fa بررسی استحکام ميکروتنسايل باند Clearfil SE Bond به عاج Affected و عاج سالم شيری Microtensile bond strength of clearfil SE bond to caries-affected dentin and normal dentin عمومى General پژوهشي Research بررسی استحکام ميکروتنسايل باند Clearfil SE Bond به عاج Affected و عاج سالم شيری دکتر امير قاسمی * - دکتر مجيد برگ‌ريزان** - دکتر مينا محمودی*** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: اکثر مطالعات آزمايشگاهی در مورد باندينگ بر روی عاج سالم انجام شده است در حالی که جهت حفظ ساختمان دندان تأکيد بر باقی ماندن عاج Affected می‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين استحکام ريز کششی (Microtensile Bond Strength) باند Clearfil SE Bond به عاج Affected و عاج سا لم شيری می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی، 12 دندان مولر شيری خارج شده انسانی که دارای پوسيدگی بود، انتخاب شد. مينا و عاج سطحی به وسيله ديسک الماسی برداشته شد. سپس با محلول آشکارکننده پوسيدگی ( Propylen glycol & 1%acid red )رنگ‌آميزی گرديد. عاج نرم و قرمز رنگ (عاج Infected )، برداشته شد. عاج Affected و عاج سالم اطراف باقی ماند. سطح عاجی باقيمانده به وسيله کاغذ کاربايد سيليکون تا شماره ششصد گريت پاليش شد. ( Clearfil SE Bond (Kuraray طبق دستور کارخانه سازنده باند شده و با کامپوزيت رزين Clearfil AP-X (Kuraray) پوشيده شد تا يک کامپوزيت کراون به ارتفاع تقريبی 5/4 ميلی‌متر شکل بگيرد. نمونه‌ها به مدت 24 ساعت در آب مقطرو در درجه حرارت اتاق نگهداری شدند، سپس دندانها توسط تيغه الماسی با سرعت کم در زير آب روان در دو جهت عمود بر سطح باند شده به ابعاد تقريباً 8/0-1 ميلی‌متر برش داده شدند. رادهای بدست آمده در دو گروه عاج سالم و عاج Affected قرار گرفتند. بعد از اندازه‌گيری سطح مقطح نمونه‌هادر ناحيه اينترفيس، نمونه‌هادر دستگاه M icrotensile tester (Bisco) تحت کشش قرار گرفتند تا شکست اتفاق بيفتد . سطح شکست نمونه‌ها در زير استريوميکروسکوپ بررسی شد . نتايج توسط آزمون آماری t مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: آناليز آماری نشان داد که استحکام ريزکششی باند به عاج Affected ، ) 52/6 ± 53/21 مگاپاسکال) به طور مشخص کمتر از عاج سالم ) 31/7 ± 98/26 مگاپاسکال) بود (05/0 P< ). نتيجه‌گيری: با استفاده از سيستم Self-etching primer (Clearfil SE Bond) استحکام ريزکششی باند در عاج Affected کمتر از عاج سالم بود. کليد واژه‌ها: استحکام ميکروتنسايل - عاج شيری - عاج Affected Microtensile bond strength of clearfil SE bond to caries-affected dentin and normal dentin Dr. A. Ghasemi* - Dr. M. Bargrizan** - Dr. M. Mahmoodi*** *- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Pedodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. ***- Dentist. Background and Aim: Bonding systems have been traditionally used on normal dentin, even though caries-affected and sclerotic dentin are often the clinically relevant bonding substrates. A self-etching primer adhesive system (Clearfil SE Bond) was evaluated for its ability to bond to caries-affected and normal dentin. Materials and Methods: In this experimental study, twelve extracted human primary molars with occlusal caries were selected. The enamel and superficial dentin were ground with a diamond disk and stained with a caries detector solution (propylen glycol and 1% acid red). The red-stained soft dentin which was classified as infected dentin was excavated and the affected dentin and surrounding normal dentin were polished with a 600 grit silicon carbide paper under running water to achieve a flat surface. The entire flat surface was bonded with Clearfil SE Bond (Kuraray) according to the manufacturer’s instructions and covered with composite resin Clearfil AP-X (Kuraray) to form a composite crown, approximately 4.5 mm high. The teeth were stored in distilled water at room temprature for 24 hours and were then sectioned with a diamond saw under running water in both X and Y directions, perpendicular to the bonded surface with dimensions of approximately 0.8-1 mm, so that the bonded areas of the affected or normal dentin were isolated. The obtained rods were divided into two groups: Affected and sound dentin. After measuring the cross-sectional areas at the interface, the specimens were mounted in a microtensile tester machine and pulled under tension to failure. The mode of failure was evaluated using a streomicroscope and the data were analyzed by t-test. Results: Statistical analysis indicated that the microtensile bond strength in affected dentin (21.53±6.52 MPa) was significantly lower (p<0.05) than normal dentin (26.98±7.31 MPa). Conclusion: The studied self-etch system, attained lower microtensile bond strength in affected dentin as compared to normal dentin. Key words: Microtensile - Normal dentin – Affected dentin - Primary teeth ،استحکام ميکروتنسايل ،عاج شيری ،عاج Affected Microtensile ,Normal dentin, Affected dentin, Primary teeth 8 14 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-3-1&slc_lang=fa&sid=fa Amir Ghasemi دکتر امير قاسمی aghasemi@icdr.ac.ir 23003194753284600336 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Majid Bargrizan دکتر مجيد برگ‌ريزان 23003194753284600337 No Mina Mahmoodi دکتر مينا محمودی 23003194753284600338 No

fa علل ناسازگاری سيستم‌های ادهزيو نوين با انواع ترميمهای کامپازيت رزين Factors contributing to the incompatibility between new adhesive systems and various composite resin restorations عمومى General پژوهشي Research علل ناسازگاری سيستم‌های ادهزيو نوين با انواع ترميمهای کامپازيت رزين دکتر فاطمه ملک‌نژاد * - دکتر حوريه موسوی** *- دانشيار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. چکيده زمينه و هدف: گر چه کامپوزيت‌های لايت کيور به راحتی در دسترس می‌باشند و ليکن کامپوزيت‌ها و س م ان‌های رزينی سلف/دوال کيور نيز دارای کاربردهای کلينيکی وسيعی هستند. هدف از اين مقاله بررسی علل نا سازگار ی بين ادهزيوهای نوين و انواع س م ان‌ها و کامپوزيت رزين ‌های ترميمی و تأثير آن بر استحکام باند فصل مشترک آنها می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مروری بر مقالات و پايان نامه‌های مربوط به کاربرد ادهزيو ها و ترميمهای کامپوزيت رزين تا ژانويه سال 2005 موجود در کتابخانه دانـشکده دندانپزشکی مـشهد، مـدلاين و ساير بانک‌های اطلاعاتی در اينترنـت جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. نتيجه‌گيری: برخی از ادهزيوهای توتال اچ دومرحله‌ای و ادهزيوهای سلف اچ تک‌مرحله‌ای با کامپوزيت‌ ها و س م ان‌های رزينی سلف/ دوال کيور ناسازگارند. دليل اين امر حضور غلظتهای بيشتر منومرهای رزينی يونيک، اسيدی و هيدروفيليک در اين ادهزيوهاست که سبب ايجاد واکنش شيميايی رقابتی و افزايش تراوايی اين نوع ادهزيوها می‌شود. برای جلوگيری از واکنش رقابتی اسيد – باز می‌بايد از کامپوزيت رزين لايت کيور يا ادهزيو دوال کيور دارای کاتاليست استفاده کرد. جهت خنثی کردن اثر تراوايی ادهزيوهای ساده شده می‌توان از کامپوزيت لايت کيور يا يک لايه باندينگ رزينی خنثی و يا کامپوزيت قابل جريان که سريعاً کيور می ‌شوند، بر روی لايه ادهزيواستفاده کرد. کليد واژه‌ها: ادهزيو نوين – کامپوزيت - تراوايی - عدم سازگاری - خود اچ شونده Factors contributing to the incompatibility between new adhesive systems and various composite resin restorations Dr. F. Maleknejad* - Dr. H. Moosavi** *- Associate Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. Background and Aim: Although light cured composites are easily accessible, self/dual-cure cements and composite resins also have broad clinical applications. The aim of this study was to evaluate the incompatibility between new adhesives and different types of cement and composite resin restorations and their effects on interface bond strength. Materials and Methods: All articles and theses on adhesives and cement/composite resin restorations up to June 2005, available at Mashhad dental school library, medline and other internet information banks were collected and evaluated. Conclusion : Some two–step-total-etch and one–step-self–etch adhesives were incompatible with self/dual–cured cements and composite resins. This is due to the large concentration of acidic, ionic and hydrophilic resin monomers that result in adverse chemical interactions and increased permeability of these adhesives. In order to prevent the adverse acid-base chemical interactions between simplified adhesives, light cured cements or composites or dual cured adhesives containing catalysts should be used. For neutralizing the permeability effect of simplified adhesives, light cured composites or a single layer of unfilled resin bonding or flowable composites should be applied over the adhesive layer to induce rapid curing. Key words: Composite adhesive - Permeability - Incompatibility - Self-etch ،ادهزيو نوين ،کامپوزيت، تراوايی ،عدم سازگاری ،خود اچ شونده Composite adhesive ,Permeability , Incompatibility , Self-etch 15 21 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-4-1&slc_lang=fa&sid=fa Fatemeh Maleknejad دکتر فاطمه ملک‌نژاد dentist_57@yahoo.com 23003194753284600339 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Horiyeh Moosavi دکتر حوريه موسوی 23003194753284600340 No

