پاناوياF 2.0 برای پر کردن به کار رفت. گروه چهارم (کنترل) پس از درمان ريشه ايده‌آل، حفرات دسترسی ترميم شدند. بعد از سمان کردن پست‌ها و ترمیم تاج دندانها با کامپوزیت رزين Clearfil Photo Core، ريشه‌های دندانها در بلوک‌هايی از رزين آکريلی تا يک میلی‌متری زیرCEJ مانت شدند. پس از نگهداری نمونه‌ها به مدت 24 ساعت به آنها در دستگاه آزمايش Instronبا سرعت کراس هد 5/0 ميلى‌متر در دقيقه و زاويه 45 درجه نسبت به محور طولی دندان در سطح پالاتال، تا هنگام شکست نیرو وارد شد. اطلاعات با آزمونهای آماری آناليز واريانس و Tukey test آنالیز گردیدند. (05/0=P) یافته‌ها: گروه سوم با ميانگين نيروی 17/300 نيوتن و گروه چهارم با ميانگين نيروی 11/585 نيوتن به ترتيب حداقل و حداکثر مقاومت به شکست را نشان دادند. تفاوت آماری معناداری بين اين دو گروه بدست آمد (05/0P<). مقادير ميانگين مقاومت به شکست در گروههای اول، دوم و سوم تفاوت آماری معناداری با يکديگر نداشت. نتیجه‌گیری: طبق نتايج اين مطالعه، به منظور تقویت داخلی ریشه‌های تضعیف شده، از Reforpin می‌توان به عنوان جايگزين کامپوزيت رزين استفاده کرد. کلید واژه‌ها: ريشه تضعيف شده - مقاومت به شکست - کامپوزیت رزين. In-Vitro evaluation of fracture resistance of weakened roots restored with fiber posts and tooth-colored materials Dr. H. Moosavi* - Dr. F. Maleknejad**- Dr. I. Nasiraee*** * Assistant Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. ** Associate Professor of Operative Dentistry Dept., Faculty of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences. *** Dentist. Background and Aim: Restoration of endodontically-treated anterior teeth with weakened roots requires special attention. The purpose of this investigation was to compare the fracture resistance of experimentally weakened anterior roots reinforced with three different methods using tooth-colored materials. Materials and Methods: Forty human sound maxillary central incisors were used in this in vitro study. The crowns of 30 teeth were removed 2mm above the CEJ. After root-canal therapy, flared canals were simulated. The teeth were filled with D.T. light-post plus resin composite (Clearfil DC Core Automix) in group 1, D.T. light-post plus two accessory posts (Reforpin+Panavia F 2.0) in group 2 and D.T. light-post plus Panavia F 2.0 in group 3. Access cavities in the fourth (control) group were restored after ideal root-canal therapy. Following cementation of the posts and restoration of the crowns with Clearfil Photo-Core composite, the roots were embedded in acrylic resin blocks, 1 mm below the CEJ. After 24h storage, the samples were loaded in an Instron testing machine with a crosshead speed of 0.5 mm/min at a 45° angle to the long axis of the tooth on the palatal surfaces until failure. The data were analyzed using ANOVA and Tukey test (P=0.05). Results: The lowest (300.17 N) and highest (585.11 N) mean fracture resistance values were observed in the third and fourth groups, respectively (P<0.05). These values were not significantly different between the first, second and third groups. Conclusion: The results showed that Reforpin could be used as an alternative to resin composite for internal reinforcement of weakened roots. Key words: Weakened root - Fracture resistance - Resin composite. ريشه تضعيف شده ، مقاومت به شکست ، کامپوزیت رزين Weakened root , Fracture resistance , Resin composite 105 111 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-131-1&slc_lang=fa&sid=fa Horiyeh Moosavi دكتر حوريه موسوي h-moosavi@mums.ac.ir 230031947532846001064 Yes گروه آموزشي ترميمي دانشكده و مركز تحقيقات دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد Fatemeh Maleknejad دكتر فاطمه ملك‌نژاد 230031947532846001065 No Eiman Nasiraee دكتر ايمان نصيرايي 230031947532846001066 No