* استاديار گروه آموزشي اندودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي يزد - گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی يزد tabrizizadeh@yahoo.com
مقايسه ميزان ريزنشت دو نوع ماده پرکننده انتهای ريشه (آمالگام و MTA) با روش نفوذ رنگ (مطالعه آزمايشگاهی)
دکتر مهدی تبريزی زاده* - دکتر کامران رستم يزدی**
*- استاديار گروه آموزشی اندودنتيکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی يزد.
**- دندانپزشک.
چکيده
زمينه و هدف: جهت پرکردن حفره آپيکالی تهيه شده در طی جراحی انتهای ريشه نياز به مادهای میباشد که از مهمترين خصوصيات آن توانائی مهر و موم کردن ناحيه به منظور جلوگيری از عبور باکتریها وترشحات بافتی میباشد. هدف از اين مطالعه، مقايسه ريزنشت دو ماده آمالگام و MTA میباشد. روش بررسی: جهت انجام اين مطالعه 32 دندان تک کاناله خارج شده انسان جمعآوری گرديد. پس از قطع انتهای ريشه دندانها، حفرهای به عمق سه ميلی متر و قطر 5/1 ميلی متر در انتهای هر ريشه تهيه گرديد و حفرات در گروههای مختلف با آمالگام و MTA پر شدند. پس از سفت شدن کامل مواد پرکننده، تمامی سطوح ريشهها بجز ناحيه انتهائی با دو لايه لاک ناخن پوشانده شده و دندانها به مدت دو روز در متيلن بلو 2% قرار گرفتند. نفوذ رنگ به داخل ريشهها پس از دو نيم کردن دندان با کمک اسکنر و نرمافزار فتوشاپ اندازهگيری شد. نتايج بدست آمده با استفاده از آزمون t مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته ها: طبق نتايج اين مطالعه ريزنشت MTA به نحو معنیداری کمتر از آمالگام بود. ميانگين نفوذ رنگ در گروه MTA، 75/1 ميلیمتر و در گروه آمالگام سه ميلیمتر بود (0001/0( pv=. نتيجهگيری: نتايج اين مطالعه توانائی مهر و موم کنندگی مناسب MTA را مورد تاييد قرار داد اما برای کاربرد اين ماده در شرايط بالينی مستلزم تحقيقات بيشتر میباشد.
Tabrizizadeh Mehdi, Rostam Yazdi Kamran, A comparison of microleakage between two retrograde filling materials (MTA and Amalgam) using dye leakage method Journal of Islamic Dental Association of Iran, 2005; 17 (3) :29-34 URL http://www.jida.ir/browse.php?a_code=A-10-63-1&slc_lang=fa&sid=1
تبريزی زاده دکتر مهدی، رستم يزدی دکتر کامران، مقايسه ميزان ريزنشت دو نوع ماده پرکننده انتهای ريشه (آمالگام و MTA) با روش نفوذ رنگ (مطالعه آزمايشگاهی) مجله دندانپزشكي جامعه اسلامي دندانپزشكان، 1384; 17 (3) :29-34