fa مقايسه دقت و ثبات ابعادی دو ماده قالب‌گيری سيليکونی اسپيدکس و ايراسيل A comparison of the accuracy and dimensional stability between two silicon impression materials (Speedex and Irasil) عمومى General پژوهشي Research مقايسه دقت و ثبات ابعادی دو ماده قالب‌گيری سيليکونی اسپيدکس و ايراسيل دکتر محمود صبوحی* - دکتر منصور دخيل عليان** - دکتر نويد نهچيری*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- عضو هيأت علمی گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. ***- دندانپزشک دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان. چکيده زمينه و هدف: مواد قالب‌گيری مورد مصرف در پروتز ثابت سيليکون تراکمی بيش از ساير الاستومرها مورد استفاده قرار می‌گيرد. هدف از اين مطالعه مقايسه دقت و ثبات ابعادی دو ماده قالب‌گيری اسپيدکس و ايراسيل از دسته سيليکون‌های تراکمی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی چهل قالب با دو ماده قالب‌گيری ايراسيل و اسپيدکس (بيست قالب از هر ماده) از مدل فلزی دارای دو وانمود کننده دندان تراش خورده تهيه شد. ده قالب از هر ماده پس از سی دقيقه و ده قالب ديگر از هر ماده پس از صد و بيست دقيقه با دای استون ريخته شد. ابعاد مدل فلزی و مدل‌های استونی در پنج بعد x (فاصله مرکز دو دای)،y1 (ارتفاع دای اندرکات‌دار)، y2 (ارتفاع دای بدون اندرکات)، z1 (عرض دای اندرکات‌دار) و z2 (عرض دای بدون اندرکات) توسط استريوميکروسکوپ 10-M6C و دوربين ديجيتال چهارصد و هشتاد Moticam اندازه‌گيری و ثبت گرديد. يافته‌ها: اعداد حاصل از اندازه‌گيری در دو قسمت (1) با استفاده از آزمون Multivariate و (2) مقايسه ميانگين با عدد ثابت مورد بررسی آماری قرار گرفت. - مقايسه مدل‌های استونی: در هر يک از دو ماده اسپيدکس و ايراسيل در پنج بعد ,Z1, Y2, Y1, X و Z2 از نظر ثبات ابعادی بين دو زمان سی و صد و بيست دقيقه تفاوت معنی‌دار وجود نداشت ولی بين دو ماده در تمام ابعاد در دو زمان سی و صد و بيست دقيقه تفاوت معنی‌دار وجود داشت. - مقايسه مدل‌های استونی با مدل اصلی: در بعد X وZ1 در هر دو ماده و در هر دو زمان، تفاوت معنی‌دار و به صورت افزايش بود (001/0>P). در بعد Y1 و Z2 تفاوت در ايراسيل در دو زمان معنی‌دار و به صورت افزايش بود، اما در اسپيدکس معنی‌دار نبود. در بعد Y2 تفاوت در اسپيدکس در دو زمان معنی‌دار و به صورت کاهش بود اما در ايراسيل معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: 1- عامل زمان در هيچ کدام از دو ماده مورد بررسی عامل تأثيرگذار بر ابعاد مدل‌های حاصل از آنها نبود. 2- ماده قالب‌گيری اسپيدکس و ايراسيل هر دو در بعد مزيوديستال (محور x ها) افزايش بعد نشان دادند. 3- ماده قالب‌گيری ايراسيل و اسپيدکس در دقت ابعادی با يکديگر متفاوت بودند. کليد واژه‌ها: ثبات ابعادی - دقت ابعادی - سيليکون تراکمی ت ابعادی دو ماده قالب‌گيری سيليکونی اسپيدکس و ايراسيل A comparison of the accuracy and dimensional stability between two silicon impression materials (Speedex and Irasil) Dr. M. Sabouhi* - Dr. M. Dakhilalian** - Dr. N. Nehchiri*** *- Assistant Professor of Fixed Prosthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Isfahan University of Medical Sciences. **- Member of Fixed Prosthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Isfahan University of Medical Sciences. ***- Dentist. Background and Aim: Condensation silicons are more commonly used in fixed Prosthodontics than other elastomers. The aim of this study was to compare the accuracy and dimensional stability of two condensation silicons: Speedex and Irasil. Materials and Methods: A metal master model containing two abutments representing two prepared teeth with definite dimensions was prepared and a metal tray was made. 40 impressions were taken (20 of each impression material) and 10 of them were poured with die stone (Prevest) after 30 minutes and the other 10 were poured after 120 minutes, according to the manufacturer’s instructions. Using a steriomicroscope M6c-10 and Digital camera moticam-480 the following dimensions were measured three times on the metal and stone models: (1) x = distance between the center of the abutments (2) y1 = height of the abutment with an undercut (3) y2 = height of the abutment without an undercut (4) z1= width of the abutment with an undercut, and (5) z2 = width of the abutment without an undercut. The difference between the dimensions of the main and stone models was assessed. Results: Multivariance and T-tests were used for statistical analysis. There was no significant difference in dimensional stability between groups 1 and 4 (Speedex, 30' and Speedex, 120') and between groups 2 and 3 (Irasil, 30'-120'). A significant difference was observed between Speedex and Irasil in both time periods (30 and 120 minutes). The difference between the die stone and the master model was significant in mesiodistal (x) and buccolingual (z1) dimensions for both materials. A significant difference was also found between Irasil and the main model in occlusogingival (y1) and buccolingual (z2) dimensions in both time periods, but Speedex failed to show a significant difference in the same dimensions and time periods. In the y2 dimension in contrast to Irasil, Speedex demonstrated a significant decrease of dimensional stability. Conclusion: Timing did not affect the dimensions of the two impression materials. The mesiodistal dimensions (x) of both Speedex and Irasil increased on the casts. A significant difference was found in dimensional stability between Speedex and Irasil impression materials. Key words: Dimensional change - Dimensional stability - Condensation silicones, Dimensional accuracy ،ثبات ابعادی،دقت ابعادی،سيليکون تراکمی Dimensional change , Dimensional stability ,Condensation silicones, Dimensional accuracy 22 30 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-5-1&slc_lang=fa&sid=fa Mahmood Sabouhi دکتر محمود صبوحی Sabouhi@dnt.mui.ac.ir 23003194753284600341 Yes گروه آموزشی پروتزهای ثابت دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Mansoor Dakhilalian دکتر منصور دخيل عليان 23003194753284600342 No Navid Nehchiri دکتر نويد نهچيری 23003194753284600343 No

fa بررسی اثر روشهای آماده‌سازی مکانيکی سطح بر استحکام برشی باند کامپوزيت جديد به کامپوزيت قديمی The effect of mechanical surface conditioning methods on the shear bond strength of repaired composites عمومى General پژوهشي Research بررسی اثر روشهای آماده‌سازی مکانيکی سطح بر استحکام برشی باند کامپوزيت جديد به کامپوزيت قديمی دکتر پرنيان عليزاده اسکويی* - دکتر نرمين محمدی* - دکتر سياوش سوادی اسکويی** - دکتر علی حسينی*** *- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. **- استاديار و مدير گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: نياز به مرمت ترميمهای کامپوزيتی همواره در کلينيک احساس می‌شود. هدف از اين مطالعه بررسی و مقايسه اثر چند روش آماده‌سازی مکانيکی سطح بر روی استحکام برشی باند کامپوزيت جديد به قديم می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی آزمايشگاهی هشتاد عدد نمونه استوانه‌ای از کامپوزيت تتريک سرام (Vivadent) تهيه و بعد از نگهداری در آب مقطر 37 درجه سانتی‌گراد براساس روش آماده‌سازی سطح به طور تصادفی به چهار گروه (کنترل، سايش با فرز الماسی، ديسک سافلکس و اير ابرژن) تقسيم شدند. ترموسيکلينگ نمونه‌های مرمت شده قبل از آزمون نهايی در دمای 5-55 درجه سانتی‌گراد به تعداد پانصد سيکل انجام شد. استحکام برشی باند توسط دستگاه اينسترون با سرعت 5/0 ميلی‌متر در دقيقه اندازه‌گيری گرديد. داده‌ها تحت آناليز آماری تحليل واريانس ANOVA و آزمون تعقيبی DUNCAN قرار گرفتند. يافته‌ها: بيشترين استحکام باند برای گروه ديسک سافلکس بدست آمد. بعد از آن به ترتيب گروههای ايرابرژن و فرز الماسی قرار گرفتند