بررسی آزمايشگاهی تأثير کاربامايد پراکسايد 10% بر ميزان ريزنشت دو نوع کامپوزيت ميکروفيلد و هيبريد

دکتر عليرضا دانش کاظمی*- دکتر عبدالرحيم داوری*- دکتر صديقه ملکی**

*- استاديار گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد.

**- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: با توجه به کاربرد وسيع کامپوزيت‌ها بررسی علل و عوامل شکست آن امری ضروری است. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان ريزنشت دو نوع کامپوزيت ميکروفيلد و هيبريد پس از کاربرد کاربامايد پراکسايد 10% می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه که به روش تجربی و به صورت آزمايشگاهی انجام شد، در سطح باکال صد و پنجاه دندان قدامی حفرات ClV تراشيده شد. دندانها به طور تصادفی به شش گروه تقسيم شدند و با دو نوع کامپوزيت رزين ميکروفيلد (گروههای D و E) و هيبريد (گروههای B و C) ترميم شدند. بجز گروه کنترل (A)، گروههای B و D به مدت سه هفته و گروههای C و E به مدت چهار هفته در تماس با کاربامايد پراکسايد 10% قرار گرفتند. نمونه‌ها پس از غوطه‌ور شدن در فوشين، شستشو و برش داده شدند و در زير استريوميکروسکوپ ميزان ريزنشت آنها بررسی و آزمونهای Kruskal-wallis و به دنبال آنMann-Whitney و Hotelling’s Trace انجام شد. يافته‌ها: ميزان ريزنشت هر دو کامپوزيت پس از قرار گرفتن در کاربامايد پراکسايد 10% نسبت به گروه‌ شاهد افزايش يافت و اين ميزان افزايش در کامپوزيت ميکروفيلد معنی‌دار بود. همچنين در هر دو گروه ميزان ريزنشت در گروه سه هفته کمتر از گروه چهار هفته بود. نتيجه‌گيری: پس از کاربرد کاربامايد پراکسايد، بهتر است ترميمهای کامپوزيت ميکروفيلد تعويض شوند.

کليد واژه‌ها: کاربامايد پراکسايد – ريزنشت – بليچينگ – ميکروفيلد - هيبريد

وصول مقاله: 18/11/1384 اصلاح نهايی: 7/11/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386

 نويسنده مسئول: گروه آموزشی ترميمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد

e.mail:adaneshkazemi@yahoo.com