بررسی پارامترهای کلينيکی و هيستولوژيکی بيماران مبتلا به اسکواموس سِل ‌کارسينومای حفره دهان در دانشکده دندانپزشکی تهران سالهای 45-1381

دکتر نصرت‌اله عشقيار*ـ دکتر پوريا مطهری ** ـ دکتر اعظم خورشيديان ***

*- دانشيار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

**- استاديار گروه آموزشی آسيب‌شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

***- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: اسکواموس سل کارسينوما، شايعترين بدخيمی حفره دهان است که به دليل عوارض زياد ناشی از ضايعات و يا ناشی از درمان آنها و درصد بالای مرگ و مير آن، حائز اهميت می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی پارامترهای کلينيکی و هيستولوژيکی در بيماران مبتلا به اين بيماری، مراجعه کننده به بخش آسيب‌شناسی دانشکده دندانپزشکی تهران انجام شده است. روش بررسی: در اين مطالعه Case Series، با بررسی کليه پرونده‌های بخش پاتولوژی از سال 1345-1381، اطلاعات کلينيکی و هيستولوژيکی مربوط به 271 بيمار مبتلا به بيماری موردنظر از طريق پرونده‌های جراحی و لام‌های آنها جمع‌آوری شد و سپس توسط نرم‌افزار SPSS روايت 11 و آزمون x2 و t آناليز گرديد. يافته‌ها: درجه بدخيمی در مردها کمی بيشتر از زن‌‌ها بوده است. حداقل و حداکثر و متوسط سن بيماران 19 و 85 و 73/56 سال و شايعترين دهه سنی بيماران دهه ششم بوده و نسبت مردها به زنها پنج به چهار بوده است. در بيماران جوان، درجه بدخيمی بيشتر از بيماران مسن بود. شايعترين محل درگيری، ريج منديبل و نادرترين محل لب بالا بود. ضايعات سينوس ماگزيلا و کام نرم، بالاترين درجه بدخيمی و ضايعات لب بالا، پايينترين درجه بدخيمی را داشته‌اند. 74% بيماران استعمال دخانيات را ذکر می‌کنند. اکثر ضايعات، کراتين سازی زياد، آماس و پلئومورفيسم خفيف و رتبه يک داشته‌اند. نتيجه‌گيری: بروز اسکواموس سل کارسينوما در مردان شايعتر از زنان است. افراد بالای پنجاه سال، گروه با ريسک بالا برای اين نئوپلاسم می‌باشند. ريج منديبل، محل شايعی برای بروز ضايعات است. اکثر ضايعات مورد نظر در حفره دهان، ديفراسيون خوب دارند. درجه بدخيمی در مردان و جوانان بيشتر از زنان و افراد مسن است.

کليد واژه‌ها: کارسينوم سلول مالپيگی - درجه بدخيمی - پلئورمورفيسم.