و کمترين استحکام باند برای گروه کنترل حاصل شد. بين ميانگين استحکام برشی باند در گروههای ديسک سافلکس و ايرابرژن و فرز الماسی با گروه کنترل تفاوت معنی‌دار وجود داشت(05/0P<). تفاوت بين ميانگين استحکام برشی باند در گروههای فرز الماسی و ايرابرژن معنی‌دار نبوده ولی در مورد ساير گروهها دو به دو تفاوت معنی‌دار بود. علت احتمالی قدرت باند بالا در گروه ديسک سافلکس ايجاد سطح ميکرو ری‌تنتيو هموژن‌تر همراه با قابليت وتينگ (Wetting) خوب می‌باشد. نتيجه‌گيری: نتايج مطالعه حاضر نشان دهنده اهميت آماده‌سازی مکانيکی سطح قبل از مرمت ترميم کامپوزيتی می‌باشد. کليد واژه‌ها: استحکام باند – آماده‌سازی سطح - ايرابرژن - ديسک سافلکس The effect of mechanical surface conditioning methods on the shear bond strength of repaired composites Dr. P. Alizadeh Oskuee* - Dr. N. Mohammadi* - Dr. S. Savadi Oskuee* - Dr. A. Hoseini** *- Assistant Professor of Operative Dentistry Dept. - Faculty of Dentistry – Tabriz University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Considering the cost and quantity of tooth loss in the process of cavity preparation, repairing composite restorations instead of replacing them would be much more efficient. The aim of this study was to evaluate and compare the effectiveness of different mechanical surface treatment methods on the shear bond strength (SBS) between old and new composites. Materials and Methods: In this experimental in vitro study, 80 cylindrical specimens were fabricated from Tetric Ceram Composite (A1, vivadent) and were preserved in 370c distilled water. They were divided into 4 groups according to the surface treatment method: control (no treatment), roughening by a diamond bur, polishing with Sof-Lex disks and air-abrasion. All specimens were thermocycled (0.5-550c, 500 cycles) prior to testing for SBS. An Instron Universal Testing Machine (5mm/min Cross head imm) was used to evaluate the SBS of the specimens. Data were analysed by one-way ANOVA and Duncan tests. Results: The highest to lowest shear bond strengths were seen in the Sof-Lex disk, air abrasion, diamond bur and control groups, respectively. A significant difference was observed between all three experimental groups (air abrasion, diamond bur, Sof-Lex disk) and the control group. There were no significant differences between the air abrasion and diamond bur groups, but the other groups revealed a significant difference when compared as pairs. Adequate wetting and induction of a microretentive surface, may explain the high SBS observed in the Sof-Lex group. Conclusion: The results of this study emphasize the importance of mechacinal surface conditioning prior to composite restoration repair. Key words: Bond strength - Surface treatment - Air abrasion - Sof-Lex disk ،استحکام باند،آماده‌سازی سطح، ايرابرژن،ديسک سافلکس Bond strength , Surface treatment , Air abrasion ,Sof-Lex disk 31 37 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-6-1&slc_lang=fa&sid=fa Parnian Alizadeh Oskuee دکتر پرنيان عليزاده اسکويی ParnianAlizadeh@yahoo.com 23003194753284600344 Yes گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز Narmin Mohammadi دکتر نرمين محمدی 23003194753284600345 No Siavash Savadi Oskuee دکتر سياوش سوادی اسکويی 23003194753284600346 No Ali Hoseini دکتر علی حسينی 23003194753284600347 No

fa آدنوئيد آملوبلاستوما همراه با دنتينوييد (گزارش مورد) Adenoid ameloblastoma with dentinoid (Case Report) عمومى General گزارش مورد case report آدنوئيد آملوبلاستوما همراه با دنتينوييد (گزارش مورد) دکتر شيلا قاسمی مريدانی* *- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين. چکيده زمينه و هدف: آملوبلاستوما يکی از شايعترين تومورهای ادنتوژنيک می‌باشد که گاه ويژگيهای هيستوپاتولوژيک غيرعادی در آن ديده می‌شود. در اين مطالعه توموری ادنتوژنيک و غير شايع که از لحاظ هيستولوژيک مشابه آملوبلاستوما و آدنوماتوييد ادنتوژنيک تومور بوده و بافت سخت در آن تشکيل شده بود، گزارش شده است. معرفی مورد: تومور در دختری 19 ساله و در سمت راست فک بالا از ناحيه دندان کانين تا مولر اول ايجاد شده و در نمای راديوگرافی Unilocular بود. در نمای هيستولوژيک ضايعه يونی‌کيستيک بوده و در نواحی از آن آملوبلاستومای پلکسی فرم ديده می‌شد. تشکيل دنتينوييد و عاج توبولار در استرومای تومور مشاهده شد ولی ماتريکس مينا ديده نشد. نتيجه‌گيری: تاکنون موارد بسيار معدودی از اين نوع آملوبلاستوما گزارش شده و نام آدنوييد آملوبلاستوما همراه با دنتينوييد برای اين قبيل ضايعات پيشنهاد گرديده است. کليد واژه‌ها: آدنوييد آملوبلاستوما - آملوبلاستوما - آدنوماتوييد ادنتوژنيک تومور - دنتينوييد Adenoid ameloblastoma with dentinoid (Case Report) Dr. Sh. Gasemi Moridani* *- Assistant Professor of Oral Pathology Dept. - Faculty of Dentistry – Qazvin University of Medical Sciences. Background and Aim: Ameloblastoma is one of the most common odontogenic tumors, occasionally with unusual features. In this study an uncommon odontogenic tumor, histologically similar to ameloblastoma and adenomatoid odontogenic tumor with hard tissue formation is reported. Case Report: A 19-year old female presented with a unilocular lesion on the right side of the maxilla, extending from the canine to the first molar. The tumor tissue was unicystic overall and typical plexiform ameloblastoma was observed in some areas. Dentinoid formation and tubular dentin was observed in the tumor stroma, whereas enamel matrix was not seen. Conclusion: Very few cases of this variant of ameloblastoma have been reported and the name “adenoid ameloblastoma with dentinoid” is suggested for these lesions. Key words: Adenoid Ameloblastoma with Dentinoid, Ameloblastoma, Adenomatoid Odontogenic Tumor, Dentinoid ،آدنوييد آملوبلاستوما،آملوبلاستوما،آدنوماتوييد ادنتوژنيک تومور،دنتينوييد Adenoid Ameloblastoma with Dentinoid, Ameloblastoma, Adenomatoid Odontogenic Tumor, Dentinoid 38 43 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-7-1&slc_lang=fa&sid=fa Shila Gasemi Moridani دکتر شيلا قاسمی مريدانی smoridani@yahoo.com 23003194753284600348 Yes گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين

fa مقايسه دو روش استفاده از بخيه و چسب بافتی در بستن فلپ‌های پريودنتال در بيماران مبتلا به پريودنتيت متوسط Comparison of the use of silk sutures and cyanoacrylate tissue glue after periodontal flaps in patients with moderate periodontitis عمومى General پژوهشي Research مقايسه دو روش استفاده از بخيه و چسب بافتی در بستن فلپ‌های پريودنتال در بيماران مبتلا به پريودنتيت متوسط دکتر احمد مقاره عابد* - دکتر سيدحسام ميرمحمدی** *- استاديار گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: استفاده از بخيه و چسب بافتی به منظور بستن زخمهای حاصل از اعمال جراحی پريودنتال، پيوند لثه، برداشتن تومورها و غيره دو روش معمول و روزمره می باشد. اين مطالعه با هدف ارزيابی کلينيکی و مقايسه اثرات اين دو روش در بستن زخمهای جراحی بعد از فلپ‌های پريودنتال در بيماران مبتلا به پريودنتيت متوسط صورت گرفت. روش بررسی: اين مطالعه به صورت تجربی بر روی 15 بيمار (ده زن و پنج مرد) مبتلا به پريودنتيت متوسط با محدوده سنی 25-55 سال که فاقد هر گونه مشکل سيستميک بوده و نياز به جراحی پريو در دو سمت دهان داشتند انجام شد. پس از انجام جراحی فلپ تغيير يافته ويدمن (MWF) در بيماران، يک سمت دهان با بخيه (شاهد) و سمت ديگر (آزمون) با استفاده از چسب اتيل سيانوآکريلات به صورت تصادفی بسته شد. بيماران يک و دو هفته پس از جراحی تحت پيگيری قرار گرفته و ميزان خونريزی، درد، بهبود زخم، ميزان حساسيت و تطابق نسج در دو گروه مقايسه گرديد. آزمونهای آماری مورد استفاده شامل آزمونهای Sign و Friedman بود. يافته‌ها: مطالعه نشان داد استفاده از چسب بافتی در بستن زخمهای جراحی نسبت به بخيه از نظر متغيرهای مورد بررسی در اکثر موارد معنی‌دار نبوده، در حالی که با گذشت زمان به سمت معنی‌دار شدن پيش می‌رود. نتيجه‌گيری: با توجه به کارآيی بهتر چسبهای بافتی در افزايش بهبودی زخم پس از جراحی، کاهش خونريزی، حداقل زمان لازم برای جراحی، جلوگيری از سوراخ شدگی، پارگی و خونريزی بافت لثه و فراهم آوردن بيشتر رضايت بيمار به نظر می‌رسد سيانوآکريلات‌ها جانشين مناسبی برای بخيه‌ها باشند. کليد واژه‌ها: بستن زخم - چسب بافتی – بخيه - فلپ پريودنتال Comparison of the use of silk sutures and cyanoacrylate tissue glue after periodontal flaps in patients with moderate periodontitis Dr. A. Mogharehabed* - Dr. SH. Mirmohammadi** *- Assistant