تعيين ميزان سرمی روی (ZN) در بيماران مبتلا به زبان جغرافيائی

دکتر حميدرضا عبدالصمدی* - دکتر هژير دهبد**

*- استاديار گروه آموزشی بيماريهای دهان و تشخيص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان.

**- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: ضايعه زبان جغرافيايی به صورت نواحی آتروفيک با حاشيه کراتوتيک نامنظم می‌باشد که در اغلب موارد در نواحی پشتی زبان و کناره‌های زبان ديده می‌شود. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان روی سرم در بيماران مبتلا به زبان جغرافيايی و مقايسه آن با گروه کنترل می باشد. روش بررسی: اين مطالعه که از نوع تحليلی مقطعی می‌باشد شامل هشتاد بيمار بوده که 29 نفر در گروه آزمايش و51 نفر در گروه شاهد می‌باشد. ميانگين سنی گروه آزمايش 15-58 سال و گروه شاهد، 16-59 سال است. برای تعيين مقادير روی سرم، از هر گروه پنج سانتی‌متر مکعب خون وريدی گرفته شد و سرم از خون توسط سانتريفوژ جدا گرديد. ميزان روی سرم توسط کيت‌ Randox و به روش اسپکتروفتومتری اندازه‌گيری شد. اطلاعات توسط نرم‌افزار SPSS و آزمون Two Samples t آناليز گرديد. يافته‌ها: يافته‌های اين بررسی نشان داد که ميزان روی سرم در بيماران مبتلا به زبان جغرافيائی کمتر از گروه شاهد می‌باشد (05/0P<) و از 29 بيمار گروه آزمايش سطح روی سرم شش بيمار و از 51 نفر گروه شاهد فقط سطح روی چهار نفر پايينتر از حدّ طبيعی بود. نتيجه‌گيری: در نتيجه می‌توان احتمال داد که کمبود روی يکی از عوامل موثر در آتروفی پاپی‌های فيلی فرم می‌باشد و احتمالاً روی با تکامل پاپی‌های فيلی فرم مرتبط است.

کليد واژه‌ها: روی - زبان حغرافيائی - سرم - اسپکتروفتومتری