بررسی ارتباط برخی لندمارک‌های بافت سخت و نرم در افراد مؤنث 14-18 ساله دارای مال اکلوژن Cl II / Div1

دکتر احمد سوداگر¹- دکتر سيد اميرحسين ميرهاشمی² - دکتر محمدجواد خرازی فرد³

 1- استاديار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

 2- دستيار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

 3- مشاور آمار متدولوژی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

چکيده

زمينه و هدف: بافت نرم همواره به عنوان عاملی تأثيرگذار بر نتايج درمان ارتودنسی به ويژه از لحاظ حصول نتايج زيبا، مورد نظر ارتودنتيست‌ها بوده است، به گونه‌ای که ارتودنسی نوين به سمت و سوی فلسفه نوين "ارتودنسی بر پايه زيبايی" قدم برمی‌دارد، وجود تحقيقهای فراوان در اين زمينه خود نشانگر اهميت اين موضوع می‌باشد، معهذا هنوز ابهامات بسياری در اين زمينه وجود دارد. اين مطالعه با هدف ارزيابی رفتار بافت نرم در مال اکلوژن Div1 Cl II صورت پذيرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی (Cross-Sectional) از اطلاعات راديوگرافی لترال سفالوگرام 36 بيمار مؤنث 14- 18 ساله که دارای کليـه دندانهای دائمی بوده و هيچ سنـدرم خاصی نداشتند، استفاده شده است.از روی راديـوگرافی 11 شاخص سفالـومـتريک بافت سخت و ده شاخص سفالـومتـريک بافت نرم اندازه‌گيری شدند. برای تحليل داده‌ها از آزمون آماری M‏ultiple Regression Analysis Pearson Correlation استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج حاکی از تأثير زاويه ANB (032/0=P) و "موقعيت قرارگيری انسيزورهای بالا" (032/0=P) بر ضخامت لب بالا در قاعده و تأثير "موقعيت قرارگيری انسيزورهای پايين" بر ضخامت لب بالادر ناحيه ورميليون بود، (032/0=P) در حالی که ضخامت لب پايين در ناحيه قاعده تحت تأثير موقعيت انسيزورهای پايين (015/0=P) و در ناحيه ورميليون در ارتباط با موقعيت انسيزورهای بالا قرار داشت.(001/0=P)، طول لب بالا بيشتر در ارتباط مستقيم با witt's app (003/0=P) و موقعيت انسيزورهای پايين (037/0=P) بود در حالی که طول لب پايين تحت تأثير زاويه FMA (019/0=(P و موقعيت انسيزورهای پايين قرار داشت. (002/0=P)، در اين مطالعه طول چانه و زاويه نازوليبيال، هيچ‌گونه همبستگی معنی‌داری را با شاخصه‌های بافت سخت نشان ندادند و زاويه منتولبييال، بيشترين همبستگی را با عوامل بافت سخت از جمله FMA, ANB ، موقعيت انسيزورهای بالاو پايين نشان داد. نتيجه‌گيری: به طورکلی می‌توان گفت با توجه به همبستگيهای موجود بين بافت نرم و ساختارهای دنتواسکلتال که بيشتر در جهت جبران و پوشش مشکلات بافت سخت می‌باشد، توجه توأم به هردو اين عناصردر هنگام ارائه تشخيص و طرح درمان الزامی می‌باشد. کليد واژه‎ها: بافت نرم – بافت سخت – مال اکلوژن Cl II /Div1 – لندمارک.

وصول مقاله: 14/6/1386 اصلاح نهايی: 9/2/1387 پذيرش مقاله: 10/4/1387

نويسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

e.mail:sodagara@tums.ac.ir