Professor of Periodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Isfahan University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: The use of silk suturing materials and cyanoacrylate tissue glue are common in wound closure after periodontal surgeries, gingival grafts, tumor removal, etc. The aim of this study was to compare the use of silk sutures and cyanoacrylate tissue glue (EPIGLU) in wound closure after periodontal flaps in patients with moderate periodontitis. Materials and Methods: This experimental study was conducted on fifteen patients (10 female, 5 male) aged 25-55 years with moderate periodontitis in need of flap surgery on both sides. After a Widman modified surgical flap, the incision lines were randomly closed with silk sutures on one side (control group) and EPIGLU on the other side (study group). The patients were followed for 2 weeks post surgery and the two groups were compared in terms of pain, bleeding, wound healing, sensitivity and tissue compatibility. Sign and Friedman tests were used to compare the results. Results: The use of EPIGLU showed no significant differences with silk sutures in most cases but the differences became more prevalent with time. Conclusion: Considering the favorable properties of EPIGLU such as improved wound healing, less bleeding, superior clinical performance, minimal chair time and patient acceptability, it is suggested as a replacement for silk sutures. Key words: Wound closure - Cyanoacrylate tissue glue (EPIGLU) - Silk - moderate periodontitis ،بستن زخم،چسب بافتی،بخيه،قلپ پريودنتال Wound closure , Cyanoacrylate tissue glue (EPIGLU) , Silk, moderate periodontitis 44 50 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-8-1&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Mogharehabed دکتر احمد مقاره عابد Mogaherehabed@dnt.muc.ac.ir 23003194753284600349 Yes گروه آموزشی پريودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان S.Hesam Mirmohammadi دکتر سيدحسام ميرمحمدی 23003194753284600350 No

fa بررسی اثر نوشابه‌های گازدار بر ميکروسختی مينای دندانهای شيری (آزمايشگاهی) An In - Vitro study on the effect of Iranian soft drinks on enamel microhardness of primary teeth عمومى General مروري Review بررسی اثر نوشابه‌های گازدار بر ميکروسختی مينای دندانهای شيری (آزمايشگاهی) دکتر بهت‌الملوک عجمی* - دکتر معصومه ابراهيمی** - دکتر صديقه کرباسی*** *- مدير گروه و دانشيار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: رژيم غذايی به عنوان مهمترين عامل اتيولوژيک در اروژن دندانی شناخته شده است که مصرف بالای نوشيدنيها و غذاهای اسيدی در راس آن قرار دارد. هدف از اين مطالعه بررسی آزمايشگاهی اثر تعدادی از نوشابه‌های گازدار بر ميکرو سختی مينای دندانهای شيری می‌باشد. روش بررسی: مطالعه فوق به روش آزمايشگاهی مداخله‌گرانه بر روی چهل دندان شيری فاقد پوسيدگی و سايش انجام شد. بعد از تهيه بلوک‌های مينايی، جهت بدست آوردن اندازه‌گيريهای صحيح ميکروسختی خارجيترين لايه مينا با استفاده ازSandpaper2000 و آب پاليش شده و سختی اوليه آنها توسط دستگاه سختی‌سنج ويکرز (Matsuzama مدل MHT2)سنجيده شد. سپس بلوک‌های مينايی را در بيست سی‌سی از محلولهای مورد آزمايش شامل (نوشابه‌های کوکاکولا، زمزم، پپسی و دوغ آبعلی) به مدت پنج دقيقه قرار داده و مجدداً سختی دندانها سنجيده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آناليز کوواريانس وpaired sample t-test استفاده گرديد و در تمامی آزمونها سطح معنی‌داری 5% به عنوان نتايج معنی‌دار تلقی شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که سختی مينای دندانهای شيری قبل از قرار گرفتن آنها در نوشابه کوکاکولا 65/31±4/378 کيلوگرم بر ميلی‌مترمربع، در نوشابه زمزم 31/30±57/373 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع، در نوشابه پپسی 92/21±38/378 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع و 79/34±43/385 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع برای دوغ آبعلی می‌باشد. سختی نمونه‌ها بعد از قرارگيری در نوشابه کوکاکولا به 15/32±02/333 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع، در نوشابه زمزم به 91/20±65/339 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع، در نوشابه پپسی 01/28±27/342 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع و در دوغ آبعلی به 34/32±46/341 کيلوگرم بر ميلی‌متر مربع کاهش يافت. اختلاف قابل توجهی از نظر آماری در کاهش سختی مينای دندانهای شيری بين نوشيدنيهای فوق مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: نتايج نشان داد که ارتباط معنی‌داری بين کاهش سختی دندان و مصرف نوشابه‌های گازدار و دوغ گازدار وجود دارد. کليد واژه‌ها: ميکروسختی – نوشيدنيهای گازدار – اروژن دندانی – دندانهای شيری An In - Vitro study on the effect of Iranian soft drinks on enamel microhardness of primary teeth Dr. B. Ajami* - Dr. M. Ebrahimi** - Dr. S. Karbasi*** *- Associate Professor of Pedodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Pedodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. ***- Dentist. Background and Aim: Diet is the most important etiologic factor in dental erosion. Erosion of dietary origin in children is frequently related to carbonated drinks and acidic foods. The aim of this study was to evaluate the effects of some acidic soft drinks on enamel micro-hardness of primary teeth. Materials and Methods: This interventional in vitro study was performed on 40 healthy deciduous teeth. Enamel blocks were prepared and were polished on their external surfaces using water and sand paper. The baseline hardness was measured using Vickers microhardness measuring apparatus. The enamel blocks were then immersed in 20cc Coca Cola, Zam Zam, Pepsi and Ab-Ali yoghurt-drink for 5 minutes and their microhardness was assessed. The data were analyzed using co-variance and paired sample t-tests. Results: The baseline hardness in primary teeth, was 378.4 31.65 (kg/mm2) for Coca Cola, 373.57 30.31 (kg/mm2) for Zam Zam, 378.38 21.92 (kg/mm2) for Pepsi and 385.43 34.79(kg/mm2) for Ab-Ali yoghurt-drink, before being placed in the experimental soft drinks. After immersion (second hardness), these values decreased to 333.02 32.15 (kg/mm2), 339.65 20.91 (kg/mm2), 342.27 28.01 (kg/mm2) and 341.46 32.34 (kg/mm2) for Coca Cola, Zam Zam, Pepsi and Ab-Ali yoghurt soft drinks, respectively. The reduction in microhardness was statistically significant for each of the tested soft drinks but a statistically significant difference was not observed between the study groups. Conclusion: The intake of soft drinks such as Coca Cola, Zam Zam, Pepsi and Ab-Ali yoghurt-drink can reduce enamel microhardness in primary teeth. Key words: Soft drinks - Dental erosion - Microhardness - Primary teeth ،ميکروسختی،نوشيدنيهای گازدار،اروژن دندانی،دندانهای شيری Soft drinks , Dental erosion , Microhardness , Primary teeth 51 57 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-9-1&slc_lang=fa&sid=fa Behjatolmolok Ajami دکتر بهجت‌الملوک عجمی Bh-ajami@yahoo.com 23003194753284600351 Yes گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Masoomeh Ebrahimi دکتر معصومه ابراهيمی 23003194753284600352 No Sedigheh Karbasi دکتر صديقه کرباسی 23003194753284600353 No

