ارزيابی بالينی بازسازی ضايعات درجه II فورکا در مولرهای فک پايين توسط Bio-Oss با و بدون پلاسمای غنی از پلاکت

دکتر محمود شماعی*- دکتر فريال طالقانی*- دکتر آزاده کيانی** - دکتر محمدجواد خرازی‌فرد***

*- استاديار گروه آموزشی پريودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد.

 **- دندانپزشک.

***- مشاور آمار مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

چکيده

 زمينه و هدف: ‌درگيری فورکا به تخريب انساج پريودنتال در ناحيه بين ريشه‌ای دندانهای چندريشه‌ای اطلاق می‌گردد و روشهای مختلفی برای درمان آن پيشنهاد می‌شود. ‌مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقايسه کاربرد و عدم کاربرد پلاسمای غنی از پلاکت همراه با ماده پيوندی Bio-Oss در بازسازی نسوج از دست رفته ضايعات درجه دو فورکا در مولرهای فک پايين انجام شد. روش بررسی: ‌در اين مطالعه کارآزمايی بالينی تصادفی، پنج ‌نفر از مراجعه‌کنندگان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد، ‌که دارای درگيری فورکا درجه دو ‌مولرهای فک پايين به صورت دوطرفه بودند تحت درمان قرار گرفتند. دندان مولر يک طرف نيز توسط ماده پيوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت و طرف مقابل توسط ماده پيوندی Bio-Oss به تنهايی تحت مداوا قرار گرفت. متغيرهای عمق پاکت و ‌سطح چسبندگی در زمان عمل، يک و سه ماه پس از جراحی اندازه‌گيری و ثبت شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون Wilcoxon Signed Ranks تعيين گرديد. يافته‌ها: ‌ميانگين کاهش عمق پاکت 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 67/1±4/2 و 2± 3 ميلی‌متر و در گروه شاهد 22/1±1و 89/0±1/1 ميلی‌متر بود. چسبندگی کلينيکی 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحيه مزيال گروه مورد به ترتيب 54/0±6/1 و 44/0±8/1 ميلی‌متر و در گروه شاهد 1±5/1 و 4/1±34/1 ميلی‌متر بود. نتيجه‌گيری: ‌کاربرد توام ماده پيوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت در مقايسه با کاربرد Bio-Oss به تنهائی اختلاف معنی‌داری در ترميم ضايعات فورکای درجه دو نشان نداد.

کليد واژه‌ها: ‌درگيری فورکا - ‌ Bio-Oss- پلاسمای غنی از پلاکت