بررسی ميزان شيوع فقدان دندانی و دندان اضافی در کودکان 3-5 ساله مهدکودکهای تهران بزرگ

دکتر حسين افشار¹- دکتر مهدی شهرابی² - دکتر کمال الدين سلامی³

1- دانشيار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

 2- استاديار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

 3- دندانپزشک

چکيده

زمينه و هدف: فقدان دندانی و دندان اضافی از ناهنجاريهای تکاملی هستند که در بعضی موارد با مشکلات و عوارضی چون ناقرينگی دندانی، تغيير ميدلاين، کراودينگ دندانی، مال اکلوژن، پوسيدگی، دياستم همراه می‌باشند. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان شيوع ناهنجاری تعداد (دندان اضافی و فقدان دندانی) در دندانهای شيری کودکان 3-5 ساله مهدکودکهای تهران بزرگ می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه از نوع مقطعی که به روش معاينه و يک مرحله‌ای با مراجعه مستقيم به تعدادی از مهدکودکهای سازمان بهزيستی استان تهران شامل سه ناحيه تهران، ری و شميرانات که به‌طور تصادفی انتخاب شدند، روی هزار کودک دختر و پسر3-5 ساله انجام شد. کودکان به صورت سرپائی و توسط آبسلانگ و در نور کافی معاينه شدند و تشخيص ناهنجاری به روش شمارش دندانها صورت گرفت. يافته‌ها: شيوع دندان اضافی و فقدان دندانی در جمعيت مورد مطالعه هر کدام سه مورد (3/0٪) بود که تمامی موارد در پسران ديده شد. همچنين تمام موارد دندان اضافی در فک بالا و از سه مورد فقدان دندانی، دو مورد آن در فک بالا و يک مورد در فک پايين مشاهده گرديد. در بررسی ميزان شيوع اين دو ناهنجاری در جامعه آماری موردنظر، بيشترين درگيری مربوط به دندان لترال شيری به ميزان تقريبی 67٪ و به صورت يک‌سويه بود. نتيجه‌گيری: با توجه به اينکه دندان اضافی و فقدان دندانی در دندانهای شيری می‌تواند با مشکلاتی در دندانهای دائمی همراه باشد، تشخيص زودهنگام و الزام کنترل دندانهای دائمی جانشين، ضروری به نظر می‌رسد. کليد واژه‎ها: دندان اضافی – فقدان دندانی – دندانهای شيری.

وصول مقاله: 21/3/1386/1383 اصلاح نهايی: 25/2/1387 پذيرش مقاله: 27/6/1387/1385

نويسنده مسئول: گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

e.mail:mahdish99@yahoo.com