fa مقايسه تأثير دو نوع طرح تراش شولدر و بول معکوس در مقاومت شکست دندانهای بازسازی شده با پُست Comparison of the effect of shoulder and contra bevel preparation on fracture resistance of teeth restored with cast posts عمومى General پژوهشي Research مقايسه تأثير دو نوع طرح تراش شولدر و بول معکوس در مقاومت شکست دندانهای بازسازی شده با پُست دکتر سيدشجاع‌الدين شايق* - دکتر فرشته گنجی** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: از مهمترين عوامل مؤثر در مقاومت در برابر شکست دندانهای بازسازی شده با پُست و کور، طراحی صحيح يک سيستم پُست و کور می‌باشد که می‌تواند نقش بسزايی در بهبود موفقيت ترميم نهايی داشته باشد. هدف از اين مطالعه، مقايسه تأثير دو نوع طرح تراش شولدر و بول معکوس در مقاومت در برابر شکستگی دندانهای بازسازی شده با پست ريختگی می‌باشد. روش بررسی: در يک مطالعه تجربی تعداد شصت عدد دندان سانترال و کانين ماگزيلاری خارج شده انسانی با ابعاد مشابه برای اين مطالعه انتخاب شدند. تاج دندانهای فوق از چهار ميلی‌متر بالای CEJ ناحيه باکال قطع شد. تاج تمامی دندانها با عمق يک ميلی‌متر و با فينيش لاين چمفرتراش داده شد. نمونه‌ها در مخلوطی از گچ و آکريل مانت شدند و پس از انجام درمان اندو، به طور تصادفی به سه گروه تقسيم گرديدند: دندانهای گروه يک با کامپوزيت سلف (گروه کنترل)، گروه دو با پُست و کور ريختگی و طرح تراش شولدر و گروه سه با پُست و کور ريختگی و طرح تراش بول معکوس (کنترابول)، ترميم شدند. مقاومت به شکست نمونه‌ها توسط دستگاه اينسترون بررسی گرديد و نتايج با استفاده از آناليز واريانس يک‌سويه (ANOVA) بررسی شد. يافته‌ها: ميانگين نيروی شکست بدست آمده برای گروههای مورد مطالعه به شرح زيربود: گروه يک: 62/534 نيوتن، گروه 2: 38/709 نيوتن و گروه 3: 94/1395 نيوتن. طرح شکست در نمونه‌ها بدين صورت بود که در گروه يک 5/61% و در گروه دو و سه 5/12% از نمونه‌ها قابليت ترميم مجدد را داشتند. در بررسيهای آماری اختلاف معنی‌داری در مقاومت در برابر شکست بين گروههای مورد مطالعه يافت نشد (21/0=Pv). اما از لحاظ عددی گروه سه بالاترين و گروه يک کمترين ميزان نيروی شکست را در بين سه گروه داشتند. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج حاصله از اين مطالعه: طرح تراش کنترابول به طور معنی‌داری آستانه مقاومت دندانهای ترميم شده با پُست و کور را افزايش نمی‌دهد. همچنين ترميم دندانها با پست و کور ريختگی باعث افزايش مقاومت به شکستگی در دندانهای اندو شده نمی‌گردد. کليد واژه‌ها: تراش شولدر - تراش بول معکوس - پُست و کور - شکستگی ريشه Comparison of the effect of shoulder and contra bevel preparation on fracture resistance of teeth restored with cast posts Dr. SA. Shayegh* - Dr. F. Gangy** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Shahed University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Studies concerning the effects of post-core design on fracture resistance of endodontically treated teeth remain controversial. The aim of this in vitro study was to compare the effect of two post-core designs on the fracture resistance of endodontically treated teeth Materials and Methods: Sixty extracted human maxillary central and canine incisors with similar root dimensions were selected for this study. The crowns were sectioned from 4mm above the buccal CEJ line. All crowns were prepared with 1 mm reduction and a chamfer finish line. After mounting and endodontic therapy, the teeth were randomly divided into 3 groups: Group 1 (control): restored with self-cured composite (no posts) Group 2: restored with cast post-cores and a shoulder preparation Group 3: restored with cast post-cores and a contra bevel preparation. Each specimen was subjected to load (N) on the lingual surface at a 135° angle to the long axis with an Instron material testing machine until fracture at a crosshead speed of 2 mm/min. One way analysis of variance and t-test were used to compare the results. Results: The mean fracture resistance for groups 1, 2 and 3 was 534.62 N, 709.38 N and 1395.94 N, respectively. The fractures in group 1 were restorable in 61.5% of the specimens, and in group 2 and 3 in 12.5% of the cases. There were no statistically significant differences between the three groups. Conclusion: Within the limitations of this study neither of the two tested post-core designs, improved the strength of the endodontically treated anterior teeth. Key words: Shoulder - Contra bevel - Post-core - Root fracture ،تراش شولدر،تراش بول معکوس،پُست و کور،شکستگی ريشه Shoulder , Contra bevel , Post-core , Root fracture 58 64 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-10-1&slc_lang=fa&sid=fa Shojaedin Shayegh دکتر سيدشجاع‌الدين شايق sha13417@yahoo.com 23003194753284600354 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد Fereshteh Gangy دکتر فرشته گنجی 23003194753284600355 No

fa بررسی اثر رطوبت بر سختی سطحی دای گچی A study on the effect of humidity on the surface hardness of plaster dies عمومى General پژوهشي Research بررسی اثر رطوبت بر سختی سطحی دای گچی دکتر محمدرضا صابونی* - دکتر حبيب‌اله اسماعيلی** - دکتر سيدخسرو شمسيان*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استاديار گروه پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. ***- مدير کلينيک دندانپزشکی جهاد دانشگاهی واحد مشهد. چکيده زمينه و هدف: ديچ کردن دای گچی مرحله‌ای مهم در پروتز ثابت می‌باشد، بعضی از افراد جهت آسان کردن اين عمل دای گچی را مرطوب می‌کنند، هدف از اين مطالعه بررسی اثر رطوبت بر سختی سطحی دای گچی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی از گچ نوع چهارم محصولات ژيپسوم ساخت آمريکا و طبق دستور کارخانه سازنده تعداد هفتاد عدد دای آماده شد. 24 ساعت پس از ريختن گچها دای‌ها به هفت گروه ده‌تائی تقسيم شدند. گروه اول يا کنترل بلافاصله مورد آزمايش سختی‌سنجی قرار گرفت، گروههای دوم و سوم و چهارم به مدت ده ثانيه و گروههای پنجم، ششم و هفتم به مدت ده دقيقه در آب غوطه‌ور شدند. گروههای دوم و پنجم بلافاصله و گروههای سوم و ششم پنج ساعت و گروههای چهارم و هفتم 24ساعت پس از خروج از آب مورد آزمايش سختی‌سنجی قرار گرفتند، برای آناليز آماری اطلاعات بدست آمده از آناليز واريانس يک طرفه و برای مقايسه دو به دو از آزمون DUNCAN و همچنين از آزمون t-student برای مقايسه استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که زمان مرطوب‌سازی و مدت زمان خشک شدن بر سختی سطحی دای موثر می‌باشند، به طوری که در گروه کنترل (بدون مرطوب‌سازی) بيشترين سختی ملاحظه شد (001/0P<). همچنين زمان خشک شدن صفر با ده ثانيه مرطوب‌سازی بيشترين سختی را پس از گروه کنترل داشته است(001/0P<)، اما ده دقيقه مرطوب‌سازی و زمان خشک شدن صفر کمترين سختی را داشته است (001/0P<). نتيجه‌گيری: مرطوب کردن دای گچی باعث کاهش سختی سطحی شده و اين روند برگشت‌ناپذير است. کليد واژه‌ها: دای گچی - سختی سطحی A study on the effect of humidity on the surface hardness of plaster dies Dr. MR. Sabouni* - Dr. H. Esmaili** - Dr. KH. Shamsian*** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. **- Assistant Professor of Community Medicine Dept. – Mashhad University of Medical Sciences. ***- Manager of Jahad Dental Clinic of Mashhad. Background and Aim: Ditching plaster die is a very important part in fabricating fixed prosthetics. Some clinicians humidify the plaster die to simplify the procedure. The objective of this investigation was to assess the effect of humidity on the surface hardness of plaster die. Materials and Methods: In this experimental study, American-made type 4 gypsum was used according to the manufacturer’s instructions. 70 dies were prepared and were divided into seven groups of 10, 24 hours after pouring the gypsum. The hardness of the control group (first group) was immediately examined. The second, third and forth groups were dipped into water for 10 seconds and the fifth, sixth and seventh groups for 10 minutes. The hardness of the second and fifth groups was assessed immediately, the third and sixth groups after 5 hours and the fourth and seventh groups after 24 hours of being removed from water. Statistical analysis was performed using one-way ANOVA, Duncan and t-tests. Results: The duration of humidification and dehydration affected the surface hardness of plaster dies. Maximum hardness was observed in the control group (no humidification) (P< 0.001). Surface hardness after humidification for 10 seconds without dehydration revealed the second highest values, after the control group (P< 0.001). Hardness was minimal when the humidifying time was 10 minutes without dehydration (P< 0.001). Conclusion: Humidification of plaster dies can decrease the surface hardness which is irreversible. Key words: Plaster die – Surface hardness - Humidity - Gypsum ،دای گچی،سختی سطحی Plaster die , Surface hardness , Humidity , Gypsum 65 71 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-11-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Sabouni دکتر محمدرضا صابونی drsabouni@yahoo.com 23003194753284600356 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Habibolah Esmaili دکتر حبيب‌اله اسماعيلی 23003194753284600357 No S.Khosro Shamsian دکتر سيدخسرو شمسيان 23003194753284600358 No

