بررسی تأثير گسترش پرسلن تا لبه روکشهای متال – سراميک با فلز پايه بر انطباق مارژين

 دکتر شهين رکنی* - دکتر مهديه سيفی** - دکتر عليرضا ايزدی***

 *- استاد و سرپرست تخصصی گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

**- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

 ***- استاديار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان.

چکيده

زمينه و هدف: پوشاندن طوقه فلزی توسط پرسلن و به روشی که مانع از اورکانتور شدن کراون و صدمه زدن به لثه شود جهت تامين زيبايی يک ضرورت است. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان تطابق‌لبه ای روکشهای متال سراميک تهيه شده با فلز پايه با دندان پس از گسترش چينی تا لبه آنها و مقايسه انطباق مارژين اين روکشها با روکشهای متال سراميک که 5/0 ميلی‌متر طوقه فلزی دارند، می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی- آزمايشگاهی سی عدد مدل برنجی تهيه شد. برای هر مدل دو عدد روکش فلزی تهيه گرديد که يکی به عنوان مورد و ديگری به عنوان شاهد استفاده شد. پس از آماده کردن روکش عمل پرسلن‏گذاری روی آنها صورت گرفت به نحوی که در روکشهای گروه مورد، پرسلن تا لبه و در گروه شاهد تا 5/0 ميلی‌متری آن گسترش داده شد. پس از انجام مراحل مختلف پخت پرسلن و گليز، ميزان فاصله مارژين هر کراون با مدل برنجی مربوط به خود در نقاط مشخص شده اندازه‏گيری و ثبت گرديد. تجزيه و تحليل اطلاعات بدست آمده در کامپيوتر با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11و توسط آزمون t در هر گروه انجام گرفت. يافته‏ها: نتايج نشان داد که گسترش چينی در افزايش فاصله لبه روکش با مدل برنجی و در دو گروه مورد و شاهد با يکديگر اختلاف معنی‌داری ندارند. ضمن آنکه اختلاف معنی‌داری بين عدم انطباق ماکزيمم با ميانگين عدم انطباق چهارنقطه وجود دارد.(001/0P=) نتيجه‌گيری: در صورتی که فريم فلزی با فرم صحيح آماده شود می‌توان چينی را تا لبه روکش گسترش داد بدون اينکه اختلاف قابل توجهی در ميزان عدم تطابق مارژين ايجاد شود.

کليد واژه‌ها: متال - سراميک - ختم تراش – تطابق مارژين