بررسی کيفيت سيل آپيکال با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر در تکنيک پرکردگی کن گوتاپرکای منفرد

دکتر سعيد مرادی*- دکتر هدايت گرجستانی**

*- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس و عضو مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

**- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان.

چکيده

زمينه و هدف: کسب يک سيل مقاوم در ناحيه آپيکالی کانال بسيار مشکل است. هدف از اين مطالعه ارزيابی کيفيت سيل ناحيه آپيکال با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر در تکنيک پرکردگی کن گوتا پرکای منفرد بود. روش بررسی: در اين مطالعه آزمايشگاهی از 36 دندان پرمولر خارج شده فک پايين انسان با کانال‌های مستقيم استفاده شد. ده کانال در گروه يک با روش استاندارد آماده شده و با استفاده از سيلر Tubliseal EWT و يک کن گوتاپرکای منفرد پر شد. ده کانال در گروه دو با استفاده از Excite DSC به عنوان سيلر و يک کن گوتاپرکای منفرد پرشدند. ده کانال در گروه سه با روش Stepback آماده‌سازی گرديد و با استفاده از سيلر Tubliseal EWT و تکنيک تراکم جانبی پرشدند. شش دندان نيز به عنوان کنترل مثبت و منفی در نظر گرفته شد، تمام نمونه‌ها به مدت 48 ساعت در رطوبت 100% و حرارت 37 درجه سانتی‌گراد قرار گرفتند. از روش نفوذ رنگ برای ارزيابی نشت اپيکال استفاده گرديد. گروهها برای اختلاف در ميزان نشت رنگ مقايسه شدند. به منظور تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمون‌های ANOVA و Tukey HSD استفاده گرديد. يافته‌ها: ميانگين نفوذ رنگ و انحراف معيار در گروههای يک، دو و سه به ترتيب 101/2±01/5، 789/0±04/3 و 379/1±49/2 ميلی‌متر بود. ميانگين نفوذ رنگ در گروه يک به ميزان معنی‌داری

بيش از گروه دو و سه بود (0003/0=P). نتيجه‌گيری: تکنيک تراکم جانبی و تکنيک کن گوتاپرکای منفرد و با استفاده از يک عامل متصل شونده به عاج به عنوان سيلر تقريباً توانائی سيل مشابه نشان دادند. کليد واژه‌ها: سيل آپيکال – باند عاجی - تراکم جانبی - گوتاپرکای منفرد

وصول مقاله: 14/2/1385 اصلاح نهايی: 13/8/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386

 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ‌اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

e.mail:s_moradi@mums.ac.ir