fa بررسی سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی رايج در محيط کشت فيبروبلاست‌های دهانی انسان In vitro biocompatibility of eight orthodontic materials in human oral fibroblasts عمومى General پژوهشي Research بررسی سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی رايج در محيط کشت فيبروبلاست‌های دهانی انسانی دکتر سوسن صادقيان* - دکتر محمدحسين نصر اصفهانی** - فريبا مولوی*** *- استاديار و مدير گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد خوراسگان. **- دانشيار پژوهشکده رويان (مرکز تحقيقات علوم سلولی جهاد دانشگاهی – پايگاه تحقيقاتی اصفهان). ***- عضو پژوهشکده رويان (مرکز تحقيقات علوم سلولی جهاد دانشگاهی - پايگاه تحقيقاتی اصفهان). چکيده زمينه و هدف: مواد مختلف مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی به مدت طولانی در محيط دهان قرار می‌گيرند که ممکن است خصوصيات آنها را تحت تاثير قرار دهد. هدف از اين بررسی ارزيابی سازگاری نسجی هشت نوع ماده فلزی و غيرفلزی مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی و موجود در بازار ايران در محيط کشت فيبروبلاست‌های ‌دهانی انسان به دو روش تماس مستقيم و غيرمستقيم می‌باشد. روش بررسی: مطالعه فوق به صورت تجربی مداخله‌ای بوده که در آن هشت ماده ارتودنسی فلزی و غيرفلزی شامل دو نوع کويل اسپرينگ (استيل، يونی تک، نيکل تيتانيوم، ارتوتکنولوژی)، دو نوع سمان گلاس‌آينومر(بندتيت و آريادنت)، دو نوع اورينگ (آمريکن ارتودنتيکس و پويان طب نور) و دو نوع آکريل (آکروپارس و باير) مورد ارزيابی قرار گرفت. جهت کنترل منفی از ماده تفلون (PTFE) استفاده شد. به منظور تهيه فيبروبلاست‌های لثه‌ای از چند بيوپسی لثه‌ای در طی جراحيهای آلوئولوپلاستی استفاده گرديد. جهت بررسی سازگاری نسجی به روش تماس غيرمستقيم بعد از يک دوره آزادسازی مواد در محيط کشت واسطه به مدت بيست روز، حيات سلول‌های فيبروبلاست‌های دهانی با گروه کنترل منفی و با يکديگر و با استفاده از تست MTT (3-(4,5-ديميتيل تيازوليل-2)-2,5-ديفينيل تترازوليوم برومايد) ارزيابی شد. در اين پژوهش از آناليزهای آماری واريانس يک‌طرفه و پس آزمون LSD استفاده گرديد. همچنين در روش تماس مستقيم، پس از تماس مستقيم مواد مورد نظر با محيط کشت فيبروبلاست‌ها، با استفاده از ميکروسکوپ اينورت فاز کنتراست ميزان حيات سلولی در اطراف مواد بررسی و درجه‌بندی شد. يافته‌ها: بعد از آناليز آماری داده‌های بدست آمده در بررسی حاضر نتايج حاصل از روش تماس غيرمستقيم مواد بيانگر سازگاری نسجی قابل ملاحظه استيل زنگ نزن و آکريل باير بود در حالی که نيکل تيتانيوم، آکريل آکروپارس و اورينگ‌های ايرانی و خارجی در مقايسه با گروه کنترل تفاوت آماری معنی‌داری نشان داده‌اند. همچنين سمان‌های گلاس‌آينومر بندتيت و آريادنت تفاوت آماری قابل ملاحظه‌ای با گروه کنترل نشان داده‌اند که اين مسئله در مورد سمان بندتيت از شدت بسيار بالاتری نيز برخوردار بوده است. در روش تماس مستقيم مواد که بر پايه ارزيابی سميت براساس شاخصهای مورفولوژيک انجام شد نتايج نشان داد که استيل زنگ نزن و نيکل تيتانيوم رتبه يک (سلول‌های گرد)، سمان‌های گلاس آينومر رتبه چهار (سايتوليز سلول‌ها) و بقيه مواد مورد بررسی رتبه صفر (سلول‌ها کشيده و دوکی شکل) را نشان داده‌اند که مجدداً نشان‌دهنده سميّت شديد سمان‌های گلاس‌آينومر می‌باشد. نتيجه‌گيری: تحت شرايط آزمايشگاهی مورد استفاده در اين مطالعه سمان‌های گلاس‌آينومر بندتيت و آريادنت سميت بالايی از خود نشان داده‌اند. همچنين آکريل ايرانی نيز در مقايسه با آکريل باير سازگاری نسجی کافی از خود نشان نداد. بنابراين نياز به بررسيهای وسيعتر و دقيقتر در اين زمينه‌ها پيشنهاد می‌گردد. کليد واژه‌ها: سازگاری نسجی – فيبروبلاست‌های لثه ای انسان- مواد ارتودنسی - MTT Assay In vitro biocompatibility of eight orthodontic materials in human oral fibroblasts Dr. S. Sadeghian* - Dr. MH. Nasr Esfahani** - F. Molavi*** *- Assistant Professor of Orthodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Islamic Azad University (Khorasgan). **- Associate Professor of Embryology, Royan Institute, ***- Member of Royan Institute, Background and Aim: In orthodontic therapy, different materials are used and subjected to a damp oral environment, which can modify their properties. The purpose of this study was to evaluate the biocompatibility of eight metallic and non metallic orthodontic materials in human oral fibroblast culture. Materials and Methods: The specimens consisted of eight clinically used materials, including two coil springs, two glass ionomer cements, two O-rings and two orthodontic acrylic resins. Teflon was used as a negative control. After a release period of each material in the culture medium for 20 days, the viability of oral cultivated fibroblasts was compared to the negative control by MTT assay. Biocompatibility was also assessed using the direct method in which cell viability was evaluated by an invert phase contrast microscope, after direct exposure to the tested materials. Results: MTT assay showed stainless steel (P.V=0.665) and Bayer acrylic resin (P.V=0.179) to be biocompatible with gingival fibroblasts. Significant differences were observed between the biocompatibility of all study groups [Nickel titanium (PV=0.037), Acropars acrylic resin (PV=0.014) and both studied O-rings (PV=0.001), (PV=0.016)] and the control group. According to the direct method, stainless steel and Nickel titanium showed grade 1, glass ionomer cements grade 4 and other materials revealed grade 0 cytotoxicity. Conclusion: The two studied glass ionomer cements were highly cytotoxic. Bayer acrylic resin was more biocompatible than Acropars acrylic resin. Key words: Biocompatibility - Human oral fibroblasts - Orthodontic materials - MTT assay ،سازگاری نسجی،فيبروبلاست‌های لثه ای انسان،مواد ارتودنسی M‏TT Assay Biocompatibility , Human oral fibroblasts , Orthodontic materials , MTT assay 72 80 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-12-1&slc_lang=fa&sid=fa Sosan Sadeghian دکتر سوسن صادقيان drsadeghian@yahoo.com 23003194753284600359 Yes گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان - واحد خوراسگان Mohammad hosein Nasr Esfahani دکتر محمدحسين نصر اصفهانی 23003194753284600360 No Fariba Molavi فريبا مولوی 23003194753284600361 No

fa بررسی ميزان منومر متيل متاکريلات آزاد شده در بزاق افراد در زمانهای مختلف پس از استفاده از رزين‌های گرماپخت The Release of Residual Monomeric Methyl Methacrylate in Human Saliva after Using Acrylic Dentures عمومى General پژوهشي Research بررسی ميزان منومر متيل متاکريلات آزاد شده در بزاق افراد در زمانهای مختلف پس از استفاده از رزين‌های گرماپخت دکتر عبدالحميد آل هوز* - دکتر دردی قوجق** - دکتر علی باباپور*** *- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل. **- دانشيار گروه آموزشی بيوشيمی و بيوفيزيک دانشگاه علوم پزشکی بابل. ***- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: امروزه در دندانپزشکی از رزين‌های اکريلی به صورت گرماپخت و خودپخت به فراوانی استفاده می‌شود،که اين آکريل‌ها معمولاً آزاد کننده منومر متيل متاکريلات هستند. هدف از انجام اين مطالعه بررسی مقدار آزادسازی منومر متيل متاکريلات در بزاق در زمانهای مختلف پس از استفاده پروتز اکريلی گرماپخت است. روش بررسی: اين مطالعه به صورت مداخله‌ای تجربی انجام شد، به طوری که تعداد 25 نفر در گروه سنی 35-65 ساله که از پروتز کامل متحرک استفاده می‌کردند انتخاب شدند. نمونه بزاق در آغاز استفاده از پروتز و يک روز، يک هفته و يک ماه بعد از تحويل پروتز کامل متحرک تهيه و با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی ميزان منومرمتيل متاکريلات در هر يک از نمونه‌های بزاق اندازه‌گيری شد. ميانگين مقدار منومر متيل متااکريلات نمونه بزاق افرادی که از پروتز کامل با بيس آکريلی استفاده کردند در زمانهای مختلف با استفاده از نرم‌افزار SPSS روايت ده و آزمونهای آناليز واريانس (Repeated measurement) و Paired Sample t-test تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: منومرمتيل متاکريلات در بزاق بيمارانی که از پروتز کامل استفاده می‌کردند به ترتيب: در آغاز گذاشتن پروتز کامل متحرک برابر با4/0±12/0نانوگرم در ميلی‌ليتر، يک روز پس از گذاشتن پروتز برابر با 7/0±16/0نانوگرم در ميلی‌ليتر بود. يک هفته پس از گذاشتن پروتز 5/0±13/0 نانوگرم در ميلی‌ليتر و يک ماه پس از گذاشتن پروتز برابر با 1/0±38/0 نانوگرم در ميلی‌ليتر بود. با استفاده از آزمون Repeated measurement اختلاف بين اندازه‌گيريها معنی‌دار بود(000/0=P). اختلاف بين اندازه‌گيری زمان تحويل و يک روز بعد، از نظر آماری معنی‌دار بود (000/0=P). اختلاف بين اندازه‌گيری زمان تحويل و يک ماه پس از تحويل نيز از نظر آماری معنی‌دار نبود (72/0=P). نتيجه‌گيری: با توجه به ميزان بالای منومر آزاد شده در 24 ساعت اول پس از تحويل پروتز، بهتر است به بيماران توصيه شود که پروتزهای جديد را در طول شب استفاده ننمايند. کليد واژه‌ها: بزاق - متيل متاکريلات - منومر آزاد - بيس پروتز. The Release of Residual Monomeric Methyl Methacrylate in Human Saliva after Using Acrylic Dentures Dr. AH. Alehavaz* - Dr. D. Qujeq** - Dr. A. Babapour*** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Babol University of Medical Sciences. **- Associate Professor of Biochemistry and Biophysics Dept. – Babol University of Medical Sciences. ***- Dentist. Background and Aim: Autopolymerized and heat polymerized acrylic resins are widely used in dentistry for various purposes. Despite the polymerization method, the conversion of monomer into polymer is not complete and varying amounts of free or unreacted monomer (residual monomer) remain in the polymerized resin. The aim of this study was to determine the residual monomeric methyl metacrylate content in the saliva of patients using acrylic dentures, at different time intervals. Materials and Methods: Informed consents were obtained from 25 patients with complete dentures, ranging in age from 35 to 65 years. 