بررسی عادات تجويز آنتی بيوتيک در بين دندانپزشکان عمومی شهر يزد در سال 1382

دکتر مهدی تبريزی‌زاده* – دکتر تارا عليجانی**

*- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی يزد.

**- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: مصرف نابجای آنتی بيوتيک‌ها يکی از مواردی است که می تواند پيامد های مختلف بهداشتی و اقتصادی را در برداشته باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسی چگونگی تجويز آنتی بيوتيک در بين دندانپزشکان عمومی شهر يزد بود. روش بررسی: اين مطالعه از نوع توصيفی و مقطعی است، جهت انجام اين بررسی پرسشنامه ای در ارتباط با نوع و موارد تجويز آنتی‌بيوتيک در بين 73 نفر از دندانپزشکان عمومی شهر يزد که در يک جلسه بازآموزی شرکت کرده بودند توزيع و جمع‌آوری گرديد. يافته ها: بر اساس نتايج بدست آمده 6/60% دندانپزشکان پنی‌سيلينV را به عنوان داروی انتخابی اوليه جهت عفونتهای اندودنتيک و اريترومايسين را در 49/70% موارد به عنوان داروی انتخابی در موارد حساسيت به پنی‌سيلين تجويز می کردند. مصرف دوبرابر مقدار اوليه (Loading dose) توسط 46/45% دندانپزشکان استفاده می شد و مدت زمان تجويز آنتی‌بيوتيک در 80% موارد يک هفته ذکر شده بود. 84/13% پاسخ‌دهندگان در موارد وجود پالپيت برگشت‌ناپذير، 53/21% در پالپ‌های نکروزه بدون درد و تورم و 69/47% در موارد وجود سينوس تراکت آنتی‌بيوتيک تجويز می کردند. نتيجه گيری: با توجه به نتايج بدست آمده، انتخاب راههای مناسب برای آموزش هر چه بيشتر دندانپزشکان به منظور تجويز درست‌تر و منطقيتر آنتی‌بيوتيک در هنگام معالجات اندودنتيک توصيه می‌شود.

کليد واژه‌ها: آنتی‌بيوتيک - نحوه تجويز - دندانپزشکان عمومی