بررسی ميزان يون‌های فلزی آزاد شده از دستگاههای ثابت ارتودنسی در سلول‌های مخاط دهان

دکتر فريبرز امينی* - دکتر محمد ربانی** - دکتر عاطفه امجدی**

 *- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران.

 **- استاديار گروه آموزشی شيمی تجزيه مرکز تحقيقات هسته‌ای سازمان انرژی اتمی ايران

***- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: دستگاههای ثابت ارتودنسی شامل براکت‌ها، بندها و آرچ وايرها که از آلياژهای استينلس استيل، نيکل، تيتانيوم و يا نيکل- کبالت ساخته می شوند منجر به آزاد سازی يون‌های فلزی در داخل حفره دهان می‌شوند. هدف از اين مطالعه، اندازه گيری ميزان آزادسازی يون‌های فلزی از دستگاههای ثابت ارتودنسی در سلول‌های مخاط باکال در بيماران دريافت کننده درمانهای ثابت ارتودنسی می باشد. روش بررسی: مطالعه به صورت همگروهی تاريخی (Historical cohort) انجام گرفت. براساس شرايط ورود سی بيمار در محدوده سنی 2± 18 سال که تحت درمان با دستگاه ارتودنسی ثابت به مدت تقريبی دو سال بودند به عنوان (گروه مورد) و سی نفردر محدوده سنی 2±20 که تا به حال تحت هيچ گونه درمان ارتودنسی نبوده و هيچ ترميم دندانی هم نداشتند به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. نمونه‌های مخاط باکال افراد در هر دو گروه توسط يک مسواک بين دندانی تهيه و محتوای نيکل و کروم سلول‌های مخاط با استفاده از دستگاه Atomic absorption spectrometry varian در مرکز سازمان انرژی اتمی ايران آناليز گرديد. يافته‌ها: مطالعه روی شصت نمونه در دو گروه سی نفره انجام گرفت. ميزان يون نيکل در گروه شاهد ppb9/12±26/12 و در گروه مورد برابرppb4/11±74 /21 بود که اين اختلاف از نظر آماری بين دو گروه معنی دار بود )003/0p< (. نتيجه‌گيری: با توجه به بالا بودن ميزان يون‌های نيکل در مخاط باکال افراد تحت درمان با دستگاههای ارتودنسی ثابت نسبت به افراد گروه کنترل، بررسی تاثير تغيير مواد تشکيل دهنده در دستگاههای ارتودنسی ثابت در صورت عدم تغيير نامطلوب در خواص فيزيکی و مکانيکی می‌تواند به عنوان يک راه حل مناسب در آينده در نظر گرفته شود. اگر چه افزايش مقاومت مواد و وسايل در مقابل تخريب مکانيکی سطحی نيز شايد به عنوان راهکار کوتاه مدت در نظر گرفته شود.

کليد واژه‌ها: نيکل - کروم - دستگاههای ثابت ارتودنسی - سلول‌های مخاط دهان