1 mL samples of whole saliva were collected upon insertion of the dentures and 1day, 1week and 1month after wearing them. Methyl methacrylate (MMA) levels were measured by use of gas chromatography. Data were analyzed by repeated measurement ANOVA and paired sample T-tests. Results: The maximum concentration of monomer released into saliva was detected one day after insertion of the dentures. The Mean (SD) MMA content in saliva was 0.4±0.12 (ng/ml) upon insertion, and 0.7±0.16 (ng/ml), 0.5±0.13 (ng/ml), and 0.38± 0.1 (ng/ml) on the 1st day, 1st week and 1st month post-insertion, respectively. Conclusion: The maximum amount of monomer released by heat-polymerized poly-MMA was observed on the first day after insertion, which, while not a toxic or primary irritant dose, could sensitize patients or elicit an allergic reaction. For minimization of the adverse effects, patients could be advised not to wear their dentures overnight, 24 hours after delivery. Key words: Saliva - Methyl methacrylate - Residual monomer - Denture base ،بزاق،متيل متاکريلات،منومر آزاد،بيس پروتز Saliva , Methyl methacrylate , Residual monomer , Denture base 81 85 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-13-1&slc_lang=fa&sid=fa Abdolhamid Alehavaz دکتر عبدالحميد آل هوز abalhavaz@yahoo.com 23003194753284600362 Yes گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل Dordi Qujeq دکتر دردی قوجق 23003194753284600363 No Ali Babapour دکتر علی باباپور 23003194753284600364 No

fa بررسی ميزان فراوانی خشکی دهان علامتی و سندرم سوزش دهان در سالمندان مقيم آسايشگاههای تهران Frequency of subjective dry mouth and burning mouth syndrome in elder residents of sanitariums in Tehran, 2005 عمومى General پژوهشي Research بررسی ميزان فراوانی خشکی دهان علامتی و سندرم سوزش دهان در سالمندان مقيم آسايشگاههای تهران دکتر مريم بهاروند* - دکتر فرناز همتی** *- استاديار گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: خشکی دهان علامتی و سندرم سوزش دهان می‌تواند کيفيت زندگی بيماران را تحت تاثير قرار دهد و به يک مشکل جدی سلامتی تبديل شود. هدف از اين مطالعه تعيين فراوانی خشکی دهان علامتی و سندرم سوزش دهان در سالمندان مقيم آسايشگاههای تهران بزرگ در سال 83-1384می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه به صورت مقطعی – توصيفی طراحی شده است و جامعه آماری آن را افراد بالای 65 سال مقيم آسايشگاههای سالمندان تهران بزرگ تشکيل می‌دهند. از بين 33 آسايشگاه تهران بزرگ، 27 آسايشگاه ارزيابی و کليه افراد بالای 65 سال که مايل و قادر به همکاری بودند مورد مصاحبه و معاينه قرار گرفتند. تشخيص خشکی و سوزش دهان براساس اظهار بيمار مشخص می‌شد و معاينه دهان به منظور جستجوی نشانه‌های مرتبط با خشکی دهان و حصول اطمينان از عدم وجود ضايعات دهانی در مبتلايان به سوزش دهان انجام گرفت و اطلاعات مربوط به هر بيمار در فرم اطلاعاتی وی ثبت گرديد. از نرم‌افزار SPSS روايت نُه و آزمونChi – Square برای آناليز داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: از 499 فرد بررسی شده (308 زن و 191 مرد) 121 نفر معادل 2/24% کل افراد دچار خشکی دهان علامتی بودند که شامل 86 زن برابر 9/27% و 35 مرد معادل 3/18% بود و اختلاف زنان و مردان نيز از اين نظر معنی‌دار بود (9/5 x2=و 026/0=P ). 39 نفر معادل 8/7% کل افراد دچار سندرم سوزش دهان بودند که شامل 28 زن برابر 1/9% و 11 مرد معادل 8/5% بودند و اين دو جنس از نظر ابتلا به سوزش دهان با هم اختلاف معنی‌داری نداشتند. 36 نفر برابر %2/7 از بيماران نيز اين دو مشکل را همزمان داشتند. نتيجه‌گيری: خشکی دهان علامتی و سندرم سوزش دهان مشکلات نسبتاً شايعی در ميان سالمندان مقيم آسايشگاههای تهران بزرگ است و زنان بيشتر از مردان مبتلا هستند. درمان اين دو مشکل به دليل تاثير احتمالی بر زندگی سالمندان ضروری می‌باشد. کليد واژه‌ها: خشکی دهان - سندرم سوزش دهان - سالمند. Frequency of subjective dry mouth and burning mouth syndrome in elder residents of sanitariums in Tehran, 2005 Dr. M. Baharvand* - Dr. F. Hemmati** *- Assistant Professor of Oral Medicine Dept. - Faculty of Dentistry – Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: Xerostomia and burning mouth syndrome are two relatively common complaints mostly encountered during adult age. They may have a great impact on the quality of life and become a serious health problem for patients. This study was designed to determine the frequency of subjective dry mouth and burning mouth syndrome (BMS) in elder residents of sanitariums in Tehran. Materials and Methods: In this cross-sectional investigation, the study group consisted of elderly adults (65years and over), residing in twenty seven of the 36 sanitariums in Tehran. 499 volunteers (308 women and 191 men) underwent medical examination. Diagnosis was based on the patients' complaints of both subjective dry mouth (SDM) and BMS. No obvious oral lesion was detected in the BMS cases. Results: 124 (24.8%) individuals were classified as having subjective oral dryness and BMS. SDM and BMS were seen in 121(24.2%) and 39 (7.8%) of the 499 cases, respectively. A statistically significant difference was observed between women (27.9%) and men (18.3%) with SDM (P=0.026), but not BMS (9.1% female, 5.8 male). Conclusion: Subjective dry mouth and burning mouth syndrome are relatively frequent problems in elderly residents of sanitariums in Tehran. A higher percentage of females are involved as compared to males. Key words: Burning mouth syndrome - Sanitarium - Xerostomia ،خشکی دهان،سندرم سوزش دهان،سالمند Burning mouth syndrome , Sanitarium , Xerostomia 86 91 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-14-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Baharvand دکتر مريم بهاروند bahar_vand@yahoo.com 23003194753284600365 Yes گروه آموزشی تشخيص و بيماريهای دهان‌دانشکده دندانپزشکی‌دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Farnaz Hemmati دکتر فرناز همتی 23003194753284600366 No

fa تأثير pH محيط بر روی سخت شدن Mineral Trioxide Aggregate The effect of environmental PH on the setting of Mineral Trioxide Aggregate عمومى General پژوهشي Research تأثير pH محيط بر روی سخت شدن Mineral Trioxide Aggregate دکتر محمدحسين نکوفر* - دکتر محمدسعيد شيخ رضايی* - دکتر صديقه سالاری** *- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دندانپزشک. چکيده زمينه و هدف: يکی از موادی که جهت پرکردگی معکوس انتهای ريشه کاربرد بسيار زيادی پيدا کرده است، Mineral Trioxide Aggregate: MTA می‌باشد. در برخی موارد ديده شده است که MTA ممکن است در مجاورت التهاب شديد سخت نگردد. هدف از انجام اين مطالعه، بررسی تاثير pH محيط بر روی سخت شدن و ساختار ميکروسکوپی MTA می‌باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر يک مطالعه مداخله‌ای است. پودر MTA سفيدرنگ (Pro Root, Dentsply, USA) با آب مقطر به نسبت 1: 3 (طبق دستور کارخانه سازنده) مخلوط شد. مخلوط حاصل به استوانه‌های شيشه‌ای منتقل گرديد. هر ُنه نمونه از چهار گروه توسط يک دستگاه متراکم کننده با فشار 22/3 مگاپاسکال معادل شش کيلوگرم به مدت يک دقيقه متراکم گشتند. سپس هر نُه نمونه در چهار پليت پلاستيکی که هر کدام حاوی يکی از محلول‌های بافر اسيد بوتيريک و اسيد پروپيونيک با pH ، 4/4، 4/5، 4/6 و 4/7 بودند، به مدت چهار روز در دمای اتاق و در محيط اشباع از رطوبت نگهداری شدند. پس از آن با استفاده از آزمايش ريزسختی ويکرز (Vickers)، سختی نمونه‌ها بدست آمد. همچنين تعدادی از نمونه‌های موجود جهت بررسی ساختار ميکروسکوپی MTA با ميکروسکوپ الکترونی آماده شدند. برای بررسی ميزان سختی بين چهار گروه از آزمون (One-way) ANOVA استفاده