مقايسه اثر دهان‌شويه ماتريکا با کلرهگزيدين 2/0% در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن

دکتر مژگان پاک‌نژاد* - دکتر طاهره‌السادات جعفرزاده** - دکتر امير مهدی شاملو***

*- دانشيار گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

**- استاديار گروه آموزشی مواد دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

 ***- دندانپزشک.

چکيده

 زمينه و هدف: تحقيقات زيادی برای جايگزينی دهان‌شويه‌های طبيعی با عوارض کمتر بجای مواد شيميايی صورت گرفته است. هدف از اين مطالعه مقايسه ماتريکا (دهان‌شويه گياهی) و کلرهگزدين (دهان‌شويه شيميايی) در بيماران دارای پاکت 3-6 ميلی‌متری مبتلا به پريودنتيت مزمن است. روش بررسی: اين يک مطالعه‌ کلينيکی از نوع مداخله‌ای به روش دو سوکور می‌باشد. 32 بيمار (ده مرد و 22 زن) 30-50 سال مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی تهران در سال 1383 براساس معيارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند. شاخصهای مورد ارزيابی شامل عمق پاکت (ppd) و خونريزی هنگام پروبينگ (PBI) بود. در همه آنها مرحله يک درمان شامل جرم‌گيری و صاف کردن سطح ريشه انجام گرديد. بيماران به دو دسته مساوی تقسيم شدند. برای دسته اول (گروه آزمون) دهان‌شويه ماتريکا و دسته دوم (کنترل) کلرهگزدين تجويز شد. پس از يک ماه پارامترها مجدداً ارزيابی گرديد. آناليزهای آماری شامل Mann- Whitney, Univariant Analysis of Variance انجام گرديد. يافته‌ها: هر دو دهان‌شويه در بهبود پارامترهای ppd و PBI موثر بودند. کلرهگزدين (94/0ميلی متر) به طور معنی‌داری جهت کاهش ppd بهتر از ماتريکا (74/0 ميلی‌متر) بود. ولی در رابطه با PBIبر عکس ppd ماتريکا (91%) به طور معنی‌داری مفيدتر از کلرهگزدين (79%) بود. همچنين در تمام بيماران استفاده کننده از ماتريکا رنگيزه مشاهده شد. نتيجه‌گيری: کلرهگزيدين در کاهش عمق پاکت بهتر از ماتريکا عمل کرده ولی ماتريکا در رفع التهاب و PBI موثرتر بوده است. لذا ماتريکا در درمان ژنژيويت ترجيح داده می‌شود.

کليد واژه‌ها: دهان‌شويه – کلرهگزدين - پاکت پريودنتال – رنگيزه – ماتريکا - ژنژيويت