بررسی آناتوميک و مورفولوژيک ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهای مولر اول دو فک بالا و پايين

 دکتر وحيد اصفهانيان* - دکتر محمد کتابی* - دکتر مريم حافظی بختياری** – دکتر شادی اشتری**

*- استاديار گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان).

**- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: پلاک ميکروبی به عنوان عامل اصلی ايجاد بيماريهای پريودنتال شناخته شده است. آناتومی و مورفولوژی خاص ناحيه انشعاب ريشه‌ها در دندانهای چندريشه‌ای از جمله عواملی است که تجمع بيشتر پلاک را باعث می‌شود. هدف از اين مطالعه تعيين خصوصيات آناتوميک و مورفولوژيک دندانهای مولر اول فک بالا و فک پايين می‌باشد. روش بررسی: جهت اين مطالعه که از نوع توصيفی است 151 دندان مولر اول فک بالا و 222دندان مولر اول فک پايين پس از جمع‌آوری به روش تصادفی از نظر طول تنه ريشه در سطوح مختلف، قطر مدخل ناحيه انشعاب ريشه‌ها و ميزان تقعر سطوح داخلی ريشه‌ها بررسی شدند. جهت اندازه‌گيری مورد اخير، ريشه دندانها در چهار ميلی‌متری آپيکال ناحيه انشعاب برش داده شد. يافته‌ها: در مولرهای پايين ميانگين قطر مدخل و ميانگين طول تنه ريشه‌ای در سطح باکال بيشتر از سطح لينگوال (به ترتيب 53/0 در برابر 49/0 و 28/4 در برابر 94/2 ميلی‌متر) اندازه‌گيری شد. همچنين ميانگين تقعر ريشه مزيال بيشتر از ريشه ديستال (98/0 در برابر 54/0 ميلی‌متر) بود. در مولرهای بالا ميانگين قطر مدخل ديستال از ساير مدخلها بيشتر (72/0 ميلی‌متر) و مدخل باکال از بقيه کمتر (54/0 ميلی‌متر) بود. همچنين ميانگين طول تنه ريشه‌ای سطح مزيال بيشتر از سطوح باکال و ديستال برآورد شد (22/3 در برابر 74/2 و 93/2 ميلی‌متر). ريشه مزيال ميانگين تقعر بالاتری داشت (25/0 ميلی‌متر) و ريشه‌های پالاتال و ديستال به ترتيب در 7/37% و 8% موارد دارای تحدب بودند. نتيجه‌گيری: ناحيه انشعاب ريشه مولرهای اول در اکثر موارد با کورت‌های استاندارد (با قطر تيغه يک ميلی‌متر) قابل دسترسی و تميز شدن نيست.

کليد واژه‌ها: مولر اول فک بالا - مولر فک اول پايين - ناحيه انشعاب ريشه‌ها - مدخل ناحيه انشعاب - تنه ريشه‌ای - تقعر ريشه