شد. يافته‌ها: کمترين ميزان سختی در نمونه‌های MTA، در تماس با pH ، 4/4 و بالاترين ميزان سختی در نمونه‌های MTA در تماس با pH ، 4/7 بود. اختلاف معنی‌داری بين تمام گروههای مورد مطالعه وجود داشت(05/0P<). همچنين مشاهدات SEM نشان داد که ساختار ميکروسکوپی MTA در pH ، 4/4 عمدتاً به صورت بلورهای سوزنی شکل (Needle like) و ذرات MTA واکنش نيافته در يک زمينه غيريکنواخت بلوری و در pH ، 4/7 به صورت ماده بلورين يکپارچه و يک شکل بود. نتيجه‌گيری: نتايج گويای آن است که pH اسيدی بافت التهابی می‌تواند واکنش سخت شدن MTA را با اختلال مواجه سازد. کليد واژه‌ها:pH - MTA اسيدی - زمان سخت شدن – ريزسختی - ميکروسکوپ الکترونی. The effect of environmental PH on the setting of Mineral Trioxide Aggregate Dr. MH. Nekoofar* - Dr. MS. SheikhRezayee** - Dr. S. Salari** *- Assistant Professor of Endodontics Dept. - Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. **- Dentist. Background and Aim: One of the materials used for repairing root-end fillings is mineral trioxide aggregate (MTA). MTA has been reported to remain soft when placed in perforations with a high degree of inflammation. The purpose of this study was to evaluate the effect of environmental pH on the setting and micro structure of MTA. Materials and Methods: In this interventional study, tooth-colored MTA (Pro Root, Dentsply, USA) was mixed according to the manufacture’s instructions. The mixture was placed into cylindrical polycarbonate tubes. The specimens were randomly divided into four groups of 9 and were subjected to a pressure of 3.22 MPa ~ 6kg applied for 1 minute in a custom-made condenser device. Each of the 9 specimens were then stored at room temperature and saturated humidity in four plastic plates containing buffer solutions of butyric and propyonic acid with a pH of 4.4, 5.4, 6.4 and 7.4, for 4 days. The Vickers hardness test was performed on each specimen. The microstructures of the specimens were analyzed using a scanning electron microscope after sectioning the specimens with a scalpel. Data were subjected to one-way ANOVA. Results: The lowest and highest PH values were 4.4 and 7.4, respectively. A statistically significant difference was observed between all four groups (p<0.05). Unreacted MTA particles scattered in a non uniform matrix were seen in specimens stored in pH 4.4 solutions whereas cases kept in a pH 7.4 environment had distinctive crystalline structures embedded in a more uniform matrix. Conclusion: The results indicate that the acidic pH of inflamed tissues can adversely affect the setting of MTA. Key words: MTA - Acidic pH - Setting time - Microhardness - Electron microscope. ، MTA ،pH اسيدی ،زمان سخت شدن ،ريزسختی،ميکروسکوپ الکترونی MTA , Acidic pH , Setting time , Microhardness , Electron microscope 100 105 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-16-1&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad hosein Nekoofar دکتر محمدحسين نکوفر sheikh_r@yahoo.com 23003194753284600369 Yes گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohammad saeid SheikhRezayee دکتر محمدسعيد شيخ رضايی 23003194753284600370 No Sedigheh Salari دکتر صديقه سالاری 23003194753284600371 No

fa بررسی رابطه فاصله بين کاسپ‌های باکال همنام بالا با عرض قوس گاتيک، عرض بين کنديلی و فاصله بين کانين‌های بالا در نژاد ايرانی The relationship between corresponding upper buccal cusp distance (IBD) and Gothic arch width, inter - condylar width (ICW) and inter-upper canine distance (ICD) in an Iranian population عمومى General پژوهشي Research بررسی رابطه فاصله بين کاسپ‌های باکال همنام بالا با عرض قوس گاتيک، عرض بين کنديلی و فاصله بين کانين‌های بالا در نژاد ايرانی دکتر حسن درريز* - دکتر ابوالقاسم محمدی** *- استاديار گروه آموزشی پروتز ثابت و اکلوژن دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- دستيار تخصصی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. چکيده زمينه و هدف: برای دست ‌يافتن به موقعيت صحيح دندانهای مصنوعی در راستای دستيابی به زيبايی، فانکشن و تکلم مطلوب، بسياری از محققان توصيه کرده‌اند که دندانهای مصنوعی در همان موقعيتی قرار گيرد که دندانهای طبيعی قرار داشته است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی رابطه فاصله بين کاسپ‌های باکال همنام بالا با عرض Gothic arch عرض بين کنديلی و فاصله بين کانين‌های بالا در نژاد ايرانی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی، 42 نفر با اکلوژن طبيعی و بدون سابقه ارتودنسی و اختلال مفصل گيجگاهی فکی به طور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. از هر نفر قالب آلژيناتی فک بالا و سپس کست آن تهيه گرديد. پس از آن با استفاده از ترسيم‌کننده، قوس گاتيک (Gothic arch) رسم شد. محل محور لولايی تقريبی در دو طرف مشخص شد و فاصله آنها به عنوان عرض بين کنديلی توسط کمان صورتی ثبت شد، سپس با استفاده از کوليس فاصله بين کاسپ‌های باکال همنام بالا، عرض قوس گاتيک، عرض بين کنديلی و فاصله دندانهای کانين بالا اندازه‌گيری گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها، از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمون ضريب همبستگی پيرسون با معنی‌داری دوطرفه استفاده شد. سطح معنی‌داری 05/0P≤ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: طبق نتايج حاصل ميان عرض قوس گانيک و فاصله کاسپ‌های باکال همنام بالا هيچ رابطه معنی‌داری وجود نداشت، ولی رابطه ميان فاصله کاسپ‌های باکال همنام بالا و عرض بين کنديلی و فاصله بين کانين‌های بالا رابطه معنی‌داری وجود داشت (05/0P<). در نتيجه می‌توان با استفاده از روابط به دست آمده بين آنها و با داشتن عرض بين کنديلی و يا عرض بين کانين‌های بالا، عرض قوس دندانی بالاو در نتيجه موقعيت صحيح باکولينگوالی دندانهای خلفی بالا را به دست آورد. ميانگين همه متغيرهای مستقل در مردان و زنان به طور معنی‌داری در سطح 05/0P< متفاوت بود. نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين مطالعه می‌توان با اندازه‌گيری عرض بين کنديلی و يا تعيين فاصله کانين‌های بالاو استفاده از آزمونهای به دست آمده در مطالعه محل دندانهای خلفی را تعيين کرد. کليد واژه‌ها: قوس گاتيک - عرض بين کنديلی - موقعيت باکولينگوالی - ناحيه خنثی The relationship between corresponding upper buccal cusp distance (IBD) and Gothic arch width, inter - condylar width (ICW) and inter-upper canine distance (ICD) in an Iranian population Dr. H. Dorriz* - Dr. A. Mohammadi** *- Assistant Professor of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Tehran University of Medical Sciences. **- Resident of Prosthodontics Dept. – Faculty of Dentistry – Mashhad University of Medical Sciences. Background and Aim: The aim of this study was to assess the relationship between corresponding upper buccal cusp distance (IBD) with Gothic arch width, inter-condylar width (ICW) and inter-upper canine distance (ICD) in an Iranian population. Materials and Methods: In this cross sectional investigation, subjects consisted of 42 adults with intact dentitions and class I occlusion, with no history of orthodontic treatment and TMJ disorders. Study casts were made from alginate impressions taken from maxillary teeth. Gothic arch tracing was performed and arbitrary hinge axes were determined on both sides. The distance between these points was recorded as the inter-condylar width (ICW) using a facebow. The Gothic arch width, ICW, IBD and ICD were measured by a vernier caliper. Pearson correlation test was used for statistical analysis (P≤0.05). Results: A significant correlation was not observed between the Gothic arch width and IBD. The correlation between IBD, ICW and ICD was highly significant (P<0.01). Conclusion: Based on the results of the present study, the position of the maxillary teeth can be determined by measuring ICW or ICD. Key words: Gothic arch - Intercondylar width - Buccolingual tooth position - Nautral zone ،قوس گاتيک،عرض بين کنديلی ،موقعيت باکولينگوالی ،ناحيه خنثی Gothic arch , Intercondylar width , Buccolingual tooth position , Nautral zone 106 111 http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-17-1&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Dorriz دکتر حسن درريز Dr.HassanDorriz@yahoo.com 23003194753284600372 Yes گروه آموزشی پروتز ثابت و اکلوژن دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Abolghasem Mohammadi دکتر ابوالقاسم محمدی 23003194753284600373 No